Кіріспе

Сент-Морис өзенінің негізгі салалары: Матавин өзені, сағасы Матавин (Гамлет) елді мекенінде; Вермиллон өзені (Ла Туке), Ла Тукедегі Бомонт электр стансасынан (солтүстікке қарай) 23 км, 14 миль (су арқылы) жоғары ағысында құяды; Мануан өзені (Ла Туке), Ла Тукеден (солтүстікке қарай) 115 км, 70 миль (су арқылы) жоғары ағысында құяды; Ла Тренш өзені (Ла Туке), Ла Тренш электр стансасының жанынан құяды; Крош өзені (Ла Туке), Ла Тукеден (солтүстікке қарай) құяды. Веймонташи және Тройс-Ривьерс арасында Сент-Морис өзенінің 27 саласы тіркелген, олардың суарнасы ағаш тасымалы үшін жеткілікті деп есептеледі: Веймонташингу, Мануан, Литтл-Рок, Литтл-Фламанд, Виндиго, Фламанд, Кукукаше, Гранд-Пьеррише (Ұлы Пьеррише), Петит-Пьеррише (Кіші Пьеррише), "Ла Тренш", Вермиллон, Крош, Ривьер-о-Лай, Бостонне, Литтл-Бостонне, Кіші арна, Маунтин, Карибу, Ривьер-о-Ра, Вессоно, Кіші Батискан өзені, Л’Уазо (Құс), Бет-Пуант (Жаман иіс), Маттавин, Мекинака, "Лак-де-Пеш" өзені және Шоуниган өзені. 18 ғасырда алғашқы тері саудагерлері өзен бойымен саяхаттаған. 19 ғасырдың екінші жартысында орман шаруашылығы Маврикия аймағында маңызды салаға айналды. 20 ғасырдың көп бөлігінде өзен өзендегі диірмендерге ағаш тасымалдау үшін қолданылды және ол, қазір де гидроэлектр энергиясының маңызды көзі болып табылады. Бұл аймақтағы алғашқы байланыс арнасы ретінде, өзенді жергілікті халық еуропалықтар келгенге дейін ұзақ уақыт пайдаланған. Алғашқы діни миссионерлер мен тері іздеген саудагерлер үшін бұл Квебек өзендерінің негізгі маршруттарының бірі болды. Оның жағалауында бірнеше муниципалитеттер құрылды, бұл оның гидроэлектр қуатын пайдалануға мүмкіндік берді, құламалар бөгет салуға және электр стансасын орнатуға жеткілікті биіктікте болды. Ла Туке, Шоуниган және Тройс-Ривьерс сияқты қалалар ең танымалдары, және олардың барлығы Сент-Лоуренс өзенін Сент-Джон көліне жалғастыратын 155-ші тас жол бойында орналасқан.

Атаудың шығу тегі

Өзеннің бастапқы атауы "Метаберотин" болды, бұл атауды алгонкиндер берді, ол "желдің босатылуы" дегенді білдіреді. Ал өз кезегінде Жоғарғы Маврикияның аттикамек тайпасы оны әлі күнге дейін "Сипи Тапискван" деп атайды, яғни "тігілген ине өзені". Абенаки тайпасы бұл өзенді "Мадобаладенитек" немесе "аяқталатын өзен" деп атайды. Жак Картье 1535 жылы оны Фуа үйінің құрметіне "Фуэз өзені" деп атады. Бірақ бұл атау 17 ғасырдың басында "Үш өзен" атауымен ауыстырылды. Қазіргі атауы 18 ғасырдың басында "Сен-Морис феодына" сілтеме жасай отырып берілді, бұл 1668 жылы Үш өзеннің мемлекеттік прокуроры Морис Пулинге батыс жағалаудағы иелікке берілген лордшалықтың жалпы атауы еді. Ол 17 ғасырда өзен бойындағы бірнеше жердің иесі болған. Балық биомассасының тығыздығы көбінесе төмен, бұл Канадалық қалқандағы өзендерге тән ерекшелік.