Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Куэйл Кэннон (1827–1901) – американ діни қайраткері.
American religious leader (1827–1901)
Джордж Куэйл Кэннон (11 қаңтар 1827 – 12 сәуір 1901) – Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің Он екі елшілер кеңесінің ерте мүшесі және шіркеудің төрт тізбектей президентінің – Бригам Янг, Джон Тейлор, Уилфорд Вудруфф және Лоренцо Сноудың – Бірінші Президенттігінде қызмет еткен. Ол шіркеудің басты саяси стратегияшысы болды және баспасөз оны «мормон премьері» және «мормон Ришелье» деп атады. Сонымен қатар, ол бес рет АҚШ Конгресіне Юта аймақтық делегаты болды.
George Quayle Cannon (January 11, 1827 – April 12, 1901) was an early member of the Quorum of the Twelve Apostles of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church), and served in the First Presidency under four successive presidents of the church: Brigham Young, John Taylor, Wilford Woodruff, and Lorenzo Snow. He was the church's chief political strategist, and was dubbed "the Mormon premier" and "the Mormon Richelieu" by the press. He was also a five time Utah territorial delegate to the U. S. Congress.
Ерте өмір
Кеннон Англияның Ливерпуль қаласында Джордж Кеннон мен Энн Квейлдің алты баласының ең үлкені ретінде дүниеге келді. Оның анасы мен әкесі Мэн аралындағы Пил қаласынан шыққан. Әкесінің әпкесі Леонора Кеннон, болашақ соңғы күндердің қасиеттісі Джон Тейлорға үйленді және 1836 жылы суға батыру рәсімінен өтті. Бұл жаңалық егде Джордж Кеннонға жетті, және төрт жылдан кейін, Тейлор Ливерпульге келгенде, Кеннон отбасының барлығы соңғы күндердің қасиетті Иса Мәсіх шіркеуіне суға батырылды; сол кезде Джордж К. Кеннон 13 жаста болды. Кеннонның туыстары – Мэри Элис Кеннон (Ламберт), Энн Кеннон (Вудбери), Ангус М. Кеннон, Дэвид Х. Кеннон және Леонора Кеннон (Гарднер). 1842 жылы Кеннон отбасы Иллинойс штатының Науву қаласындағы шіркеуге қосылу үшін Америка Құрама Штаттарына аттанды. Атлант мұхитындағы саяхат кезінде Кеннонның анасы қайтыс болды. 1843 жылдың көктемінде анасынан айырылған отбасы Наувуға қауіпсіз жетті. Джордж аға 1844 жылы Мэри Эдвардсқа үйленді және тағы бір қызы Элизабет Кеннон (Пиггот) дүниеге келді. Наувуда Кеннонның әкесі оны Джон мен Леонора Тейлордың үйіне тұруға жіберді. Кеннон «Times and Seasons» және «Nauvoo Neighbor» баспасындағы жұмыстарда Тейлорға көмектесті, ол екі журналдың да редакторы болды. 1844 жылдың маусым айында Тейлор Джозеф Смит, Хайрум Смит, Уиллард Ричардс және басқалармен бірге Карфаген түрмесіне барды. Сол жерде Джозеф пен Хайрум қаза тауып, Тейлор ауыр жарақат алды. Тейлор жазылған кезде Кеннон баспа ісіне қатысты. Бұл тәжірибе оның болашақ өмірінде өте пайдалы болды. Кеннонның әкесі 1845 жылы қайтыс болды. 1846 жылы Тейлор Смит қайтыс болғаннан кейін шіркеу ісін ұйымдастыру үшін Англияға сапар шекті. Осы уақытта Кеннон Тейлордың әйелі мен отбасын Небраска штатындағы Винтер-Квартерсқа көшірді. Тейлор қайтып келген соң, Кеннон Тейлор отбасының барлығымен бірге Тұздық аңғарына (Salt Lake Valley) саяхаттап, 1847 жылдың қазан айында жетті.
Cannon was born in Liverpool, England, to George Cannon and Ann Quayle, the eldest of six children. His mother and father were from Peel on the Isle of Man. His father's sister, Leonora Cannon, had married future Latter Day Saint apostle John Taylor and was baptized in 1836. News reached the elder George Cannon and four years later, when Taylor came to Liverpool, the entire Cannon family was baptized into the Church of Jesus Christ of Latter Day Saints; George Q. Cannon was 13 years old at the time. Cannon's siblings were Mary Alice Cannon (Lambert), Ann Cannon (Woodbury), Angus M. Cannon, David H. Cannon, and Leonora Cannon (Gardner). In 1842, the Cannon family set sail for the United States to join with the church in Nauvoo, Illinois. On the voyage over the Atlantic Ocean, Cannon's mother died. The motherless family arrived safely in Nauvoo in the spring of 1843. George Sr. married Mary Edwards in 1844 and had another daughter, Elizabeth Cannon (Piggott). In Nauvoo, Cannon's father sent him to live with his uncle and aunt, John and Leonora Taylor. Cannon worked in the printing office of the Times and Seasons and the Nauvoo Neighbor for Taylor, who was an editor of both periodicals. In June 1844, Taylor accompanied Joseph Smith, Hyrum Smith, and Willard Richards and others to Carthage Jail. There, Joseph and Hyrum were killed, and Taylor sustained serious bullet wounds. Cannon tended the printing affairs while Taylor recovered. This training would serve him well in later life. Cannon's father died in 1845. In 1846, Taylor traveled to England to organize the affairs of the church after Smith's death. Meanwhile, Cannon accompanied Taylor's wife and family as they moved to Winter Quarters, Nebraska. When Taylor returned, Cannon traveled with the entire Taylor family to the Salt Lake Valley, arriving in October 1847.
Дін қызметі
1849 жылы Канонға шіркеу президенті Бригам Янг Калифорнияда шіркеу үшін миссионер болып қызмет етуді сұрады. Бұл міндетке алтын кендерін өңдеу және алтын іздеушілерге Евангелияны уағыздау кірді. Бірнеше ай осылай қызмет еткеннен кейін Канон мен басқа бірнеше миссионерлер Гавайи Корольдығына жіберілді, онда ол төрт жыл қызмет етті. Бастапқыда Гавайидегі миссионерлер аралдардағы еуропалықтар мен еуроамерикалықтарды оқытуға баса назар аударды. Канон Мауи аралындағы жергілікті тұрғындарға үйретуге басымдық берген алғашқы миссионер болды. Аралдарда болған кезінде Канон көптеген гавайиліктерге үйретті және оларды крещениеледі. Ол шіркеудің бірнеше филиалдарын ұйымдастырды және Гавайи Корольдығының үкімет министрлерімен кездесіп, шіркеуге мойынұсынуға көндірді. Олардың арасында ең танымалдарының бірі – Мормон кітабын гавайи тіліне аударуға көмектескен Жонатана Напела болды. Бір жылдан кейін шіркеудің болашақ президенті Джозеф Ф. Смит Канонның ізімен Гавайиде қызмет етеді. Кейін Канон Мауидегі бірнеше филиалдың аудандық президенті болды. 1852 жылдың қазан айына дейін Гавайиде Иса Масылдың соңғы күндері шіркеуінің 900-ден астам мүшесі болды, олардың көпшілігі Мауи аралында тұрды. Юта аймағына оралғаннан кейін Канон Элизабет Хогландқа (Абрахам Хогланд пен оның әйелінің қызы) үйленді. Ол дереу елші Парли П. Праттқа Калифорнияда газет шығаруға көмектесуге шақырылды. Калифорнияда Праттпен кездескенде, Канонға ол қалады деп айтылды және шіркеудің Орегон және Калифорния миссиясының президенті болды; ол бұл лауазымды 1856 жылдан 1858 жылға дейін атқарды. Осы кезеңде Канон Мормон кітабының гавайи тіліндегі аудармасын жариялады. 1856 жылдың ақпанында ол Сан-Францискода шығарылатын Western Standard апталық газетін іске қосты. 1857 жылы Юта соғысына көмектесу үшін Ютаға оралғаннан кейін Канон Наувоо легионында генерал-лейтенант болып тағайындалды. Осы уақытта Канон Филлморда (Юта штаты) баспанасыз жүрген кезде Deseret News газетінің баспашысы болды. Канон тағы да Еуропаға миссияны басқару үшін сапарлады. Осы қызметінде Канон Millennial Star журналының редакторы болды және қысқа мерзімге шіркеудің валлий тіліндегі Udgorn Seion журналын басқарды. 1867 жылдан 1874 жылға дейін Канон Deseret News газетінің бас редакторы болды. Аймақтық губернатор Илай Хьюстон Мюррей жалпы алғанда шіркеу кандидаттарына қарсы болған Либералдық партияны ашық қолдады. 1880 жылы конгресске делегат сайлауы Либералдық партияны Вашингтонға өкіл жіберуге күтпегендей жақын жеткізді. Либералдық кандидат Аллен Г. Кэмпбелл 1357 дауыс жинап, 18 567 дауыс жинаған Каноннан жеңілді. Алайда, губернатор Мюррей сайлауды растамас бұрын, Кэмпбелл атынан наразылық білдірілді. Наразылықта оннан астам талаптар келтірілді, ең бастысы, Англияда туған Канон азамат емес, шетелдік болды. Сондай-ақ, наразылықта Канонның көп әйел алуы федералды заңға және делегаттың ант беруіне қайшы келеді деп мәлімделді. Мюррей келісіп, Кэмпбеллдің нашар көрсеткеніне қарамастан, оған сертификат берді. Ол кезде Вашингтонда болған Канон, тек Конгресс ғана мүшеліктің талаптарын шеше алатынын мәлімдеді. Сонымен қатар, ол аймақтық сайлау қызметкерлерінен ең көп дауыс алғанын растайтын куәлік алды. Бұл құжат Өкілдер палатасы кеңсесінің қызметкерін Канонның атын тізілімге енгізуге көндірді, сондықтан Канон делегаттың жалақысын ала бастады. Мюррей де, Кэмпбелл де бұл орынды таласу үшін Вашингтонға барды. Екі тарап та бір жылдан астам уақыт бойы, тіпті президент Джеймс Гарфилдтің қазасынан кейін де осы лауазым үшін күресті. 1882 жылдың 25 ақпанында Өкілдер палатасы екі кандидатты да қабылдамады. Палата Канонның көп әйел алуына байланысты оның орындығынан бас тартты. Ақырында, Палата Джон Томас Кейнді 47-ші конгресс кезінде делегат ретінде тағайындады. Кейін ол бірнеше жыл бойы қызмет етті. Бұл мәселе Ютаға жағымсыз ұлттық назар аударды, бұл Эдмундтар заңына 1882 жылдың 23 наурызында қол қоюға ықпал етті. Бұл заң көп әйел алуды қылмыс деп жариялау арқылы 1862 жылғы Моррилл көп әйел алуға қарсы заңын күшейтті, сонымен қатар көп әйел алушылардың дауыс беру құқығын алып тастады, оларды қазылар алқасында қызмет етуге жарамсыз етті және оларға саяси лауазымдарды атқаруға тыйым салды.
In 1849, Cannon was asked by church president Brigham Young to serve as a missionary for the church in California. This assignment involved working the mines and attempting to preach the gospel to gold miners. After doing this for several months Cannon and several other mining missionaries were asked to head to the Kingdom of Hawaii, where he served for four years. Initially the missionaries in Hawaii focused on teaching European and Euro Americans in the islands. Cannon was the first missionary to focus on teaching natives on the island of Maui. While in the islands, Cannon taught and baptized many Native Hawaiians. He also organized multiple branches of the church and on occasions met with government ministers of the Kingdom of Hawaii to get the church recognition. One of the most notable was Jonatana Napela, who assisted Cannon in translating the Book of Mormon into Hawaiian. Joseph F. Smith, a future church president, would follow Cannon and serve in Hawaii one year later. Cannon eventually was made district president over multiple branches in Maui. By October 1852 there were slightly over 900 members of the LDS Church in Hawaii with most on the island of Maui. Returning to Utah Territory, Cannon married Elizabeth Hoagland (daughter of Abraham Hoagland and his wife.) He was almost immediately called to assist apostle Parley P. Pratt in publishing a newspaper in California. Meeting Pratt in California, Cannon was told that he would remain behind and became president of the church's Oregon and California Mission; he held this position from 1856 to 1858. During this period of time, Cannon published the Hawaiian translation of the Book of Mormon. In February 1856, he started the Western Standard, a weekly publication based in San Francisco. Returning to Utah in 1857 to assist in the Utah War, Cannon was commissioned a Lieutenant General in the Nauvoo Legion. During this time, Cannon served as printer of the Deseret News while it was publishing in exile in Fillmore, Utah. Cannon again left for Europe to preside over the mission. In this capacity, Cannon was the editor of the Millennial Star and, for a short time, the church's Welsh language periodical, Udgorn Seion. From 1867 to 1874, Cannon was the managing editor of the Deseret News. territorial governor, Eli Houston Murray, openly supported the Liberal Party, which generally opposed church candidates. The 1880 territory wide election for a congressional delegate brought the Liberal Party unexpectedly close to sending a representative to Washington, DC. The Liberal candidate, Allen G. Campbell, with 1357 votes, lost resoundingly to Cannon, who had 18,567 votes. However, before Governor Murray certified the election, a protest on behalf of Campbell was filed. The protest listed a dozen claims, chiefly that Cannon, born in England, was not a naturalized citizen but an alien. The protest also claimed that Cannon's participation in polygamy was incompatible with federal law and a delegate's oath of office. Murray agreed and issued certification to Campbell, in spite of his poor showing. Cannon, in Washington at the time, argued that only Congress could decide on a member's qualifications. He furthermore received a certificate from sympathetic territorial election officials that stated he had received the most votes. That document convinced the House of Representatives clerk to enter Cannon's name on the roll and so Cannon began drawing the delegate's salary. Both Murray and Campbell traveled to Washington to dispute the seat. Each side battled over the position for over a year, even after the assassination of President James Garfield. On February 25, 1882, the House of Representatives finally rejected both candidates. The House refused Cannon his seat on the basis of his involvement in polygamy. In the end, the House seated John Thomas Caine as the Delegate during the 47th Congress. Caine went on to serve for several years. The issue brought unfavorable national attention to Utah, which contributed to the Edmunds Act being signed into law on March 23, 1882. The act reinforced the 1862 Morrill Anti Bigamy Act by declaring polygamy a felony and also revoked polygamists' right to vote, made them ineligible for jury service, and prohibited them from holding political office.
Көптілік неке
Кеннон көп әйелділікпен айналысқан және алты әйелге үйленген. Кеннон бұл практиканы жиі қорғап сөйледі. 1879 жылы «Рейнольдс против АҚШ» ісінде Жоғарғы Сот көп әйелділікті тыйым салғанда, Кеннон былай деді: Біздің қылмысымыз – әйелдерді азғындаудың орнына оларға үйленуіміз; оларды жоюдың орнына балаларды тәрбиелеуіміз; біз елден жезөкшелік, заңсыз туған балалар және нәресте өлтіруді жоюға тырыстық. Егер Джордж Рейнольдс [құмарлық жасаған адам] жазаланса, онда шындықты әлемге жария етсін. Бұл еркіндік жерінде, күннің астындағы ең бақытты және даңқты жерде, дінді жазалау үшін заң жылдам қолданылатынын, бірақ әділет қылмысты қуғанда ақсап, көзі байланған күйде қалады, барлық жаққа жариялансын. Соңында, Кеннон шіркеу басшыларының бірнешеуімен бірге федералды биліктен қашып, «жер астына» түсті. 1888 жылдың қыркүйегінде Кеннон өзінің кінәсін мойындады және Эдмундс заңы бойынша заңсыз бірге тұру айыбымен сотталады. Осының салдарынан Кеннон Юта штатындағы федералды түрмеде шамамен алты ай өтті. 1894 жылы АҚШ президенті Гровер Кливленд Кеннонға кешірім берді.
Cannon practiced plural marriage and was married to six women. Cannon frequently spoke in justification of the practice. When the Supreme Court upheld the ban on plural marriage in the 1879 Reynolds v. United States decision, Cannon stated: Our crime has been: We married women instead of seducing them; we reared children instead of destroying them; we desired to exclude from the land prostitution, bastardy and infanticide. If George Reynolds [the man who was convicted of committing bigamy] is to be punished, let the world know the facts. Let it be published to the four corners of the earth that in this land of liberty, the most blessed and glorious upon which the sun shines, the law is swiftly invoked to punish religion, but justice goes limping and blindfolded in pursuit of crime. Eventually, Cannon went "underground" with others in the church leadership as a fugitive from the federal authorities. In September 1888, Cannon surrendered himself and pleaded guilty at trial to charges of unlawful cohabitation under the Edmunds Act. As a result, Cannon served nearly six months in Utah's federal penitentiary. Cannon was pardoned in 1894 by U. S. President Grover Cleveland.
Өлім және ұрпақтар
Кэннон 1901 жылғы 12 сәуірде Калифорния штатының Монтерей қаласында 74 жасында қайтыс болды. Егер ол бірнеше айға артық өмір сүрген болса, ол ЛДС шіркеуінің президенті болар еді, өйткені Лоренцо Сноу сол жылдың 10 қазанында дүние салды. Кэннон Солт-Лейк-Сити зиратында жерленген. Кэннонның 33 баласы болды, олардың ішінде Абрахам Х. Кэннон, Джон К. Кэннон және Сильвестр К. Кэннон – ЛДС шіркеуінің басшылары болған; Фрэнк Дж. Кэннон – Юта штатының алғашқы АҚШ сенаторы; сондай-ақ, Юта штатының белгілі сәулетшілері Льюис Т. Кэннон және Георгиус Ю. Кэннон. Кэннонның танымал ұрпақтарының қатарында 1959 жылдан 1983 жылға дейін Невада штатынан АҚШ сенаторы болған Говард Кэннон және 1997 жылдан 2009 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасының депутаты болған Крис Кэннон бар. Тағы бір ұрпағы Джордж И. Кэннон шіркеудің басшысы болды. BYU футбол матчтарында BYU ROTC оның құрметіне "Джордж Кью" деп аталған зеңбірекпен голды тойлайды.
Cannon died on April 12, 1901, in Monterey, California, at 74 years of age. Had he lived a few months longer, he would have become the President of the LDS Church: Lorenzo Snow died on October 10 of that year. Cannon was buried in the Salt Lake City Cemetery. Cannon fathered 33 children, some of whom are Abraham H. Cannon, John Q. Cannon, and Sylvester Q. Cannon, who all became general authorities of the LDS Church; Frank J. Cannon, Utah's first U. S. Senator; and Lewis T. Cannon and Georgius Y. Cannon, prominent architects in Utah. Some of Cannon's prominent descendants include Howard Cannon, U. S. Senator from Nevada from 1959 to 1983 and Chris Cannon, a member of the U. S. House of Representatives from 1997 to 2009. Another descendant, George I. Cannon, became a general authority of the church. At BYU football games, the BYU ROTC celebrates touchdowns with cannon named "George Q" to honor him.
Жарияланған еңбектер
Қару, Джордж Кью. (1900) Соңғы күндердің пайғамбары: Жас адамдарға арналған Джозеф Смит тарихы.
Cannon, George Q. (1900) The Latter Day Prophet: History of Joseph Smith Written for Young People
Турли, Ричард Е. Ж. (2016). Джордж К. Қарудың күнделігі. Шіркеу тарихшысының баспасы. Онлайн жарияланым.
Turley, Richard E. Jr. (2016). The Journal of George Q. Cannon. The Church Historian's Press. Online Publication.