Кіріспе

Гидеон Декер Робертсон (1874 жылғы 26 тамыз – 1933 жылғы 25 тамыз) – канадалық сенатор және Канада министрлер кабинетінің мүшесі. Робертсон кәсіби телеграфшы болған және еңбек қозғалысындағы консерваторлармен байланысы болған. 1917 жылғы қаңтарда ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде еңбек өкілдерін тарту мақсатымен консерватор ретінде Сенатқа тағайындалды. Премьер-министр сэр Роберт Борден қазан айында соғысқа жұмылдыру үшін ұлттық үкімет құру мақсатымен унионисттік үкімет құрғанда, Робертсонды кабинетке енгізіп, оны ұйымдасқан еңбекшілерді өкілдік ету үшін, Халықтар палатасында орын болмауына қарамастан, портфелі жоқ министр етті.

Виннипег жалпы ереуілі

1918 жылғы 8 қарашада Робертсон Еңбек министрі болды. Ол 1919 жылы Виннипег жалпы ереуілі кезінде осы лауазымды атқарды. Ереуіл басталғанда Робертсон мен Ішкі істер министрі Артур Миген қалаға барып, жергілікті кәсіпкерлер мен мамандар құрған "1000 азаматтан тұратын комитетпен" кездесті, ол ереуілге қарсы шықты. Ол Орталық ереуіл комитетімен кездесіп, олардың талаптарын тыңдаудан бас тартты. Робертсон федералдық үкімет қызметкерлеріне жұмыстарына қайтуға немесе жұмыстан босатылатынын бұйырды. 17 маусымда ол, соның ішінде Дж. С. Вудсвортты қоса, ереуілдің 12 басшысын қамауға бұйрық берді. Робертсон үкіметтің "Қанды сенбі" деп аталған оқиға кезінде ереуілді басу үшін Солтүстік-Батыс қарулы полициясын жіберу шешімін де қолдады. Робертсон ереуілдегі рөлі үшін солшыл және еңбек қозғалысының ұзақ жылдар бойы наразылығына ұшырады. Оның өкілдігіне қарамастан, жұмысшы табының көп бөлігі оны жұмысшылардың заңды өкілі деп санамады.

Екі премьер-министрдің алдындағы Еңбек министрі

Робертсон Артур Миген Канаданың премьер-министрі болған кезде еңбек министрі лауазымын 1921 жылғы федералды сайлауда үкімет жеңіліске ұшырағанға дейін сақтап қалды. Робертсон 1930 жылы Р. Б. Беннеттің консервативтері жеңіске жеткенде қайтадан үкіметке оралды және Еңбек министрі болды, бірақ сайлау округіндегі халқына ұнамайтын еді. 1932 жылы Виннипегке келгенде, алты мың жұмысшы оны теміржол станциясында "Алаяқ қалаға келді" деген ұранмен қарсы алды. Ол ақпан айында Еңбек министрі лауазымынан қалып, келесі жылы Оттавада инсульттан соң екі аптадан кейін қайтыс болды.