Кіріспе

Зарядталған бөлшектер детекторы

Шам камерасы – бөлшектерді анықтау құрылғысы: бөлшектер физикасында электр зарядталған бөлшектерді анықтау үшін қолданылатын құрал. Олар 1930-1960 жылдар аралығында зерттеу құралдары ретінде кеңінен қолданылды, бірақ кейіннен дрейфтік камералар және кремний детекторлары сияқты басқа технологиялармен ығыстырылды. Бүгінде жұмыс істейтін шам камераларын көбінесе ғылым музейлері мен білім беру ұйымдарында кездестіруге болады, онда олар бөлшектер физикасы мен астрофизиканың кейбір аспектілерін көрсету үшін пайдаланылады. Шам камералары гелий, неон немесе олардың қоспасымен толтырылған, герметикалық жабық қорапқа орналасқан металл пластиналардан тұрады. Космикалық сәуледен келген зарядталған бөлшек қорап арқылы өтетін кезде, пластиналар арасындағы газды иондайды. Әдетте, бұл иондану көрінбейді. Бірақ, егер иондану жойылмас бұрын, әрбір жақын пластиналар жұбына жеткілікті жоғары кернеу қолданылса, онда сәуленің траекториясы бойында ұшқындар пайда болады, ал ғарыштық сәуле ұшқындардың сызығы түрінде көрінеді. Бұл кернеуді басқару үшін жеке детектор қажет (әдетте қораптың үстінде және астында орналасқан екі сцинтиллятордан тұрады). Бұл қоздырғыш ғарыштық сәуле өткенін анықтағанда, пластиналарға жоғары кернеуді қосу үшін жылдам қосқышты іске қосады. Жоғары кернеуді пластиналарға тұрақты түрде қосуға болмайды, себебі бұл доғаның пайда болуына және үздіксіз разрядталуға әкеледі. Зерттеу құрылғылары ретінде шам камераларының ажыратымдылығы көпіршік камераларынан төмен. Дегенмен, оларды қосымша детекторлардың көмегімен өте таңдамалы етуге болады, бұл оларды сирек кездесетін құбылыстарды іздеуде пайдалы етеді.

Қатынасты құрылғылар

Стример камерасы – тұтану камерасына ұқсас детектор түрі. Тұтану камерасында параллель пластиналардың жиынтығына тікелей қаралады. Осы себепті, бөлшектің пластиналарға перпендикуляр бағытта келген кезде ең жақсы көрініс байқалады. Стример камерасында, керісінше, әдетте екі пластина болады, олардың кем дегенде біреуі мөлдір (мысалы, сым тор немесе тоқ өткізгіш шыны). Бөлшектер осы пластиналар жазықтығына шамамен параллель келеді. Тұтану камерасына қарағанда әлдеқайда қысқа жоғары кернеулі импульс қолданылады, сондықтан ұшқындар пайда болуға жеткілікті уақыт болмайды. Оның орнына иондалған газдың өте әлсіз ағындары пайда болады. Бұл ағындар суретті күшейту арқылы көрінеді.