Кіріспе

Сэр Генри де Монфорт (1238 жылдың қарашасы – 1265 жылдың 4 тамызы) – Лестердің 6-шы графы Симон де Монфорттың ұлы. Ол әкесімен бірге король Генрих III-ге қарсы барондардың күресінде маңызды рөл атқарды. Генридің анасы – Англия ханшайымы Элеонора, король Джонның қызы. Оның Симонға үйленуі король бастаған шетелдік ықпалды күшейтті, бұл кейін патшаға қарсы бүлік көтерген барондардың наразылығына себеп болды.

Өмір

Генридің әкесі Симон де Монфорт, Екінші барон соғысындағы ағылшын барондарының көшбасшысы болды. Симон – француз ақсұлуы, Лестердің 5-ші графы Симон де Монфорттың кіші ұлы. Әкесі қайтыс болған соң, кіші Симон отбасының француз титулдарындағы үлесін ағасымен ағылшын талаптарының толық иелігіне айырбастады және оларды бекіту үшін 1229 жылы Англияға көшті. Генрих III-нің жақын адамы болған кіші Симон де Монфорт корольдің қарындасы Англияның Элеонорасына үйленуге рұқсат алды, бұл ағылшын ақсүйектерін алаңдатқан әлеуметтік деңгейдегі өсу болды. Патшаның рұқсаты мен қолдауына алғыс айту үшін, бірінші ұлына оның құрметіне Генрих деп ат қойылды.

Екінші барон соғысы

Осы қарым-қатынасқа қарамастан, Генрих де Монфор екінші барон соғысында әкесінің және басқа ақсүйектердің, өз есімдесіне қарсы көтеріліске шығуына қосылды, оның әкесі көтерілістің жетекшісіне, соңынан елдің іс жүзіндегі басшысына айналды. 1264 жылдың қаңтар айында Генрих Амиендегі келісімге барондардың өкілі ретінде жіберілді. Келісім күшін жойғаннан кейін, ол Уэльс шекарасын қорғауға жіберілген әскерлерге қолбасшылық етті. 28 ақпанда ол Вустерді шабуылдап, тонады, жақын арада Глостерді басып алды, бірақ Эдуард жақындағанда онымен бітімге келіп, Кенилвортқа қайтып келді. 1264 жылдың 14 мамырында Льюс шайқасында ағасы Гю де Монфортпен бірге алғы шепке жетекшілік етті. Жеңіске жеткеннен кейін, 28 мамырда ол Довер қамалының констеблі, Бес портың сақшысы және Сандвич қазынашысы болып тағайындалды. 1265 жылы Глостерді қоршау басталғанда Генрих де Монфорт және Хамфри де Боун король мен принц Эдуардты (кейін Эдуард I) тұтқынға алып, қала мен қамалды нығайтуға екі апта жұмсады. Генрих содан кейін әкесімен бірге Евшемге барды, онда олар Генридің кіші інісі Саймон де Монфорт кішісімен кездесуді жоспарлады. Бірақ олар кіші де Монфорттың әскеріне шабуыл жасап, Генрих пен үлкен Саймонды тұзаққа түсіру үшін оның ұрланған Монфорт туларымен келген принц Эдуардты кездестірді.

Генридің отбасына әсері

Генридің ағасы Саймон, әкесінің басы найзаға ілінгенін көру үшін Евшемге уақытында келді. Тағы бір ағасы, Гай де Монфор, шайқаста тұтқынға алынып түрмеге қамалды. Кейін Гай қашып, жас Саймонға қосылып Еуропаға қашты. Олар Карл Анжулының қызметінде байлыққа ие болды, содан кейін патшаның немере інісі Генрих Альменді және өздерінің туыстарын өлтіру арқылы әкесі мен ағасының өлімінен кек алды. Бұл оқиға шіркеуде болғандықтан, ағалар қауымнан шығарылды, бұл Англияда оларға деген қолдауды азайтты. Саймон одан көп ұзамай қайтыс болды. Гай, Нола графы болғандықтан, екі қызы болды және уақыт өте келе бірнеше еуропалық патшалық отбасылардың, соның ішінде британдықтардың арғы тегіне айналды. Тағы бір ағасы, Амаури де Монфор да Италияға қашты. Діни қызметкер болған ол, қарындасы Элеонора де Монфорды Уэльс ханзадасы Льюэллин ап Груффудқа үйлену үшін Уэльске алып барар алдында паптық кеңседе жұмыс істеді. Патша Эдуардтың жалдаған әскерлерімен ұсталған аға-інілер ақырында босатылып, Элеонораның үйлену тойы өтті. Элеонора 19 маусым 1282 жылы Уэльс Гвенлианды дүниеге келтірген кезде қайтыс болды. Амаури континентке оралып, діни қызметкер болып жұмыс істеді және 1301 жылдан кейін қайтыс болды.