Фантастикалық саяхат: Кішірейтілген миссия

Кіріспе

1966 жылы Ричард Флейшер режиссерлік еткен американдық ғылыми фантастикалық оқиғалық фильм.

"Фантастикалық саяхат" – 1966 жылы Ричард Флейшер режиссерлік еткен, Гарри Клейнер сценарий жазған американдық ғылыми фантастикалық оқиғалық фильм. Ол Отто Клемент пен Джером Биксбидің әңгімесіне негізделген. Фильмде жарақат алған ғалымның денесіне миын жақсарту үшін микроскоптық өлшемге дейін кішірейтілген суасты кемесі экипажының саяқаты баяндалады. Клейнер сценарий үшін әңгімені бейімдегенде, миниатюралау концепциясынан басқа барлық элементтерден бас тартып, оған Ұлы Суық Соғыс элементін қосты. Фильмде Стивен Бойд, Ракель Уэлч, Эдмонд О'Брайен, Дональд Плесенс және Артур Кеннеди түсті. "Bantam Books" компаниясы сценарий негізінде кітапша романына құқық алып, оны жазу үшін Исаак Азимовқа жүгінді. Роман фильмнен алты ай бұрын жарық көргендіктен, көптеген адамдар фильм Азимовтың кітабына негізделген деп жаңылысты. Фильмнің заманауи және көркемдік дизайны 39-шы "Оскар" сыйлықтарына бес номинация алып, "Ең жақсы арнайы эффектілер" және "Ең жақсы түсті көркемдік режиссура" номинацияларында жеңіске жетті. Фильм ғылыми фантастикадағы миниатюралау концепциясын "The Incredible Shrinking Man" фильмімен бірге пайдаланды және сол аттас анимациялық телесериалға әсер етті.

Сюжет

АҚШ пен КСРО екі елінде де жеке атомдарды қысқарту арқылы затты кішірейтуге мүмкіндік беретін технология жасалған, бірақ ол бір сағатқа ғана жұмыс істейді. Бір ғалым, доктор Ян Бенес, «Темір перде» артында жұмыс істеп, осы процесті шексіз уақытқа созудың жолын тапқан. Америкалық барлау қызметкерлерінің, оның ішінде агент Чарльз Гранттың көмегімен ол Батысқа қашып, Нью-Йоркке жетеді. Бірақ, оған жасалған қастандық салдарынан ол комаға түсіп, миында хирургиялық араласу мүмкін емес қан қыстыру пайда болады. Гранттың өмірін сақтау үшін әскери-теңіз күштерінің ұшқышы капитан Билл Оуэнс, бас дәрігер және қан айналымы маманы доктор Майклс, хирург доктор Питер Дюваль және оның ассистенті Кора Петерсон әскери-теңіз күштерінің ихтиологиялық суасты кемесіне орналастырылады. «Протеус» деп аталған суасты кемесі «микробтың көлеміне» дейін кішірейтіліп, Бенестің денесіне жіберіледі. Команданың қан қыстыруды алып тастауға 60 минуты бар. Осы уақыттан кейін «Протеус» және оның экипажы қалыпты өлшемдеріне оралып, Бенестің иммундық жүйесіне ұшырап, оны өлтіруі мүмкін. Миссия барысында экипаж көптеген қиындықтарға тап болады. Белгісіз артериовеноздық фистула оларды жүрек арқылы айналып өтуге мәжбүр етеді, онда «Протеус» жоя алатын турбулентті азайту үшін жүрек тоқтатылуы керек. Экипаж түсіндіріле алмайтын оттегі тапшылығына тап болып, өкпеде оттегі қорын толықтыруға мәжбүр болады. Олар түтіннен шыққан көміртек бөлшектерінен тұратын «тастарды» байқайды. Грант жүректегі турбуленттің салдарынан қан қыстыруды жоюға қажетті хирургиялық лазердің зақымдалғанын, оның бұрынғыдай бекітілмегенін анықтайды. Сонымен қатар, экипаж ауаны толықтырған кезде оның қауіпсіздік сымының жыртылуы Грантты саботаж жасаған адамның миссияда болуына күдік тудырады. Экипаж лазерді жөндеу үшін сымсыз радиосын бұзуға мәжбүр болады, бұл сыртқы байланыс пен басшылықты тоқтатады. Бірақ, суасты кемесі ядролық қуатпен жұмыс істейтіндіктен, хирургтар мен техниктер Бенестің денесінен тыс жерде радиоактивті іздеу арқылы олардың қозғалысын қадағалай алады, бұл CMDF басшылары генерал Алан Картер мен полковник Дональд Ридке экипаждың стратегиясын анықтауға мүмкіндік береді. Суасты кемесі лимфа жүйесіне кіреді, бірақ ретикулярлық талшықтар кедергі келтіре бастайды. Содан кейін экипаж ішкі құлақ арқылы өтуге мәжбүр болады, бұл барлық сыртқы персоналдың зиянды соққылардан сақтану үшін ешқандай шу жасамауын талап етеді. Бірақ, экипаж суасты кемесінің желдеткіштерін бітеген ретикулярлық талшықтарды алып тастап, қозғалтқыштарды қыздырғанда, құлаған хирургиялық құрал экипаждың лақтырылуына себеп болады және Питерсон антиденелерден қаза табады, бірақ олар уақытында суасты кемесіне қайта оралуға жетеді. Олар қан қыстыруға жеткенде, экипаждың операция жасауға және денесінен шығуға бар болғаны алты минуты ғана қалды. Миссияға дейін Грантке Дювальдың әлеуетті хирургиялық өлтіруші ретінде күдікті екені айтылған, бірақ миссия барысында ол Майклске күдік көре бастайды. Операция кезінде доктор Майклс Оуэнсті есінен айырып, команданың қалған бөлігі операцияға шыққанда «Протеус» басқаруын өз қолына алады. Дюваль лазермен қан қыстыруды алып тастағанда, Майклс «Протеусты» Бенстің миының сол аймағына соқтығып, оны өлтіруге тырысады. Грант лазерді кемеге атып, оны жолдан шығарып, апатқа ұшыратады, ал Майклс басқару құралдарымен орындыққа бекітіліп, апатқа ұшырайды, бұл ақ қан жасушаларының назарын аударады. Грант Оуэнсті «Протеус» кемесінен құтқарып жатқанда, Майклс ақ қан жасушасы кемені жұтып алғаннан кейін қаза табады. Қалған экипаж тез арада Бенестің бір көзіне жүзіп барып, көз жасын ағызатын канал арқылы қалыпты өлшемдеріне оралғанға дейін бірнеше секунд ішінде қашып құтылады.

The United States and the Soviet Union have both developed technology that can miniaturize matter by shrinking individual atoms, but only for one hour. A scientist, Dr. Jan Benes, working behind the Iron Curtain, has figured out how to make the process work indefinitely. With the help of American intelligence agents, including agent Charles Grant, he escapes to the West and arrives in New York City, but an attempted assassination leaves him comatose with a blood clot in his brain that no surgery can remove from the outside. To save his life, Grant, Navy pilot Captain Bill Owens, medical chief and circulatory specialist Dr. Michaels, surgeon Dr. Peter Duval, and his assistant Cora Peterson are placed aboard a Navy ichthyology submarine at the Combined Miniature Deterrent Forces (CMDF) facilities. The submarine, named Proteus, is then miniaturized to "about the size of a microbe", and injected into Benes' body. The team has 60 minutes to get to and remove the clot; after this, Proteus and its crew will begin reverting to their normal size, become vulnerable to Benes's immune system, and kill Benes. The crew faces many obstacles during the mission. An undetected arteriovenous fistula forces them to detour through the heart, where cardiac arrest must be induced to, at best, reduce turbulence that would be strong enough to destroy Proteus. The crew faces an unexplained loss of oxygen and must replenish their supply in the lungs. They notice "rocks" that are actually carbon particles from smoke. Grant finds the surgical laser needed to destroy the clot was damaged from the turbulence in the heart, as it was not fastened down as it had been before: this and his safety line snapping loose while the crew was refilling their air supply lead Grant to suspect a saboteur is on the mission. The crew must cannibalize their wireless radio to repair the laser, cutting off all communication and guidance from the outside, although because the submarine is nuclear powered, surgeons and technicians outside Benes's body are still able to track their movements via a radioactive tracer, allowing General Alan Carter and Colonel Donald Reid, the officers in charge of CMDF, to figure out the crew's strategies as they make their way through the body. The sub enters the lymphatic system, but the reticular fibres started to interfere. The crew is then forced to pass through the inner ear, requiring all outside personnel to make no noise to prevent destructive shocks, but while the crew is removing reticular fibers clogging the submarine's vents and making the engines overheat, a fallen surgical tool causes the crew to be thrown about and Peterson is nearly killed by antibodies, but they are able to reboard the submarine in time. By the time they finally reach the clot, the crew has only six minutes remaining to operate and then exit the body. Before the mission, Grant had been briefed that Duval was the prime suspect as a potential surgical assassin, but as the mission progresses, he instead begins to suspect Michaels. During the surgery, Dr. Michaels knocks out Owens and takes control of Proteus while the rest of the crew is outside for the operation. As Duval finishes removing the clot with the laser, Michaels tries to crash the submarine into the same area of Benes' brain to kill him. Grant fires the laser at the ship, causing it to veer away and crash, and Michaels to get trapped in the wreckage with the controls pinning him to the seat, which attracts the attention of white blood cells. While Grant saves Owens from the Proteus, Michaels is killed when a white blood cell consumes the ship. The remaining crew quickly swim to one of Benes' eyes and escape through a tear duct seconds before returning to normal size.

Өндіріс

Фильм идеясы Отто Клемент пен Джером Биксбиге тиесілі болды. Олар оны Fox компаниясына сатты, және компания фильмнің «қазімге дейін түсірілген ең қымбат ғылыми-фантастикалық фильм» болатынын жариялады. Ричард Флейшер режиссерлікке, ал Саул Дэвид продюсерлікке тартылды; екеуі де бұрын студияда жұмыс істеген. Флейшер кинорежиссер болуды шешуге дейін колледжде медицина мен адам анатомиясын оқыған. Гарри Клейнер сценарийді жетілдіруге шақырылды. Бюджет 6 миллион долларға жетті, оның 3 миллионы декорацияларға, ал 1 миллионы сынақ түсірілімдеріне жұмсалды. Proteus суасты кемесі 42 футтық толық көлемді макет ретінде салынды, ол алғаш рет «кішірейткіш» бөлмесінде, содан кейін өкпеден тыс және ішкі құлақтың ішіндегі көріністерде пайда болды, онда актерлер суда жүзіп (іс жүзінде сымдарға ілініп) кеме сыртында көрінуі керек еді. Proteus толық көлемді макеті актерлердің суасты кемесінің ішін бейнелейтін барлық ішкі декорацияларды қамтыды, камералар мен түсірілім тобына ішкі кеңістікті түсіруге мүмкіндік беретін бөліктерді алып тастауға болатын. Суасты кемесі сондай-ақ кішірейтілген нұсқада салынды, оның ішінде бес футтық үлкен макет, ол адам денесінің ішін бейнелейтін абстрактілі декорацияларда сымдарға ілініп ұшуға болатын. 5 футтық макетке арналған жүрек пен ми декорациялары Fox студиясындағы дыбыс алаңын толығымен иеленді – олар «құрғақ түсірілім, ылғалды эффект үшін» түсірілді, суда қозғалатын, қан жасушалары ретінде қарастырылған элементтер жеке түсіріліп, кадрларға қосылды. Суасты кемесінің кішірек, 18 дюймдік макеті сұйықтықта жұмыс істеу үшін жасалды, ол фильмнің басындағы артерия қабырғасынан жарылып шығу көрінесіне түсірілді. Ми жарақаты алған ғалымға инъекциялау үшін Proteus-тың бірнеше дюймдік кішкентай макеті жасалды. Фильмде Стивен Бойд түсті, ол бес жылдан кейін Голливудтағы алғашқы рөлін ойнады. Бұл Ракель Уэлчтің Fox компаниясындағы алғашқы рөлі болды, ол Саул Дэвидтің әйелі сұлулық конкурсында байқағаннан кейін студиямен келісімшарт жасады. Флейшер фильмнің техникалық және көркемдік тұрғыдан толыққанды болуын қамтамасыз ету үшін 1954 жылы Уолт Дисней үшін түсірген «20,000 лига тереңдікте» фильмінде жұмыс істеген экипаждың екі адамын шақырды. Жюль Верн романы бойынша «Наутилус» суасты кемесінің дизайнері Харпер Гофф сонымен қатар «Proteus» дизайнын жасады; екі өндірісте де бірдей техникалық кеңесші Фред Зендар жұмыс істеді. Фильмнің дайындық кезеңінде ол Джеймс Кобёрнның басты рөлде ойнаған 20th Century Fox және Саул Дэвид өндірген Дерек Флинттің шпиондық пародиястарының бірі ретінде қарастырылды. 2012 жылы шыққан «Fantastic Voyage» DVD-нің қосымша бөліміндегі бірнеше сценарий беттері Стивен Бойдтың Грант кейіпкерінің (Флинт сияқты құпия агент) Флинт ретінде танылғанын көрсетеді, ал Флинттің кішірейгісі келмейтіні туралы кейбір әзілдері «Fantastic Voyage» фильмінде Бойдтың Гранты айтқан сөздеріне айналды. Кейінірек комик актер Майк Майерс өзінің «Austin Powers» шпиондық пародиястарының бірі «Shagtastic Voyage» деп аталатын бөлімін жасауды ұсынды, онда Пауэрс доктор Злобиннің денесіне инъекцияланатын еді. Әскери штаб және Proteus Шілтең мен шыны талшықтан жасалған артерияның ұзындығы және ені; жүрек және ми Плазма эффектін бас оператор Эрнест Ласзло көп түсті айналатын шамдарды қолдану арқылы жасады, шамдар мөлдір декорациялардың сыртында орналастырылған. «Бұрын мұндай тәжірибе болған емес, сондықтан сынақ-қателер арқылы жұмыс істеуге тура келеді», - деді Дэвид.

The film was the original idea of Otto Klement and Jerome Bixby. They sold it to Fox, which announced the film would be "the most expensive science fiction film ever made." Richard Fleischer was assigned to direct and Saul David to produce; both men had worked at the studio before. Fleischer had originally studied medicine and human anatomy in college before choosing to be a movie director. Harry Kleiner was brought in to work on the script. The budget went up to $6 million, $3 million of which went on the sets and $1 million on test footage. The Proteus submarine was constructed as a full size set piece 42 feet long, first seen in the "miniaturizer" room and later in scenes set outside the lung and inside the inner ear, when the cast was to be seen "swimming" (actually suspended by wires) outside the submarine. The full size Proteus mockup contained all the interior sets that the actors are seen in to represent the interior of the submarine, with sections that could be pulled out to allow for cameras and crew to film the interior. The submarine was also constructed in miniature, including a large miniature around five feet in length that could be flown on wires in the abstract sets representing the inside of the human body. The heart and brain sets built to accommodate the five foot miniature filled a soundstage on the Fox lot—these were filmed "dry for wet," with floating, blob shaped elements meant to be blood cells filmed separately and composited over the footage. A smaller, 18 inch miniature of the Proteus was constructed to operate in liquid for a shot of the submarine bursting through an arterial wall early in the movie. A tiny Proteus miniature just a few inches in length was made for the miniaturization sequence to show the ship being picked up by a "precision handling device" and dropped into a large glass cylinder which was then miniaturized to become part of a syringe that would inject the Proteus into the brain injured scientist. The film starred Stephen Boyd, making his first Hollywood movie in five years. It was the first role at Fox for Raquel Welch, who was put under contract to the studio after being spotted in a beauty contest by Saul David's wife. For the technical and artistic elaboration of the subject, Fleischer asked for the collaboration of two people of the crew that he had worked with on the production of 20,000 Leagues Under the Sea, the film he directed for Walt Disney in 1954. The designer of the Nautilus from the Jules Verne adaptation, Harper Goff, also designed the Proteus; the same technical advisor, Fred Zendar, collaborated on both productions. At one point in the movie's preproduction it was positioned as one of the Derek Flint spy spoof movies starring James Coburn, which were produced by 20th Century Fox and Saul David. Several script pages sampled in the bonus features of the 2012 DVD release of Fantastic Voyage show Stephen Boyd's Grant character (who, like Flint, is a secret agent) being identified as Flint, and some of Flint's wisecracks about not wanting to be miniaturized survive to be uttered by Boyd's Grant in Fantastic Voyage. Years later comic actor Mike Myers proposed making an installment of his own Austin Powers spy spoof movies called Shagtastic Voyage, in which Powers would be injected into the body of Dr. Evil. The military headquarters is and the Proteus The artery, in resin and fiberglass, is long and wide; the heart is and the brain is The plasma effect was produced by chief operator Ernest Laszlo via the use of multicolored turning lights, placed on the outside of translucent decors. "There are no precedents so we must proceed by trial and error", said David.

Музыка

Музыканы Леонард Розенман жазды және дирижерлік етті. Композитор фильмнің алғашқы төрт бөлігіне, басты кейіпкерлер адам денесіне енгенге дейін, әдейі музыка жазбады. Розенман: "Барлық музыканың гармониясы, кейіпкерлеріміз қалыпқа келген соңғы бөліктен басқа, көбінесе атональды" деп жазды.

Қабылдау

Фильм көбінесе оң пікірлер мен бірнеше сын-пікірлер алды. Апта сайынғы ойын-сауық сауда журналы Variety фильмді шығуға дейін оң бағалап, "Керемет арнайы эффекттермен және жоғары шығармашылық күш-жігермен жасалған сәнді өндіріс – адам денесі арқылы көңілді және ағарту саяхаты" деді. The New York Times газетінің Bosley Crowther жазғандай: "Расында, таза ғылыми фантастика үшін бұл фильм – 1950 жылғы Destination Moon фильмінен бері ең түрлі-түсті және қиялы мол". Life журналынан Ричард Шикель былай деп жазды: "Көрермендер үшін, күмәнділікке баруға дайын болса, сыйлықтар мол болады". Ол, тамаша арнайы эффекттер мен декорациялар оқиғадағы көріністің ғылыми мақсатын ығыстырса да, жаңа аранжировкадағы "ғылыми фантастиканың ескі таныс музыкасы" – "шын мәнінде қуаныш" сыйлайды, ал сценарист Клейнер мен режиссер Флейшердің оқиғаға деген салғандығы оны сенімді және қызықты етеді деп атап өтті. Шикель басқа сыншылардың "мәдениетсіздік" туралы айтқандарын ескерді, бірақ оларды қабылдамады. 2023 жылдың мәліметі бойынша, фильм Rotten Tomatoes сыншылар жинағында 36 рецензия бойынша 92% мақұлдау рейтингісіне ие, орташа бағасы 7/10. Сайттың сыншыларының консенсусы: "Арнайы эффекттер бүгінде сәл ескірген болуы мүмкін, бірақ Fantastic Voyage әлі де адам денесіне жасалған қиялы мол саяхат ретінде жақсы сақталып қалған".

Кассалық жинақ

Fox деректеріне сәйкес, фильм түсімнен 9 400 000 доллар табуға тиіс болды, ал 8 880 000 доллар түсім алды, яғни бастапқыда шамалы зиянға ұшырады, бірақ теледидардан сату арқылы пайдаға шықты, ал кейінгі үй бейнежазбаларының сатулары негізінен таза пайданы құрады.

Новелизация

Фильмнің кітапшалық романын жазу құқығын алғаннан кейін, Bantam Books Исаак Азимовқа роман жазуды ұсынды, оған авторлық гонорарсыз 5000 доллар төледі. Азимов өзінің «Қуаныш әлі де сезіледі» атты автобиографиясында: «Мен ұсынысты дереу қабылдамадым. Бұл жұмыс емес, менің қадірімді төмендетуші нәрсе», – деп жазды. Фильмде экипаж (саботаж жасағаннан басқа) Бенестің денесін қалыпты өлшемге оралмас бұрын қауіпсіз түрде тастап кетуге тырысады, бірақ Proteus ішінде қалады, сондай-ақ саботаж жасаған адамның денесі де (бірақ ақ қан клеткасымен қорытылған), және бірнеше галлон (толық көлемде) инъекциялық шприцте қолданылған тасымалдаушы ерітінді (дегенмен, тұзды ерітінді болжамдалады) ішінде қалады. Исаак Азимов бұл сюжеттегі қателік екенін атап өтті, себебі суасты кемесі (егер ол қиратылса да) қалыпты өлшемге оралып, Бенесті өлтіретін еді. Сондықтан, өзінің романында Азимов экипажға ақ қан клеткасын оларды қуалап жүруге итермелеуді тапсырды, осылайша ол суасты кемені көз жасы арнасына сүйреп әкеледі, ал оның қалдықтары Бенестің денесінен тысқары қарай кеңейеді. Азимов шприцтегі сұйықтық мәселесін қызметкерлерге Бенге өте аз мөлшерде сұйықтық инъекциялау арқылы шешті, осылайша ол кеңейген кезде оған тигізетін әсерін азайтады. Азимов өзінің ешбір кітабының, тіпті фильм романының да, тек қана кітапшада шығуына қаламайтын, сондықтан тамыз айында ол Houghton Mifflin-нің Остин Олниді кітаптың кем дегенде 8000 данасын сататынын айтып, қатты мұқабалы басылымды жариялауға көндірді. Алайда, оқиғаның құқықтары алғашқы оқиғаның авторы Отто Клементке тиесілі болғандықтан, Азимов авторлық гонорар алуға құқылы емес еді. 1966 жылдың наурыз айында қатты мұқабалы басылым жарық көрген кезде, Houghton Mifflin Клементті Азимовқа авторлық гонорардың төрттен бірін беруге көндірді. Клемент сонымен қатар «The Saturday Evening Post» журналында романның қысқартылған нұсқасын жариялауға келісті және ол үшін Азимовқа төлемнің жартысын беруге келісті. «Фантастикалық саяхат» (ұзындығы жартысына дейін қысқартылған) 1966 жылдың 26 ақпаны мен 12 наурызындағы «Пост» журналында жарық көрді. Bantam Books романының кітапшалық нұсқасын 1966 жылдың қыркүйегінде фильмнің шығуымен сәйкес келе жатып шығарды. Гарри Харрисон Азимовтың романына шолу жазып, оны «жасалған құрылыс» деп атады, ғылыми-фантастикалық оқиғалардың сипаттамасын «Азимовтың ең жақсысы» деп мақтады, ал баяндау шеңберін «мағынасыз әуеқойлық» деп айыптады.

After acquiring the film's paperback novelization rights, Bantam Books approached Isaac Asimov to write the novelization, offering him a flat sum of $5,000 with no royalties involved. In his autobiography In Joy Still Felt, Asimov writes, "I turned down the proposal out of hand. Hackwork, I said. Beneath my dignity." In the film, the crew (apart from the saboteur) manage to leave Benes's body safely before reverting to normal size, but the Proteus remains inside, as do the remains of the saboteur's body (albeit digested by a white blood cell), and several gallons (full scale) of a carrier solution (presumably saline) used in the injection syringe. Isaac Asimov pointed out that this was a serious logical flaw in the plot, since the submarine (even if reduced to bits of debris) would also revert to normal size, killing Benes in the process. Therefore, in his novelization Asimov had the crew provoke the white cell into following them, so that it drags the submarine to the tear duct, and its wreckage expands outside Benes's body. Asimov solved the problem of the syringe fluid by having the staff inject only a very small amount of miniaturized fluid into Benes, minimizing its effect on him when it expands. Asimov did not want any of his books, even a film novelization, to appear only in paperback, so in August, he persuaded Austin Olney of Houghton Mifflin to publish a hardcover edition, assuring him that the book would sell at least 8000 copies, which it did. However, since the rights to the story were held by Otto Klement, who had co written the original story treatment, Asimov would not be entitled to any royalties. By the time the hardcover edition was published in March 1966, Houghton Mifflin had persuaded Klement to allow Asimov to have a quarter of the royalties. Klement also negotiated for The Saturday Evening Post to serialize an abridged version of the novel, and he agreed to give Asimov half the payment for it. Fantastic Voyage (abridged to half its length) appeared in the February 26 and March 12, 1966, issues of the Post. Bantam Books released the paperback edition of the novel in September 1966 to coincide with the release of the film. Harry Harrison, reviewing the Asimov novelization, called it a "Jerry built monstrosity", praising the descriptions of science fiction events as "Asimov at his best", while condemning the narrative framework as "inane drivel".

Анимациялық телесериалдар

Fantastic Voyage – американдық анимациялық ғылыми-фантастикалық телесериал, ол фильм негізінде жасалған. Сериал 17 жарты сағаттық эпизодтан тұрады және 1968 жылдың 14 қыркүйегінен 1969 жылдың 4 қаңтарына дейін ABC телеарнасында сенбі күні таңертең көрсетілді, содан кейін келесі күзгі маусымда қайта көрсетілді. Сериал Filmation Associates компаниясы 20th Century Fox компаниясымен бірлесіп өндірді. Сериал негізінде Gold Key баспасынан Fantastic Voyage комикс-кітабы жарық көрді, ол екі нөмірден тұрады.

Басқа бейімделулер

1967 жылы Gold Key Comics компаниясы фильмнің комикс нұсқасын шығарды. Уолли Вуд салған суреттер бойынша кітап фильмнің сюжетін көбінесе дәл береді, бірақ көптеген сахналар өзгеше бейнеленді және/немесе тіпті алынып тасталды, ал соңында фильмнің алғашқы сценарий нұсқаларындағыдай эпилог берілді. Фильмнің пародиасы "Fantastecch Voyage" деген атпен "Mad Magazine" журналында жарияланды. Оны Морт Драккер суреттесе, Ларри Сигел жазды, №110, 1967 жылғы сәуір. Жарнамалық бизнес тақырыбындағы пародиада Л.С.М.Ф.Т. (Адамдарды кішкентай етуге арналған зертханалық сектор) тобының экипажы бітелген мұрынға дәрі жіберу үшін жіберілді. Фильм 1982 жылы Fox Video Games компаниясы арқылы Atari 2600 платформасы үшін видео ойынына бейімделді. Исаак Азимовтың "Fantastic Voyage II: Destination Brain" (1987) романы 1966 жылғы түпнұсқа сценарийден өзгеше, жеке тарихын жасау және ұсыну үшін жазылған. Бұл роман түпнұсқаның жалғасы емес, керісінше, Совет Одағында өтетін және мүлдем басқа кейіпкерлері бар жеке оқиға. "Fantastic Voyage: Microcosm" – Кевин Дж. Андерсон жазған, 2001 жылы жарық көрген үшінші нұсқа. Бұл нұсқада "Протеус" экипажы Жерге құлаған шетелдік ғарышкердің денесін зерттейді және тарихты нанотехнология (қатерлі ақ қан жасушаларын алмастыру) сияқты қазіргі заманғы түсініктермен жаңартады.

Қайта жасалуы тоқтатылған жалғасы/қайта жасалуы

Келесі фильм немесе қайта түсіру жоспарлары кем дегенде 1984 жылдан бері талқыланып келеді, бірақ 2015 жылдың шілде айының басына қарай жоба даму тозағына батып қалды. 1984 жылы Айзек Азимовқа «Фантастикалық саяхат II» сценарийін жазу ұсынылды, одан фильм жасалмақ болған. Азимовқа «Иннерспейс» фильміне ұқсас «ұсынылған жоба жіберілді», ол «қан тамырларындағы екі кеме – біреуі американдық, екіншісі советтік – және одан кейін үшінші дүниежүзілік соғыстың микроскоптық деңгейдегі нұсқасы» болды. Бірақ ол өзінің күш-жігерін «Аватар» жобасына жұмсады. Ол әлі де өзінің сценарийі негізінде фильм түсіру идеясына ашық болды, ал 2007 жылы 20th Century Fox жобаның алдын ала өндірісі басталғанын жариялады. Роланд Эммерих режиссерлыққа келісті, бірақ Камеронның сценарийін қабылдамады. Марианна мен Кормак Вибберли жаңа сценарий жазуға шақырылды, бірақ 2007-2008 жылғы Америка жазушылар гильдиясының ереуілі түсірілімді кешіктірді, ал Эммерих «2012» фильмімен жұмыс істей бастады. 2010 жылдың көктемінде Пол Гринграсс Шейн Салерно жазған сценарий бойынша, Джеймс Камерон продюсерлік еткен қайта түсіруді қарастырды, бірақ кейін Шон Леви онымен ауыстырды. Фильмді түпнұсқа стереоскопиялық 3D форматында түсіру жоспарланған. 2016 жылдың қаңтарында The Hollywood Reporter Гиллермо дель Тороның Дэвид С. Гойермен қайта жұмыстасып, Жастин Родспен бірлесіп фильм сценарийін жазып жатқан Камеронның Lightstorm Entertainment өндіріс компаниясымен бірге режиссерлік ету туралы келіссөздер жүргізіп жатқанын хабарлады. 2017 жылдың тамызында дель Торо сол жылы шығатын «Судың пішіні» фильміне толыққанды назар аудару үшін фильмдегі жұмысты кейінге шегергені хабарланды. Ол 2018 жылдың көктемінде алдын ала өндіріске кірісіп, 2020 жылы шығу үшін күзде түсірілімдерді бастау жоспарланған. 2024 жылдың сәуірінде Камерон жоба туралы жаңа мәліметтер берді: «біз оны өте жақын арада іске асыруды жоспарлап отырмыз».