Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік әуе күштерінің жедел эскадрильясы
Flying squadron of the Royal Air Force
Корольдік әуе күштерінің 18-эскадрильясы Одихам әуе базасынан Боинг Чинук ұшағын пайдаланады. Бомбалаушы эскадрилья тарихына байланысты, ол 18 (B) эскадрильясы деп те белгілі.
No. 18 Squadron of the Royal Air Force operates the Boeing Chinook from RAF Odiham. Owing to its heritage as a bomber squadron, it is also known as No. 18 (B) Squadron.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Эскадрилья 1915 жылдың 11 мамырында Корольдік әуе корпусының құрамында Нортхольт қаласында құрылды. Негізінен Vickers FB5 "Gunbus" ұшақтарымен жабдықталған, бірнеше Airco DH.2 және Bristol Scout ұшақтарымен толықтырылған, және әскермен ынтымақтастық бойынша жұмыс істеді. 1916 жылдың сәуірінде эскадрилья FE2b ұшақтарымен қайта жабдықталды. Виктор Хьюстон осы ұшақтардың бірін ұшырып, ұшқыш-ұстаз атанды. Эскадрилья Сомма шайқасында белсенді түрде қолданылды, онда ол кавалерия корпусына қосылды және кез келген жарылым жағдайында оған көмектесу үшін дайындалды. Бұл байланыс кейіннен эскадрильяның таңбасының бөлігі ретінде қанатты жылқы Пегасты қабылдауына әкелді. Бірақ жыл соңында және 1917 жылдың басында F.E.2b ұшақтары күндізгі операцияларда осал болғандықтан, түнгі операцияларға көбірек жұмылдырылды, ал DH.4 ұшақтары сенімсіз RAF 3 қозғалтқышымен жабдықталған еді. Осы сенімділік мәселелері шешілгеннен кейін эскадрилья ұзақ қашықтыққа шабуыл жасауға маманданған, бірақ 1918 жылдың наурыз айында немістер Майкл операциясын бастағанда жағдай өзгерді. 18-эскадрилья неміс шабуылдарын тоқтатуға жұмылдырылған көптеген бөлімшелердің бірі болды, төменгі биіктіктегі шабуылдарға, сондай-ақ дәстүрлі орта биіктіктегі операцияларға көшті. Немістер Лис шайқасында операцияларының бағытын солтүстікке бұрғанда, эскадрилья тағы да белсенді қатысты, және 12 сәуірде эскадрилья Мервилл маңында алты жеке шабуыл жасады, онда 13 ұшқыш сол күні барлығы 44 сағат ұшты. 1918 жылдың қыркүйегінде эскадрилья Airco DH.9A ұшақтарымен қайта жабдықтауды бастады, бұл процесс сол жылдың қарашасына дейін жалғасты. Соғыстың соңында эскадрилья 200 әуедегі жеңіске жетті.
The squadron was formed on 11 May 1915 at Northolt as part of the Royal Flying Corps. principally equipped with the Vickers FB5 'Gunbus', supplemented by a few Airco DH.2s and Bristol Scouts, and operating in the Army cooperation role. By April 1916 the squadron had re equipped with FE2bs. Victor Huston became a flying ace piloting one of these. The squadron was heavily deployed during the Battle of the Somme, where it was attached to the Cavalry Corps and trained to assist it in the event on any breakthrough,#tag:ref|This association later resulted in the Squadron adopting the winged horse Pegasus as part of its badge. but towards the end of the year and into early 1917, was increasingly deployed on night operations as its F. E.2bs became more vulnerable during daylight operations. as its DH.4s were equipped with the unreliable RAF 3 engine. Once these reliability problems were solved, the squadron, began to specialise in long range attacks, but this changed in March 1918 when the Germans launched Operation Michael, the opening move of their Spring Offensive. 18 Squadron was among many units deployed to stop the German attacks, resorting to low level attacks as well as more conventional medium level operations. As the Germans switched the focus of their operations northwards in the Battle of the Lys, the squadron was again heavily involved, and on 12 April, the squadron carried out six separate attacks in the vicinity of Merville, with 13 pilots flying between them 44 flying hours that day. In September 1918, the squadron began to re equip with Airco DH.9As, this process continuing until November that year. By the end of the war, the squadron had claimed 200 air to air victories.
Реформация
1931 жылғы 20 қазанда Оксфордширдегі RAF Upper Heyford базасында эскадрилья қайта құрылды және Hawker Hart жеңіл бомбалаушыларымен жабдықталды. 1936 жылғы қаңтарда эскадрилья Норфолк графтығындағы RAF Bircham Newton базасына көшірілді, ал эскадрильяның C рейсі 10 ақпанда No. 49 эскадрильяны құру үшін бөлінді. 1936 жылғы сәуірде эскадрильяның Hart ұшақтары жақсартылған Hawker Hind ұшақтарымен ауыстырылды. 18 эскадрилья 1939 жылғы 1 қаңтарда 2-топқа қосылды және 1939 жылғы мамырда Bristol Blenheim I монопланды, екі қозғалтқышты бомбалаушы ұшақтарымен қайта жабдықталды. Қанат стратегиялық барлау міндетімен BEF Әуе күштерінің құрамында Францияға орналасу үшін бөлінді. 18 эскадрилья 1939 жылғы қыркүйек айының соңына қарай Францияға жетті.
The squadron reformed at RAF Upper Heyford in Oxfordshire on 20 October 1931, equipped with the Hawker Hart light bomber. In January 1936, the squadron moved to RAF Bircham Newton in Norfolk, with the squadron's C Flight being detached to form No. 49 Squadron on 10 February. In April 1936, the squadron's Harts were replaced by the improved Hawker Hind derivative. 18 Squadron transferred to 2 Group on 1 January 1939, re equipping with Bristol Blenheim I monoplane twin engined bombers in May 1939. The wing was allocated for deployment to France as part of the BEF Air Component, with the role of strategic reconnaissance. 18 Squadron reached France by the end of September 1939,
Содан кейін эскадрилья кемелерге қарсы күрес міндеттерін атқарды, бірақ 1941 жылғы тамызда Франциядағы бір рейд кезінде бір ұшақ Сент-Омер әуежайының үстінен жасанды аяқ салынған қорапты тастады. Бұл қанат командирі Дуглас Бейдерге арналған қосалқы мүше болды. Содан кейін эскадрилья Blenheim V ұшақтарымен Солтүстік Африкаға көшіріліп, күндізгі бомбалау міндеттерін атқарды. 1942 жылғы желтоқсанда қанат командирі Хью Малколм басқаруымен Чойгуи әуежайына жасалған эскортсыз шабуыл кезінде оның ұшағы атып түсірілді және ол қаза болғаннан кейін Виктория кресімен марапатталды. 1943–1945 жылдары No. 18 эскадрилья Италия арқылы одақтастардың шабуылын қолдады, ал 1945 жылғы қыркүйекте Грекияға көшіріліп, 1946 жылғы 31 наурызда таратылды.
The squadron was then assigned to anti shipping duties, but during one raid over France in August 1941, one aircraft dropped a box over St Omer airfield containing an artificial leg. It was a spare for Wing Commander Douglas Bader. The squadron then moved to North Africa with the Blenheim V and took up day bombing duties. During an unescorted raid on Chouigui airfield in December 1942 led by Wing Commander Hugh Malcolm, his aircraft was shot down and he was posthumously awarded the Victoria Cross. During 1943–45, No. 18 Squadron supported the allied advance through Italy before moving to Greece in September 1945, disbanding there on 31 March 1946.
Соғыстан кейінгі кезең
18-ші эскадрилья 1953 жылы Линкольнширдегі Скамптон әуежайында қайта құрылды және 1957 жылдың 1 ақпанында қайтадан таратылмас бұрын Canberra B.2 орта бомбалаушысымен жабдықталды. Эскадрильяның жеті "Валиант" ұшағы байланыс және радар жүйелерін бұзуға арналған қуатты кедергі жасайтын құрылғылармен жабдықталған. Олар бастапқыда оқу мақсатында қолданылды, жауыңғы кедергілерді имитациялап, Әуе командасының жаттығуларында (кейде Ұлыбританияның көп бөлігінде теледидар қабылдауды кездейсоқ түрде бұзып) пайдаланылды, бірақ кейіннен бомбалаушыларға қолдау көрсету міндеті қосылды. Эскадрилья 1963 жылдың 31 наурызында таратылды, себебі RAF-тің Vulcan және Victor бомбалаушылары тиімді ECM жабдықтарымен жабдықталды, ал оқу миссиясын Canberra сияқты кіші ұшақтар арзан бағада орындай алатын. Эскадрилья 1964 жылы қайтадан оперативтік болып, RAF Odiham әуежайында Westland Wessex HC.2 ұшақтарымен жабдықталды. Бұл, Wessex Intensive Flying Trials Unit таратылғаннан кейін, 18-ші эскадрилья ретінде қайта құрылды. 1982 жылғы Фолкленд соғысы кезінде 18-ші эскадрилья "Корпоративтік операцияға" қатысқан жалғыз Chinook эскадрильясы болды, төрт ұшақ бөлініп оңтүстікке жіберілді. Олардың барлығы, біреуі болмаса, жоғалып кетті, себебі оларды тасымалдаған "Атлантик Конвейер" кемесі Exocet зымырасынан зақымданып батты. Қалған ұшақтар (Bravo November, ZA718) қақтығыс аяқталғанға дейін үздіксіз ұшып жүрді. Эскадрилья басшысы Ричард "Дик" Лангворти RAF AFC әуе операцияларына қосқан үлесі үшін Ұшқыштардың Ең Басқарылған Кресімен (DFC) марапатталды. 1983 жылдың тамызында эскадрилья Гутерслохқа оралды. 18-ші эскадрилья Ұлыбританияның Кувейтке Ирактың басып кіруінен кейін Персид шығанағына жасаған әскери операциясына қатысты. Осыдан кейін эскадрилья "Өзгерістерге қатысты опциялар" шешімдерінен туындаған қайта құрылымдауларға ұшырады, оның ішінде Гутерслохты Британ армиясына беру де бар. Сондықтан 1992 жылдың желтоқсанында 18-ші эскадрилья RAF Laarbruch әуежайына көшірілді. Германиядағы британдық әскери контингенттің азаюына байланысты, 18-ші эскадрилья континентті тастап, 1997 жылдың тамызында Одихамға оралды. Эскадрильяның Chinook HC.2 ұшақтары "Телик" операциясы үшін Иракқа жөнелтілді. 2017 жылы эскадрилья "Руман" операциясына қатысты: "Ирма" даулынан кейін Кариб теңізіндегі Ұлыбританияның көмек көрсету жұмыстары. 2018 жылы эскадрильядан алынған Chinook Mk5 ұшақтары 1310-шы ұшу тобының көп бөлігін құрады, ол Франция басқаратын Малидегі "Бархан" операциясын қолдау үшін жөнелтілді. 2020 жылдың наурызында эскадрилья 2001-2014 жылдар аралығында Ауғанстандағы соғыстағы рөлін мойындаған эскадрилья штандартына шайқас құрметін бейнелеу құқығымен марапатталды.
18 Squadron was reformed in 1953 at RAF Scampton, Lincolnshire and equipped with the Canberra B.2 medium bomber before disbanding again on 1 February 1957. The squadron's seven Valiants were fitted with an array of powerful jammers to interfere with communications and radar. They were initially employed for training purposes, simulating hostile jamming in Fighter Command exercises (and occasionally inadvertently jamming TV reception over much of the United Kingdom), but later added a bomber support role. The squadron was disbanded on 31 March 1963, as the RAF's Vulcan and Victor bombers were now fitted with effective ECM equipment, while the training role could be performed more economically by smaller aircraft such as the Canberra. The Squadron was next operational in 1964, equipped with the Westland Wessex HC.2 at RAF Odiham, formed when the Wessex Intensive Flying Trials Unit was disbanded and re designated No. 18 Squadron. 18 Squadron was the only Chinook squadron that took part in Operation Corporate during the Falklands War in 1982 with four detached and sent south. All were lost, except one, when the ship carrying them, the Atlantic Conveyor was sunk after being hit by an Exocet missile. The remaining aircraft (Bravo November, ZA718) flew almost continuously until the end of the conflict. Squadron Leader Richard "Dick" Langworthy AFC RAF was awarded the Distinguished Flying Cross (DFC) for his part in the air operations. In August 1983 the squadron returned to Gutersloh. 18 Squadron took part in the UK's deployment to the Gulf following the Iraqi invasion of Kuwait. After this the squadron was subject to the restructures from the Options for Change decisions which included the transfer of Gutersloh to the British Army, so December 1992 18 Squadron relocated to RAF Laarbruch. With the further drawing down of the British presence in Germany, 18 Squadron left the continent and returned to Odiham in August 1997. The squadron's Chinook HC.2s were deployed to Iraq for Operation Telic. In 2017, the Squadron participated in Operation Ruman: UK relief effort in the Caribbean after Hurricane Irma. In 2018, Chinook Mk5s drawn from the Squadron formed most of 1310 Flight which was deployed to Mali, to support Operation Barkhane the French led counter terrorist operation in the country. In March 2020, the squadron was awarded the right to emblazon a battle honour on its squadron standard, recognising its role in the War in Afghanistan between 2001 and 2014.