Жаңа есімдерді есте сақтау қабілеті сақталғанмен, бұрынғы естеліктерді жоғалту – ретроградтық амнезия. Диагностикасы, түрлері және себептері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұзақ мерзімді есте сақтау қабілетінен айырылу
Permanent loss of long term memory
Неврологияда ретроградтық амнезия (РА) – жарақат немесе ауру алдындағы естеліктер мен ақпаратқа қол жеткізе алмау. Адамда РА және антероградтық амнезия (АА) бірдей болуы мүмкін, бірақ РА жеке-жеке де пайда болуы мүмкін. РА-ның осы «таза» түрі үш түрге бөлінеді: ошақтық, оқшауланған және таза РА. РА эпизодтық, автобиографиялық және декларативті естелікке кері әсер етеді, бірақ процедуралық естелік бұзылмайтындықтан жаңа естеліктерді қалыптастыру қабілеті сақталады. РА диагностикасы үшін әдетте Автобиографиялық естелік сұхбаты (АЖС) және магниттік-резонанстық томография (МРТ), компьютерлік томография (КТ) немесе электроэнцефалография (ЭЭГ) арқылы ми құрылымын зерттеу қажет. Осы уақыттық градиенттің неліктен қалыптасатыны туралы пікірталас туып отыр. Алғашқы теориялар гиппокамп пен медиалдық уақытша бөлігінің ұзақ мерзімді естелікке қарағанда қысқа мерзімді естелік үшін шамалы ғана маңызды екенін ұсынды. Адамда ошақтық РА пайда болғанда, эпизодтық және семантикалық естеліктерінің комбинациясы зардап шегуі мүмкін. Мысалы, орта жастағы әйелдің жағдайын қарастырайық, ол ауыр бас жарақатынан кейін ошақтық РА-ға ұшырады. РА-ның басқа түрлеріне ұқсас, оқшауланған түрінде бұрынғы ақпаратты еске түсіре алмау қасиеті басым. Ол көбінесе жеңіл ми сілкінісінен кейін пайда болатын перитравматикалық амнезиямен шатастырылады, бірақ ПРА-ның ауырлығы мен ұзақтығы перитравматикалық амнезиядан ерекшеленеді. Дегенмен, есте сақтау қабілетінің жоғалуы таңдамалы немесе санаттық болуы мүмкін, яғни адам белгілі бір оқиғаға немесе тақырыпқа қатысты естеліктерді еске түсіре алмайды. Пациенттерде РА ұзақтығы (қанша уақыт бойы ақпаратты еске түсіре алмайды) және ұмытылған ақпараттың мерзімі (қол жетімсіз ақпараттың өткен уақыт аралығы) да әртүрлі болады. Консолидация кезінде гиппокамп жаңа ақпаратты ұзақ мерзімді сақтау үшін неокортекске ауыстырылғанша жылдам сақтайтын аралық құрал ретінде әрекет етеді. Гиппокампты, энторинальды, перирингалды және парагиппокампальды қабықтарды қамтитын уақытша бөлік неокортекспен өзара байланыста болады. немесе балалық шақта мидың зақымдануы (мысалы, «шайқалған нәресте синдромы»). Ми жарақатының ауырлығы сыртқы күштердің әсеріне, құрылымдық зақымдану орнына және зақымданудың жеңілден ауырға дейінгі деңгейіне байланысты өзгереді. М.Л. сияқты нақты жағдайлар, басқа қатты соққылар РА-ның пайда болуына себеп болуы мүмкін екенін көрсетеді. Бұл жағдайда ауыр бас жарақатынан кейін оқшауланған РА пайда болды. Мидың зақымдануы адамның жаңа естеліктер қалыптастыру қабілетіне әсер етпеді. Сондықтан ретроградтық естеліктің белгілі бір бөліктері антероградтық естеліктен тәуелсіз деген пікір қолдау табады. Әдетте, жағдай бірте-бірте жақсарады, бірақ жарақатқа дейін болған тығыз амнезия кезеңі көбінесе сақталады. Көбінесе психогендік амнезия немесе психогендік фуга деп аталады, бұл жағдай көбінесе адамдардың ішкі психологиялық қақтығыстар немесе бейсаналық репрессиялар арқылы саналы немесе бейсаналы түрде болғысы келмейтін жағдайдан туындайды. Психогендік амнезияның басталуы толық (яғни, адам барлық өткенді ұмытады) немесе жағдайға байланысты (яғни, адам нақты жағдайларды еске түсіре алмайды) болуы мүмкін. Психогендік амнезияға ұшыраған пациенттерде эпизодтық естелік бұзылады, адасу және саяхаттау жағдайлары байқалады, сондай-ақ бұрынғы жеке басына қатысты естеліктерге қол жеткізе алмау салдарынан жаңа жеке басын қабылдау орын алады. «АМН» сияқты нақты жағдайларды зерттеулер травматикалық оқиғалардың РА-ның ықтимал себебі екенін растайды. АМН үйінен өрт шыққанда, түтін жұтпаған және миы зақымдалмаған. Дегенмен, ол келесі күні автобиографиялық ақпаратты еске түсіре алмады. Бұл жағдай РА мидың құрылымдық зақымдануы болмаған кезде де пайда болуы мүмкін екенін көрсетеді. Бас жарақатынан кейін эмоционалдық бұзылулар үш деңгейде пайда болуы мүмкін: неврологиялық, реакциялық және ұзақ мерзімді бұзылулар. Неврологиялық бұзылулар эмоциялық және мотивациялық жауаптарды өзгерте алады. Реакциялық бұзылулар да эмоциялық және мотивациялық жауаптарға әсер етеді, бірақ олар қоршаған ортаның талаптарына бейімделудің сәтсіздігін көрсетеді. Мұндай жағдайда адам когнитивтік ресурстарды қалай пайдалану керектігін білмейтіндіктен, ортадан шығып кетуі мүмкін.
In neurology, retrograde amnesia (RA) is the inability to access memories or information from before an injury or disease occurred. Although an individual can have both RA and AA at the same time, RA can also occur on its own; this 'pure' form of RA can be further divided into three types: focal, isolated, and pure RA. RA negatively affects an individual's episodic, autobiographical, and declarative memory, but they can still form new memories because RA leaves procedural memory intact. Diagnosing RA generally requires using an Autobiographical Memory Interview (AMI) and observing brain structure through magnetic resonance imaging (MRI), a computed tomography scan (CT), or electroencephalography (EEG). Debate has risen about why this temporal gradient forms in the first place. Initial theories proposed that the hippocampus and medial temporal lobe are not nearly as important for long term memories compared to short term memories. When an individual experiences focal RA, a combination of their episodic and semantic memories may be affected. Take a case study of a middle aged female, for instance, who experienced focal RA after significant head trauma. Similar to other forms of RA, the inability to recall past information characterizes the isolated form. It is often confused with peritraumatic amnesia that commonly follows mild concussions, but the severity and duration of PRA differs from that of peritraumatic amnesia. However, memory loss can also be selective or categorical, manifested by a person's inability to remember events related to a specific incident or topic. Patients also differ in durations of RA (how long they can't recall information) and durations of what is forgotten (past time frame for which information is unavailable). During consolidation, the hippocampus acts as an intermediate tool that quickly stores new information until it is transferred to the neocortex for the long term. The temporal lobe, which holds the hippocampus, entorhinal, perirhinal and parahippocampal cortices, has a reciprocal connection with the neocortex. or childhood brain damage (e. g., shaken baby syndrome). TBI varies according to impact of external forces, location of structural damage, and severity of damage ranging from mild to severe. Specific cases, such as that of patient ML, support the evidence that severe blows to the head can cause the onset of RA. In this specific case there was an onset of isolated RA following a severe head injury. The brain damage did not affect the person's ability to form new memories. Therefore, the idea that specific sections of retrograde memory are independent of anterograde is supported. Normally, there is a very gradual recovery, however, a dense period of amnesia immediately preceding the trauma usually persists. Primarily referred to as psychogenic amnesia or psychogenic fugue, it often occurs due to a traumatic situation that individuals wish to consciously or unconsciously avoid through intrapsychic conflicts or unconscious repressions. The onset of psychogenic amnesia can be either global (i. e., individual forgets all history) or situation specific (i. e., individual is unable to retrieve memories of specific situations). Patients experiencing psychogenic amnesia have impaired episodic memory, instances of wandering and traveling, and acceptance of a new identity as a result of inaccessible memories pertaining to their previous identity. Studies of specific cases, such as 'AMN', support evidence of traumatic experiences as a plausible cause of RA. AMN escaped a small fire in his house, did not inhale any smoke, and had no brain damage. Nevertheless, he was unable to recall autobiographical knowledge the next day. This case shows that RA can occur in the absence of structural brain damage. After a traumatic head injury, emotional disturbances can occur at three different levels: neurological, reactionary, and long term disturbances. Neurological disturbances can change emotional and motivational responses. Reactionary disturbances effect emotional and motivational responses as well, but reflect the failure to cope with environmental demands. Someone with this might withdraw from the environment that they are placed in because they no longer know how to handle the cognitive resources.
Тамақ тапшылығы
РА алкогольге тәуелді және Корсаков синдромымен ауырған науқастарда табылған. Корсаков синдромымен ауырған науқастар тиамин жетіспеушілігінен (В1 витаминінің тапшылығы) ретроградты амнезияға ұшырайды. Сонымен қатар, созылмалы алкогольді тұтынудың салдарынан сол және оң жақ гиппокамптардың көлемі кішірейеді.
RA has been found among alcohol dependent patients who have Korsakoff's syndrome. Korsakoff's syndrome patients develop retrograde amnesia due to a thiamine deficiency (lack of vitamin B1). Also, chronic alcohol use disorders are associated with a decrease in the volume of the left and right hippocampus.
Хирургиялық операция
Генри Молайсон жиырмасыншы жылдардың соңында эпилепсиямен ауырып, оның жағдайы нашарлай бастады. Аурудың қаттылығы оған ұстамаларын болдырмау үшін операция жасауға себеп болды. Өкінішке орай, неврологиялық білімнің жеткіліксіздігіне байланысты Молайсонның хирургтары екі жақты медиалдық уақытша лобты алып тастады, бұл ауыр АА және РА-ға әкелді. Алып тасталған ми құрылымдарына гиппокамп, амигдала және парагиппокампальды жиек кірді, қазір бұл медиалдық уақытша лоб жады жүйесі деп аталады. Тесттер ЭКТ-ге дейінгі күндер мен апталардағы ақпараттың қайтымсыз жоғалуын көрсетті. Бұл зерттеудің нәтижелері сондай-ақ екі жақты ЭКТ бір жақты ЭКТ-ге қарағанда РА-ның ауырлығын күшейтетінін көрсетті. ЭКТ бір реттік импульс (қысқа импульстік стимуляция) емес, қайта-қайта (синус толқынының симуляциясы) қолданылса, бұзылулар да күшейеді. Электроконвульсивтік соққы (ЭКС): Бұл саладағы зерттеулер жануарларды сынап көру арқылы дамытылды. Бұл РА-ны жақсырақ түсіну мақсатында жасалады.
Henry Molaison had epilepsy that progressed and worsened by his late twenties. The severity of his condition caused him to undergo surgery in an effort to prevent his seizures. Unfortunately, due to a lack of overall known neurological knowledge, Molaison's surgeons removed his bilateral medial temporal lobe, causing profound AA and RA. The removed brain structures included the hippocampus, the amygdala, and the parahippocampal gyrus, now called the medial temporal lobe memory system. Tests show that information from days and weeks before the ECT can be permanently lost. The results of this study also show that severity of RA is more extreme in cases of bilateral ECT rather than unilateral ECT. Impairments can also be more intense if ECT is administered repetitively (sine wave simulation) as opposed to a single pulse (brief pulse stimulation). Electroconvulsive shock (ECS): The research in this field has been advanced by using animals as subjects. This is done to further understand RA.
Диагностика
РА адамдардың естелігіне әртүрлі деңгейде әсер ететіндіктен, РА-ны толық диагнозын қою үшін тестілеу қажет; алайда, егер науқастың бұрынғы нейропатологиялық медициналық тарихы белгісіз болса, бұл тестілердің өзі шектеулі болады. Сондықтан, кейбір дәрігерлер РА-ны диагностикалау үшін науқастарды фактілер туралы білімдерін тексеріп көреді, мысалы, қазіргі қоғамда болып жатқан оқиғалар туралы. Мұндай тестілеуден алынған кейбір ақпарат субъективті болғандықтан, естеліктердің қаншалықты дәл еске түсірілгенін анықтау қиын; бұл қиындық, әсіресе, алыс өткен шақтардағы естеліктерге қатысты айқын байқалады. АМИ науқастарға өмірінің үш кезеңі бойынша нақты сұрақтар қояды: балалық шақ, ересек өмірдің бастапқы кезеңі және соңғы кездері.
Since RA affects people's memories to varying degrees, testing is required to fully diagnose RA; these tests, however, are inherently limited if a patient's previous neuropathological medical history is unknown. As a result, some clinicians diagnose RA by testing patients about factual knowledge, such as current public events. Since some information obtained from this testing is subjective, it is difficult to verify how accurately memories are recalled; this difficulty is especially true for memories from the distant past. The AMI asks patients targeted questions about three different portions of their life: childhood, early adult life, and recent life.