Кіріспе

Әскерге шақыру дағдарысы – әскери міндеттілік саясатына қатысты қоғамдық пікір қақтығысы, яғни әскери қызметке міндетті түрде шақыру. АҚШ тілінде бұл "жоба" деп аталады. Әскери қызметке бағыну өте даулы мәселеге айналып, халықтың наразылығына ұласқан кезде бұл дау дағдарысқа айналуы мүмкін. Әскери шенеуніктердің пікірінше, дағдарыс – әскермен қамтамасыз ету мәселесі; олар әскери мақсаттарға жету үшін жеткілікті әскер жоқ деп мәлімдеп, қолданыстағы әскери міндеттілік заңын күштең қолдану мүмкіндігін белгілі бір дәрежеде жоғалтқан болуы мүмкін. Егер әскерге шақырылған сарбаздар елдің қауіпсіздігіне тікелей қатысы жоқ шетелдік соғыстарға немесе басқа да даулы себептермен жіберілсе, әскери міндеттілік демократиялық елдерде тарихи түрде күшті саяси тартыс тудырған.

Тізім

Тарихта әскери шақыру дағдарыстары бірнеше рет болды. Вандедегі соғыс 1793 жылы әскери шақыру дағдарысының алғашқы жағдайын қамтыды, себебі революциялық үкімет жергілікті қауымдастықтардың бір бөлігін революциялық соғыстарға шақыруға тырысты. Осыған ұқсас оқиғалар Бретаньде де орын алды. 1863 жылғы Нью-Йорк шақыру көтерілісі президент Авраам Линкольннің Азамат соғысына ер адамдарды шақыру туралы заңына жауап ретіндегі наразылықты білдірді. 1909 жылғы «Трагикалық апта» – Испанияның Каталония аймағында испан армиясы мен жұмысшы табы арасындағы қақтығыстар, ол Мароккодағы Екінші Риф соғысына күш түсу үшін резервтік әскерлерді шақырудан туындады. 1917 жылғы әскери шақыру дағдарысы – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канададағы саяси және әскери дағдарыс. 1918 жылғы әскери шақыру дағдарысында Ұлыбритания мен Ирландияның Біріккен Корольдігі үкіметі Ирландияға әскери шақыруды кеңейту үшін заң шығарды, бұл ирланд ұлтшылдығына қолдауды күшейтті. Ирландияда әскери шақыру құқығын пайдалану үшін ешқандай қадам жасалмады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери шақырудың басқа да дағдарыстары Ньюфаундленд, Австралия және Жаңа Зеландияда болды. 1944 жылғы әскери шақыру дағдарысы – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канададағы саяси және әскери дағдарыс. Вьетнам соғысына қарсы 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басындағы наразылықтар көбінесе әскери шақыру мәселесімен байланысты болды, әсіресе АҚШ және Австралияда, олар соғысқа әскер шақырып алған (Жаңа Зеландия сияқты басқа елдер шақырылғандарды жібермеді). Он жылдар өткен соң, сол кездегі танымал «IV F» кітабы, әскери қызметке жарамсыз деп танылудың, ешқандай нақты денсаулық мәселесіз, оңай жолдарын сипаттаған, университет кітапханаларында сол кездегі әскери шақыруға қарсы тұрудың қаншалықты жүйелі болғанын еске салады. Ол 1972 жылы президент Никсон әскери шақыруды тоқтатқанда және дағдарысқа жауап ретінде наразылық білдіргендерді кешіргенде аяқталды. Испаниядағы наразылық қозғалысы. Испаниядағы Азамат соғысы басталғаннан бері, Куәгерлер Ехоба әскери шақырудан бас тартты және 1937 жылы оларға өлім жазасы төндірілуі мүмкін болды. Діни емес, ар-ожданға қарсылық білдірген алғашқы адам 1971 жылы түрмеге қамалды, бұл 1980-1990 жылдар аралығында жүздеген наразылық білдірушілердің түрмеге қамалуына әкелген жаппай азаматтық мойынсұнбастықты бастады, әскери шақыру 2001 жылы жойылғанға дейін жалғасты.