Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1904–1983)
кино актрисасы
American actress (1904–1983)
the film actress
Элис Уайт (туған аты Алва Уайт; 25 тамыз 1904 – 19 ақпан 1983) – американдық кино актрисасы. Оның мансабы кеш үнсіз фильмдер мен алғашқы дыбысты фильмдерді қамтыды.
Alice White (born Alva White; August 25, 1904 – February 19, 1983) was an American film actress. Her career spanned late silent films and early sound films.
Фильм
Мектепті бітіргеннен кейін Уайт режиссер Йозеф фон Штернбергтің хатшысы және "сценарий қызы" болды. Фон Штернбергпен келіспегеннен кейін Уайт Чарли Чаплинге жұмыс істеуге кетті, ол көп ұзамай оны камера алдына қоюға шешім қабылдады. Оның көңілді және жанды мінезі Клара Боумен салыстырылды, бірақ Уайттың мансабы баяу дамыды. Роберт К. Клеппер өзінің "Сілент фильмдер, 1877-1996: 646 фильмге арналған сыншы нұсқаулығы" кітабында былай деп жазды: "Кейбір сыншылар Уайтты екінші дәрежелі Клара Боу деп айтқан. Шындығында, Уайт өзіне тән сүйкімділікке ие болды және өзінің бірегей жолымен керемет актриса болды. Клара Боу жарқыраған қызыл шашты флэппердің бейнесін сомдаса, Элис Уайт көбінесе көңілді, жанды блонд болды". Флэпперлер мен алтын іздеушілердің бірнеше рөлдерін ойнағаннан кейін, ол оның әлеуетін байқаған режиссер және продюсер Мервин Леройдың назарын аударды. Оның кинодағы тұңғыш дебюты "Теңіз жолбарысы" (1927) фильмінде болды. Уайт "The Girl from Woolworth's" (1929) фильмінде Woolworth дүкенінің музыка бөлімінде әнші қызметкер рөлін ойнады. Карен Планкетт Пауэлл өзінің "Вулвортты еске алу: әлемдегі ең танымал бес пен ондық дүкеннің ностальгиялық тарихы" кітабында былай деп жазды: "First National Pictures осы 60 минуттық музыкалық фильмін болашақ актриса Элис Уайтты көрсету үшін түсірді".
After leaving school, White became a secretary and "script girl" for director Josef von Sternberg. After clashing with von Sternberg, White left to work for Charlie Chaplin, who decided before long to place her in front of the camera. Her bubbly and vivacious persona led to comparisons with Clara Bow, but White's career was slow to progress. In his book Silent Films, 1877 1996: A Critical Guide to 646 Movies, Robert K. Klepper wrote: "Some critics have said that Ms. White was a second string Clara Bow. In actuality, Ms. White had her own type of charm, and was a delightful actress in her own, unique way. Whereas Clara Bow played the quintessential, flaming redheaded flapper, Alice White was more of a bubbly, vivacious blonde." After playing a succession of flappers and gold diggers, she attracted the attention of director and producer Mervyn LeRoy, who saw potential in her. Her screen debut was in The Sea Tiger (1927). White was featured in The Girl from Woolworth's (1929), having the role of a singing clerk in the music department of a Woolworth's store. Karen Plunkett Powell wrote in her book Remembering Woolworth's: A Nostalgic History of the World's Most Famous Five and Dime: "First National Pictures produced this 60 minute musical as a showcase for up and coming actress Alice White."
Кейінгі мансап
Уайт 1931 жылы актерлік шеберлігін жетілдіру үшін фильмдерден кетіп, 1933 жылы қайта оралды. Бірақ, жігіті, актер Джек Уорбертонмен және болашақ күйеуі Сай Бартлеттпен байланысынан туған дау-жанжал оның мансабына нұқсан келтірді. Кейін Бартлеттке тұрмысқа шыққанмен, оның беделі түсіп, одан кейін тек эпизодтық рөлдерде ғана ойнады, соның ішінде Джеймс Кагни мен Бетт Дэвиспен бірге түскен «Джимми джент» (1934) фильмінде. 1937 және 1938 жылдары оның аты актерлер тізімінің соңында болды. Ол «Фламинго жолы» (1949) фильмінде соңғы рет түсті, содан кейін хатшы болып жұмыс істеуге қайта оралды. 1937 жылы ол ажырасуға өтініш берді, күйеуі «үйде болмайтын» деген айып тақты және оған аптасына 65 доллар алимент белгіленді. Уайт 1940 жылдың 24 тамызында киносценарийші Джон Робертске қайта үйленді. Олар 1949 жылдың 18 сәуірінде Лос-Анджелесте ажырасып кетті. Келесі жылы ол алимент төлемегені үшін оған сотқа шағымданып, талап қойды.
White left films in 1931 to improve her acting abilities, returning in 1933 only to have her career hurt by a scandal that erupted over her involvement with boyfriend actor Jack Warburton and future husband Sy Bartlett. Although she later married Bartlett, her reputation was tarnished and she appeared only in supporting roles after this, including Jimmy the Gent (1934) with James Cagney and Bette Davis. By 1937 and 1938, her name was at the bottom of the cast lists. She made her final film appearance in Flamingo Road (1949) and eventually resumed working as a secretary. She filed for divorce in 1937, claiming he "stayed away from home" and was awarded $65 per week in alimony. White remarried, to film writer John Roberts, on August 24, 1940. They divorced on April 18, 1949, in Los Angeles. The following year, she sued him over unpaid alimony.
Өлім
Уайт 1983 жылдың 19 ақпанында 78 жасында инсульт салдарынан қайтыс болды. Ол Солтүстік Голливудтағы Вальхалла еске алу паркі зиратында жерленді.
White died of complications from a stroke on February 19, 1983, at age 78. She was buried at Valhalla Memorial Park Cemetery in North Hollywood.
Сыйлық
Уайттың Голливудтың Даңқ аллеясының «Кино» бөлімінде 1511 Vine Street мекенжайында жұлдызы бар. Ол 1960 жылдың 8 ақпанында ашылды.
White has a star at 1511 Vine Street in the Motion Pictures section of the Hollywood Walk of Fame. It was dedicated on February 8, 1960.