Кіріспе

Бельгиялық джаз музыканты және гармоникашы (1922–2016)

Жан Батист Фредерик Исидор, Барон Тилеманс (29 сәуір 1922 – 22 тамыз 2016), кәсіби түрде Тутс Тилеманс (tuts tiləmans) деп танылған, бельгиялық джаз музыканты болды. Ол негізінен хроматикалық гармоникада ойнауымен, сондай-ақ гитарадағы және сыбызғылау шеберлігімен, композиторлық қабілетімен әйгілі болды. Джаз тарихшысы Тед Джиояның айтуынша, оның ең маңызды үлесі – "қарапайым гармониканы жақтау" болды, оны Тилеманс "джаздағы заңды дауысқа" айналдырды. Нәтижесінде ол "басты" джаз гармоникашысы атанды. Оның алғашқы кәсіби өнер көрсетуі 1949 және 1950 жылдары Бени Гудманның тобымен Еуропаға гастрольдік сапарда болды. 1951 жылы АҚШ-қа эмиграциялап, 1957 жылы азаматтыққа қабылданды. 1953 жылдан 1959 жылға дейін Джордж Ширингпен бірге ойнады, содан кейін АҚШ және Еуропа бойынша өзінің топтарын жетектеп гастрольдік сапарлар жасады. 1961 жылы ол өзінің "Bluesette" шығармасын жазып, оны тікелей орындады, онда гитарада ойнап, сыбызғылады. 1970-ші және 1980-ші жылдары ол гастрольдік сапарларын және жазуларын жалғастырды, Оскар Петерсон, Элис Регина, Каэтано Велосо, Элла Фицджеральд, Иван Линс, Сара Вон, Билл Эванс, Диззи Гиллеспи, Кенни Вернер, Пат Метень, Жако Пасториус, Мина Маццини, Элис Регина, Куинси Джонс, Джордж Ширинг, Натали Коул, Билли Джоэл, Пол Саймон және Паквито Д’Ривера сияқты музыканттармен бірге өнер көрсетті. Тилеманс "The Pawnbroker" (1964), "Midnight Cowboy" (1969), "The Getaway" (1972), "Cinderella Liberty" (1973), "The Sugarland Express" (1974) және "Looking for Mr. Goodbar" (1977) фильмдеріне саундтректер жазды. Оның "Сезам көшесі" телешоуының гармоникалық әні 40 жыл бойы естілді. Ол жиі Куинси Джонспен бірге өнер көрсетіп, жаздыратын, ол оны бір кезде "біздің заманымыздың ең ұлы музыканттарының бірі" деп атады. Оның ата-анасы кафе иесі болған. Бельгиялық джаз гитарисі Джанго Рейнхардтың музыкасымен танысқаннан кейін, ол Рейнхардтың жазбаларын тыңдап, гитараны өздігінен үйренуге шабыттанды. 1945 жылы соғыс аяқталғаннан кейін ол өзін толық уақытты музыкант деп санады. 1988 жылы өткен сұхбатта ол: "Мен джаз тілінің эволюциясымен бірге өмір сүруге, бейімделуге және әсер етуге қолайлы уақытта туғанмын деп ойлаймын" деді. Макс Роуч және басқалар. Соғыстан кейін Бельгияға келген Паркер мен Диззи Гиллеспидің жазбаларынан ол алғаш рет жылдам бибоп джаз стилін естіді. Олар оның музыкалық "пайғамбарларына" айналды. Тилеманс 1952 жылы Америка Құрама Штаттарына көшіп барды, онда ол Чарли Паркердің All Stars тобының мүшесі болды және Майлс Дэвис пен Дина Вашингтонпен жұмыс істеді. 1953 жылдан 1959 жылға дейін Джордж Ширинг квинтетімен гитара мен гармоникада ойнады. Леннон әсерлі болды және "Тилеманс үшін жақсы болса, ол мен үшін де жақсы" принципімен американдық гитара алуы керек деп ойлады. Леннон мен "Битлз" тобы Рикенбеккер гитарасын әлемге таныстырды. немесе гитарада ойнап, бірге сыбызғылау кезінде. "Егерде мені сипаттайтын музыка болса, онда бұл ән" деді ол. 1960-шы жылдары Пегги Лимен бірге теледидарда өнер көрсетті. 1969 жылы әнші Элис Регинамен "Honeysuckle Rose Aquarela Do Brasil" әнін жазып, онымен бірге швед теледидарындағы арнайы бағдарламада өнер көрсетті. Өмірінде ол көптеген фильмдердің саундтректерінде өнер көрсетті, мысалы, "The Pawnbroker" (1964).

Оның музыкасы Бельгияның "Witse" телесериалында және Нидерландыда "Baantjer" бағдарламасында естілді. Ол 1974 жылы швед фильмі "Dunderklumpen!" үшін музыка жазды, сонымен қатар анимациялық кейіпкер Пеллегниллотқа да дауыс берді. Оның сыбызғы мен гармоникада ойнауы 1960-шы жылдары Old Spice жарнамаларында естілді. Ол Пол Саймонның 1975 жылғы "Still Crazy After All These Years" альбомындағы "Night Game" әнінде гармоникада ойнады.

1980-ші жылдар және одан кейінгі жылдар

Тилеманс өте жақсы техникаға және көңіл-күй мен экспрессияның керемет музыкалық идеяларына ие. Ол бұл идеяларды ойынан аспап арқылы жеткізудегі ең керемет қабілетке ие. Ол бассист Жако Пасториуспен бірге орындады, ал 1983 жылы Билли Джоэлдің "An Innocent Man" альбомындағы "Leave A Tender Moment Alone" әніне үлес қосты. Бір жылдан кейін ол Джулиан Леннонның "Valotte" альбомындағы "Too Late for Goodbyes" әнінде ойнады. 1984 жылы ол Билли Экстинмен бірге әншінің соңғы альбомы ("I Am a Singer") жазды, онда Анжело ДиПиппоның аранжировкалары мен стандарттары болды. 1990 жылдары Тилеманс әлемдік музыканы қамтитын тақырыптық жобаларға кірісті. 1998 жылы ол қонақ әнші Джонни Матиспен бірге "Chez Toots" атты француздық стильдегі альбом шығарды. Сол жылдары ол өзінің мансабына үлкен әсер еткен адамдарға құрмет ретінде әндер жазды. Мысалы, "Chez Toots" альбомында "Dance For Victor" әнін, кейде онымен бірге ойнайтын клавиштерші Виктор Фельдманға арнады. Сол сияқты, ол саксофоншы Сонни Роллинске құрмет ретінде "Waltz for Sonny" әнін жазды. 1998 жылдың маусым айында Германиядағы Jazzbaltica фестивалінде бір ай бұрын қайтыс болған Фрэнк Синатраға құрмет көрсетті. Ал 2002 жылы Әзірбайжанда өткен бірінші Каспий джазы мен блюз фестивалінде "Imagine" әнінің жазылған нұсқасын орындады, бұл ән авторы Джон Леннонға арналған құрмет болды. Тилеманс өзінің туған Бельгиясында қарапайымдығы мен мейірімділігі үшін жақсы танымал болды және өзін Брюссельдің "кеті" деп сипаттағандығы үшін белгілі, бұл Брюссельдің ескі жаргонында "көше баласы" дегенді білдіреді.

Кейінгі өмірі

2005 жылы ең ұлы бельгиялық атағына ұсынылды. Фламанд нұсқасында ол 20-шы орынды, ал валлон нұсқасында 44-ші орынды иеленді. 2009 жылдың 23 қаңтарында ол Бельгиядағы Либерчиес шіркеуінде гитарист Филипп Кэтринмен бірге сахнаға шығып, Джанго Рейнхардтың туылған күнінің 100 жылдығын еске алды. 2012 жылы Нью-Йорктегі Линкольн орталығында өткен Jazz концерттері Тилманның 90 жылдық мерейтойын Герби Хэнкок, Элиан Элиас және Кенни Вернер сияқты музыканттармен бірге атап өтті. Ол осы оқиға үшін өнер көрсетіп, достарының арасында тұрып сахнадан кетті. Денсаулығына байланысты концерттерді тоқтатуға тура келген соң, Тилеманс 2014 жылдың 12 наурызында зейнеткерлікке шыққандығын жариялады және жоспарланған барлық концерттерін жойды. Ол сонымен қатар қол сынығынан ауруханаға түсті. Оның менеджері Тилеманс "оның лайықты демалысын қалайтынын" мәлімдеді. Дегенмен, ол 2014 жылдың тамызында Антверпендегі Джаз Миддельхайм фестивалінде күтпеген жерден тағы бір рет сахнаға шықты.

Өлім

Тилеманс Бельгияның Брэйн-л-Алеуд қаласында 94 жасында дүние салды. Хабар тарағаннан кейін Нидерландыдағы Metropole Orkest джаз және поп оркестрі, сондай-ақ американдық музыкант Куинси Джонс Лондонның Корольдік Альберт залында Тилеманстың құрметіне концерт берді. Тағы бір концерт Брюссельдегі Гранд-пласта өтті. Онда мынадай жазылған: "Құрметті Хюжет. Күйеуіңіздің қайтыс болғанын естігенде қатты күйреп кеттім. Ортақ естеліктер сіздің қайғыңызды жеңілдетсін деп тілеймін. Достар мен туыстардың қолдауынан күш алыңыз. Алдағы күндері сіз туралы ойлайтынымды біліңіз. Тутс музыкасы сізге жол көрсетіп, көңіл көтеріп, жұбаныш сыйласын. Бұл біздің барлығымыз үшін де солай болады деп сенемін."

Тутс Тилеманс жинағы

2016 жылдың желтоқсан айында Бельгия Корольдік кітапханасының Музыка бөлімі Тутс Тилеманс жинағын қосып алды. Жинаққа жүздеген дыбыс жазбалары (78 айналымдық пластинкалар, винил пластинкалары және CD-дискілер) мен мыңдаған құжаттар кіреді, олардың ішінде фотосуреттер, баспасөз мақалалары, ноталар, хаттар және концерт бағдарламалары бар.

Құрметтер мен марапаттар

Тилеманс Брюссельдің еркін университеті мен Бельгияның Брюссель еркін университетінен бірлескен құрметті докторлық дәрежесін алды. 2001 жылы король Альберт II оны бельгиялық дворяндыққа көтерді және музыкаға қосқан үлесі үшін оны өмір бойына Барон Тилеманс титулымен марапаттады. Осымен ол «Өзің бол, артығы да, кемі де жоқ» деген ұранды таңдады. 2006 жылы Карнеги залында оған арналған жұлдызды құрмет концерті өткізілді. Пианист Герби Хэнкок және кларинетші Пакито Д’Ривера орындаушылардың арасында болды. 2022 жылдың 29 сәуірінде, оның 100 жылдық мерейтойына Google Doodle арқылы құрмет көрсетілді.