Кіріспе
Американдық ақын, романист, эссеші, испандық заңгер Джулия Альварес (1950 жылдың 27 наурызында туған) – американдық жаңа формалист ақын, романист және эссеші. Ол «Гарсия қыздары акценттерін қалай жоғалтты» (1991), «Күлдіршіктер кезінде» (1994) және «Yo!» (1997) романдары арқылы танымал болды. Оның ақындық туындыларының ішінде «Отанға оралу» (1984) және «Өзіме сақтаған әйел» (2004) кітаптары бар, ал эссеші ретінде – автобиографиялық «Жарлауға тиіс нәрсе» (1998) жинағы жарық көрді. Ол халықаралық деңгейде сыншылардың жоғары бағасын алып, коммерциялық сәттілікке жетті, көптеген әдеби сыншылар оны заманауи латиноамерикандық жазушылардың ең маңыздыларының бірі деп санайды. Джулия Альварес кіші жастағы оқырмандарға арналған бірнеше кітап жазды. Оның балаларға арналған алғашқы сурет кітабы – 2002 жылы жарық көрген «Құпия іздер». Альварес кіші оқырмандарға арналған «Тья Лола» кітап сериясы сияқты бірнеше кітап жазды. Нью-Йоркте туған ол балалық шағының алғашқы он жылын Доминикан Республикасында өткізді, бірақ әкесінің саяси көтеріліске қатысуы отбасын елден қашуға мәжбүр етті. Альварес туындыларының көп бөлігі Доминикан-американдық өмірінен алынған тәжірибелерге негізделген, иммиграция, ассимиляция және жеке бастылық мәселелеріне ерекше назар береді. Ол Доминикан Республикасы мен АҚШ-тағы әйелдерге қатысты мәдени күтулерді зерттейтін және мәдени стереотиптерді қатаң талдайтын туындыларымен танымал. Соңғы жылдары Альварес «Саломе атынан» (2000) сияқты туындыларымен тақырып аясын кеңейтті, онда кубалық және доминикалық кейіпкерлермен қатар тарихи тұлғалардың ойдан шығарылған бейнелері де бар. Сәтті жазушылық мансабымен қатар Альварес қазір Миддлбери колледжінде тұрақты жазушы ретінде қызмет етеді.
the Spanish lawyer
Julia Alvarez (born March 27, 1950) is an American New Formalist poet, novelist, and essayist. She rose to prominence with the novels How the García Girls Lost Their Accents (1991), In the Time of the Butterflies (1994), and Yo! (1997). Her publications as a poet include Homecoming (1984) and The Woman I Kept to Myself (2004), and as an essayist the autobiographical compilation Something to Declare (1998). She has achieved critical and commercial success on an international scale and many literary critics regard her to be one of the most significant contemporary Latina writers. Julia Alvarez has also written several books for younger readers. Her first picture book for children was "The Secret Footprints" published in 2002. Alvarez has gone on to write several other books for young readers, including the "Tía Lola" book series. Born in New York, she spent the first ten years of her childhood in the Dominican Republic, until her father's involvement in a political rebellion forced her family to flee the country. Many of Alvarez's works are influenced by her experiences as a Dominican American, and focus heavily on issues of immigration, assimilation, and identity. She is known for works that examine cultural expectations of women both in the Dominican Republic and the United States, and for rigorous investigations of cultural stereotypes. In recent years, Alvarez has expanded her subject matter with works such as 'In the Name of Salomé (2000)', a novel with Cuban rather than solely Dominican characters and fictionalized versions of historical figures. In addition to her successful writing career, Alvarez is the current writer in residence at Middlebury College.
Ерте өмір және білім
Джулия Альварес 1950 жылы Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол үш айлық болғанда, оның отбасы Доминикан Республикасына көшіп келді, онда олар келесі он жыл өмір сүрді. Ол Кэрол Морган мектебінде оқыған. Ол үлкен отбасымен бірге, қызметшілердің қызметін пайдалануға жеткілікті жайлылықта өсті. Сынықшы Сильвио Сириас доминикандықтардың әңгіме айту дарына құрмет екенін айтады; Альварес бұл дарыны ерте дамытты және "көптеген жағдайларда қонақтарды көңіл көтеруге шақырылды". 1960 жылы отбасы әкесі аралдың әскери диктаторы Рафаэль Трухильоны құлатуға жасаған сәтсіз қастандықтан кейін АҚШ-қа қашуға мәжбүр болды, бұл жағдай оның шығармаларында қайта қаралатын болатын: мысалы, оның "Гарсия қыздары қалай акценттерін жоғалтты" романы ұқсас жағдайларда Доминикан Республикасын тастауға мәжбүр болған отбасыны бейнелейді, ал "Шеттегілік" өлеңінде ол "елден қашқан түнді" еске алады және осы тәжірибені "мен түсінгеннен гөрі әлдеқайда ауыр жоғалту" деп сипаттайды. Альварес Доминикан Республикасынан АҚШ-қа көшу қиын болды; Сириас "ол барлығын жоғалтты: туған жерін, тілін, отбасылық байланыстарын, әлемді түсіну жолын және жылуды" деді. Ол жаңа ортада үйінен алыстау, сағыну және бейшаралық сезімдерді бастан өткерді. Католик мектебінде оқыған латын американдық студенттердің бірі болған Альварес өзінің тегіне байланысты кемсітуге ұшырады. Бұл оны ішке қарай бұрды және әдебиетке деген құштарлығына әкелді, оны ол "көшпелі отан" деп атады. Осының салдарынан, оның ата-анасымен қарым-қатынасы нашарлады, және ол әр жазда Доминикан Республикасына "оларды доминикандықтар ретінде ғана емес, сонымен қатар лайықты жас қыздар ретінде де өздерін нығайту үшін" оралғанда одан да шиеленісті болды. Осы үзіліссіз алмасулар оның мәдени түсінігін қалыптастырды, осы түсінік оның көптеген шығармаларының негізі болды. Альварес 1981-1983 жылдары Вермонт штатының Берлингтон қаласындағы Вермонт университетінде екі жылдық шығармашылық жазу бойынша ағылшын тілінің көмекші профессоры болды. Ол көркем әдебиет және поэзия шеберханаларын, кіріспе және жоғары (жоғары сынып студенттері мен аспиранттарға арналған) деңгейдегі курстарды, сондай-ақ көркем әдебиет курсын (лекция форматы, 45 студент) оқытты. Жазумен қатар, Альварес Миддлбери колледжінде тұрақты жазушы болып жұмыс істейді, онда ол шығармашылық жазуды жартылай уақытпен оқытады, сонымен қатар ел бойынша лекциялар оқып, кездесулер өткізеді. Ол және оның серіктесі, офтальмолог Bill Eichner, Alta Gracia атты шаруашылық сауаттылық орталығын құрды, ол қоршаған ортаның тұрақтылығын, сауаттылықты және бүкіл әлемде білім беруді дамытуға арналған. Альварес пен оның күйеуі 1996 жылы Доминикан Республикасында кооперативтік және тәуелсіз кофе өсіруді дамыту мақсатымен ферманы сатып алды. Альварес "Бордер оф Лайтс" белсенді тобының мүшесі, ол Гаити мен Доминикан Республикасы арасындағы жақсы қарым-қатынасты ынталандыруға көмектеседі.
Әдеби шығармашылық
Альварес заманының ең сынға ұшыраған және коммерциялық тұрғыдан сәтті латина әдебиетшілерінің бірі саналады. Оның жарық көрген туындыларына бес роман, эсселер жинағы, үш өлеңдер жинағы, төрт балалар кітабы және екі жасөспірімдерге арналған көркем әдебиет кіреді. Оның алғашқы жарияланған туындыларының арасында өлеңдер жинағы болды; 1984 жылы жарық көрген «Үйге оралу» өлеңі 1996 жылы кеңейтіліп қайта басылды. Альварес поэзиясы табиғатты және отбасылық өмірдің рәсімдерін (соның ішінде шаруашылық жұмыстарын) мақтайды және сұрақ қояды. Ол өзінің өлеңдерінде сүргін, ассимиляция, жеке тұлға, әлеуметтік топтар сияқты қиын жағдайға тап болған отбасылық өмірдің нюанстарын жан-жақты сипаттайды. Альварес өзінің шығармашылығына 1894 жылы Пьер Боннар салған «Цирк салтбастысы» атты кішкентай суретінен шабыт алды. Оның өлеңдері, сыншы Элизабет Куонрод Мартинес айтқандай, иммигранттардың күресіне дауыс береді. Альварестің алғашқы романы «Гарсия қыздары акценттерін қалай жоғалтты» 1991 жылы жарық көрді және көп ұзамай кеңінен танылды. Бұл Доминикан авторының ағылшын тілінде жазған алғашқы маңызды романы. Көбінесе жеке өмірден алынған бұл кітап мәдени гибридтеу және колониядан кейінгі Доминикан Республикасының күресі тақырыптарын қамтиды. Альварес латиноамерикандық иммигранттардың АҚШ-тың бағытталған ағымына енуін түсіндіреді және жеке тұлғаға жыныс, этникалық және топтық айырмашылықтардың қатты әсер ететінін көрсетеді. Ол өзінің жеке тәжірибесін Кариб бассейні мен АҚШ арасындағы терең мәдени контрасттарды көрсету үшін пайдаланады. Роман материалдары соншалықты жеке болғандықтан, ол жарық көргеннен кейін бірнеше ай бойы анасы онымен сөйлесуден бас тартты; оның қарындастары да кітаптан ләззат алмады. 1994 жылы жарық көрген екінші романы «Көбелектер уақытында» тарихи негізде және Доминикан Республикасындағы Трухильо диктатурасы кезінде Мирабал әпкелердің өлімі туралы баяндайды. 1960 жылы олардың денелері аралдың солтүстік жағалауындағы тік жардан табылды, және олар сол кездегі елдің қанаушы режимін құлату үшін революциялық қозғалыстың бір бөлігі болды. Бұл аңызды тұлғалар Лас Марипосас, яки «Көбелектер» деп аталады. Бұл оқиға әйелдерді тарих барысын өзгертуге құдіретті күші бар мықты тұлғалар ретінде бейнелейді, бұл Альварестің күшті әйел басты кейіпкерлерге және отаршылдыққа қарсы қозғалыстарға деген құштарлығын көрсетеді. Альварес былай деп түсіндірді: «Мен осы ойдан туған оқиға арқылы ағылшын тілді оқырмандарға осы әйгілі әпкелермен таныстыруға үміттенемін. 25 қараша, олардың өлтірілген күні Латын Америкасының көптеген елдерінде Халықаралық әйелдерге қарсы зорлық-зомбылыққа қарсы күрес күні ретінде атап өтіледі. Бір тиранға қарсы күрескен осы әпкелер барлық әділетсіздікке қарсы күресетін әйелдерге үлгі болып отырғаны анық». Өзінің жеке тәжірибесіне сүйене отырып, Альварес отбасын өз жұмысына шабыт көзі ретінде пайдаланатын жазушының табысын бейнелейді. Альварестің мәдениеттің гибридтеуі туралы пікірлері көбінесе испан-ағылшын тілдік қателіктер немесе спанглиш арқылы жеткізіледі; мұндай тіркестер әсіресе «Гарсия қыздары акценттерін қалай жоғалтты» романында кең таралған. Альварес Лора кейіпкерінің тілін «аралас идиомалар мен мақалдардың үйлесімсіз қоспасы» деп сипаттайды. 2001 жылы Джулия Альварес өзінің алғашқы балалар сурет кітабын «Құпия іздер» деп жариялады. Бұл кітап Альварес жазған және Фабиан Негрин салған. Кітап Доминикан аңызына жататын Сигуапалар туралы еді. Сигуапалар - бұл қара терілі, қара көзді, денелерінің бойымен ағып жатқан ұзын, жылтыр шаштары бар мифтік халық. Олардың аяқтары кері бұрылған, сондықтан олар жүргенде аяқ іздері артқа қарай бұрылады. Басты кейіпкер Гуапа деп аталады, ол батыл және адамдарға қызығушылық танытады, бұл Сигуапалардың құпиясына қауіп төндіреді. Кітапта қоғам, қызығушылық, айырмашылық, гендерлік рөлдер және фольклор сияқты тақырыптар қамтылған. Альварес сонымен қатар жасөспірімдерге арналған көркем әдебиеттерді жариялады, атап айтқанда «Return to Sender» (2009) Вермонт сүт фермасының орта мектеп жасындағы ұлы мен баланың отбасы жалдаған құжатсыз мексикалық сүт фермасының қызы арасындағы достық туралы. Балалардың өмірі көптеген ұқсастықтар ұсынады, өйткені екі бала да әжесінен айырылып, бір ата-анасы жарақаттанған (Тайлер) немесе жоғалған (Мари), бірақ олардың өмірінің басқа аспектілері олардың заңды мәртебесіне сәйкес айтарлықтай қарама-қайшылық...
ebb and flow passionately through her poems. Alvarez found inspiration for her work from a small painting from 1894 by Pierre Bonnard called The Circus Rider. Her poems, critic Elizabeth Coonrod Martínez suggests, give voice to the immigrant struggle. How the García Girls Lost Their Accents, Alvarez's first novel, was published in 1991, and was soon widely acclaimed. It is the first major novel written in English by a Dominican author. A largely personal novel, the book details themes of cultural hybridization and the struggles of a post colonial Dominican Republic. Alvarez illuminates the integration of the Latina immigrant into the U. S. mainstream and shows that identity can be deeply affected by gender, ethnic, and class differences. She uses her own experiences to illustrate deep cultural contrasts between the Caribbean and the United States. So personal was the material in the novel, that for months after it was published, her mother refused to speak with her; her sisters were also not pleased with the book. Released in 1994, her second novel, In the Time of the Butterflies, has a historical premise and elaborates on the death of the Mirabal sisters during the time of the Trujillo dictatorship in the Dominican Republic. In 1960, their bodies were found at the bottom of a cliff on the north coast of the island, and it is said they were a part of a revolutionary movement to overthrow the oppressive regime of the country at the time. These legendary figures are referred to as Las Mariposas, or The Butterflies. This story portrays women as strong characters who have the power to alter the course of history, demonstrating Alvarez's affinity for strong female protagonists and anti colonial movements. As Alvarez has explained:
"I hope that through this fictionalized story I will bring acquaintance of these famous sisters to English speaking readers. November 25, the day of their murders is observed in many Latin American countries as the International Day Against Violence Toward Women. Obviously, these sisters, who fought one tyrant, have served as models for women fighting against injustices of all kinds." Drawing from her own experiences, Alvarez portrays the success of a writer who uses her family as the inspiration for her work. Alvarez's opinions on the hybridization of culture are often conveyed through the use of Spanish English malapropisms, or Spanglish; such expressions are especially prominent in How the García Girls Lost Their Accents. Alvarez describes the language of the character of Laura as "a mishmash of mixed up idioms and sayings". In 2001, Julia Alvarez published her first children's picture book, “The Secret Footprints”. This book was written by Alvarez, and illustrated by Fabian Negrin. The book was about the Ciguapas, which are part of a Dominican legend. The Ciguapas are a fictional people that have dark skin, black eyes, with long, shiny hair that flows down the length their bodies. They have backward feet, so that when they walk their footprints point backward. The main character is named Guapa, and she is described as being bold, and has a fascination with humans to the point that it threatens the secrecy of the Ciguapas. The book features themes such as community, curiosity, difference, gender roles, and folklore. Alvarez has also published young adult fiction, notably Return to Sender (2009) about the friendship that forms between the middle school age son of a Vermont Dairy farmer, and the same age daughter of the undocumented Mexican dairy worker hired by the boy's family. The children's lives offer many parallels, as both children lose a grandparent, and have one parent injured (Tyler's) or missing (Mari's), but other aspects of their lives are lived in sharp contrast according to their legal status. The book argues for a shared humanity that transcends borders and nationality, but does not shy from difficult issues like dangerous border crossing, criminal coyotes who exploit the vulnerable, and forced deportation. A similar young adult work that examines difficult political circumstances and children's experience of them is Before We Were Free (2003), told from the perspective of a young girl in the Dominican Republic in the months before and just after the assassination of dictator Rafael Trujillo. This novel addresses Dominican history in an accessible, riveting plot, describing aspects of the situation in 1961 little covered in most histories in English. Again, Alvarez uses the friendship between an American boy and Latina young girl as part of the story, but makes the relationship much less central in this earlier work. In the Name of Salomé (2000) is a historical novel based on the lives of Salomé Ureña and of Camila Henríquez Ureña, both Dominican writers and respectively mother and daughter, to illustrate how they devoted their lives to political causes. The novel takes place in several locations, including the Dominican Republic before a backdrop of political turbulence, Communist Cuba in the 1960s, and several university campuses across the United States, containing themes of empowerment and activism. As the protagonists of this novel are both women, Alvarez illustrates how these women, "came together in their mutual love of [their homeland] and in their faith in the ability of women to forge a conscience for Out Americas." This book has been widely acclaimed for its careful historical research and captivating story, and was described by Publishers Weekly as "one of the most politically moving novels of the past half century."
Көркем әдебиет
Гарсия қыздары қалай акценттерін жоғалтты. Чапел-Хилл, Солтүстік Каролина: Алгонкин кітаптары, 1991. Көбелектер дәуірінде. Чапел-Хилл, Солтүстік Каролина: Алгонкин кітаптары, 1994. Йо!. Чапел-Хилл, Солтүстік Каролина: Алгонкин кітаптары, 1997. Саломе атынан. Чапел-Хилл, Солтүстік Каролина: Алгонкин кітаптары, 2000. Әлемді құтқару: роман. Чапел-Хилл, Солтүстік Каролина: Алгонкин кітаптары, 2006. Өмірден кейінгі өмір: роман. Чапел-Хилл, Солтүстік Каролина: Алгонкин кітаптары, 2020.
Балалар мен жасөспірімдер
Құпия іздер. Нью-Йорк: Knopf, 2000. "Кафесито" оқиғасы. White River Junction, VT: Chelsea Green, 2001. Лолла тәтеңнің қонаққа келуі. Нью-Йорк: Knopf, 2001. Ғажайыптарды табу. Нью-Йорк: Knopf, 2004. El mejor regalo del mundo: la leyenda de la Vieja Belen / Әлемдегі ең жақсы сыйлық: Ла Vieja Belen аңызы. Маями: Alfaguara, 2009. (Екі тілді кітап) Олар қайда барады?. Нью-Йорк: Seven Stories Press, 2016.
Where Do They Go?. New York: Seven Stories Press, 2016.