Кіріспе

Ағылшын әншісі және гитарисі (туған 1951)

Кристофер Антон Риа (/r//iː//ə/ REEə; туылған 4 наурыз 1951) – Миддлсбро қаласынан шыққан ағылшын рок және блюз әншісі және гитарисі. Ерекше дауысымен және слайд-гитарада ойнау шеберлігімен танымал Риа жиырма бес жеке альбом шығарды, олардың екеуі Ұлыбритания альбомдар тізімінде бірінші орынға шықты: 1989 жылы "The Road to Hell" және 1991 жылы оның жалғасы "Auberge". Ол "The Road to Hell (Part 2)" синглімен Ұлыбританияның топ-10-ға енгенге дейін "Еуропалық ірі жұлдызға" айналды. Ұзақ мансабында Рианың шығармалары кейде денсаулығымен күресуімен байланысты болды. Оның көптеген хит әндерінің ішінде "I Can Hear Your Heartbeat", "Stainsby Girls", "Josephine", "On the Beach", "Let's Dance", "Driving Home for Christmas", "Working on It", "Tell Me There's a Heaven", "Auberge" және "Julia" бар. Ол Элтон Джонмен "If You Were Me" дуэтін де жазды. Риа үш рет "Жылдың үздік британдық әртісі" номинациясына ие болды: 1988, 1989 және 1990 жылдары. Риа АҚШ-та гастрольде болған емес, ол 1978 жылғы "Fool (If You Think It's Over)" синглімен танымал, ол Billboard Hot 100 тізімінде 12-орынға ие болды және Adult Contemporary тізімінде үш апта бойы бірінші орында тұрды, соның арқасында 1978 жылы "Жылдың жаңа әртісі" номинациясында Грэмми сыйлығына ие болды. Он жыл өткен соң "Working On It" Mainstream Rock тізімінде көш бастады. Ол бүкіл әлем бойынша 40 миллионнан астам пластинка сатты.

Ерте өмір

Кристофер Реа 1951 жылғы 4 наурызда Солтүстік Йоркширдегі Миддлсбро қаласында дүниеге келді. Оның әкесі – италиялық Камилло Реа (2010 жылғы желтоқсанда қайтыс болды), Фрозиноне провинциясының Арпино қаласынан шыққан, ал анасы – ирландтық Виннифред К. Сли (1983 жылғы қыркүйекте қайтыс болды). Ол жеті баланың бірі болды. Оның отбасы Рим католик дінін ұстанды. Әкесінің мұз фабрикасы мен кафелер желісінің арқасында Реа есімі жергілікті жерде жақсы танымал болды. Он екі жасында ол кафеде столдарды жинап, фабрикада мұз жасауға көмектесті. Ол бизнесті жақсартуды қалады, бірақ оның идеялары әкесінен қолдау таппады. Ол кеткеннен кейін, оның орнын інілерінің бірі басты. Сол кезде ол журналист болуды армандады және Миддлсбро қаласындағы Сент-Мэри колледжіне оқуға түсті. Реа жиырма жасқа келгенде өзінің алғашқы гитарасын сатып алды – ол 1961 жылғы Hofner V3 және 25 ватттық Laney күшейткіші болды. Ол негізінен "bottleneck" гитарасында ойнады, бұл слайд-гитара деп те аталады. Реаның ойнау стиліне Чарли Паттонның радиода естіген музыкасы әсер етті. Алғашқыда ол Паттонның ойнауы скрипкаға ұқсайды деп ойлаған. Сонымен қатар, Рай Кудер мен Джо Уолштің ойнауы да оған әсер етті. Ол сондай-ақ Сонни Бой Уильямсон II және Мадди Уотерс сияқты Дельта блюз музыканттарын, сондай-ақ госпел блюзді тыңдады. Реа сол кезде: «Мен әкемнің мұз фабрикасын жаһандық деңгейге жеткізуім керек еді, бірақ мен барлық уақытымды қоймада слайд-гитара ойнаумен өткіздім» деді. Ол топ үшін әндер жазуды бастады және әнші келіп қатыспаған жағдайда ғана ән айтуға кірісті. 1977 жылы топ тарап кетті. Ол Кэтрин Хаудың "The Truth of the Matter" атты EP-інде қонақ ретінде ойнады.

Дебюттік альбом

Whatever Happened to Benny Santini? - Реаның тұңғыш студиялық альбомы 1978 жылдың маусымында жарық көрді, оның продюсері - Гас Дадджен. Альбомның атауы Реаның жазбалар компаниясы оның нақты аты "әуенді" емес екенін айтқанда ұсынған сахналық есімге сілтеме жасайды. Алғашқы сингл "Fool (If You Think It's Over)" АҚШ-та Реаның ең үлкен хиті болды, Adult Contemporary Singles хит-парадында 1-орынды, ал Billboard Hot 100 хит-парадында 12-орынды иеленді. Реа Magnet Records компаниясына алғашқы маңызды табысын және АҚШ-тың алғашқы топ-10-ын сыйлағандықтан, ол олардың ең ірі әртісі болды, сонымен қатар ол 21-ші жылдық Grammy сыйлығында "Жылдың жаңа әртісі" номинациясына ие болды. Леви оны "табиғи поп орындаушысы емес, ойлы, терең ойлы ақын" деп еске алады, Левидің пікірінше, бұл Реаның одан да үлкен жұлдызға айналуына кедергі келтірді. Реа өзінің мансабы бойында "рок-жұлдыз" деген атаудан қатаң бас тартты.

Кейінгі ерте альбомдар

Дудджин сонымен қатар Реаның екінші альбомын "Deltics" (1979) шығарды. Реа Миддлсбро музыканттарымен бірге өзіндік туындысын, үшінші альбомын "Tennis" (1980) жазды, ол жағымды пікірлерге ие болды. Реаның Даддженмен және басқа "костюм кигендермен" жұмыс қарым-қатынасы қиын болды, өйткені ол олардың өзінің музыкасындағы блюзға негізделген элементтерді "тегістеп" жіберді деп ойлады.

Су белгісі мен шәмұраның күнделіктері

1983 жылдан бастап Реаның музыкасы оның алғашқы төрт альбомының өндірісіне жұмсалған шығындарға байланысты жазбалар компаниясының қысымына қарамастан, оның тілектері мен қабілеттерін жақсырақ көрсете бастады. Қосымша шығындарды азайту үшін лейбл оның бесінші студиялық альбомы – Water Sign демо-жазбаларын шығаруға шешім қабылдады. Бұл продюсер Дэвид Ричардспен бірлесіп жұмыс істеген Реаның табысты альбомдарының біріншісі болды. Ол менеджерлерін де ауыстырды, содан кейін Ұлыбританияда клубтық гастрольдерге шықты, одан кейін канадалық Saga тобының қолдаушысы ретінде 60 күндік турнеге қатысты. Ол Батыс Германияда адал тыңдарман қалыптастырды және осы тыңдарман оның мансабын құтқарып қалды деп санайды, себебі онда "имиджге негізделген нарық" болған жоқ, тек "музыка мен ауыздан ауызға тараған ақпарат" болды. Ол сондай-ақ Италиядағы Сан-Сиро стадионында Milano Suono фестивалінде өнер көрсетті. 1987 жылға қарай Реа жазбалар компаниясына 320 000 фунт стерлинг қарызын толығымен төлеп, айтарлықтай табыс табуға қол жеткізді. Ол Warners компаниясымен келісімшарт жасады, сондай-ақ Warners Magnet Recordings компаниясын сатып алды. Сол жылы өткен "Dancing with Strangers" әлемдік турнесі стадиондарды толығымен сатылып түгелді, оның ішінде Уэмбли Аренасындағы екі концерт те, және бұл Реаның Австралия мен Жапониядағы алғашқы концерттері болды. "On the Beach" қайта жазылған нұсқасы АҚШ-тың Adult Contemporary чартында топ-10-ға, ал Ұлыбританияда 12-орынға ие болды.

1989-1994: Диаграммалық үстемдік, The Road to Hell және Auberge

Реаның оныншы студиялық альбомы оның маңызды табысы болды. Альбом АҚШ-та 107-орынға жеткенімен, "The Road to Hell (Part 2)" синглы АҚШ Mainstream Rock чартында 11-орынға көтерілді және Реаның Ұлыбританиядағы алғашқы және жалғыз Топ-10 синглы болды. Реа АҚШ нарығына көңіл бөлмегенін өзінің ең ірі қатесінің бірі деп айтты, себебі "құны тым жоғары машинаны көрген сайын, оны бес минутқа өкінемін".

1995-2005: Аурудан сауығып, блюз тамырларына және Blue Guitars-қа оралды

1994 жылы Реаның асқазан жарасы пайда болды. Келесі жылы ол перитонитке шалдығып, өлім-жілімге жетті. Ән айту, гастрольде болу немесе қайтадан көпшілік алдында өнер көрсету мүмкіндігінен айырылатын жағдайға тап болған ол, әдеттегідей, карьерасында түбегейлі өзгеріс жасап, киноға түсті. 2000 жылы оған Уиппл операциясы жасалды, нәтижесінде бүйрек безінің бас бөлігі, он екі елі ішектің бір бөлігі, өт жолы және өт қабықшасы алынып тасталды. Одан кейін бірнеше рет операция жасалды. Сұхбаттың бірінде ол былай деді: "Ауыр сырқатып, өлімге жуықтап, алты ай үйінде отырғанда ғана, тоқталып, бастапқыда осылай болмаған екенін түсінесің. Барлық жасағандарыңнан бас тартып, неліктен осы рок-бизнеске қатысқаныңды ойлай бастайсың". Майкл Паркинсон, оны "Dancing Down the Stony Road" атты туындысын жасауға қолдаған болатын, үш минуттан асатын әндер енді радиода жиі ойналмайтынын айтқаннан кейін Реа музыка бизнесіне көңілі тоймады. Реа былай деді: "Мен ешқашан рок немесе поп жұлдызы болған емеспін және барлық аурулар менің музыкамен жасағым келген нәрсені жасауға мүмкіндік берді [ ] менің музыкам үшін ең жақсы өзгеріс – мені шынымен қызықтыратын нәрселерге назар аудару". Ол Ұлыбританияның түрлі концерт алаңдарын аралап, соның ішінде Лондонның Корольдік Альберт залында өнер көрсетті. Турдың бір бөлігі жазылып, оның тұңғыш концерттік альбомы – "The Road to Hell & Back" DVD форматында шығарылды және жағымды пікірлерге ие болды. Реа 2009 жылдың қазан айында "Still So Far to Go" жинағын шығарды, онда соңғы тридцать жылдағы ең танымал (және аз танымал) хиттері мен "блюз" кезеңіндегі әндері жинақталған. Осыдан кейін, қазан және қараша айларында Реа екі хирургиялық операциядан өтті. 2012 жылдың 3 ақпанында "Santo Spirito Tour" Германияның Гамбург қаласындағы Конгресс орталығында басталды, содан кейін Польша, Ресей, Украина, Венгрия, Швейцария, Нидерланды, Бельгия және Францияға сапар шекті. Ұлыбританиядағы тур наурыздың ортасында басталып, 5 сәуірде Лондонның Хаммерсмит Аполлосында аяқталды. Ол сондай-ақ 2014 жылғы Монтрё джаз фестивалінде өнер көрсетті.

2016 жылдан қазіргі уақытқа дейін: Кейінгі ауруы, сауығып, ретроспектива

2016 жылы Реа инсульт алды, оның салдарынан сөйлеуі дұрыс емес шығып, қолдары мен саусақтарының қимыл-қозғалысы шектелді. Содан кейін ол тағы да инсульт болдырмау үшін темекі шегуді тоқтатты және жазбалар жасауға және концерттер беруге жететіндей күшке енді. 2017 жылдың қыркүйегінде ол өзінің жиырма төртінші альбомын – Road Songs for Lovers шығарды және қазаннан желтоқсанға дейін Еуропалық турнеге шықты. 9 желтоқсанда Реа Нью-Театр Оксфордтағы өнер көрсету кезінде құлдырады, бұл турнедегі 35-ші концерт болды. Ол ауруханаға жеткізіліп, жағдайы тұрақтандырылды. Осы денсаулық мәселесіне байланысты турнедегі соңғы екі концерт отменился. 2020 жылдың желтоқсанында Реа Mortimer & Whitehouse: Gone Fishing атты рождестволық бағдарламаға қатысып, жылдар бойғы денсаулық мәселелері туралы әңгімеледі. 2019 жылдың 18 қазанында Rhino Крис Реаның ең табысты бес альбомын – Shamrock Diaries, On The Beach, Dancing With Strangers, The Road To Hell және Auberge 2CD делюкс нұсқасында шығарды. Әрбір дискінің бірінші бөлімінде түпнұсқа альбомның жаңадан өңделген нұсқасы, ал бонус дискіде ремикстер, сирек кездесетін және бұрын жарияланбаған тіркеулер, сингл редакциялары және кеңейтілген нұсқалары бар. 4 қазанда 1000 данамен нөмірленген "One Fine Day" альбомы шықты. Альбомда 1980 жылы Chipping Norton Recording Studios студиясында жазылған, көпшілігі бұрын жарияланбаған әндер бар. 2020 жылдың 20 қарашасында үш дискілік Era 1: 1978 – 1984 жинағы жарық көрді. Ол A және B жақтарындағы әндер, шетел тілдеріндегі нұсқалар, әртүрлі ремикстер, сондай-ақ 2-дискідегі "One Fine Day" альбомының барлық әндерін қамтиды.

Гитаралар

Реаның алғашқы гитарасы Höfner V3 немесе 173 болды, ол қолданылған аспаптар дүкенінен сатып алды, себебі сол кезде Миддлсбро қаласында гитара сатып алуға болатын дүкендер көп емес еді. Мансабында онымен ең көп байланыстырылған 1962 жылғы Fender Stratocaster болды, ол оны "Pinky" деп атады. Реа Ньюкасл қаласындағы қалалық сарайда (City Hall) Ри Кудердің концертін көргеннен кейін бұл аспапты сатып алды. Гитара бір кезде үш ай бойы суға батып, классикалық, қатал Stratocaster дыбысына қарағанда, әуені жұмсақ болды. 2002 жылдан бастап "Dancing Down the Stony Road" альбомында оның негізгі гитарасы "Bluey" деп аталатын Italia Maranello болды. Ол 1996 жылғы "La Passione" фильмін жазып, өндірді, бұл фильм Реаның бала кезінде автоспортқа және F1 Феррари драйвері Вольфганг фон Трипсқа ғашық болған тәжірибесінен шабыттанды. және "Желді қала".

Блоктұрғылықта: "Мен Миддлсброның енді жоқ бөліктерін сағынамын. Айресом Паркінің жоқ екенін қабылдау өте қиын. Мұндай сөздерді айтсам, өте ескіргендей сезінемін. Сол террасалық үйлердің бәрі де жоқ. Бірақ мен осы жердің ескі мінезін сағынамын, жеміс-жидек сатушы жігіттерді және осы сияқтыларын."

Отбасылық өмір

Реа Джоан Леслиге үйленген, олар 1968 жылғы 6 сәуірде туған Миддлсброда жасөспірім шағында танысқаннан бері бірге болды. Реа өзінің «көп оқығанды ұнататынын және музыканы таңдағанымен, журналистика – менің алғашқы құмарлығым еді. Мен журналист болғым келді және автожарыстар туралы жазғым келді. [ ] іштей, мен жақсы журналист бола алатыныма сенемін» дейді. Ол сондай-ақ 1955 жылғы Lotus 6 машинасына ие болды. 1993 жылы ол қонақ жүргізуші ретінде 1993 жылғы Британдық Туринг Кар Чемпионатының ToCa сынағына қатысты. Реа 1964 жылғы Lotus Elan 26R және Auberge альбомның мұқабасындағы танымал Caterham 7 машинасына иелік етіп, жарысқа қатысты, ол 2005 жылы сатылды, ал түскен барлық ақшасы (11,762 фунт стерлинг) NSPCC қайырымдылық қорына аударылды. Ол сонымен қатар 1996 жылғы «La Passione» фильмінде пайдаланылған Ferrari 250 Le Mans көшірмесі үшін донор машинасы ретінде қолданылған Ferrari 330 машинасына ие болды. 2014 жылы ол Ferrari 156 Sharknose Formula One жарыс машинасының түпнұсқа көшірмесін 22 жыл бойы қалпына келтіруді аяқтады. Реа үш мәрте Формула-1 әлем чемпионы Айртон Сеннаға арнап «Saudade» әнін жазды, ол BBC деректі фильмінде кеңінен көрсетілді.

Саясат

2017 жылғы жалпы сайлау кезінде берген сұхбатында Рэа Джереми Корбинді қолдады және тіпті "Шындықты айтқан адамға несі бар?" деген ән жазды. "Ескіше алғанда, Корбинге ешқандай пайда жоқ. Өйткені ол қате нәрселерді айтады. Бірақ жастардың шыдамы таусылды". Рэа саясаткерлер мен Ұлыбритания мен Еуропалық Одақ үкіметтерінің қарапайым халықтан алыстап кеткенін айтады. Ол Еуропаның бірігу идеясына күмәмен қарады, себебі ортақ еуропалық нарықпен "әртүрлі адамдарды бірге өмір сүруге мәжбүрлейсіз, олар мұны қаламайды", – деп Югославияның ыдырауын еске алады.