Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венгриядағы Шолнок қаласы (; басқа да атауларымен белгілі) – Венгрияның орталық бөлігіндегі Яс-Нагикун-Шолнок қаулының орталығы. Ол Тіса өзенінің жағасында, Ұлы Венгрия даласының төрінде орналасқан, бұл оны ғасырлар бойы маңызды мәдени және экономикалық тоғысқа айналдырған. Шолнокта сондай-ақ Венгрияның ең үздік су полосы командаларының бірі бар.
the city in Hungary
Szolnok (; also known by alternative names) is the county seat of Jász Nagykun Szolnok county in central Hungary. A city with county rights, it is located on the banks of the Tisza river, in the heart of the Great Hungarian Plain, which has made it an important cultural and economic crossroads for centuries. Szolnok also has one of Hungary’s best water polo teams.
Атауы мен этимологиясы
Солнок қаласы алғашқы басқарушысы Сауник немесе Зоуноктың есімімен аталған. Қала 1075 жылы Зоунок деген атпен алғаш рет ресми түрде тілге алынған. Келесі ғасырларда ол Зоунок, Сауник, Зоунук және Заунух деп әртүрлі жазылған. Мұндай әртүрлілік, венгр тіліндегі дыбыстар латын әліпбиімен жазылғанда туындаған фонетикалық айырмашылықтардың нәтижесі болуы мүмкін. Тағы бір болжам бойынша, Сауник есімі жеке адамның есімі емес, аймақтағы маңызды тұз саудасымен (тұз, só) байланысты лауазым болған деседі. Көптеген тілдерде қаланың венгр атауы өзгеріссіз қолданылады (мысалы, lang es). Бірнеше тілде қаланың өзіндік атауы бар (мысалы, Солнок немесе Золнок, Солнока, Сольнок), бұл тілдердің қаламен тарихи байланысынан туындаған.
Szolnok was named after the first steward of the city, Szaunik or Zounok. The town was first officially mentioned under the name Zounok in 1075. In the following centuries, it was recorded variously as Zounok, Saunic, Zounuc, and Zawnuch. The variety of spellings likely comes from phonetic discrepancies occurring when Hungarian sounds were recorded using the Latin alphabet. Another possibility revolves around speculation that the name Szaunik was not a personal name after all, but rather a title relating to the significant salt trade (salt, só) in the area. In most other languages, the city's Hungarian name is used without derivation (for example , lang es). The city has its own name in a few languages (for example Sollnock or Zolnock, Solnoca, Сольнок), deriving from these languages' historical relationship to the city.
Орналасуы және физикалық географиясы
Солнок Ұлы Мажар жазығының ортасында, Тиса және Загьва өзендерінің қосылған жерінде орналасқан. Ол Будапешттен шамамен оңтүстік-шығысқа қарай жатыр. Аймақтың климаты континенттік, салыстырмалы түрде жұмсақ қыстан кейін ыстық жаз болады. Бұл аймақ Еуропадағы ең күннөл аймақтардың бірі; орташа жылдық жауын-шашын мөлшері шамамен миллиметрді құрайды.
Szolnok is located in the heart of the Great Hungarian Plain, at the confluence of the Tisza and Zagyva rivers. It lies about east southeast from Budapest. The climate of the area is continental, with hot summers following relatively mild winters. The region is one of the sunniest in Europe; the average precipitation is about annually.
Ең ерте қоныстану
Бұл аймақ алғаш рет палеолит дәуірінде қоныстанды. Алғашқы белгілі тұрғындар қамыстан жасалған уақытша шатыр сияқты құрылыстарда немесе ағаш тіреулерге жабыстырылған теріден жасалған тұрақты тұрғын үйлерде өмір сүрді. Олар мамонт, бұғы, жемiс және қабан аулаушылары болды. Археологтар осы дәуірден тас құралдарды да тапты, кейбіреулері кремнийден жасалған. Неолит дәуірінен бастап қолданылған ілгектер, тордың салмағы сияқты балық аулау құралдары халықтың өмірінде балық аулаудың маңыздылығын көрсетеді. Бұл мүсіндер, әдетте, құдайлардың, бұқалардың және бейнеленген әйелдердің мүсіндері сияқты, сазбалшықтан жасалатын. Шолноктың маңындағы Шандасзелуш елді мекенінде неолит дәуірінің тұрақты қонысы табылды. Мезолит дәуірінде бұл аймақтың тұрғындары тұрақты ауылдарға қоныстанды, онда олар егіншілік және мал шаруашылығымен айналысты. Бұл қоныстардың қайта құрылған үлгілерін Шолноктың Дамьянич Янош мұражайында көруге болады. Бұл дәуірдегі үйлер негізінен ағаштан салынды. Олар жүктерді тасымалдау үшін арбаларды пайдаланды және астықты сақтау үшін үлкен саз құмыраларды қолданды. Қола дәуірінде Карпат алабына жаңа халықтар келді. Шолноктың көршілес елді мекені Тосегте қалың кірпіш қабырғалы үйлер салынған үлкен елді мекен пайда болды. Ауыл тұрғындары жылқы, шошқа және қой өсірді, сондай-ақ өзеннен моллюска жинады. Кейбір артефакттар, мысалы қола құралдар, қылыштар және қабықшалар табылған, бұл алыс саудаға нұсқайды. Римдіктер Алфёльдте (қазіргі Шығыс Венгрия) тұрақты қоныстар құра алмады, сондықтан 896 жылы венгрлер келгенге дейін бұл аймақта скифтер, кельттер және сарматтар өмір сүрді. Шолноктан және оның маңынан скифтер дәуірінен қалған көптеген заттар табылған. Загва өзенінің бөгеттерін салу кезінде скифтердің қонысының қалдықтары, соның ішінде темір қазан мен басқа да саз ыдыстар табылды. Кельттер скифтерден кейін келді. Кельт дәуіріндегі артефакттарға көбінесе қару-жарақ, соның ішінде темір қылыштар мен қалқандар, сондай-ақ ат жабдықтары және басқа да темір бөлшектер жатады. Кейіннен Ираннан шыққан сарматтар осы аймаққа қоныстанды. Сарматтар Рим империясымен соғыс арқылы да, сауда арқылы да байланыста болды. Рим ақшасы, қару-жарақ, зергерлік бұйымдар мен саз ыдыстар жиі кездеседі; 1952 жылы Шолноктың әскери әуежайы кеңейтілген кезде екі жүзден астам гепидтер мен сарматтардың қабірлері ашылды, онда бай қазыналар: алтынмен қапталған және әшекейленген фибулалар, темір қарулар, сүйек тарақтар, белбеулер, және құмыралар болды. Сарматтардан кейін бұл аймақты герман тілінде сөйлейтін халықтар иеленді. О Сзандада, Шолноктың Шандасзелуш маңындағы ауданда археологтар 4 және 5 ғасырларда осы аймақта өмір сүрген гепидтер қалдырған бай жәдігерлерді тапты. Гепидтер шыны жасаумен таныс болған және түрлі түсті шыныдан жасалған ауыр әшекейлер таққан. Гепидтерден кейін бұл аймақты авандар мекендеді. Кейіннен келген венгр тайпалары сияқты авандар да аттарымен бірге жерленген; осы қабірлердің біразы қазылған. Олардың билік құрған кезінен табылған қалдықтар авандардың 6 ғасырдың ортасында пайда болғанын көрсетеді. Ракоцифальвада табылған қабірлер, соның ішінде Шандасзелуштегілер, бір кездері онда үлкен тұрақты қоныс болғанын көрсетеді.
The area was first settled in the Paleolithic era. The first known inhabitants lived in temporary tent like structures made from reeds, or in more permanent dwellings made of hides draped over wooden poles. They were hunters of mammoth, reindeer, deer, and boar. Archeologists have also found stone tools from this era, some made of flint. Fishing equipment such as hooks and weights from nets, dating from the Neolithic era, shows the increasing importance of fishing in the peoples' lives. These were usually made from clay, as were ritual statues of gods, bulls, and stylized women. In Szandaszőlős, a suburb of Szolnok, a permanent Neolithic era settlement was discovered. By the Mesolithic era, the inhabitants of the area had settled into permanent villages, where they practiced agriculture and animal husbandry. Reconstructions of these settlements can be seen in Szolnok's Damjanich János Museum. The houses of this era were largely made of wood. They utilized carts for transporting goods and large earthenware granaries for storing grain. In the Bronze Age, new people arrived in the Carpathian Basin. In Tószeg, a neighbor of Szolnok, a large settlement was established, with houses built with thick adobe walls. The villagers kept horses, pigs, and sheep, as well as collecting clams from the river. Certain artifacts have been found, such as bronze tools, swords, and shells, which suggest long distance trade. The Romans were not able to establish permanent settlements on the Alföld (modern day eastern Hungary), so in the time before the arrival of the Hungarians in 896, the area was populated by Scythians, Celts, and Sarmatians. A number of artifacts have been found from the Scythian era in Szolnok and in the area surrounding it. During the building of the Zagyva River dikes, remnants of a Scythian settlement were found, including iron pots and other pottery. The Celts followed the Scythians. Artifacts from the Celtic era include mostly weapons, including iron swords and shields, as well as saddlery and other iron components. Subsequently, the Sarmatians, who originated in Iran, settled in the surrounding area. The Sarmatian people were in contact with the Roman Empire, sometimes by war and sometimes by trade. Roman money, weapons, jewelry and pottery are often found; when Szolnok's military airport was enlarged in 1952, over two hundred Gepid and Sarmatian graves were uncovered, which contained rich treasures: gold plated and decorated fibulas, iron weapons, bone combs, belt buckles, and pots. After the Sarmatians, Germanic speaking peoples took possession of the area. In Ó Szanda, a district of Szolnok suburb Szandaszőlős, archeologists discovered a rich trove of artifacts left by the Gepids, who lived in the area in the 4th and 5th centuries. The Gepids were familiar with glass making and wore heavy beads made from colored glass. After the Gepids, the area was populated by Avars. Like the Hungarian tribes who came later, the Avars were buried with their horses; a number of these graves have been unearthed. The remains discovered from the time of their rule indicates that the Avars first appeared in the middle of the 6th century. The burial grounds found at Rákóczifalva, some from Szandaszőlős, show that a large permanent settlement once existed there.
Орта ғасырлар
Солнок алғаш рет 1075 жылы Геза I-нің Гарамсентбендек монастырының негізі туралы хатында «Зоунок» деген атпен еске алынған. Ол қаланың алғашқы басқарушысы Сауник немесе Зуноктың құрметіне аталған. Келесі ғасырларда қала «Zounok», «Saunic», «Zounuc» және «Zawnuch» деп те жазылған. Мүмкін, әртүрлі жазылу себебі – ежедегі рунды венгр жазуындағы венгр дыбыстарын латын әліпбиіне аудару кезінде туындаған фонетикалық айырмашылықтар. Арпад әулеті тұсында Солнок базар қаласы және Солнок округінің орталығы болды. Патша Иштва́н әрбір он ауылға шіркеу салынсын деген бұйрық бергенде, Солнокта да шіркеу салынды. 11 ғасырда Тиза өзеніндегі паром, кеден үйі және округтік істер қаланың дамуына ықпал етті. Тиза арқылы да, Солнок арқылы өтетін құрлықтағы жолдар арқылы да белсенді сауда-саттық жүргізілді. Дегенмен, орта ғасырлар бойы Солнок қалаға дейін өспей, базар қаласы статусын сақтап келді. Сол кездегі Солнок қамалы – тек топырақ үйіндісінен тұрған бекініс болған, бірақ кейін ағаш қабырғасы да қосылды. 1241 жылы Моңғол шапқыншылығы кезінде қала қирады, бірақ патша Бела IV тұсында қайта жанданды, алайда 14 ғасырдың соңына дейін ауыл ретінде қарастырылды. Люксембург патшасы Зигмунд қаланы дамыту мақсатында 1422 жылы Солнокты белгілі бір салықтардан, ал 1429 жылы кеден төлеуден босатты. Осыдан кейін қала қайтадан өсіп, гүлдене бастады.
Szolnok was first mentioned, under the name Zounok, in a letter from Géza I concerning the foundation of the monastery at Garamszentbenedek in 1075. It was named for the first steward of the city, Szaunik or Zounok. In the following centuries it was recorded as Zounok, Saunic, Zounuc, and Zawnuch. The variety of spellings likely comes from phonetic discrepancies occurring when Hungarian sounds originally written in runic Old Hungarian script were recorded using the Latin alphabet. Under the rule of the Árpád Dynasty, Szolnok was a market town and the center of Szolnok County. When King István ordered a church built in every tenth village, one was built in Szolnok. The 11th century saw great improvements in the city due to the Tisza river ferry, customs house, and county business. There was great trade and commerce via both the Tisza and the overland roads that ran through Szolnok. Despite this, Szolnok remained a market town through the Middle Ages, without expanding to a city. The Szolnok Castle was, in these times, only an earthworks fort, although later a wooden wall was added. During the Mongol invasion of Hungary in 1241 the town was destroyed; it was re populated under King Béla IV but even by the end of the 14th century it was still considered a village. King Zsigmond of Luxemburg, in an effort to develop the town, freed Szolnok from certain taxes in 1422, and from customs in 1429. After this, the town slowly began to grow and prosper again.
Османлы Венгриясында
Шолноктың географиялық тұрғыдан орталықта орналасуына байланысты, Шолнок қамалы 16 ғасырғы Венгрияның шекаралық қамалдар жүйесінде маңызды рөл атқарды. Осман әскерлері Темешварды басып алып, Дунай, Тиса және Марош өзендерінің аймағын жаулап алғаннан кейін, олар мен Венгрияның қалған бөлігі арасында екі маңызды күш қалды: солтүстіктегі Шолнок пен Егер. 1552 жылдың маусым айынан бастап, венгр, Трансильвания және Веналық барлаушылар Осман әскерінің Темешвардан Шолнок пен Егерге қарай қозғалысын хабарлай бастады. Екеуін де басып алу міндеті Буданың Әли-пашасына жүктелді. Пуштадағы басқа да маңызсыз бекіністердің құлауынан кейін, Сүлеймен шаһана Осман пашалары Ахмет, Әли және Мохамедке өз әскерлерін қамалдарға қарсы жіберуге бұйрық берді. Осы түрік қаупіне байланысты, 1550-1551 жылдары Фердинанд I Шолноктағы нығайту жұмыстарын жаңа қала қабырғасымен (Іштва́н Добо́ ішінара жоспарлаған), қамалды күшейтумен және Лёринц Ньяриді басқаруға тағайындаумен жақсартуға бұйрық берді. Оның басқаруында 1400 сарбаз болды, олардың көп бөлігі испандық, неміс және чехтер еді, ал венгрлердің саны аз болды. Қамалда 24 зеңбірек, 3000 мылтық, 800 салмақты ұнтақ және жеткілікті азық-түлік пен жабдықтар болды. 1552 жылдың жазында жұмыстар қайта басталды және қарқынды жүрді. Қамалды қоршау үшін Загва өзенінің жаңа саласы қазылды. Бұл жаңа сала бүгінгі күнге дейін сақталған, Загва өзені Тисаға құятын жерде. Загва өзенінің бастапқы арнасы қазір толтырылған, бірақ оның кішкентай бөлігі Шолнок МАВ ауруханасының алдындағы көл ретінде сақталған. 1552 жылдың 2 қыркүйегінде Паша Ахмет Әли өзінің 40 мыңдық әскерімен қамалды қоршауға алды. Алғашқыда неміс жалдамалы әскерлері қашу туралы ойлады, бірақ ең алдымен венгр қайықшылары қашып кетті. 3 қыркүйек түнінде венгр және испан атты әскерлері Тиса өзенін жүзіп өтті, содан кейін қайықшылар жаяу әскерлерді алуға оралды. 4 қыркүйекке қараған түні жалдамалы әскерлер қашып кетті, қамалды өз тағдырына қалдырды. Олар кеткеннен кейін алдыңғы қақпа таңға дейін ашық қалды, нәтижесінде Лёринц Ньяри мен қалған елу батырдың оңай жеңіліп тұтқындалуына әкелді. Егер қамалын қорғаушылардың бірі, Іштва́н Мекксей, түрік әскерлері Егерге жеткенге дейін төрт күн бұрын өз әпкесіне мынадай хат жазды: «Мен енді көп жаза алмаймын, бірақ сатқындар Шолнокты бергеннен бері біз үлкен жаза күтіп отырғанымызды сезінемін». Ахмет пен Мохамед 2000 сарбаздық гарнизонды Шолнокта қалдырып, Егерге қарай аттанды. Османдықтардың Шолнокты басып алуы 1552 жылдан 1685 жылға дейін созылды. 1553 жылы олар Шолнок санджағын құрды, ал келесі жылдары мешіт, моншалар және минарет салды; кейінгі шайқастар барысында олар көбінесе қасақана жойылды. Минареттің негізі сақталды және бүгінгі күнге дейін сақталған стильдік фонтанға айналдырылды. 1562 жылы олар Тиса өзенінің үстінен алғашқы тұрақты көпір салды. «Шолнок түрік дәуірі көпірінің» (szolnoki török kori híd) қалдықтары 2003 жылдың тамызында жазғы құрғақшылықтан кейін қайтадан табылған. Венгрияда жасалған жалғыз түрік кодексі Шолнокта көшірілді; ол Сүлейменнің Венгриядағы жорықтарын сипаттайды. Түрік дәуіріне қатысты керамикалық бұйымдар мен құралдарды бүгінде Шолноктағы Дамьянич Янош мұражайында көруге болады.
Due to Szolnok's geographical centrality, Szolnok Castle played an important role in the border castle system of 16th century Hungary. After the Ottoman armies captured Temesvár and occupied the Danube Tisza Maros River area, only two forces of any significance stood between them and the rest of Hungary: Szolnok, and Eger to the north. Beginning in June 1552, Hungarian, Transylvanian, and Viennese agents all began reporting that the Ottoman army was on the move out of Temesvár towards Szolnok and Eger. The task of capturing the two was given to Ali Pasha of Buda. After the fall of other minor fortifications on the Puszta, Sultan Suleiman the Magnificent ordered Pashas Ahmed, Ali, and Mohamed to lead their armies against the castles. It was in light of this Turkish danger that in 1550 51 Ferdinand I ordered the Szolnok earthworks to be improved with a new town wall (partially planned by István Dobó), the castle to be fortified, and Lőrinc Nyáry put in command. Under his command were 1400 soldiers, mostly Spanish, German, Czech, with a small number of Hungarians. The castle was armed with 24 cannons, 3000 muskets, 800 weights of gunpowder, and was well stocked with food and supplies. Further works began in summer of 1552 and progressed rapidly. In order to surround the castle, a new branch of the Zagyva river was dug. This new branch is the one that remains today, at the point where the Zagyva flows into the Tisza river. The original course of the Zagyva has today been filled in, but a small part of it remains as the lake in front of the Szolnok MÁV Hospital. On September 2, 1552, Pasha Ahmed Ali besieged the castle with his army of 40,000. Although it was the German mercenaries who first entertained thoughts of escape, it was the Hungarian boatmen who deserted first. On the night of September 3, the Hungarian and Spanish horsemen swam across the Tisza, then the boatmen returned for the foot soldiers. On the night of September 4, the mercenaries deserted, leaving the castle to its fate. After they departed the front gate was left open until morning, leading to the easy overpowering and capture of Lőrinc Nyáry and the fifty remaining brave men. István Mekcsey, one of the defenders of the Siege of Eger, wrote the following to his sister four days before the Turkish advance forces reached Eger: "I can't write more but to say that every day now we feel we are awaiting a great punishment since the traitors gave up Szolnok." Ahmed and Mohamed left a garrison of 2,000 soldiers in Szolnok while they marched against Eger. The Ottoman occupation of Szolnok lasted from 1552 to 1685. In 1553, they established the sanjak of Szolnok, and in the following years built a mosque, baths, and a minaret; during the course of later battles these were destroyed, mostly deliberately. Of the minaret the base remained, and this was made into a stylized fountain which remains today. In 1562, they constructed the first permanent bridge spanning the Tisza. The remains of the so called Szolnok Turkish era Bridge (szolnoki török kori híd) again came to light in August 2003 after a summer of drought. The only Turkish codex made in Hungary was copied in Szolnok; it describes the campaigns of Suleiman in Hungary. Pottery and tools from the Turkish era can be seen today in Szolnok's Damjanich János Museum.
Османнан кейінгі сольнок
1685 жылы Шолнокты генералдар Хейстер мен Мерси басқаратын Габсбург әскерлері Османдықтардан азат етті. Азат ету кезінде қала мен қамал едәуір зақымдалды. Шолнок қамалының стратегиялық маңыздылығын ескере отырып, оны командир Антонио Караффа қайта жаңартты. 1697 жылы Имре Тёкёли қамалды өртеп жіберді. 1703 және 1706 жылдардағы Ракоци көтерілісінің оқиғалары Шолнокқа жетті және қала тағы да толығымен қирады. 1706 жылы Ракоцидің жетекшілерінің бірі Ференц Деак, императорлық әскерлер оны пайдалана алмауы үшін Шолнок қамалын өртеп жіберді, сол себепті императорлық генерал Рабутин барлық тастарды алып кетіпті. 1710 жылы Ракоциге адал күштер қамалды басып алды, бірақ 10 қазанда олар оны императорлық генерал Якоб Джозеф Кусанидің шабуылдап келе жатқан әскеріне тастап кетті. Көтерілістен кейін қамал толығымен қирап, тастар алынып кетті. Содан кейінгі жылдары Шолнок қаласының жағдайы қамалдан нашар болған жоқ; қала апаттан кейін апатқа ұшырады, соның ішінде 1739 жылы қаланы қиратып жіберген қатты дауыл болды. Дауыл кезінде өрт шығып, дауылдың күшімен қаланың көп бөлігін жалмап алды. Тек қала орталығынан шалқап жатқан ғимараттар ғана зардаптан құтылды. Шолнок 18 ғасырдың екінші жартысында қайтадан гүлдене бастады. Тиза өзенін бақылау және бу кемелердің қозғалысы қаланың маңыздылығын арттырды. 1847 жылдан бастап Шолнок Пест қаласына теміржолмен қосылды. Оның азаматтары 1848-1849 жылдардағы Венгрия революциясына қатысты. Шолнок шайқасында австриялықтар генерал Янош Дамьянич әскерлерінен жеңілді. Ауслайхтан кейін Шолноктың халқы мен маңызы өсті. 1876 жылы Шолнок қайтадан комитаттың орталығы болды. 1879 жылы оның 16 001 тұрғыны болды.
In 1685, Szolnok was liberated from the Ottomans by the Habsburg armies under the control of Generals Heister and Mercy; during the liberation both the city and the castle were significantly damaged. Due to Szolnok castle's strategic importance, it was rebuilt by commander Antonio Caraffa. In 1697, Imre Thököly burned down the castle. The events of the Rákóczi Uprising in 1703 and 1706 reached Szolnok and the city was again razed to the ground. In 1706, Ferenc Deák, one of Rákóczi's leaders, burned the Szolnok castle so that Imperial forces couldn't use it, so Imperial General Rabutin had the stones all taken away. In 1710, forces loyal to Rákóczi took over the castle, but on October 10, they abandoned it to the advancing army of Imperial General Jacob Joseph Cusani. After the Uprising, the castle finally fell to pieces and the stones were carted away. In the years after, the city of Szolnok fared little better than the castle; it was hit by disaster after disaster, including a massive storm in 1739 which devastated the city. During the storm a fire broke out which, aided by the storm winds, grew and engulfed the majority of the town. The only buildings which were spared were those which were isolated from the town center. Szolnok started to prosper again in the second half of the 18th century. Control of the river Tisza and steamship traffic increased the town's importance. From 1847 Szolnok was connected to Pest by railway. Its citizens took part in the Hungarian Revolution of 1848 in 1848 49. In the Battle of Szolnok, the Austrians were defeated by the armies of General János Damjanich. After the Ausgleich, the population and importance of Szolnok grew. In 1876, Szolnok became capital of the comitatus again. By 1879, it already had 16,001 residents.
20 ғасыр
Солнок 1919 жылы мамыр айында Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысты. Осы кезде Тиза өзені бойында Румыния армиясы мен Венгрия Қызыл Армиясы арасында ұзақ және қатал шайқас болды. Румыния әскерлері 77 күн бойы осы аймақта тұрып, үлкен қиратушылықтар келтірді. 1919 жылы шілдеде Тишантульде (Солноктан шығысқа қарай) Қызыл Армия жеңілгеннен кейін румындар Тиза өзенінен өтіп, қаланы басып алды. Оқкупация 1920 жылдың 25 ақпанына дейін жалғасты. Соғыс кезінде қираған теміржол көпірі 1923 жылы толыққанды жаңадан салынды. 1930 жылы қалада 38 764 адам тұрды. Бірнеше жоғары білім беру мекемелері болды, оның ішінде ұлдар мен қыздар гимназиялары, ғылыми орта мектеп, ұлдар мен қыздар кәсіптік училищелері, ағаш және металл өңдеу кәсіптік училищесі, сондай-ақ акушерлік оқу орны бар еді. Соғыс аралық кезеңде өнеркәсіп өркендеді, салмақтар, айналар, жиһаз, сірке суы, ром, арақ, мұз, мақта, кірпіш, қант, металлургиялық және металл өңдеу заводтары, машина жасау және темір құю заводтары, екі электр тарату жүйесі, төрт ағаш өңдеу және төрт бу тіршілігін қамтамасыз ететін мекемелер ашылды. Соғыс аралық кезеңде қалаға келтірілген зиянның көп бөлігі жөнделді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Солнок он екі рет бомбаға түсті, көбінесе американдық әскерлердің шабуылынан, бұл ғимараттар мен тұрғындарға ауыр зиян келтірді. "Frantic" операциясы (1944 жылдың 2 маусымы – 19 қыркүйегі) кезінде 600 соғыс ұшағы Дебреценді бомбалады, оң қанаты Нагиварад (қазіргі Орадея), Колосвар (қазіргі Клуж-Напока), Сегед және Балмазуйваросты, ал сол қанаты Солнок пен Мишколцты бомбалады. Бұл шабуылдардан Солнок көп зиян көріп, көптеген адам қаза тапты. Солнок теміржол станциясы британдық және американдық ұшақтарымен бірнеше рет бомбаланды. 1944 жылы ол "еңбек лагері" және Австриядағы Маутхаузенге депортацияланған венгрлік еврейлерді шоғырландыру орталығына айналды. Венгрлік еврейлерді ұстау және депортациялау операциясының табысты болуына үлкен үлес қосты. Соғыс аяқталған кезде халықтың көп бөлігі қашып кетті. 1944 жылдың 4 қарашасында Будапешт операциясы барысында 2-ші Украина майданының совет әскерлері қираған қалаға кіргенде, онда бар болғаны бірнеше мың адам қалған еді. Социалистік кезеңде Солнок советтік көмекпен жаңаруын бастады. Жаңа заводтар салынды, ал туризмнің маңызы термалды ванна ашылғаннан кейін артты. 1990 жылдың 13 қарашасында Солнокқа қалалық және округтік құқық берілді.
Szolnok saw action in the First World War in May 1919 when a long and bitter battle raged along the Tisza between the advancing Romanian army and the Hungarian Red Army. Romanian troops caused terrible damage to the area as the front stagnated here for 77 days. After the defeat of the Red Army in July 1919 in the Tiszántúl (the regions east of Szolnok), the Romanians crossed the Tisza and occupied the city. The occupation lasted until February 25, 1920. The railroad bridge, which had been destroyed during the battle, was finally reconstructed in 1923. In 1930, the city had 38,764 inhabitants. Several higher level educational institutions existed, including boys' and girls' grammar schools, a scientific secondary school, trade schools for boys and girls both, lumber and metal works vocational school, and a midwifery training institute. The interwar period saw a surge in industry, including factories for weights, mirrors, furniture, vinegar spirits, rum, and liquor, ice, cotton wool, bricks, sugar; smelting furnace and metalworks factory; machinery factory and iron foundry; two electrical distribution systems; four lumber mills; and four steam mills. In the interwar period, most of the damage done to the city had been successfully repaired. During World War II, Szolnok was bombed twelve times, mostly by American troops, which caused serious damage to the buildings and the population. In the so called "Frantic" attack (June 2 September 19, 1944) a wave of 600 fighter planes bombed Debrecen; the right wing also bombed Nagyvárad (now Oradea), Kolozsvár (now Cluj Napoca), Szeged, and Balmazújváros, and the left wing Szolnok and Miskolc. Szolnok suffered great damaged under these attacks and many people died. The train station of Szolnok was bombed several times, by both British and American fighters. During 1944, it became the location of a "labor camp" and a concentration point for Hungarian Jews being deported to Mauthausen in Austria. It was critical to the success of the Hungarian Jews roundup and deportion. By the end of the war, the majority of the population had fled; the Soviet troops of the 2nd Ukrainian Front found only a couple thousand people when they entered the decimated city on 4 November 1944, in the course of the Budapest Offensive. During the Socialist era, Szolnok began to recover with Soviet aid. Factories were built, and touristic importance grew when a thermal bath was opened. Szolnok was granted the rank of city with county rights on November 13, 1990.
Халықаралық қатынастар
Эстонияның Таллин қаласындағы қоғамдық көлік аялдамасының бірі Солнок қаласының құрметіне аталған.
A public transport stop in the Estonian city of Tallinn is named for Szolnok.