Кіріспе

Американдық актриса (1938–1981)
бапкер

1970-ші жылдары Вуд кинодан үзіліс жасады және екі қызы болды: бірі екінші күйеуі Ричард Грегсоннан, екіншісі Грегсонмен ажырасқаннан кейін қайта үйленген алғашқы күйеуі Роберт Вагнерден. Ол онжылдықта бар болғаны екі көркем фильмде ойнады, бірақ телевизиялық туындыларда жиірек көзге түсті, соның ішінде "Бұл жерден мәңгілікке дейін" (1979) фильмінің жаңа нұсқасында ойнап, "Алтын глобус" сыйлығын жеңіп алды. Вудтың фильмдері оның және жалпы Голливуд үшін "өсу кезеңін" білдірді. 1981 жылдың 29 қарашасында 43 жасында Вуд Санта-Каталина аралының жанындағы Тынық мұхитында, болашақтағы "Брейстурм" (1983) фильмінің түсірілімінен демалыс алғанда суға батып қайтыс болды. Ол күйеуі Вагнермен және "Брейстурм" фильмінің әріптесі Кристофер Уокенмен бірге болды. Оның өліміне байланысты оқиғалар куәгерлердің әртүрлі айғақтарын тудырды, нәтижесінде Лос-Анджелес округінің шериф департаменті, сот-медициналық сарапшылардың тапсырмасымен, 2012 жылы оның өлім себебін "суға бату және басқа анықталмаған факторлар" деп белгіледі. 2018 жылы Вагнер оның өліміне қатысты ағымдағы тергеуде қызығушылық тудыратын тұлға ретінде танылды.

Ерте өмір

Вуд 1938 жылғы 20 шілдеде Сан-Францискода Натали Захаренко болып дүниеге келді. Оның анасы Мария Зудилова (1908–1998) және екінші күйеуі Николас Захаренко (1912–1980) болды. Оның анасы (Мария, Мари және Мусия есімдерін де қолданған) Барнаул қаласынан шыққан. Вудтың анасының әкесі сабын және шам фабрикаларына, сондай-ақ Барнаулдың сыртындағы мүліктің иесі болған. Ресей Азамат соғысы басталғанда, оның отбасы Ресейден Қытайға қашып, Харбин қаласына босқындар ретінде қоныстанды. Оның анасы 1925 жылдан 1936 жылға дейін армян механик Александр Татуловқа үйленген. Олардың Ольга (1928–2015) есімді қызы болды және 1930 жылы кемемен АҚШ-қа көшіп, алты жылдан кейін ажырасты. Вудтың әкесі Уссурийск қаласынан келген ағаш шебершісі болған. Оның әкесінің әкесі шоколад фабрикасының қызметкері, соғыс кезінде большевиктерге қарсы азаматтық күштерге қосылған. Ол Владивостокта Қызыл Армия мен Ақ гвардияшылар арасындағы көше шайқасында қаза тапты. Осыдан кейін оның жесірі мен үш ұлы Шанхайға қашып, 1927 жылы Вудтың әжесі қайтадан үйленген кезде Ванкуверге көшіп барды. 1933 жылы олар АҚШ-қа көшіп келді. Уэллс кейінірек Вудтың "өте жақсы, тіпті қорқынышты" кәсіби актер екенін айтты. Ол сондай-ақ "Натали сценарий бойынша емес, жүрегімен ойнайды" деді. Вуд Пишельдің тағы бір фильмінде – "Кейіл аяқкиім киген" фильмінде түсті, содан кейін 20th Century Fox студиясына шақырылып, "The Ghost and Mrs. Muir" (1947) фильмінде Джин Тиернидің қызының рөлін ойнады.

34-ші көшедегі керемет

Вудтың балалық шағында ең танымал фильмі — «34-ші көшедегі ғажайып» (1947) фильмі, онда Морин О’Хара мен Джон Пэйн ойнады. Ол Эдмунд Гвенн сомдаған мейірімді универмаг қызметкерінің нағыз Санта-Клаус екеніне сене бастайтын циник қыздың рөлін ойнайды. Фильм Рождество классикасына айналды; Вуд бұл фильмнен кейін Голливудтағы ең үздік балалар жұлдыздарының қатарына енді және оның танымал болуы соншалықты жоғары болды, тіпті Macy’s оны дүкеннің жылдық Алғыс айту күні шеруіне қатысуға шақырды. Кино тарихшысы Джон С. Тиббетс «Ғажайыптан» кейінгі бірнеше жыл бойы Вуд отбасылық фильмдерде қыз рөлінде ойнағанын жазды: «Дрифтвуд» (1947), Republic студиясында; «Скудда Ху! Скудда Хей!» (1948); «Chicken Every Sunday» (1949); «The Green Promise» (1949); Фред МакМюррейдің қызы «Father Was a Fullback» (1949) фильмінде О’Харамен бірге; Маргарет Суллаванның қызы «No Sad Songs for Me» (1950); кіші қарындасы «Our Very Own» (1950); «Never a Dull Moment» (1950); Джеймс Стюарттың қызы «The Jackpot» (1950); «Dear Brat» (1951); Джоан Блонделлдің қарапайым қызы «The Blue Veil» (1951); «The Rose Bowl Story» (1952); және «Just for You» (1952); Бетт Дэвис кейіпкерінің қызы «The Star» (1952); Барлығында Вуд бала кезінде жиырмадан астам фильмде ойнады. Ол сонымен қатар «Kraft Theatre» және «Chevron Theatre» телешоуларында да пайда болды. Вуд актрисалық мансабының алғашқы жылдарында кәмелетке толмағандықтан, ол келісімшарт жасалған студияларда білім алды. Калифорния заңына сәйкес, 18 жасқа дейінгі бала актерлер күніне кем дегенде үш сағат сыныпта болуы керек еді, деп хабарлайды Харрис. «Ол үздік оқушы болды» және арифметикадан жақсы нәтиже көрсеткен санаулы бала актерлердің бірі. Оны «Жүлік пен Мьюр ханым» (1947) фильмінде режиссерлік еткен Джозеф Л. Манкиевич: «Менің өмірімдегі барлық жылдарыма қарағанда, одан ақылды бала көрген емеспін» деді. Вуд өзінің сол кездегі өмірін еске алып, былай деді: «Мен әрқашан кінәлі сезінетінмін, өйткені түсірілім тобы менің үш сағаттық оқуымды аяқтауымды күтіп отырғанын білдім. Мұғалім бізді босатқан соң, мен мүмкіндігінше жылдам түсірілім алаңына жүгіріп барам». Вудтың анасы оның ерте мансабында маңызды рөл атқарды, оны жаттықтырып, тіпті Вуд агенттерге ие болғаннан кейін де оның мансабының кейбір аспектілерін қатаң бақылады. Бала актриса ретінде Вуд бұқаралық ақпарат құралдарының көп назарына іліккен. Тоғыз жасында Parents журналы оны «жылдың ең қызықты жасөспірім киножұлдызы» деп атады.

Жасөспірімдер жұлдызы

1953–54 жылдарғы телесезон ішінде Вуд «ABC» телеарнасының «The Pride of the Family» комедиялық сериалында Энн Моррисон, жасөспірім қыздың рөлін ойнады. Ол «The Pepsi Cola Playhouse», «Public Defender», «Mayor of the Town», «Four Star Playhouse», «The Ford Television Theatre» және «General Electric Theater» эпизодтарында, сондай-ақ «Heidi» телеверсиясында жасөспірім ретінде пайда болды. Ол «GE Театрының» «Карнавал» эпизодын өміріндегі ең жақсы туындыларының бірі деп есептеді. Ол «Голливудтағы Studio One», «Camera Three», «Kings Row», «Studio 57», «Warner Brothers Presents» және «The Kaiser Aluminum Hour» сияқты антологиялық телешоуларда эпизодтық рөлдерде ойнады. Джон Фордтың «The Searchers» (1956) фильмінде шағын, бірақ шешуші рөлді ойнады және «Түндегі зар» (1956) фильмінде басты әйел рөліне ие болды.

Таб Хантер мен Марджори Морнингстар

Вуд 1956 жылы Ван Нюис орта мектебін бітірді. Ол Warner Brothers компаниясымен келісімшартқа отырды және онжылдықтың қалған бөлігінде көптеген "досы ретіндегі" рөлдерде ойнады, бірақ олар оны қанағаттандырмады. Студия оны Таб Хантермен бірге екі фильмге түсірді, осы екеуліктің кассалық табысқа айналуын үміттенеді, бірақ бұл жоспар іске аспады: «Отты төбелер» (1956), вестерн, және «Ол қалдырып кеткен қыз» (1956). Ол «Conflict» сериалының бірнеше эпизодтарында қонақ ретінде ойнады. Warner Bros. оны Эфрем Зимбалист кішінің қатысуымен «Bombers B 52» (1957) фильмінде түсіруге тырысты. Содан кейін оған «Марджори Морнингстар» (1958) атты мәртебелі жобада басты рөл берілді. «Марджори Морнингстар» рөлінде Вуд Нью-Йорк қаласындағы жас еврей қызының рөлін ойнады, ол өзінің жеке жолын табуға және жеке есімділігін қалыптастыруға тырысқанда отбасының әлеуметтік және діни талаптарымен күресуге мәжбүр болды.

Жасөспірімдік мансап

Тиббетс Вудтың «Тұтқын», «Із кесушілер» және «Таңғы жұлдыз» фильмдеріндегі кейіпкерлері оның актерлік стилінің кеңейіп бара жатқанын байқады. Ол 1960 жылы Джеймс Гарнермен бірге «Cash McCall» фильміндегі басты әйел рөліне оралды. Вуд «All the Fine Young Cannibals» (1960) фильмі сәтсіз аяқталғаннан кейін өзінің қарқынын жоғалтты. Вудтың мансабы ауысу кезеңінде болды, оған дейін ол бала немесе жасөспірім рөлдерін ойнаған болатын. Содан кейін ол 1961 жылы Уоррен Биттимен бірге Казанның «Шұрайлы шөп» фильмінде түсті. Казан 1997 жылғы естеліктерінде киноқоғамдастығының «білгіштері» оны актриса ретінде «тозығы жеткен» деп жариялағанын, бірақ ол оны келесі фильміне сұхбатқа шақыруды қалағанын жазды:

Казан Вудты «Шұрайлы шөп» фильміндегі әйел рөліне таңдады, осылайша оның мансабы қайта жанданды. Ол оның бұрынғы әдемі рөлдеріне қарамастан, олардан асып түсу үшін таланты мен жетілгендігі бар екенін сезінді. Фильмде Биттидің кейіпкері Вудтың кейіпкерімен жыныстық сезімдерден айырылып, нәтижесінде басқа, «ерке» қызға көшті. Вудтың кейіпкері сексуалдық жағдайға шыдамады және нервтік күйзелістен кейін психиатриялық клиникаға жатқызылды. Казан оны рөлге таңдауының себебі Вудтың мінезінде «әлеуметтік қысыммен шектелген, еркіндікке ұмтылатын, шынайы адал қасиетті» көргендігі екенін айтты, сондай-ақ «ол көздерімен нәрселерге жабысады», бұл оған ерекше ұнады. Осы фильмдегі ойнаған рөлінен кейін сыншы Паулин Кель «ақылды Натали Вуд – Голливудтың ең машинамен жасалған, тәжірибесіз актрисасы» деп бағалады. Вудтың көптеген фильмдері коммерциялық жағынан сәтті болғанымен, кейде оның актерлік шеберлігі сынға ұшырады. 1966 жылы Вуд «Өткен жылдың, осы жылдың және келесі жылдың ең нашар актрисасы» болғаны үшін Гарвард Лампуны сыйлығымен марапатталды. Ол марапатты жеке қабылдаған алғашқы адам болды. Гарвардтың «Кримсон» газеті оның «өте жақсы спортшы» екенін жазды.

Жеке күрестер мен мансаптық үзіліс

«Пенелопа» (1966) фильмі көрермендер тарапынан күтілгендей қабылдалмағаннан кейін Вуд актерлік мансабынан үш жылға үзіліс жасады. Ол «Мен саған ешқашан гүлдер бағын сыйламадым» фильміне түсуге шақырылған, бірақ ол онда ойнамады. Кейін Вуд «Пенелопаны» түсіру өте қиын болғанын айтты. «Түсірілім барысында әр күні қатты қиналып, денеме бөртпелер шықты, шынайы азап тарттым», – деп еске алады ол. «Режиссер Артур Хиллер маған: «Натали, менің ойымша, сен осы фильмге қарсы тұрсың» деп айта берді, ал мен азаптан жан қиып еденде ауналып жаттым». 1966 жылға қарай Вуд эмоционалдық тұрғыдан қиын жағдайға түсті және өзінің эмоционалдық проблемаларын шешу үшін кәсіби психолог көмегіне жүгінді. Ол Warner Bros. компаниясына келісімшартты бұзу үшін 175 000 доллар төледі және өзінің барлық командасын – агенттерін, менеджерлерін, жарнамашыларын, бухгалтерлерін және адвокаттарын жұмыстан босатты. Келесі жылдары Вуд психикалық денсаулығына көңіл бөлді және 1969 жылы үйленген Ричард Грегсонмен танысты.

Боб пен Кэрол , Тед пен Элис

Үш жылдық кинодан үзіліс алғаннан кейін Вуд Диан Кэннон, Роберт Калп және Эллиотт Гулдпен бірге «Боб пен Кэрол, Тед пен Элис» (1969) фильмінде ойнады, бұл фильм сексуалдық азаттық туралы комедия еді. Тиббетстің сөзінше, бұл оның ересектерге арналған фильмдерінде бейнеленген көптеген қиын мәселелерге юмордың құтқарушы күшін алғаш рет қолданған фильмі болды. Осы екі фильмнің арасында ол Майкл Кейнмен бірге «Пипер» (1975) фильмін түсірді. 1978 жылы Вагнердің прайм-тайм детективтік сериалы «Ауысу» да ол «Көпіршік ваннасынан шыққан қыз» рөлінде, ал 1979 жылы «Харт пен Харт» сериалында «Киножұлдыз» рөлінде эпизодтық түсірілімдерде ойнады. Тағы бір ұзақ үзілістен кейін ол Шон Коннеримен бірге «Метеор» (1979) апатты фильмінде және Джордж Сегал мен Валери Харпермен бірге «Америкадағы соңғы үйленген жұп» (1980) сексуалдық комедиясында ойнады. Соңғы фильмдегі оның ойыны мақталып, «Боб пен Кэрол, Тед пен Элис» фильміндегі рөлімен салыстырылды. «Соңғы үйленген жұпта» Вуд жаңалық ашты: таза, орта тап имиджіне ие актриса болғанымен, ол күйеуімен (Сегал) ашық түрде некелік талқылау кезінде «анау» сөзін қолданды. Өлген кезде Вуд 15 миллион долларлық «Миға шабуыл» (1983) ғылыми-фантастикалық фильмін түсіріп жатқан еді, онда Кристофер Уолкен де ойнады және режиссерлігін Дуглас Трумбулл жасады. «Миға шабуыл» фильмінің соңы қайта жазылуы керек болды және Вудтың кейіпкері кем дегенде үш сахнадан шығарылды, ал оның маңызды кадрларының бір бөлігінде оның орнына дублерлер мен дауыс көшірмелері пайдаланылды. Осы уақытқа дейін Вуд өзінің барлық маңызды сахналарын түсіріп бітірген еді, ал Трумбулл сценарийді қайта жазып, Натали Вудтың кіші қарындасы Лана Вудты Натали Вудтың қалған бірнеше сахналарына тартып, фильмді аяқтауды жалғастырды. Фильм 1983 жылдың 30 қыркүйегінде шықты және соңғы титрлерде Вудқа арналды.

Теледидар

Бұл кезеңде Вуд теледидарда үлкен жетістікке жетті, 1979 жылы "Крекер фабрикасы" үшін жоғары рейтингтер мен сыншылардың жоғары бағасын алды, әсіресе Ким Бейсинджер мен Уильям Девенмен бірге түсірілген "Бұл жерден мәңгілікке" (1979) мини-сериалының жаңа нұсқасы үшін. Вудтың соңғы фильмдегі ойыны 1980 жылы "Алтын глобус" сыйлығымен – "Ең үздік әйел актер" номинациясында марапатталды. Ол 1980 жылдың мамырында шыққан "Ева Райкердің естелігі" фильмінде ойнады, бұл оның аяқталған соңғы жұмысы болды. Ол 1982 жылдың 12 ақпанында Ахмансон театрында Венди Хиллермен бірге "Анастасия" спектаклінде сахнада алғаш рет өнер көрсетуге дайын болған. Вуд Барбара Вёрсбаның "Жүрек елі" кітабына кино құқығын сатып алып, Тимоти Хаттонмен бірге қатал мінезді ақын мен оның жас шәкірті арасындағы кәсіби романтикалық қарым-қатынас туралы драмада түсуді жоспарлаған. (Бұл материал ақырында 1990 жылы Джейн Сеймурдың басты рөлде ойнаған телефильмге бейімделді.) Ол сахнадағы Анастасия рөлінен кейін осы туындының киноға бейімделуінде де басты рөлді ойнауды күткен. Оның қайтысынан кейін "Тайм" журналы Вудтың мансабында сыншылардың мақтауы жиі кездеспегенін, бірақ "оның әрқашан жұмысы болғанын" атап өтті.

Қарым-қатынастар

Вудтың актер Роберт Вагнермен екі рет некеде болғаны көпке белгілі болды. Олар алғаш рет 1957 жылдың 28 желтоқсанында Аризона штатындағы Скоттсдейл қаласында тұрмысқа шықты, ол кезде Вуд 19 жаста болған. 1961 жылдың 20 маусымында жұбайлар бірлескен баспасөз хабарламасы арқылы ажырасып кеткенін хабарлады және он айдан кейін, 1962 жылдың 27 сәуірінде ажырасты. Осы алғашқы некеден кейін Вуд Уоррен Битти, Майкл Кейн және Дэвид Нивен-младшиймен кездесті. Сонымен қатар, ол 1965 жылы венесуэлалық аяқ киім өндіруші Ладислав Блатникпен келісімді бұзды. 1969 жылдың 30 мамырында Вуд үш жылға жуық танысқаннан кейін британдық продюсер Ричард Грегсонға үйленді. Олардың Наташа есімді қызы дүниеге келді (1970 жылдың 29 қыркүйегінде туған). Вуд 1971 жылдың 4 тамызында Грегсоннан ажырасуға өтініш берді, ал ажырасу 1972 жылдың 12 сәуірінде ресімделді. Болашақ Калифорния губернаторы Джерри Браунмен болған қысқа ғашықтықтан кейін Вуд 1972 жылдың қаңтар айының соңында Вагнермен қарым-қатынасын жаңартты. Олар 1972 жылдың 16 шілдесінде Малибудағы Парадайс Ков шығанағында тізілген "Рамблин Роуз" кемесінде қайтадан үйленді. Олардың қызы Кортни 1974 жылдың 9 наурызында дүниеге келді. 2015 жылы үшінші тарап көздері бұл мәлімдемені бірнеше рет жариялағаннан кейін, бұрынғы ФБР агенті Дональд Г. Уилсон өзінің және Вудтың 1973 жылдан 1977 жылға дейін төрт жыл бойы қарым-қатынаста болғанын ашық мойындады. Бұл қарым-қатынас оның Кортни Вагнермен жүкті болған кезде басталған. 2016 жылы Уилсон кабельдік телеарнасы Reelz үшін түсірілген деректі фильмде Вудпен болған қарым-қатынасы туралы камера алдында сөйледі.

Зорлау туралы айып

Сюзанна Финстадтың Вудтың 2001 жылғы өмірбаянында ол 16 жасында әйгілі актермен зорланғанын мәлімдейді, бірақ сол кітапта Финстад шабуылдаушының есімін атамады. Вудтың жақын достарының естеліктері арқылы, олардың ішінде актерлер Скотт Марлоу және Дэннис Хоппер болды, Финстад былай деді: 2018 жылдың шілдесінде Вудтың өміріне арналған 12 бөлімді подкаст барысында Вудтың қарындасы Лана Вудтың жасөспірім шағында зорланғанын айтты. Ол сондай-ақ, шабуыл Chateau Marmont ішінде кастинг кезінде болғанын және ол "бірнеше сағатқа" созылғанын мәлімдеді. Бұл мәлімдемені зерттеген профессор Синтия Люсияның айтуынша, Вудты зорлау өте қатыгез және зорлықпен жасалған. 2021 жылы, Кирк Дугластың қайтысынан бір жыл өткен соң, Лана "Кішкентай қарындас: Натали Вудтың құпиялы өліміне қатысты менің тергеуім" атты естеліктер жинағын жариялады және Дугласты Вудты зорлаған адам деп атады.

Өлім

1981 жылғы 29 қарашада Вуд 43 жасында «Брейнсторм» фильмін түсіру кезінде түсініксіз жағдайда қайтыс болды. Ол күйеуі Роберт Вагнердің 18 метрлік «Splendour» моторлық яхтасымен Санта-Каталина аралына демалыс күні саяхат жасаған. Оның суға батқанынан басқа, көптеген мән-жайлар белгісіз; мысалы, ол суға қалай түскені ешқашан анықталған жоқ. 28 қараша күні кешке Вуд Вагнермен, «Брейнсторм» фильмінің әріптесі Кристофер Уолкенмен және «Splendour» яхтасының капитаны Деннис Давернмен бірге болды. Билік оның денесін 29 қараша күні таңғы сағат 8-де қайықтан 2 шақырым қашықтықта, жағаға жағатын шағын «Valiant» надуыш қайығымен бірге тапты. Вагнер оның ұйықтап кеткен кезде қасында болмағанын айтты. Денсаулық сақтау министрлігінің сараптамасы оның денесінде және қолында көк дөңестер, сол жақ жағында сызақтар бар екенін көрсетті, бірақ бұл жарақаттардың қалай және қашан пайда болғаны туралы мәлімет жоқ. Даверн бұрын Вуд пен Вагнердің сол түні дауласқанын айтқан, бірақ Вагнер сол кезде оны жоққа шығарған. «Жүрегімнің бөлшектері» атты естеліктерінде Вагнер Вуд жоғалып кеткенге дейін онымен пікір келіспегенін мойындады. Оның қарындасы Лана Вуд жүзе алмайтынын және өмір бойы судан қорқып жүргенін айтты, сондықтан ол яхтадан жалғыз надуыш қайықпен кетпегенін мәлімдеді. Жақын жердегі қайықта болған екі куәгер түнде әйелдің көмекке шақырып айқайлағанын естігенін хабарлады. Вуд Лос-Анджелестегі Вествуд Вилидж Мемориал Паркіне жерленді. Халықаралық БАҚ өкілдері, фотографтар және жұртшылық оның жерлеу рәсіміне қатысуға тырысты, бірақ барлығы зираттың қабырғасының сыртында болуға міндеттелді. Қатысқандардың арасында Франк Синатра, Элизабет Тейлор, Фред Астер, Рок Хадсон, Дэвид Нивен, Грегори Пек, Джин Келли, Элия Казан және Лоренс Оливье болды. Оливье қызметке қатысу үшін Лондоннан ұшып келді. Іс 2011 жылдың қараша айында Даверн бастапқы тергеу кезінде полицияға жалған мәлімдеме бергенін және Вуд пен Вагнердің сол түні дауласқанын ашық айтқаннан кейін қайта ашылды. Ол Вудтың Уолкенмен әдемілікке құмарланғанын, Вагнердің қызғанышпен және ашумен толғанын және Вагнердің Давернге іздеу шамдарын қосуға және Вудтың жоғалуы туралы билік органдарына хабарлауға кедергі келтіргенін айтты. Даверн Вагнердің оның өліміне кінәлі екенін мәлімдеді. Уолкен адвокат жалдап, тергеуге көмектесті және билік оны күдікті деп санамады. 2012 жылы Лос-Анджелес округінің бас дәрігері Лакшмананан Сатьявагисваран Вудтың өлім куәлігін түзетіп, өлім себебін «көзді жұмып суға бату және басқа анықталмаған факторлар» деп өзгертті. Түзетілген құжатта Вудтың суға қалай түскені «нақты белгілі емес» екені айтылды. Тергеушілер сот-медициналық сарапшылар бюросына бұл жағдайды талқылауға немесе пікір білдіруге тыйым салды. Сот-медициналық сарапшы Майкл Хантер Вудтың Синтроид дәрісін қабылдағандықтан көк дөңеске бейім болғанын болжады. 2020 жылы Вуд қайтыс болған кезде Ногучидің бұрынғы стажері және дәрігері көк дөңестердің көп екенін және қайықтан лақтырылған адамға сәйкес келетінін мәлімдеді. Ол бұл байқауларын Ногучиге жеткізгенін айтты. 2018 жылдың ақпанында Вагнер полиция тарапынан тергеу барысында қызығушылық танытушы адам деп танылды. Полиция Вуд жоғалу алдында Вагнердің онымен бірге болғанын білетінін мәлімдеді. 2018 жылғы Los Angeles Times газеті 2013 жылғы сот сараптамасының есебіне сілтеме жасап, Вудтың оң қолтығында, сол білегінде және оң тізесінде түсініксіз жаңа көк дөңестер, мойнында сызақ және маңдайында сызақ болғанын хабарлады. Билік өкілдері оның суға батудан бұрын шабуылға ұшырауы мүмкін екенін айтты.

Фильмдегі суреттер

2004 жылғы "Натали Вудтың құпиясы" телефильмі Вудтың өмірі мен мансабын көрсетеді. Ол Сузан Финстадтың "Наташа: Натали Вуд өмірбаяны" және Уоррен Г. Харристің "Натали мен Р. Дж." өмірбаяндарына негізделген. Джастин Уэдделл Натали Вуд рөлін сомдайды.

Мұра

Вуд – бала кезінде актерлік өнерде жетістікке жеткен, содан кейін ересектер киносында да танымал болған санаулы актерлердің бірі еді. Вудтың мансабы Ескі Голливуд пен Жаңа Голливудтың арасын байланыстырған көпір болды. 1969 жылғы «Боб және Кэрол және Тед және Элис» фильмі – Вудтың кәсіби және жеке өміріндегі қиындықтардан кейін түсірген табысты туындысы, ол оның екі дәуірдің актрисасы ретіндегі беделін нығайтты.