Кіріспе

Billancourt қозғалтқышы – Renault компаниясы Renault 4CV автокөлігі үшін жасаған, кейін 1985 жылға дейін пайдаланылған автомобиль қозғалтқышы. Кейіннен ол Billancourt атауына орай "B" ішкі кодын алды. Оның "спорттық" нұсқасы Ventoux қозғалтқышы деп аталады.

Тарих

Қозғалтқыш сұйықтықпен салқындатылады және тізбек бойынша орналасқан төрт цилиндрге ие. Ол үш негізгі подшипник конструкциясымен және поршеньнің жүрісімен ерекшеленеді. Оның құйма темір блогы, алюминий цилиндр басы бар және жоғарғы клапандарды басқару үшін бүйірлік білік қолданылады, ол сонымен қатар желдеткіш белбеуін де қозғалтады. 1940 жылдың маусым айында Луи Рено Фернан Пикарды тағайындады, ол автомобиль қозғалтқышы бөлімінің бас техник-орынбасары болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол кішкентай автомобильді зерттеуге қатысты: болашақ 4CV. Оның қозғалтқышы 1942 жылы дайын болды, ал бір жылдан кейін алғаш рет дөңгелектерді айналдырды. Renault бұл қозғалтқышты Cléon Fonte қозғалтқышымен алмастырды, ол толығымен жаңа конструкция болды. Фернан Пикард жобалаған бұл қозғалтқыш 1947 жылдан 1985 жылға дейін , , , және көлемдерінде өндірілді. Осы айырмашылықтар цилиндр тесігінің диаметрін өзгерту арқылы іске асырылды.

760 м.м.

1947 жылы Renault 4CV көлігімен коммерциялық өндіріске шығарылған "Билланкур қозғалтқышының" алғашқы нұсқасы SAE стандарты бойынша жасалған. 1950 жылы Renault 4CV Grand Luxe көлігіне SAE стандартындағы қозғалтқыш орнатылды, ол тек 1950 жылы ғана өндірілді.

747 куб. м

1950 жылдың қазан айында бұрынғы қозғалтқыш жаңасына алмастырылды. Аз ғана кішірейтілген цилиндр диаметрі (мөлшері) арқасында көлемі сәл төмендеді, ал поршеньнің қозғалыс ұзындығы өзгеріссіз қалды. Renault басшылары осы өте тікбұрышты қозғалтқышты машинасын қатыстыратын жарыстарда, оны санатында тіркеу үшін көлемін белгілі шектен асырмау қажет болғандықтан, осы өзгеріске келісті. Бұл жаңа көлемде SAE стандарты бойынша есептелген алты түрлі қуат деңгейі болды, барлығы 4 фискалдық ат күшіне тең.

782 м.м.

1971 жылы ұңғымасы үлкейтілген, бірақ соққысы өзгермеген қозғалтқыш пайда болды. Бұл қозғалтқыш екі нұсқада ұсынылды. Аз қуатты нұсқасы 1971 және 1980 жылдар аралығында шығарылған Renault 4L көліктеріне орнатылды, ал қуаттырақ нұсқасы 1972 және 1976 жылдар аралығында шығарылған Renault 5 көліктерінде қолданылды.

845 м.м.

Биланкур қозғалтқышының ең жоғары көлемі 1956 жылы Renault Dauphine моделінің құрастырылуымен бірге пайда болды, бұл қозғалтқышпен жабдықталған басты модельдердің бірі; артқы қозғалтқыш нұсқасы 670 деп белгіленді. Ол 1964 жылдан бастап Renault 4 және Renault 6 базалық модельдерін де жабдықтады; алдыңғы қозғалтқыш, алдыңғы жетектегі конструкцияларда бұл қозғалтқыш 800 кодымен танылды. Цилиндрдің диаметрі арттырылды және стандартты (Gordini емес) қозғалтқыштар үшін қуаты SAE аралығында болды. Төртінші және соңғы нұсқасы 2500 айналымда максималды қуат пен айналым моментін дамытты. Бұл цилиндр басын өңдеу, жаңа клапандар мен клапан ұяларын орнату, сондай-ақ қозғалтқышты салқындату жүйесін жақсарту арқасында мүмкін болды. Ол 1977 жылдан 1984 жылға дейін Renault 5L моделіне орнатылды. Кейінгі модельдер B1B деп аталды, бұл Renault-ның жаңа қозғалтқыш нөмірлеу жүйесін көрсетеді.

603 м.м.

Бұл өндіруге ең арзан Биланкорт қозғалтқышы болды. Цилиндр диаметрі кішірейтіліп, жалпы көлемі құрады. Ең жоғары қуаты SAE бойынша, DIN бойынша 4800 айналымда жетті, ал ең жоғары айналым моменті болды. Бұл қозғалтқыш тек Renault 3 (1961–1962) моделіне, Renault 4-тің өте қарапайым нұсқасына орнатылды.

Венту қозғалтқышы

"Спорттық" нұсқасы Венту қозғалтқышы деп аталады, бұл атау Мон-Венту төбесінен өту жарысының құрметіне берілген.

747 cc Ventoux

Alpine A106 және Renault 4 CV R1063 машиналарына орнатылған қозғалтқыштың спорттық нұсқасы күрделі өзгерістерге ұшырады, олардың ішінде жалғау тағандары (қазір күштірек және дуралюминді), кәмшафт, (үлкен) клапандар және Solex карбюраторы да болды. Renault 4 CV R1063 стандартты нұсқасы үшін SAE номиналынан бастап (жарысқа пайдаланылатын нұсқалар үшін SAE және одан да жоғары) және A106 машинасына орнатылған қозғалтқыш үшін SAE-ге дейінгі мәндерге қол жеткізілді (кейбіреулері SAE-де дайындалды). Соңғы жағдайда Solex екі камералы карбюраторы, екі камералы Weber карбюраторынан артықшылық танытты.

Вентус Гордини

Көбірек қуатты нұсқаларды Амеди Гордини бастапқы қозғалтқыштан жасады. Еңкейтілген клапандық орындықтарды өңдеу кең ауқымды мүмкіндіктерді қамтамасыз етеді, бірақ майлы саптаманы өзгеріссіз қалдырып, цилиндрдің бас бөлігін суытуды жақсартты және қозғалтқыш жаңа Solex карбюраторымен жабдықталды. Бұл, қысым қатынасының артуымен бірге, 5000 айналымда SAE қуатының максималды деңгейіне және 3500 айналымда максималды айналым моментіне қол жеткізеді. Бұл қозғалтқыш 1957 жылдың күзінде дебют жасады, содан кейін 1959 жылы одан әрі модификацияланды және қуаты SAE-ге дейін арттырылды. "Сорсер" шағын түзетулер енгізеді, осылайша 1957 жылы Dauphine Gordini (R1091 үлгісі) пайда болды. Блоктың қуаты SAE-ге дейін және ең жоғары жылдамдық жаңа цилиндр басы, жоғарылатылған қысым және карбюратор, серіппелер, күшті клапандар мен кең сіңіру және шығару түтікшелерінің арқасында артты. Алайда, Амеди Гордини жасаған алғашқы өзгерістер (цилиндр басы тік шығыспен) шығындарды азайту үшін сериялық модельде сақталмады. Қозғалтқыш 1960 жылғы модельдерде үш ат күшіне қосымша қуат алды. Dauphine Gordini 1957 жылдың жазынан 1963 жылға дейін каталогта болды және 1965 жылы қайтадан пайда болды. 1960 және 1965 жылдары жаңа модификациялар айналым моментін жақсартты. Содан кейін жаңа майлы саптама, жаңа клапандар, Solex қос корпусты карбюраторы және сығылу қатынасын 9,2:1-ге дейін арттыру арқылы әлдеқайда қуатты нұсқа пайда болды, бұл максималды қуатты SAE, DIN деңгейіне жеткізді.

Вентукс 1093

Renault компаниясы Amédée Gordini-ге Renault Dauphine-нің күшейтілген нұсқасын жасауды тапсырды: Dauphine 1093 (R1093 типі), 1961 жылдың соңында пайда болған Dauphine-нің спорттық түрі. Өзгерістер негізінен қозғалтқышқа қатысты. Онда дөңгелек бастары бар поршеньдер (сығу қатынасы 9.2:1-ге дейін артты), кері Solex екі камералы карбюратор 32 PAIA 3 типі, арнайы майлы вал, екі клапанды серіппелер және Autobleu сорғы коллекторлары мен шығарылатын газ жүйесі қолданылды. Сондай-ақ, тісті дөңгелектер мен әлсіздік де күшейтілді. SAE, DIN көлемімен автомобиль 4-ші беріліске жетті, ол Dauphine Gordini берілісімен салыстырғанда өзгертілген. Алдыңғы барабандардың шетіне салқындатқыш қабырғалар қосылып, бастапқы тежегіш жүйе жақсартылды. Аспасы Dauphine-нің "жаман жолдар" типіндегі аспасына ұқсас, бірақ жерден бұрынғы биіктігін төмендетпестен қысқа серіппелермен жабдықталған. 1093 – Францияда сатылған Dauphine-нің жалғыз түрі, ол экспорттық нұсқаларға ұқсас 12 вольт электр жабдығымен, бастапқы 6 вольттан өзгешеленеді. Сырттан 1093 Dauphine Gordini-ден АҚШ нұсқасынан алынған үлкен диаметрлі фараларымен, көліктің осі бойында екі көк жолағы бар "Réjane" ақ-кремді түсімен және оң артқы және оң алдыңғы қанатындағы "1093" белгісімен ерекшеленеді. Ішкі жағында, спидометрдің сол жағына, көрсеткішіне дейін айналатын тахометр қосылды. "Барлығына" арналған өте спорттық сипатына қарамастан, 1093 сериясы дайындықсыз бәсекеге қабілетті бола алмады. Дайындық қолданыстағы механиканы өзгерту және жылтыратудан тұрды, өйткені 1960 жылдан бері күшіне енген жаңа спорттық ережелер көлемін арттыруға және бөлшектерді ауыстыруға тыйым салды. Ferry көптеген 1093 Dauphine бәсекелестерін дайындады, олар "1093 Enhanced" аталды. Екі серияда барлығы 2140 дана (одан қосымша 8 сынақ машинасы) шығарылды. Біріншісі гомологация мақсатында 1650 данадан (кемінде 1500 дана), ал екіншісі 490 данадан тұрды, олар дискілі тежегіштермен жабдықталған және қосымша сұранысқа жауап беру үшін "Valois" ақ-сұр түсімен боялған. 1093 – барлық Dauphine-дердің ең ізделістісі. Бүгінде шамамен жүздей 1093 сақталған, олардың жартысы әлі де жүріп тұр. 1962 жылы Dauphine 1093 Корсика раллиіне қатысты. Алайда, оның кешіккен шығарылуы және салыстырмалы түрде шамалы өнімділіктің жақсаруы ұзақ спорттық мансапқа мүмкіндік бермеді. 1093 – бұл қолөнер 4CV 1063 және R8 Gordini арасындағы кезеңді қамтамасыз ететін тартымды автомобиль болып қала береді, ол "туристік серия" автокөлік жарысын революциялады.

Мұрагерлік

1962 жылы Sierra қозғалтқышы, кейіннен "Cléon Fonte қозғалтқышы" деп аталды, Renault Floride S және Renault 8 машиналарында қолданыла бастады. Ол бес подшипникпен жабдықталған коленвалды білігімен жаңалыққа толы болды. Бұл орташа көлемді қозғалтқыш еді, төменгі санаттағы модельдерді қуаттандыруды жалғастырған Billancourt қозғалтқышын алмастырмады. Уақыт өте келе, автомобильдер ауырлап, тиімділігі артты, нәтижесінде Renault Billancourt қозғалтқышынан бас тартыға мәжбүр болды. Соның салдарынан, 1980 жылы Billancourt қозғалтқышы толық жойылған кезде Cléon Fonte қозғалтқышы кішкентай көлемді қозғалтқыш деп есептелді. Cléon Fonte қозғалтқышы Billancourt қозғалтқышының жетілдірілген нұсқасы емес, инженер Рене Вуайлат еңбегімен жаралған толыққанды жаңа қозғалтқыш. Екі қозғалтқыштың да бүйірлік кәмшафты және тізбекті немесе тік бұрандалы жетегі бар, сондықтан сырт көрінісінде ұқсастықтар кездеседі.