Кіріспе

Паквуд көлі – Вашингтон штатының Каскад тауларындағы Гиффорд Пиншот ұлттық орманындағы тұщы сулы көл. Ол Паквуд қаласының жанында орналасқан және күндізгі серуендеу мен түнгі кемпингке танымал орын. Көлдің оңтүстік жартысы Қош тастар даласының (Goat Rocks Wilderness) аумағында жатыр. Көл алғашқы қоныс тебуші Уильям Паквудтың құрметіне аталған.

Геология

Паквуд көлі теңіз деңгейінен шамамен 2857 фут (871 м) биіктікте және Рейнир тауынан оңтүстік-шығысқа қарай 25 миль (40 км) жерде орналасқан. Оның негізгі су көзі – мұздықтан толысқан Жоғарғы және Төменгі Көл арналары, олар Ескі Қарлы таудан бастау алады. Көлдің ұзындығы шамамен 3 км, ал ені 1 км. Көлді табиғи бөгет ұстап тұрады. Шамамен 1200 жыл бұрын, көлдің солтүстік-батыс жағында орналасқан Снайдер тауы құлап, (сол кездегі) Лейк Крик аңғарына сырғып түсіп, оны жауып, көлді қалыптастырған. Көлдің ең терең жері шамамен 160 фут (49 м). Көлдегі арал ресми түрде Агнес аралы деп аталады, ал жергілікті тұрғындар оны Сиқырлы арал немесе Ғажайып арал деп те атайды. Арал АҚШ Орман шаруашылығы қызметінің қорғауында, онда қонуға тыйым салынған.

Биология

Пакууд көлінде генетикалық ерекше жаңбырлы алабұғаның түрі қоныстанған. Бұл форель балықтардың басқа популяцияларынан оқшауланып, мың жылдан астам уақыт бойы эволюциялап дамыған. Ол тамаша дәмімен, ірілігімен және күңгірт, қаймақты түсімен белгілі. Бірақ, көп жылдар бойы көлге балық шаруашылығы арқылы балықтар қосылуының нәтижесінде, оның гендік қоры араласып, бұл балықтың саны азайып барады. Бұл көлде әртүрлі құстар да мекендейді, олардың ішінде тұзбас, аққабақ бүркіт және орман қазғыры бар. Қара аюлар, еліктер, сусарлар, жолбарыстар және (көлдің жоғарырақ жатқан бөліктерінде) тау ешкілері де жиі кездеседі.

Тарих

Паквуд көлін жергілікті американдықтар бірнеше мың жылдан бері жазғы тұрақ және аң ауру аймағы ретінде пайдаланған. Өте суық қыстар мен одан кейін болатын қалың қарға байланысты, аймақ қыс айларында көбінесе тұруға жарамсыз деп есептеледі. 1920 жылдардың басында алтын іздеушілер көл аймағын жан-жақты қарастырды. Біраз алтын мен күміс табылғанымен, олардың аздығы және аймақтың қашықтығы кен өндірудің экономикалық тұрғыдан тиімді еместігін көрсетті.

Паквуд бөгеті

1964 жылы электр энергиясын өндіру үшін Паквуд көліне бөгет салынды. Көлдің басында 27 мегаватттық шағын бөгет орналасқан, ол Снайдер тауының құлауынан көлді ұстап тұру қызметін қабылдады. Бөгетті жобалау және салу кезінде көлде және оның айналасындағы көптеген жануарларға зиян тигізбеу үшін ерекше сақтық танылды. Бөгет құрылысының биіктігі бірнеше футқа жетеді, ол тек шағын су жинағыш тоғанды құрайды, ол су құбырына су жеткізеді. Паквуд көлінен су сондай-ақ Паквуд қаласына құбыр арқылы тасымалданады және Үлкен Паквуд аймағын сумен жабдықтайды.

Демалыс

Паквуд көлі күндізгі саяхатшылар мен кемпинг жасаушылар үшін танымал бағыт. Көлге дейін созылған Packwood Lake Trail #78 жолы, сонымен қатар Goat Rocks Wilderness және айналасындағы аймаққа кірудің танымал жері болып табылады. Көл солтүстікке қарай Москито және Жоғалған көлдерге, оңтүстік-шығысқа қарай Гилберт шыңына бет алған саяхатшылар үшін де тоқтау орны ретінде пайдаланылады. Бірнеше жыл бұрын көлге барған жер көліктік жол ("төменгі жол") салынды, ол мотоциклдер мен жылқыларға қолжетімді. "Жоғарғы жол" жаяу жүргіншілер мен жылқыларға арналған. Екі жолдың да – жоғарғы және төменгі – жақсы күтілген, асфальтталған тұрақтан көлге дейінгі қашықтығы шамамен 8 шақырымды құрайды. Көлден өте берсе, туристерге көрікті жерлерді қамтитын жүздеген шақырымдық жолдар ұсынылады, ал Тынық мұхитының жолға (Pacific Crest Trail) көлден шамамен 11,3 шақырымнан кейін жете аласыз. Көлдің өзі балық аулауға өте қолайлы орын, оны жағалаудан немесе қайықпен аулауға болады (моторларға тыйым салынған). Сонымен қатар, екі балық аулау таяғымен балық аулауға рұқсат жоқ.