Кіріспе

Американдық бизнесмен Эллис Луис Марсалис Ср. (16 сәуір, 1908 - 19 қыркүйек, 2004) – Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласынан шыққан американдық бизнесмен. Ол бұрынғы құс шаруашылығымен айналысқан, кейін қонақүй иесіне, Esso франшизасының иесіне айналып, сондай-ақ азаматтық құқықтар үшін күрескен белсенді болды.

Отбасы

Марсалис Миссисипи штатының Саммит қаласында Роза (туған есімі Гейден) және Симеон "Симми" Марсалистің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі өзінің тегін әкесінің әкесінің тегі болған "Марсалис" деп өзгерткен. Ол белгілі Марсалис музыкалық әулетінің басы болды, оған ұлы Эллис Марсалис кіші және немерелері Уинтон, Бранфорд, Дельфеайо және Джейсон кірді. Эллис аға Флоренс Робертсонға (Марсалисқа) үйленген, сондай-ақ Нью-Орлеандағы Иветта Марсалистің қызы бар. Марсалис өзі музыкант болған емес, бірақ Миссисипи дельтасы блюзін ұнататын.

Ерте өмір

Марсалис 1927 жылы Нью-Орлеанға келді және Дуплен Родс әдепкі үйінде атпен жегілетін табын көлігін жүргізумен жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол соғысқа көмектесу үшін дәнекерлеумен айналысып, батареялар құрастырды.

Мейрамханашы

1943 жылы Марсалис Миссисипи өзенінің жағасындағы қораны Марсалис мотеліне айналдырды. Ол «ақтар ғана» қабылдайтын Жаңа Орлеан мекемелерінде тұруға тыйым салынған афроамерикандықтарға қызмет көрсетті, мұндай шектеулер Оңтүстіктегі Джим Кроу заңдарымен бекітілген еді. Мотель мен мейрамхана тез арада Рей Чарльз, Кэб Каллоуэй, Рут Браун, Этта Джеймс, Дина Вашингтон сияқты көрнекті музыканттарды, сондай-ақ Мартин Лютер Кинг кіші, Адам Клейтон Пауэлл кіші және Тургуд Маршалл секілді сол кездегі ең беделді азаматтық құқықтар қозғалысының көшбасшыларын тартты. Ол 1963 жылы құрылған, Оңтүстіктегі қара нәсілді қонақүй иелерінің ұйымы – Ұлттық қонақүй қауымдастығының президенті болып сайланды (Фердинанд Прут, А. Г. Гастон және Луис Мейсон сияқты). Ұйымның мақсаты – олардың бизнесінің экономикалық күшін арттыру болды.

Жетістіктер

Марсалис Луизиана штатында Esso (қазіргі Exxon) франшизасын алған алғашқы афроамерикалық бизнесмен болды, ол Нью-Орлеандағы қазіргі Клейборн және Луизиана даңғылдарының бұрышында Уильям Викермен бірлесіп Esso жанармай құю станциясын иеленді және басқарды. Ол сондай-ақ Луизиана штатының Джефферсон округінде (Метари/Шрусбери) табысты бизнеске ие болған алғашқы афроамерикалық бизнесмен болды. Ол өмірі бойы Республикалық партияның мүшесі болды және 1964 жылғы Республикалық конвенцияға делегат ретінде қатысты. Ол Дэвид Триннің 1982 жылы Луизиана губернаторы лауазымына сәтті сайлау науқанына көмектесті. Марсалис 1951 жылдан 1966 жылға дейін Джефферсон округінің афроамерикалық тұрғындарын сайлау тізіміне тіркеуде маңызды рөл атқарды. Ол Луизиана мемлекеттік университетінің заң мектебінде оқыған алғашқы афроамерикалық студент, кейіннен Нью-Орлеанның алғашқы афроамерикалық мэрі болған Эрнест Нейтан Мориалдың ("Датч") білімін қаржыландыруға көмектесті. Марсалис сондай-ақ Луизиана штатының Гретна қаласында 24-ші сот округінің алғашқы афроамерикалық судьясы Лайонель Коллинзді сайлауда да рөл атқарды.

Кейін

Азаматтық құқық қозғалысының жетістіктері Марсалис мотеліндегі сауданың азаюына себеп болды, себебі қонақ үйлер мен мотельдер адамдарды терісінің түсіне қарамастан қонақ ретінде қабылдай бастады. Марсалис сарайы (мотель) 1986 жылдың 25 қыркүйегінде жабылды және 1993 жылдың шілдесінде бұзылды. Мүлікті 2006 жылдың шілдесінде сатты. 2015 жылдың 9 қаңтарында Джефферсон округі тарихи қоғамы бұрынғы мотель орнына тарихи тақта орнатып, Марсалисті Джефферсон округінің өміріне және Азаматтық құқық қозғалысына қосқан үлесі үшін құрметтеді.