Кіріспе

Сахадағы өзен, Ресей

Яна (; , Caaŋı) – Ресейдегі Саха Республикасында орналасқан, батысында Лена, ал шығысында Индигирка өзендері арасында жатқан өзен.

Курс

Ол ұзын, ал оның су жиналатын алабының көлемі, ең ұзын бастауы – Сартанг өзенін қоса есептегенде, ұзынға жетеді. Жылдық су шығыны шамамен құрайды. Бұл су шығынының көп бөлігі мамыр және маусым айларында, өзендегі мұздың еруі кезінде байқалады. Яна өзені қазан айында бетінен қатып, мамырдың соңына немесе маусымның басына дейін мұздың астында қалады. Верхоянск аймағында су түбі тоңудан 70-тен 110 күнге дейін сақталады, ал жылына 220 күн жартылай тоңған күйде болады. Өзен Сартанг және Дулгалак өзендерінің қосылған жерінен басталады. Ол шығыста Индигиркамен ортақ болатын, үлкен Шығыс Сібір жазығының бөлігі – Яна-Индигирка жазығы арқылы солтүстікке қарай ағады. Өзен Лаптев теңізінің Яна шығанағына құя келе, Ярок кіретін үлкен өзен дельтасын құрайды. Ярок – Янаның негізгі салаларының шығысында орналасқан үлкен, жазық арал. Яна алабында шамамен 40 000 көл бар, оның ішінде Верхоянск тауларында мұздықтардан пайда болған альпілік көлдер (жазықтар мұздықтар үшін әрқашан құрғақ болған) және алаптың солтүстігіндегі батпақты жазықтардағы артық судан пайда болған көлдер бар. Яна алабының барлық бөлігі үздіксіз мәңгілік тоңда жатыр, және көбінесе 70° солтүстік градустан артық жерлерде тундраға айналатын жапырақты ормандармен жабылған, бірақ ағаштар дельтаға дейін қолайлы микроклиматты жерлерге дейін созылады. Верхоянск, Батагай, Усть-Куйга және Нижнеянск – Янадағы негізгі портылар.

Тарих

Қазіргі заманғы адамның қоныстанғандығының дәлелі 32 000 жыл бұрын Яна РХС (Риноцерос мүйізінің орны) дельтасында табылды. Бұл адамдар "Ежелгі Солтүстік Сібірліктер" деп белгіленген, олар 38 000 жыл бұрын Батыс Еуразиялықтардан генетикалық тұрғыдан бөлініп шықты, Батыс Еуразиялықтар Шығыс Азиялықтардан бөлінгеннен кейін көп ұзамай. 1633–1638 жылдары Илья Перфильев пен Иван Ребров Лена өзенімен төменге қарай, Арктика жағалауымен шығысқа қарай Янаның сағасына дейін жүзіп, Индигирка сағасына жетті. 1636–1642 жылдары Елисей Буза да шамамен осы маршрутты ұстанды. 1638–1640 жылдары Позник Иванов төменгі Ленаның саласына көтеріліп, Верхоянск тауларынан артылып Янаның жоғарғы ағысына, содан кейін Черский тауларынан Индигиркаға өтті. 1892–1894 жылдары Барон Эдуард фон Толль, экспедиция жетекшісі Александр фон Бунгемен бірге, Ресей Императорлық Ғылым академиясы тапсырмасымен Яна бассейнінде (басқа Шығыс Сібір өзендерімен қатар) геологиялық зерттеулер жүргізді. Бір жыл екі күн ішінде экспедиция барлығы шақырымды, оның ішінде шақырымды өзен бойымен жүріп өтті, маршрут бойында геодезиялық зерттеулер жүргізді.

Жалпы сілтемелер

Уильям Барр, барон Эдуард фон Толльдің соңғы экспедициясы. Арктика, 1980 жылдың қыркүйегі. Александр фон Бунге және барон Эдуард фон Толль, Императорлық ғылым академиясымен жабдықталған Жаңа Сібір аралдары мен Яна өңіріне экспедиция. 1887 жыл.