Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эпитаф – джаз музыканты Чарльз Мингустың композициясы. Ол 4 235 тактіден тұрады, орындалуына екі сағаттан аса уақыт кетеді және оның толық нұсқасы оның қайтыс болғаннан кейін каталогтау процесінде ғана табылды. Форд қорынан алынған гранттың көмегімен, партитура мен аспаптық партиялар көшірілді, ал туынды 30 музыканттан тұратын оркестрдің премьерасында Гунтер Шуллердің жетекшілігімен, ал Мингустың жесірі Сьюдің ұйымдастыруымен 1989 жылдың 3 маусымында Элис Талли Холлда, оның өлімінен кейін 10 жыл өткен соң орындалды және тікелей концерттік альбом ретінде жарық көрді. 2007 жылы бірнеше концертте қайтадан орындалды. Мингус өмірінде бұл туындының орындалмайтынына толық сенгендіктен, оны «мазар тасына арналған» деп атап, Эпитаф деп қойды.
Epitaph is a composition by jazz musician Charles Mingus. It is 4,235 measures long, takes more than two hours to perform, and was only completely discovered during the cataloguing process after his death. With the help of a grant from the Ford Foundation, the score and instrumental parts were copied, and the work itself was premiered by a 30 piece orchestra, conducted by Gunther Schuller and produced by Mingus's widow, Sue, at Alice Tully Hall on June 3, 1989, 10 years after his death, and issued as a live album. It was performed again at several concerts in 2007. Accurately convinced that it would never be performed in his lifetime, Mingus called his work Epitaph declaring that it was written "for my tombstone."
1989 жылғы нұсқа
Мингустың қайтысынан кейін «Эпитаф» партитурасын Монреальдегі Конкордия университетінің джаз бағдарламасының директоры Эндрю Хомзи жаңадан тапты. Ол Сью Мингустың қолмен жазылған ноталарын жинақтап, тізімдеуге шақырылған болатын, сол процесте Мингустың мыңдаған нөмірленген такттары бар оркестрлік беттердің көптеген үлгілерін тапты. Бірқатар зерттеулерден кейін Хомзи өзі тапқанның не екенін түсінді және ақырында «Эпитаф» партитурасын қайта құрастырды. Осыдан кейін Хомзи мен Сью Мингус Гюнтер Шулермен байланысқа түсті, ол осы өте қиын музыкалық туындыны орындау үшін жұлдызды оркестрді жинады. Бірақ, құрамындағы таланттарға қарамастан, мәселелер қайтадан туындады. Отыз жыл бұрын, ноталар көрсетіліске дейін көшіріліп жатқан. Ал осы жолы ноталар компьютерде сақталған, бірақ бағдарламалық жасақтамада ақаулар болды және ноталар соңғы сәтте оқылды. Бұл оңай шаруа емес еді. «Эпитафтың» қиындық деңгейі Мингустың көптеген басқа композицияларына ұқсас. Тромпетші Уинтон Марсалис партитурадағы бір бөлігіне нұсқау көрсетіп: «Бұл «Қиын» тақырыбындағы «Этюд кітабынан» кездесетін нәрсеге ұқсайды» деді. Ал дирижер Гюнтер Шулер: «Мен тапқан жалғыз салыстыру – ұлы американдық композитор Чарльз Айвс» деді. Барлық қиындықтарға қарамастан, 1989 жылы Нью-Йорктегі Линкольн орталығындағы Алиса Талли залында өткен концерт сәулеттік табысқа ие болды, тіпті Чарльз Мингус оны көруге он жыл кешіккенімен. Сол құрам екі күннен кейін Вашингтоннан тыс жердегі Wolf Trap Farm Park саябағында да өнер көрсетті. Кейіннен Columbia/Sony Records компаниясы қос дискілік CD шығарды. Концерт сонымен қатар түсіріліп, 1990 жылдардың басында Ұлыбритания теледидарында көрсетілді. 1989 жылы Алиса Талли залында жасалған жазбаны Джон МакКлюр және Дэвид Хьюит Remote Recording Services Silver Truck көмегімен жазды.
After Mingus's death, the score to Epitaph was rediscovered by Andrew Homzy, director of the jazz program at Concordia University, Montreal. He had been invited by Sue Mingus to catalogue a trunkful of Mingus's handwritten charts and in the process had discovered a vast assortment of orchestral pages written by Mingus with measures numbered consecutively well into the thousands. After some investigation, Homzy realized what it was that he had found and eventually managed to reassemble the Epitaph score. At that point Homzy and Sue Mingus got in touch with Gunther Schuller, who put together an all star orchestra to play this very demanding piece of music. However, despite the stellar cast that was assembled, problems were again encountered. Thirty years earlier, charts were being copied in the wings before the show. This time, the charts were all computerized, but the software was buggy and again charts were being sight read at the last minute. This was no mean feat. Epitaph resembles many other Mingus compositions in level of difficulty. Trumpeter Wynton Marsalis, pointing at a passage in the score said, "That looks like something you would find in an Etude Book under 'Hard'." And conductor Gunther Schuller stated "The only comparison I've ever been able to find is the great iconoclastic American composer Charles Ives." Despite all these challenges, however, the concert, at Alice Tully Hall in New York's Lincoln Center in 1989, was a critical triumph, if ten years too late for Charles Mingus to enjoy it. The same personnel performed the piece two days later at the Wolf Trap Farm Park outside of Washington, DC. A double CD was later released by Columbia/Sony Records. The concert was also filmed, and broadcast on U. K. television around 1990. The 1989 recording at Alice Tully Hall was recorded by John McClure and David Hewitt on Remote Recording Services' Silver Truck.
Ұпай
2008 жылы «Epitaph» пьесасының толық нотасы «Let My Children Hear Music, Inc.» (Чарльз Мингус институты) ұйымы тарапынан жарияланды, таратуын «Hal Leonard» жүзеге асырды.
In 2008, the full score of Epitaph was published by Let My Children Hear Music, Inc (The Charles Mingus Institute), distributed by Hal Leonard.