Кіріспе

Британдық фашистік партиясы 1924 жылы құрылған Британдық фашистерден бөлінген топ, ол 1926 жылдың шілдесінде Британдық Ұлттық фашистер (БҰФ) деп аталды. Британдық фашистердің алғашқы кезеңдерінде қозғалыста нақты саясат немесе бағыт болған жоқ, сондықтан бұл топ фашистік мемлекетке жететін анық жолды іздеу мақсатымен бөлінді. Топ құрылғанда 60 мүшеден тұрды, ал өрбу кезеңінде шамамен 500 адамды қамтыды.

Құрылу

Ұлттық фашистердің басшысы подполковник Генри Риппон Сеймур болды. Ұлттық фашистердің мүшелері Бенито Муссолини мен оның жақтастарының үлгісімен қара көйлек киіп, әскери дайындықтан өтті, бірақ қатарының аздығынан олар қандай да бір нақты қауіп тудыра алмады. Британ фашистерінің саясатындағы олқылыққа наразы болғанына қарамастан, олардың өзінің идеялары өте қарапайым болды, көбінесе сарапшылар үкіметін құру туралы тұманды шақырулармен шектелді. Олар коммунизмге күшті қарсылық көрсетіп, мақсатының "қызыл және қызғылт саясатты жою" екенін айтты. Британ фашистерінің саясатында болмаған антисемитизм жаңа топтың ішінде де маңызды рөл атқарды. Олар "расалық тазалықты" және Британ империясын нығайтуды қалады.

Даму

Топ көз тарту үшін әртүрлі трюктар жасауға құмар еді және 1925 жылы олар солшыл «Daily Herald» газетінің таралымдарын тасымалдап келе жатқан жүк көлігін тонап, оны апатқа ұшыратты. Бұл әрекет оларды қысқа мерзімге ғана тақырыпқа шығарды, сондай-ақ Лондонның Хайд-паркінде өткен жиын да назар аударды, онда 1000-ға жуық адам қатысып, күнді Ұлыбритания Коммунистік партиясының жақтастарымен қақтығысқа ұластырды. Топ өз мүшелерін дайындау үшін бокс және фехтование үйірмелерін ұйымдастырды, бірақ олардың қатаң милитаризм саясаты, оның ішінде қылыштармен шерулері, қолдаудан гөрі сықаққа қалдырды. Британ фашистеріне (БФ) ұқсас, олар 1926 жылғы жалпы ереуіл алдында Ішкі істер министрімен байланысқа түсіп, «Көмекші ұйымға» өз қызметтерін ұсынды. Риппон Сеймур фашизмнен бас тартуда БФ төрағасы Р. Б. Д. Блейкенидің үлгісін көрсетуден бас тартты, сондықтан оның ұсынысы үкімет тарапынан толығымен қабылданбады. Алайда, жеке тұлғалар ретінде Ұлттық фашистердің мүшелеріне ереуіл кезінде Арнайы жасаққа қатысуға рұқсат берілді, және олардың көпшілігі осы мүмкіндікті пайдаланды.

Жоғалу

Топта жарылыстар көріне бастады, әсіресе 1926 жылдың желтоқсанында Риппон Сеймур семсер мен лицензиясы жоқ мылтықты Кройдон бөлімшесінің басшысы Чарльз Эйрске бұрғанда, Эйрс партия қаражатын жымқыру және диктаторлық басшылықпен айыптағаннан кейін. Эйрс Кенсингтоннан таяқ ұстаған қолдаушылар тобын әкеліп, Риппон Сеймурмен бетпе-бет кездесті, ал басшының "Виктор Баркерге" тиесілі Колт револьверін қолдануы салдарынан ол Олд Бейлиде заңсыз қару ұстағаны және қарапайым шабуыл жасағаны үшін сотталды. 1927 жылы жетекші мүшелерінің бірі Валери Аркелл Смит болды, ол көп жылдар бойы "Сэр Виктор Баркер", "Полковник Айвор Баркер" және "Капитан Баркер" кейіптерін сомдаған трансвестит. Ұлттық фашистердің мүшелері оның әйел екенін білмеді және оны ер адам ретінде қарады; Аркелл Смит Риппон Сеймурдың хатшысы болды, сондай-ақ бокс және фехтование клубтарының мүшелерін оқытты. Ішкі күрес сериясы оларды 1926 жылдың 19 шілдесінде Риппон Сеймур басшылығымен Британдық Ұлттық Фашистер деп атауын өзгертуге мәжбүр етті. Осы уақытта полковник Ральф Бингем сияқты жетекші мүшелер топтан шығып, оның орнына Жабдықтауды сақтау ұйымында белсенділік танытты. Мұндай шағын топ ішкі тартыстарға төтеп бере алмады және бұл қозғалыс осыдан кейін көп ұзамай көріне суытылып қалды.

Маңыздылығы

Жалпы сәтсіздікке қарамастан, Ұлттық фашистер британ саясатында фашизмді ерекше британдық идеология ретінде дамытуға тырысқан алғашқы ұйым ретінде маңыздылығын сақтайды. Олар Уильям Джойс пен Арнольд Лиздің саяси карьерасын бастауға да көмектесті, олар британдық фашистерден бөлінуді ұйымдастырған және одан кейін үлкен әйгілікке ие болған еді: Джойс "Лорд Хо Хо" атты кодовый есіммен танымал нацистік қызметкерге айналды, ал Лиз жеке Императорлық фашистік лигасын құрды.