Кіріспе
Британдық Сэндгейт форты – Генри VIII 1539 және 1540 жылдар аралығында Кенттегі Сэндгейтте салған артиллериялық форт. Ол Англияны Франция мен Киелі Рим империясының басқыншылығынан қорғау мақсатындағы Корольдің құрылғысы бағдарламасының бөлігі болды және жағалау бойындағы осал маңызды нүктені қорғады. Форт үш мұнарасы және қақпа үйі бар орталық тас қамалдан тұрды. Онда төрт қабатты артиллерия орналастырылуы мүмкін болды және жалпы 142 оқ ату орны – зеңбіректер мен мылтықтар үшін жабдықталған. 1642 жылы, бірінші ағылшын азамат соғысының басында Сэндгейт Парламент тарапынан басып алынды, ал 1648 жылғы екінші азамат соғысында Роялист көтерілісшілері оны қайта басып алды. Форт 1805 және 1808 жылдар аралығында Наполеон соғыстары кезінде кеңінен қайта жаңартылды. Форттың биіктігі айтарлықтай төмендетілді және қамал Мартелло мұнарасына айналдырылды. Жұмыс аяқталғаннан кейін, ол он 24 фунттық (11 кг) зеңбірекпен қаруланды және 40 адамдық гарнизонды орналастыра алды. 17 ғасырдың басында форт теңізден зақым көре бастады, ал 19 ғасырдың ортасында жағалау сызығының шегінуі форт қабырғаларына жетті. Жөндеуге кеткен жоғары шығындар 1888 жылы үкіметтің осы учаскені сату туралы шешім қабылдауына себеп болды. Алғашқыда оны теміржол компаниясы сатып алды, содан кейін ол жеке меншікке өтті. Жағалау эрозиясы жалғасты, және 1950 жылдары форттың оңтүстік бөлігі теңіздің әсерінен қирады. Қалған форт 1975 және 1979 жылдар аралығында Питер және Барбара Макгрегорлар тарапынан қалпына келтірілді, олар қамалдың мұнарасын жеке тұрғын үйге айналдырды. 21 ғасырда Сэндгейт жеке меншікте қала береді және Ұлыбритания заңнамасы бойынша бірінші санаттағы ескерткіш ретінде қорғалады.
Sandgate Castle is an artillery fort originally constructed by Henry VIII in Sandgate in Kent, between 1539 and 1540. It formed part of the King's Device programme to protect England against invasion from France and the Holy Roman Empire, and defended a vulnerable point along the coast. It comprised a central stone keep, with three towers and a gatehouse. It could hold four tiers of artillery, and was fitted with a total of 142 firing points for cannon and handguns. Sandgate was taken by Parliament in 1642 at the start of the first English Civil War, and was seized by Royalist rebels in the second civil war of 1648. The castle was extensively redesigned between 1805 and 1808 during the Napoleonic Wars. The height of the castle was significantly reduced and the keep was turned into a Martello tower; when the work was completed, it was armed with ten 24 pounder (11 kg) guns and could hold a garrison of 40 men. The castle had begun to suffer damage from the sea by the early 17th century, and by the middle of the 19th century, the receding coastline had reached the edge of the castle walls. The high costs of repair contributed to the government's decision to sell the site off in 1888. It was initially bought by a railway company and then passed into private ownership. Coastal erosion continued and by the 1950s, the southern part of the castle had been destroyed by the sea. The remaining castle was restored between 1975 and 1979 by Peter and Barbara McGregor, who turned the keep into a private residence. In the 21st century, Sandgate remains in private ownership, and is protected under UK law as a grade I listed building.
XVI ғасыр
Сэндгейт қамалы Англия, Франция және Киелі Рим империясы арасындағы халықаралық шиеленістердің салдарынан VIII Генрих патшаның билігінің соңғы жылдарында салынған. Дәстүрлі түрде, тәж жағалауды қорғауды жергілікті лордтар мен қауымдастықтарға қалдырған, бекіністерді салу және күтіп-ұстауда шағын рөл атқарған. Франция мен империя бір-бірімен қақтығыста болғанда теңіз шабуылдары жиі болды, бірақ Англияға нақты шабуыл жасау ықтимал емес көрінді. Оңтүстік-батыста және Сассекс жағалауында қарапайым блокхаустар мен мұнараларға негізделген шағын қорғаныс бар еді, Англияның солтүстігінде тағы бірнеше әсерлі құрылыстар болды, бірақ жалпы алғанда бекіністердің ауқымы өте шектеулі болды. 1533 жылы Генрих әйелі Арагондық Екатеринамен ұзақ жылдардан бері созылып келген некесін жою және қайтадан үйлену үшін Папа Павел III-тен бас тартты. Екатеринаның Киелі Рим императоры V Карлдың тәтесі болғанына байланысты, ол некені жоюды жеке қорлау ретінде қабылдады. Осының нәтижесінде 1538 жылы Франция мен империя Генрихке қарсы одақ құрды, ал Папа екі елді Англияға шабуыл жасауға ынталандырды. Англияға шабуыл жасау әлдеқашан анық болды. Жауап ретінде Генрих 1539 жылы «құрылғы» деп аталатын жарлық шығарды, ол «шабуыл кезінде мемлекетті қорғау» және Англия жағалауы бойында бекіністер салу жөнінде нұсқаулар берді. Сэндгейт Фолкстоунның батысында, Кент жартастарындағы осал нүктені қорғау үшін арналған, онда жау әскері түсіп, ішкі аймаққа оңай жете алатын еді. Сэндгейт құрылысын моравиялық инженер Стефан фон Хашенперг қадағалады, ал Томас Кокис және Ричард Кис жобаның комиссарлары ретінде тағайындалды. 1539 жылы жұмыстың бастапқы кезеңдерінде 237 адамнан тұратын команда жұмыс істеді, құрылысшылар, карьерлер, әк жағушылар және ағаш кесушілер алаңды дайындады; құрылысшылар Сомерсет және Глостерширден алыс жерлерден шақырылды. Жазға қарай 500-ден астам адам жұмыс істеді, олардың ішінде жұмысшылар, кірпіш қалаушылар, ағаш ұсталары және аралаушылар болды. Қысқы айларда тоқтап тұрғаннан кейін, келесі жылдың жазында жұмыс қайта басталды, шілде айында 630 адам қамалда жұмыс істеді. Қабырғалар Кенттің рагстонынан салынған, көбінесе дөңгелек тастармен қаланған, ал кейбір жұмыстарда ұсақ шүберек тастар қолданылды, ал егжей-тегжейлі бөліктеріне Каен тасы қолданылды. 459 тонна Каен тасы Генрих жақында таратып жіберген Христос шіркеуі мен Хортонның приораттарынан қайта өңделді. Жобаның жалпы құны 5584 фунт стерлингке жетті. Жаңа қамалдың ортасында дөңгелек мұнара орналасқан, оның айналасында солтүстік-батыс, солтүстік-шығыс және оңтүстік жақтарында үш жұмыртқа тәрізді мұнаралар мен бастиондар салынды, ал солтүстік жағында қақпа үйі орналасқан. Бұл ғимараттар үшбұрышты ішкі және сыртқы қабырғалармен қоршалған. Үш қабатты таспен қапталған өткелдер мұнараларды, қамал мен қақпа үйін байланыстырды. Сыртқы аула көгалданған, солтүстік-шығыс мұнарасының жанында тас шұңқыр орналасқан, ол канализация арқылы қамалдың ішкі бөлігімен байланысты. Қамалға қақпа үйінің артқы жағындағы есіктен кіргізілді, бастапқыда «Жарты ай» деп аталды, және жабық өткелдегі баспалдақпен қамалға қосылды. Аяқталған қамалда төрт қабатты қару-жарақ орналасқан, жерден бастап қамалдың төбесіне дейін, жалпы 142 оқ ату орны бар еді, олардың дизайны жақын маңдағы Уолмер және Диль қамалдарындағыларына ұқсас. Сэндгейт 1540 жылдың күзінде аяқталды; Генрих 1542 жылдың мамырында Фолкстоунға келген кезде қамалға соғып кеткен болуы мүмкін. Елизавета I 1573 жылы бекініске сапар жасады, сондай-ақ королеваның қалауына қарсы леди Мэри Грейге үйленгеннен кейін, ол бір кезде соттың қызметкері Томас Киесті қамауға алды. 1593 жылы қамал жеті артиллерия құралымен жабдықталған деп хабарланды – бір кульверин, екі деми кульверин, үш сакер және бір миньон, сонымен қатар мылтықтар, садақтар және жебелер.
17-18 ғасырлар
1609 жылы гарнизон капитан мен оның лейтенанты, бес сарбаз, екі жүктөсуші және он артиллеристтен тұрды. Қамал ішінде қолданылған миномет өте нашар болды және 1616 жылға қарай күрт тозығып кетті. Сол жылы жасалған сараптамада қамалдың күйреуге жақын екені көрсетілді, жоспарланған жөндеуге 260 фунт стерлинг жұмсалатыны бағаланды, сондай-ақ оңтүстік қабырға бойындағы ескі оңтүстік бекініс орнына он қаруға арналған 100 фут (30 м) қару платформасы салынғаны айтылды. 1623 жылғы есепте де осы мәселелер көтерілді, теңіздің әсерінен оңтүстік қабырғаның үштен бірі құлап кеткені хабарланды. Қажетті жөндеулер, қабырғаларды нығайтумен қоса, 560 фунтқа бағаланды. Төрт жыл өткен соң, Франция және Испаниямен соғыс болуы мүмкін деген қауіптің күшеюіне байланысты, қамалдың капитаны Ричард Чалкрофт бекіністің жай-күйінің өте нашар екенін, "оны тұруға немесе кез келген шабуылдан қорғауға болмайтынын, жолдарды бақылауға да жарамсыз екенін" мәлімдеді. Тексеру тобы қамалдың қираған қабырғалары мен шіріген ағаштарының үстінен оңай өтіп кетуге болатынын, нәтижесінде артиллериясы алынып, жағажайға орналастырылғанын анықтады. Сэндгейт қамалы 1642 жылы Англияның бірінші азаматтық соғысының басында король Чарльз I-нің және Парламенттің жақтастары арасындағы қақтығыста парламенттік күштермен басып алынды, бірақ оның капитаны Ричард Хиппсли лауазымында қалды. Соғыс 1646 жылы аяқталды, бірақ бірнеше жылдық тұрақсыз бейбітшіліктен кейін 1648 жылы Екінші азаматтық соғыс басталды. Парламенттік флот Кентте орналасқан, оны Уолмер, Дил және Сандаун сияқты Генришік қамалдар қорғады, бірақ мамыр айында графтықта роялистердің көтерілісі басталды және флот көтерілісшілерге қосылды. Сэндгейт және оның іргелес қамалдары роялистер басып алды. Парламент маусым айының басында Мейдстоун шайқасында көтерілісшілерді жеңіп, Кент қамалдарымен айналысу үшін полковник Ричтің басшылығымен күш жіберді. Тамыз айында Сэндгейт әлі де роялистердің бақылауында болды, Рич өзінің гарнизонының Дил және Сандаунға шабуыл жасауын бұзуына жол бермеу үшін күш жіберді, бірақ көп ұзамай қайтадан басып алынды. Аралықта Хиппсли бастапқыда Сэндгейттің капитаны ретінде қызметін жалғастырды, бірақ 1653 жылы ол қызметтен алынды, нәтижесінде оған әділетсіздік жасалғаны және Парламент оған ақша беруге тиіс екені туралы шағымдар туды. Осы кезеңде гарнизонға губернатор, екі капрал, жиырма сарбаз және үш артиллерист қосылды. Гарнизон соғысқа дейінгі деңгейге дейін қысқартылды, содан кейін 1682 жылы он адамға дейін азайтылды.
19 ғасыр
Сэндгейт қамалы 19 ғасырдың басында Наполеон соғыстары кезінде әлі де қолданыста болды, бірақ күрт қайта жаңартылды. Бригад генерал Уильям Твисс 1804 жылы оңтүстік жағалауды тексеріп, оның бойымен 58 жаңа қорғаныс мұнарасын салуды ұсынды, оның аясында Sandgate-ті "қамқор теңіз батареясына" айналдыруды көздеді. Кейбір қарсылықтар мен Соғыс министрлігіндегі көптеген кешігулерден кейін, қамалға жұмыс 1805 жылы басталды. Жоба қамалдың биіктігін едәуір төмендетіп, көптеген бекіністерін жойды. Нәтижеде пайда болған қирандылар сыртқы ауланы толтыру үшін қолданылды, оның биіктігі көтеріліп, ішкі аула құрғақ орға айналды. Қалған сыртқы қабырғалардың айналасында эспланада мен қабырға бойындағы серуен жолы салынды, олар кем дегенде сегіз зеңбірек орнатуға мүмкіндік берді. Дөңгелек мұнара Наполеон артиллерия бекінісінің түрі – Мартелло мұнарасына айналдырылды. Оған ерекше сырғанамалы көпір арқылы кіруге болады, ол рельстерде орнатылып, еденге шұғылданды, ал қабаттар спиральді баспалдақпен байланысты. Мұнараның бірінші қабатында кірпіштен салынған қойма, ал ғимараттың ортасынан өтетін тіреу тірегімен бекітілген шатырында бір үлкен зеңбірек орнатылды. Солтүстік-шығыс және солтүстік-батыс мұнаралары енді бір қабатты ғана болды, олардың үстіне шөп жабылып, сыртқы ауланың артқы жағы жалпақ, шөпті эспланадаға айналды. Оңтүстік мұнарасы биіктігі екі қабатқа дейін төмендетілді, бірақ зеңбірек платформасы ретінде қолданыла берді. Мұнара мен мұнаралар арасындағы жабық дәліздер де бір қабатты болды, солтүстік-шығыс және солтүстік-батыс бастиондардағы жер астындағы мұнаралармен байланысты. Қақпа ғимаратының жоғарғы қабаттары қайта салынды, бірақ жер қабаты 16 ғасырғы түрінде сақталды. Жаңартылған қамал 1808 жылы аяқталды және сыртқы қабырға бойында сегіз 24 фунттық (11 кг) зеңбірек, оңтүстік бастионның шатырында бір зеңбірек және мұнараның үстінде тағы бір зеңбірек орналастырылды. Жаңа қамал 40 адамдық гарнизонды қабылдауға болатын. Үш бөлмеден тұратын, кірпіштен салынған, оқ-дәрі сақтауға арналған және оқ-дәріні құрғақ ұстау үшін арнайы жасалған жаңа қойма салынды. Сыртқы зеңбірек орналасулары 1806 жылғы негіздерді қайта пайдаланып қайта жобаланды; солтүстік-шығыс және солтүстік-батыс бастиондардағы екі сақталған орналасу 1859 жылға дейін сақталған. Қамалдың айналасына қорғау қасиеттері орнатылғанына қарамастан, 1875 және 1878 жылдары су тасқынынан көп зардап шекті, тасқа жарықтар пайда болды. Мүлікті ұстаудың жоғары құны және оның азаятын пайдалылығы үкіметті 1888 жылы қаланы Оңтүстік-Шығыс теміржол компаниясына сатуға итерді, ол оны теміржол станциясына айналдыруды жоспарлады.
20 ғасырлар
Жағалаудың шегінуі Сэндгейт қамалына қауіп төндіре берді, ал 1927 және 1950 жылдары болған қатыгез дауылдар қамалдың үлкен бөліктерін қиратты. 1950 жылдардың басында жаңа теңіздік қабырға салынған кезде, қамалдың оңтүстік үштен бірі толығымен жойылды. Жобаның бөлігі ретінде Эдвард Харрис 1975-1979 жылдар аралығында археологиялық зерттеулер жүргізді. Бұл сыртқы қамалда екі деңгей жасады: батыс жағында солтүстік-батыс мұнараны әлі де қамтитын жоғары деңгей, ал шығысында – төменгі деңгей. 2000 жылы Лорд Джеффри Бут және оның әйелі қамалды сатып алды, қазір оны Буттың компаниясы AMT South Eastern Ltd. пайдаланады. Қамал Ұлыбритания заңдарымен I санаттағы ескерткіш ретінде қорғалады. Алғашқы құрылысқа қатысты 16 ғасырға жататын екі есеп кітабы, жоба клеркі Томас Бусс жазған, Британ кітапханасында сақтаулы. Олар 350 беттен тұрады және тарихшы Питер Харрингтон оларды "Тюдор бекіністерінің ең толық құрылыс тізімі" деп сипаттаған.