Жак де Витри: Теолог, тарихшы және кардинал (Жақ де Витри: Теолог, тарихшы және кардинал)

Кіріспе

Француз теологы, тарихшысы, дін қызметкері және философы (1240 жылы қайтыс болған).

Жак де Витри (Jacobus de Vitriaco, 1160/70 – 1 мамыр 1240) – француз каноны, өзінің заманының белгілі теологы және жылнамашысы. 1214 жылы Акра епископы болып сайланды және 1229 жылы кардинал дәрежесіне көтерілді. Оның "Historia Orientalis" (кейде "Historia Hierosolymitana" деп те аталады) шығармасы крест жорықтары тарихын зерттеу үшін маңызды дереккөз болып табылады.

Өмірбаян

Жак Францияның орталық бөлігінде (мүмкін, Реймсте) дүниеге келген. Ол ең кеш дегенде 1170 жылы туған. Ол Париж университетінде оқыды, 1210 жылы Лиеж епархиясындағы Сен-Николас-д'Ойни монастырында канондық ретінде қызмет етті, және 1216 жылы епископ болып сайланғанға дейін осы лауазымда болды. 1211–1213 жылдары ол Альбигендік крест жорығын уағыздады, Париж архидиаконы Вильгельммен бірге Франция мен Германияны аралап, көптеген крест жорықшыларды жинады. 1214 жылы Жак Акра епископы болып сайланды. Ол епископтық киелену рәсімін қабылдап, 1216 жылы өзінің кафедрасына келді. Кейіннен ол Бесінші крест жорығына белсенді қатысып, 1218–1220 жылдары Дамиетта қамалына қатысты. 1219 жылы ол "Historia Hierosolymitana" атты еңбекті жаза бастады, ол Исламның пайда болуынан бастап, өзінің заманының крест жорықтарына дейінгі Киелі жердің тарихын қамтиды, бірақ оның тек екі бөлімі ғана аяқталды. 1225 жылы ол Еуропаға оралды. 1229 жылдың 16 сәуірі мен 29 шілдесі аралығында Папа Григорий IX Жакты кардиналдар коллегиясына қабылдап, оны Фраскатидің субурбикарийлік орындығына ауыстырды. 1232 жылы император Фредерик II-ге жасаған қысқа сапарынан басқа, ол өмірінің соңғы жылдарын Папа сарайында өткізді. Ол 1229 жылдың 29 шілдесінен 1239 жылдың 23 маусымына дейін Папа бұйрықтарына қол қойды. Ол Римде Қасиетті Кардиналдар коллегиясының деканы ретінде қайтыс болды. Оның денесі Ойниге көшіріліп, 1241 жылы сол жерде жерленді. Папа Григорийдің 1240 жылдың 14 мамырында жариялаған құжатынан көрінеді, де Витри өлімінен аз бұрын Иерусалимнің Латын патриархы болып сайланған, бірақ бұл сайлау Пападан бекітілмеді немесе ол оны өзі қабылдамады. "Historia"-дан басқа, оның еңбектерінде жүздеген уағыздар мен Папа Онорий III-ге жазған хаттар бар. Ол сондай-ақ Париж университетінің студенттерінің әдепсіз өмірі және Лиеж бегиналарының қасиетті өмірі туралы жазды, әсіресе Мари д'Ойнидің өмірбаяны, оның кеңесі оған канондық ретінде қызмет етуге ықпал етті. Жак де Витри бегиналардың билігіне таң қалды, олар сол кездегі дін қызметкерлерімен салыстырылатын, бірақ ресми шіркеуден тыс жұмыс істеді. Бұл қозғалыс шіркеуде мойындалмаса да, Жак Папа Онорий III-тен олардың қауымдастығының, сондай-ақ Лиеж епархиясының, бүкіл Францияның және Киелі Рим империясының жұмысын заңдастыруды сұрады.

Jacques was born in central France (perhaps Reims). He was born in 1170 at the latest. He studied at the University of Paris, becoming a canon regular in 1210 at the Priory of Saint Nicolas d'Oignies in the Diocese of Liège, a post he maintained until his consecration as bishop in 1216. From 1211 to 1213 he preached the Albigensian Crusade, touring France and Germany with William, the archdeacon of Paris, and recruiting many Crusaders. In 1214 Jacques was elected Bishop of Acre. He received episcopal consecration and arrived at his see in 1216. He was subsequently heavily involved in the Fifth Crusade, participating in the siege of Damietta from 1218 to 1220. In 1219 he began to write the Historia Hierosolymitana, a history of the Holy Land from the advent of Islam until the crusades of his own day, but only two parts were completed. He returned to Europe in 1225. Between 16 April and 29 July 1229, Pope Gregory IX elevated Jacques to the College of Cardinals and transferred him to the suburbicarian see of Frascati. With the exception of a short legation to Emperor Frederick II in 1232, he spent his last years working in the papal court. He subscribed the papal bulls between 29 July 1229 and 23 June 1239. He died at Rome as Dean of the Sacred College of Cardinals. His remains were transferred to Oignies and buried there in 1241. From a document issued by Pope Gregory on 14 May 1240 it appears that de Vitry, shortly before his death, had been elected as the Latin Patriarch of Jerusalem, but this election was either not ratified by the Pope or he rejected it himself. Aside from the Historia, his works include hundreds of sermons, and letters to Pope Honorius III. He also wrote about the immoral life of the students at the University of Paris and the holy life of the Beguines of Liège, in particular his Life of Marie d'Oignies, whose advice inspired him to become a canon regular. Jacques de Vitry was fascinated by the powers held by the beguines, such that they were paralleled with the priests of the time, yet functioned outside the church proper. Although this movement was unrecognized in the church, Jacques made appeal to Pope Honorius III to legitimize the work of their community, as well as the Liège diocese, all France and throughout the Holy Roman Empire.

Оинььедегі монументтер үйі

2015 жылы Намур археологиялық қоғамы (SAN) жетекшілік еткен CROMIOSS жобасы, бірнеше бельгиялық университеттер мен ғылыми-зерттеу институттарымен серіктестікте, Бельгиядағы Сент-Мари-д’Оижинес шіркеуінде сақталған Жак де Витридің реликвиясы төңірегінде көп салалы ғылыми зерттеу жүргізді. Антропологиялық, изотоптық және генетикалық талдаулар осы қалдықтардың Жак де Витриге тиесілі болу ықтималдығы жоғары екенін көрсетті. Оның ерекше пергаменттен жасалған митрасы да зерттелді. ДНҚ деректерімен толықтырылған бас сүйегін зерттеу, епископтың қалай көрінгенін бейнелеуге мүмкіндік берді. Қалдықтар 2019 жылы Оиньеде қайта жерленді.