Қырғыз тілінде:
Сиднейя: жоғалып кеткен бунақденелер туысы
Sidneyia
Сиднейя: жолданған буынқосқанатты жануарлар. Қытай мен Канададағы кембрий дәуірінен табылған қазбалар, дене құрылысы, антенналар, және басқа да ерекшеліктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сиднейя - жойылған бунақденелер туысы, қытайдың ерте кембрийден орта кембрийге дейінгі және Канаданың Британдық Колумбиясындағы орта кембрийдің Бурджес тақтасынан табылған қазбалар арқылы белгілі.
Extinct genus of arthropods
Sidneyia is an extinct arthropod known from fossils found from the Early to the Mid Cambrian of China and the Mid Cambrian Burgess Shale of British Columbia, Canada.
Сипаттама
Sidneyia inexpectans кем дегенде 6 метрге дейін жететін. Бас қалқаны қысқа, бүтіндей сабақты көздерді орналастыру үшін бүйірлерінде ойықтар бар, ал астыңғы жағында гипостомасы бар. Басында екі сегментті антенна және үш жұп антеннадан кейінгі қосымшалар бар. Одан кейін сегіз-он сегмент/тергиттер орналасқан, әрқайсысы бір жұп екі тармақты қосымшалармен байланысты, содан кейін бір-үш құрсақ сегменті/тергиттер, ал дене бір жұп құйрық қос қанаттарынан тұратын телсонмен аяқталады. S. minor-да екі тармақты қосымшаларда эндоподта 8 подомер/сегмент бар, соңғы сегменті - соңғы тырнақ. Бұл аяқтардың экзоподасы жалпақталған және қабатты жапырақшалары бар.
Sidneyia inexpectans reached lengths of at least The head shield is short, with notches present on the sides to accommodate stalked eyes, with the underside having a hypostome. The head has a pair of segmented antennae, as well as three pairs of post antenal appendages. This was followed by a thorax, which had eight to ten segments/tergites, each associated with a pair of biramous appendages, this was followed with one to three abdomen segments/tergites, with the body terminating with a telson, which comprised a pair of tail flukes. In S. minor, the biramous appendages have 8 podomeres/segments on the endopod, with the last segment being a terminal claw. The exopod of these limbs is flattened and bears lamellae.
Таксономия
Сидней 1910 жылы Чарльз Уолкоттың Бурджесс тақтасын зерттеуінің бірінші күнінде табылды. Ол оны үлкен ұлы Сиднидің құрметіне атады, ол осы орынды табуға және үлгілерді жинауға көмектескен еді. Sidneyia inexpectans түрінің атауы «Сиднидің күтпегені» деген мағынадан шығарылған. Үлкен филлопод төсегінен Сиднейдің 144 данасы белгілі, олар қоғамдастықтың 0,27% құрайды. Сидней синикасы 2002 жылы Оңтүстік Қытайдың Чэнцзян биотасынан табылған үлгі бойынша аталды. Бірақ, кейіннен ол тұқымнан шығарылды, ал Спенс тақтасы мен Сириус Пассеттен осы тұқымға жатқызылған басқа анықталмаған үлгілерде маңызды диагностикалық белгілер жоқ. Тұқымға сенімді түрде жатқызылатын үлгілерге Sidneyia cf. inexpectans, Солтүстік Қытайдың Улуан Мантоу формациясынан белгілі, және Сидней кіші, Ерте кембрийдің (Кембрийдің 3-ші қабаты) Юньнань, Қытайдағы Сяошиба биотасынан табылған үлгілер жатады.
Sidneyia was discovered in 1910 during the first day of Charles Walcott's exploration of the Burgess Shale. He named it after his elder son, Sidney, who had helped to locate the site and collect the specimen. The species name, Sidneyia inexpectans, is derived from the meaning of "Sidney's surprise". 144 specimens of Sidneyia are known from the Greater Phyllopod bed, where they comprise 0.27% of the community. Sidneyia sinica was named in 2002 from a specimen found in the Chengjiang Biota of South China. However, it has since been rejected from the genus, and other indeterminate specimens assigned to the genus from the Spence Shale and Sirius Passet lack key diagnostic characters. Specimens that can confidently assigned to the genus include Sidneyia cf. inexpectans, known from the Wuliuan Mantou Formation of North China, Sidneyia minor from the Early Cambrian (Cambrian Stage 3) Xiaoshiba Biota of Yunnan, China,