Кіріспе
1945 жылғы 17 сәуірде шегініп келе жатқан неміс басқыншылық әскерлері Нидерландыдағы Вирингермеер шұңқылын суға батырды.
Дайындықтар
1945 жылы Нидерландыны басып алған неміс әскерлері шегіну жолын жабу үшін Зюйдерзее құрылыстарын жоюды жоспарлады. Бұған себеп болған әскери мақсаттар әлі анықталған жоқ, бірақ бұл одақтастардың әуе десанттық әскерлері немесе жолайқыштары үшін қону алаңын жоққа шығару мақсатымен жасалған болуы мүмкін. Осы су тасқынына дайындық ретінде Ийселмұрынның су деңгейі қасақана көтерілді. Ийселмұрынның су деңгейі Вирингерпольдердің жер бетінен жоғары болды және бөгеттің бойындағы жерлерде әртүрлі деңгейде өзгеретін. Голландтың кейбір полидерлерінде су басу тәжірибесі болған, бірақ бұл стратегиялық су басу шамалы тереңдікте жасалған, суды сорғылауды тоқтату арқылы немесе суды сорғы станциялары арқылы кері ағызуға рұқсат беру арқылы жүзеге асырылды. Вирингерпольдерде жоспарланған жылдам және терең тактикалық су басу, дамбаны жару арқылы жасалатын жаңа тәсіл болды. Жарылыспен жарудың өзі жеткіліксіз болады және судың өзі жарылыстың кеңеюі арқылы ең көп зиян келтіретіні белгілі болды. 1945 жылдың ақпан айының соңында немесе наурыз айының басында голланд жұмысшылары неміс басшылығымен полидерді қоршаған дамбаны бұзуға кірісті. Бұл орын Ийселмұрынмен бірге орналасқан, Бетстра шаруашылығының жанындағы дамбада болды. Дамбаның төменгі және жоғарғы бөліктерінде терең шұңқырлар қазылды. Осы шұңқырларға жарылғыш заттар салынуы тиіс болды. Жұмысшылардың жігері болмағандықтан жұмыс баяу жүрді. Сәуір айында жұмыс толығымен тоқтады. 10 сәуірде неміс офицерлері келіп, жұмысты тексерді. Жаңа жұмысшылар іздестіріліп, қазу жұмыстарына 25-50 адам Шэген қаласынан шақырылды. Бір аптадан кейін шұңқырлар жеткілікті тереңдікке жетті және жарылғыш заттар орнатылды. Әр шұңқыр жарылғыш заттармен толтырылды; британдық және американдық ұшақтардан табылған жарылмаған бомбалар пайдаланылды.
Су тасқыны
17 сәуір күні сағат 12.15-те жарылғыш заттар жарылды. Вирингермеердегі 7 мың адам мен шамамен 1000-нан 2000-ға дейін босқындар полидерден кетуге мәжбүр болды. 48 сағат ішінде полидердің барлығы сумен толтырылды, орташа тереңдігі – 5 метр. Бастапқы бұзылулар шағын болды, шамамен ені және су деңгейінен төмен болды. Келесі сағаттарда бұл бұзылулар кеңейіп, екі үлкен шұңқыр пайда болды: солтүстік шұңқыр ені және тереңдігі ал, оңтүстік шұңқыр ені және тереңдігі ал. Полидер баяу суға батқандықтан (тұрғындарға ескерту жасалғандықтан) ешкім қаза таппады, бірақ жоғары су деңгейі және одан кейін болған дауыл өткен онжылдықта салынған инфрақұрылымның көп бөлігін қиратты. Ғимараттар көбінесе су тасқынынан көп зақымдаған жоқ, бірақ кейіннен болған дауылдардан зардап шекті. Азаматтар су басқан полидерден әскери бекеттер арқылы шығып келе жатқанда, Вирингермеерден қарсылық қозғалысының мүшесі тұтқындалып, қашып кетуге тырысқанда атып өлтірілді.
The initial breaches were small, about wide and only below water level. These increased over the following hours until two huge pits were scoured out, the northern one wide and deep and the southern hole wide and deep. No one was killed as the polder slowly submerged again (the inhabitants had been warned), but the high water and a subsequent storm destroyed most of the infrastructure built in the previous decade. Buildings were not generally badly damaged by the flooding, but by the storms later. As civilians left the flooding polder through the military checkpoints, the Resistance member , of Wieringermeer, was captured and then shot whilst trying to escape.
Қайта құру
Неміс әскері шегінгеннен кейін қайта құру жұмыстары тез басталды; 1945 жылдың соңына қарай полидер қайтадан кепті деп жарияланды. Тасқын суы тұщы болғандықтан, жерді қайтадан тұзсыздандыру қажеттілігі тумады. Жолдар мен көпірлерді, үйлер мен шаруашылықтарды қайта жаңарту, оларды алғаш құрылыс кезіндегі тәжірибесімен салыстырғанда әлдеқайда оңай болды. Кейбір құрылыс материалдары қайта қолданылды: үш миллион шатыр плиткасы құтқарылды, олардың көп бөлігі суға батқан ғимараттардың шатырларынан алынды, бұл олардың әлсіз конструкцияларына түсетін жүктемені де жеңілдетті. Ондағы шұңқырлар бүгінгі күнге дейін сақталған. Олардың үлкендігі мен толтыру қажеттілігіне байланысты, бөгет екі су басқан шұңқырдың орнынан өтетін бастапқы сызығына қайта орнатылмады, бірақ енді осы жерлерден тысқары қарай және олардың ішіндегі шеңберлік жолмен салынды. Жаңа бөгет те бастапқысына қарағанда қарапайым стандартта салынды: алғаш салынғанда ол Zuider Zee теңізінен қорғайтын теңіз бөгеті болған. Afsluitdijk бөгеті салынғаннан кейін, бұл енді IJsselmeer көлінің тыныш суына айналды.