Кіріспе

Сұйықтың қозғалысын математикалық сипаттау

Старлинг принципі бойынша, қан мен тіндер арасындағы жасушадан тыс сұйықтың қозғалысы микроқантамырлар ішіндегі плазма мен олардың сыртындағы интерстициалды сұйықтық арасындағы гидростатикалық қысым мен коллоидтық осмотикалық (онкотикалық) қысымның айырмашылығымен анықталады. Старлингтің қайтыс болғаннан кейін көп жылдардан соң ұсынылған Старлинг теңдеуі бұл қатынасты математикалық түрде сипаттайды және көптеген биологиялық және биологиялық емес жартылай өткізгіш мембраналарға қолданылуы мүмкін. Классикалық Старлинг принципі және оны сипаттайтын теңдеу соңғы жылдары қайта қаралып, кеңейтілді. Күн сайын шамамен 8 литр су (еріткіш), әртүрлі шағын молекулаларды (ерітінділерді) қамтитын, ересек адамның қан ағысынан шығып, әртүрлі дене тіндерінің жасушаларын аралап өтеді. Интерстициалды сұйықтық афферентті лимфа тамырлары арқылы аймақтық лимфа түйіндерінің біріне ағып кетеді, онда тәулігіне шамамен 4 литр қан ағынына қайта сіңіріледі. Лимфалық сұйықтықтың қалған бөлігі ақуыздар мен басқа да ірі молекулаларға бай және жүрекке жақын үлкен тамырларға құятын көкірек түтігі арқылы қан ағынына қосылады. Плазмадан интерстициалдық (немесе тіндік) сұйықтыққа сүзгілеу микроқан тамырлары мен капиллярлық венулаларда жүзеге асады. Көптеген тіндерде микроқантамырлар эндотелиялық гликокаликс деп аталатын талшықты матрицаны қамтитын үздіксіз ішкі бет қабатымен жабылады, оның интерполимерлік кеңістіктері шамамен 5 нм радиусы бар кішкентай тесіктер жүйесі ретінде жұмыс істейді. Эндотелиялық гликокаликс эндотелиялық жасушаларды біріктіретін түйісу молекулаларындағы кеңістікті (эндотелиялық жасушалар арасындағы жарық) жауып тұрғанда, плазмалық ультрафильтрат интерстициалдық кеңістікке өте алады, ал ірі молекулалар плазмаға кері қайтарылады. Аз ғана үздіксіз капиллярлар еріткіш пен ерітінділерді интерстициалдық сұйықтықтан эндотелиялық жасушалардағы терезелер арқылы қан ағынына сіңіруге бейімделген, бірақ күнделікті сіңірілетін еріткіш көлемі шағын. Сүйек миының, бауыр мен көкбауырдың синусоидты тіндерінде кездесетін үздіксіз капиллярлардың сүзгілік функциясы шамалы немесе жоқ. Қан тамырлары эндотелийі арқылы сұйықтың сүзгілену жылдамдығы (трансэндотелийлік сүзгілеу) екі сыртқы күштің – капиллярлық қысым мен интерстициалдық белок осмостық қысымының – және екі сіңіруші күштің – плазмалық белок осмостық қысымы мен интерстициалдық қысымның – қосындысымен анықталады. Старлинг теңдеуі осы күштерді математикалық тұрғыда сипаттайды. Бұл Кедем-Катчальский теңдеулерінің бірі, ол тұрақсыз күйдегі термодинамиканы осмостық қысымның мембрана арқылы айырмашылығына жауапты ерітіндіге кем дегенде жартылай өткізгіш болатын теориясына енгізеді. Екінші Кедем-Качалский теңдеуі ерітінділердің трансэндотелийлік тасымалын түсіндіреді.

Клиникалық маңызы

Вудкок пен Вудкок 2012 жылы қайта қарастырылған Старлинг теңдеуі (тұрақты күйдегі Старлинг принципі) интравендік сұйықтық терапиясымен байланысты клиникалық байқауларға ғылыми түсіндірме береді. Бір капиллярда сұйықтықтың сүзілуі мен сіңірілуі туралы дәстүрлі оқыту, қан айналымына параллель жүретін жасушадан тыс сұйықтықтың маңызды айналымы тұжырымымен ысталды. Ісік (тіндік ісіну) емдеудің жаңа тәсілдері ұсынылады.

Тарих

Старлинг теңдеуі британдық физиолог Эрнест Старлингтің есімімен аталады, ол Франк-Старлинг жүрек заңымен де танымал. Старлинг 1896 жылы "қан тамырларының экстраваскулярлық кеңістіктен изотониялық тұз ерітінділерін сіңіруі сарысудағы белоктардың осмостық қысымымен анықталады" деген тұжырым жасағандығы үшін марапатталды.