Әскери қызметтен босатылатын мамандықтар: Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде маңызды жұмыстар атқарушылар (дәрігерлер, фермерлер, жұмысшылар) әскерге шақырылмайтын.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әскери қызметтен босатылған кәсіп
Occupation exempt from military service
Әскери қызметтен босатылған (немесе маңызды сала) кәсіп – ел үшін өте маңызды саналатын және осындай салаларда жұмыс істегендердің әскери қызметтен босатылуына немесе тыйым салынуына себеп болатын кәсіп. Мысалы, Екінші дүниежүзілік соғыс сияқты тотальді соғыста, әскери жастағы көптеген ер адамдар қарулы күштерге шақырылғанда, ел үшін және соғысқа қатысу үшін маңызды, басқалар тастап кете алмайтын немесе орындай алмайтын жұмыстарды атқарушыларға ерекшелік жасалған. Мұндай адамдар әскери қызметке шақырудан ғана босатылмай, өз еркімен әскери қызметке түсуіне де тыйым салынды және өз қызметінде қалуы талап етілді. Әскери қызметтен босатылған кәсіптердің мысалдарына медицина қызметкерлері мен полиция қызметкерлері жатады, бірақ қандай кәсіп босатылған деп саналады, соғыс қажеттіліктеріне және елдің нақты жағдайларына байланысты болады.
A reserved occupation (also known as essential services) is an occupation considered important enough to a country that those serving in such occupations are exempt or forbidden from military service. In a total war, such as the Second World War, where most fit men of military age were conscripted into the armed forces, exceptions were given to those who performed jobs vital to the country and the war effort which could not be abandoned or performed by others. Not only were such people exempt from being conscripted, they were often prohibited from enlisting on their own initiative, and were required to remain in their posts. Examples of reserved occupations include medical practitioners and police officers, but what is or is not a reserved occupation will depend on war needs and a country's particular circumstances.
Бірінші дүниежүзілік соғыста Ұлыбританияда арнайы кәсіптер
Кейбір резервтелген кәсіптерге дін қызметкерлері, фермерлер, дәрігерлер, мұғалімдер және көмір шахтерлері, порто жұмысшылары, пойыз жүргізушілері, темір және болат жұмысшылары сияқты белгілі бір өнеркәсіп қызметкерлері кірді. Жұмысшылар бірден босатылған жоқ, мысалы, темірші 18 жастан емес, 25 жастан кейін әскерге шақырылмайтын. Сондай-ақ, отбасы құрмаған кеншілер мен тоқыма өндірісінің жұмысшылары 30 жасқа келгенде босатылатын. Үйленген еркектер үшін босатылу жасы төмен болды. 1915 жылға қарай 1,5 миллион адам резервтелген кәсіптерде жұмыс істеді, ал 1918 жылдың қараша айына қарай бұл көрсеткіш 2,5 миллион адамға жетті.
Some of the reserved occupations included clergymen, farmers, doctors, teachers and certain industrial workers such as coal miners, dock workers and train drivers and iron and steel workers. Workers were not immediately exempt, for example a blacksmith would not be conscripted after the age of 25, not 18. Likewise, an unmarried mining or textiles worker would become exempt at the age of 30. Married men had a lower age before they became exempt. By 1915, 1.5 million men were in reserved occupations and by November 1918 this reached 2.5 million men.
Екінші дүниежүзілік соғыста Ұлыбританияда резервтелген кәсіптер
1938 жылы білікті жұмысшыларды әскери қызметке шақырудан босату мақсатымен "Қорғалатын мамандықтар тізімі" құрылды. Бұл идея Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде көптеген білікті еңбеккерлер әскерге алынғаннан кейін алынған сабақтарға негізделді, бұл лауазымдарды толтыру қажеттігіне байланысты қиындықтар тудырды. Екінші дүниежүзілік соғыста қорғалатын мамандықтардың мысалдары: көмір өндіру, кеме жасау, теміржол және док жұмысшылары, фермерлер, мұғалімдер, дәрігерлер және маякшылар. Бұл салалардың барлығы бірден әскери міндеттен босатылмады. Мысалы, маякшы 18 жасынан бастап әскерге шақырудан босатылса, кәсіподақ қызметкері 30 жасқа толғанға дейін босатылмады. Осы мамандықтардағы үйленген еркектерге де босату жасы төмендетілді. Инженерлік сала ең көп қорғалатын мамандықтарға ие болды. Соғыс барысында бұл идея үнемі қаралып отырылды, себебі әйелдер тағы да оқ-дәрі сияқты салаларда көбірек жұмыс істей бастады. Бұл ерлерге Арнайы жасақ полициясы, Ұлттық гвардия немесе Аралық мерзімдегі қорғаныс (ARP) сияқты басқа ұйымдарға қосылуға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, бұл ерлерге соғысқа қатысуға және соғыс күш-жігеріне жауапкершілік беруге, сондай-ақ тікелей қатыса алмағаны үшін алаңдамауға мүмкіндік берді. Көптеген бейбітшілдер мен өзінің ішкі сезіміне қарсы шығушылар да шақырудан аулақтау үшін немесе келісімге келу мақсатында қорғалатын мамандықтарда жұмыс істеді. Харпер Адамс ауыл шаруашылығы колледжі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үлкен сұранысқа ие болды, өйткені ауыл шаруашылығы студенттері мен фермерлер әскери міндеттен босатылды. Ұлыбританияда соғыстың басында көмір өндіру қорғалатын мамандықтар тізіміне енбеді, сондықтан көміршілердің жетіспеушілігі байқалды. Нәтижесінде, 1943 жылдың желтоқсан айынан бастап әрбір он әскерге шақырылған адамның біреуі кендерде жұмыс істеуге таңдалды. Бұл адамдар схеманы жасаған Эрнест Бевиннің атымен, Еңбек және ұлттық қызмет министрінің құрметіне "Бевин ұлдары" деп аталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канадада да Қорғалатын мамандықтар тізімі болды.
In 1938, a Schedule of Reserved Occupations was created with the goal of exempting skilled workers from being conscripted into service. This idea was drawn up because of lessons learned during World War I when many skilled labourers were drawn into service, which created problems where positions needed filling. Examples of reserved occupations in the Second World War included coal mining, ship building, railway and dockworkers, farmers, teachers, doctors and lighthouse keepers. Not all of these fields were immediately exempt from duty. For example, a lighthouse keeper was exempt from being conscripted from the age of 18, whilst a trade union official was not exempt until he reached 30. Married men in these occupations also had lower exemption ages. The engineering sector had the most reserved occupations. The idea was constantly reviewed throughout the war, as women, again, began to work more in industries such as munitions. This meant that men were free to join other organisations such as the Special Constabulary, the Home Guard or the ARP. It also allowed for men to join up and give them responsibilities towards the war effort, as well as allowing for them to be less stressed about not being able to directly be involved in the action. Also, many pacifists and conscientious objectors worked in reserved occupations as a compromise or to avoid call up. Harper Adams Agricultural College saw a huge demand for places during the Second World War, as both agricultural students and farmers were exempt from conscription. In the UK, coal mining was not a reserved occupation at the start of the war, and there was a great shortage of coal miners. Consequently, starting in December 1943, one in ten men conscripted was chosen at random to work in the mines. These men became known as "Bevin Boys" after the creator of the scheme, Ernest Bevin, the Minister of Labour and National Service. A schedule of Reserved Occupations also existed in Canada during World War II.