Ракель Уэлч: Американдық актрисаның өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық актриса (1940–2023)

Джо Ракель Уэлч (5 қыркүйек 1940 – 15 ақпан 2023) – американдық актриса. Уэлч алғаш рет «Фантастикалық саяхат» (1966) фильміндегі рөлімен көзге түсті, содан кейін 20th Century Fox компаниясымен ұзақ мерзімді келісімшартқа қол қойды. Олар оның келісімшартын британдық Hammer Film Productions студиясына берді, ол үшін «One Million Years B. C.» (1966) фильмін түсірді. Уэлчтің фильмде бар болғаны үш сөйлеген сөзі болса да, оның жауын терісінен тігілген бикинидегі суреттері бестселлер айналып, оны халықаралық секс-символға айналдырды. Кейін ол «Бейнелеп» (1967), «Бандолеро!» (1968), «100 Мылтық» (1969), «Мира Бреккенридж» (1970), «Ханни Колдер» (1971), «Канзас-Сити бомбалаушысы» (1972), «Шейланың соңғысы» (1973), «Үш мушкетер» (1973), «Жабайы кеш» (1975) және «Ана, құмыралар мен жылдамдық» (1976) фильмдерінде ойнады. Ол бірнеше теледидарлық эстрадалық бағдарламаларға қатысты. Мықты әйел кейіпкерлерін сомдауы арқылы, дәстүрлі секс-символдың стереотиптерін бұзуға көмектесіп, Уэлч 1960 және 1970 жылдардың ерекше кино образын жасады. Оның 1960 жылдардың ортасында жұлдызды атаққа көтерілуі Голливудтың «алтын шашты қаһарманды» жарнамалауын тоқтатуға ықпал етті. «100 Мылтық» фильмінде Джим Браунмен түсірген махаббат көрінесі нәсілдер аралық қарым-қатынасты бейнелеуімен кинематография тарихына енді. Ол 1974 жылы «Үш мушкетер» фильміндегі Констанс Бонасьё рөлі үшін «Алтын глобус» сыйлығын «Музыкалық немесе комедиядағы үздік актриса» номинациясы бойынша жеңіп алды және келесі жылы оның жалғасында осы рөлді қайта ойнады. Сондай-ақ, ол «Өлуге құқық» (1987) фильміндегі рөлі үшін «Телефильмдегі үздік актриса» номинациясы бойынша «Алтын глобус» сыйлығына ұсынылды. Оның соңғы фильмі – «Латын сүйіктісі болу қалай?» (2017). 1995 жылы «Empire» журналы Уэлчті «Фильм тарихындағы 100 ең секси жұлдыздың» бірі деп таңдады. «Playboy» журналы Уэлчті «ХХ ғасырдың 100 ең секси жұлдызы» тізімінде үшінші орынға қойды.

Ерте өмір

Уэлч 1940 жылдың 5 қыркүйегінде Иллинойс штатының Чикаго қаласында Джо Ракель Техада болып дүниеге келді. Ол Армандо Карлос Техада Уркизо мен Жозефина Сара Холлдың тұңғыш баласы еді. Оның әкесі, Армандо Техада, Боливияның Ла-Паз қаласынан келген авиациялық инженер, Агустин Техада мен Ракель Уркизоның ұлы. 2010 жылы оның "Ракель: Клеавидтен тыс" атты мемуары жарық көрген кезде, оның туысы, боливиялық саясаткер Лидия Гейлер Техада Боливияның алғашқы әйел президенті және Америкадағы екінші патша емес әйел мемлекет басшысы болды. Уэлч әкесінің анасының құрметіне аталған. Оның анасы, Жозефина Холл, сәулетші Эмери Стэнфорд Холл мен оның әйелі Клара Луиза Адамстың қызы болды; ол отарлық ағылшын тегінен шыққан. Уэлчтің Джеймс "Джим" Техада есімді кіші інісі және Гейл Техада есімді кіші сіңлісі болды. Уэлч екі жасқа толғанда отбасы Иллинойс штатынан Калифорния штатының Сан-Диего қаласына көшіп келді. Уэлч әр жексенбі сайын анасымен бірге Пасифик Бич пресвитериан шіркеуіне қатысты. Кішкентай кезінде Уэлч өнер көрсетуші және ойын-сауық беруші болуды армандады. Ол жеті жасында балетке оқуға түсті, бірақ он жылдық оқудан кейін, он жеті жасында мұғалімі оған кәсіби балет труппаларына қажетті дене бітімі жоқ екенін айтқан соң, оны тастады. 14 жасында ол "Фотогенді" және "Контурлы" сұлулық атақтарын жеңіп алды. Бұл сұлулық сайыстарының ұзақ тізбегі ақырында Калифорнияның сұлуы атағына жеткізді. Ол мектепті бітіргеннен кейін ата-анасы ажырасып кетті. Уэлч 1958 жылы орта мектепті үздік бітірді, ал келесі жылы орта мектептегі жарына, Джеймс Уэлчке үйленді. Ол оның тегін қабылдап, өмірінің соңына дейін сақтап қалды. Ол жергілікті театрлық қойылымдарда бірнеше рөлдерді ойнады. Отбасылық өмірі мен теледидардағы міндеттері тым ауыр болғандықтан, ол драма сабақтарынан бас тартты. Джеймс Уэлчтен ажырасқаннан кейін ол екі баласымен бірге Даллас, Техас қаласына көшіп, Нейман Маркустың моделі және коктейль әкелуші ретінде "қиын жағдайда" өмір сүрді.

1964-1966: Алғашқы жұмыстар мен жаңалық

Уэлч бастапқыда Далластан Нью-Йоркке көшуді жоспарлаған, бірақ 1963 жылы Лос-Анджелеске оралып, киностудиялардағы рөлдерге өтініш беруді бастады. Ол "Тандербол" фильміндегі Домино рөліне үміткер ретінде қарастырылды және продюсер Саул Дэвидтің әйелі оны 20th Century Fox студиясына ұсынды, онда Кертистің көмегімен келісімшартқа отырды. Саул Дэвидтің "Біздің агент Флинт" фильміне кастингтен өткеннен кейін, ол Дэвидтің ғылыми-фантастикалық фильмі "Фантастикалық саяхат" (1966) басты рөліне ие болды. Фильмде ол жарақат алған ғалымның денесіне кішірейтіліп жіберілетін медициналық топтың мүшесін сомдады, олардың міндеті оның өмірін сақтап қалу болды. Фильм сәтті аяқталып, оны жұлдызға айналдырды. "The New York Times" газеті фильм туралы (1966 жылы Ұлыбританияда, ал 1967 жылы АҚШ-та көрсетілген) жазған рецензиясында оны "әйелзатына арналған керемет, тыныс алатын монумент" деп атады. Бір автор былай деді: "Ол фильмде үш рет қана сөйлесе де, жүн бикинидегі әдемі келбеті оны жұлдызға айналдырып, миллиондаған жас кино көрермендердің арманына айналдырды". Оның бикинидегі суреті бестселлер афишаға айналып, оны бірден сәнге енген қызға айналдырды. Фильм Уэлчтің сол дәуірдің жетекші секс-символы ретіндегі беделін арттырды. 2011 жылы "Time" журналы Уэлчтің B.C. бикиниін "Поп-мәдениеттегі ең үздік он бикини" тізіміне қосты. 1966 жылы Уэлч Марчелло Мастрояннимен бірге Джозеф Е. Левиннің "Атып айқайла, атып айқайла, мен түсінбеймін" атты итальяндық қылмыс фильмінде ойнады. Сол жылы ол "Секс квартеті" фильмінде "Фата Елена" бөлімінде Елена рөлінде пайда болды. "Ең ескі кәсіп" (1967) антологиялық комедиялық фильмінің актерлік құрамындағы жалғыз американдық ол болды; оның бөлімін Майкл Пфлегар режиссерлік етті. Италияда ол MGM үшін түсірілген "The Biggest Bundle of Them All" (1968) тонау фильмінде де ойнады. Ол Эдвард Г. Робинсонмен бірге түсті, ол Уэлч туралы: "Оның керемет денесі бар екенін айтуым керек. Ол жақсы жарнамалық кампанияның нәтижесі. Ол осы деңгейге жетеді деп үміттенемін, өйткені денеңмен көпке дейін жүре алмайсың" деді.

1967-1979: Халықаралық жұлдыздық

Оның алғашқы басты рөлі – британдық Модести Блейз стиліндегі тыңшы фильмі "Fathom" (1967), ол 20th Century Fox үшін Испанияда түсірілді. Екінші бөлімнің режиссері Питер Медак Уэлчтің "сол кезде өте тәжірибесіз болғанын, тіпті американдық барабаншы қыздарының бірі сияқты" деді. Бірақ ол тырысты, күн сайын түсірілгендерді қарап, біртіндеп жақсара түсті. "Бұл кім, ақымақ әйел?" дейтін адамдар. Бірақ мен: "Күте тұрыңдар. Ол сәтті болады деп ойлаймын." Ол маған өте ұнады, өйткені ол шынайы адам еді. Оның әдемі денесі болды, ол әрқашан көмектеседі. Уэлч өзінің рөлін "үлкейтілген Барби қуыршағы" деп атады. Оның өнерін бағалап, Los Angeles Times киносыншысы: "Ракель Уэлчтің әрбір жаңа фильмі Мария Монтестің қайтыс болғанда қалыпты бұзбағанын дәлелдейді. Мария сияқты Ракель де актерлік шеберлігімен көзге түспейді, бірақ екеуі де осы ең сезімтал шпиондық фильмдерге түсу үшін туған сияқты" деді. Осы кезде Уэлч Фоксқа жылына бір фильмнен төрт фильм қарыз болды. Ол және Кертис өздерінің "Curtwel" атты продюсерлік компаниясын құрды. Англияда ол Питер Кук пен Дадли Мурдың "Bedazzled" (1967) комедиясында "Күшті құштарлық" бейнесінде пайда болды. "Bandolero!" (1968) батыс фильмі де танымал болды, ол Техас штатының Дель-Рио қаласындағы Аламо ауылында түсірілді. Ол Джеймс Стюарт пен Дин Мартинмен бірге ойнады. "Менің ойымша, ол жақсы дамиды", - деді Стюарт Уэлч туралы. "Бұл Энн Банкрофттың қайта келгені" деп ешкім айқайламайды, - деді Уэлч өзінің өнері туралы, - "бірақ кем дегенде мен жартылай жалаңаш жүретін Мисс Секспот емеспін." Уэлч 1969 жылы Том Гриздің режиссерлік еткен және Испанияның Альмерия қаласында түсірілген "100 Rifles" фильмінде бостандық күрескерінің рөлін ойнады. Сондай-ақ, онда Джим Браун, Берт Рейнольдс және Фернандо Ламас ойнады. Фильм сол кезде көпшіліктің назарына ілікті, өйткені ол Уэлч пен Браунның арасындағы махаббат сахнасын қамтиды, ол Голливудтың экрандағы нәсілдер аралық жақындыққа қарсы табуын бұзды. Фильм "Душ сахнасы" үшін есте қалды, онда Уэлч пойыздағы жауынгерлерді жол бойындағы су мұнарасында душ қабылдау арқылы алаңдатады. Режиссер Гриз Уэлчті сахнаны жалаңаш түсіруге көндіруге тырысты, бірақ ол бас тартты. Бұл Уэлчтің экранда жалаңаш болуға қарсылық білдірген көптеген жағдайларының бірі болды және ол жалаңаш ойнауды немесе кейіпке түсуді қалаған продюсерлерге қарсы бірнеше жыл бойы бас тартты. 1969 жылы Уэлч триллер "Flareup" фильмінде де ойнады және "The Magic Christian" қара комедиясында қосалқы рөлде болды. Уэлчтің ең даулы рөлі "Myra Breckinridge" (1970) фильмінде болды. Ол фильмдегі транссексуалдық қаһарманның рөлін актриса ретінде қабылдау үшін ойнады. Оның келбеті мен даңқы Playboy журналына оны 1970-ші жылдардың "Ең қалаулы әйел" деп атауға себеп болды. Уэлч өзінің танымалдылығына байланысты 1970 жылдары бірнеше рет "Оскар" сыйлықтарының салтанатында өнер көрсетті. Ол Голди Хоунның атынан үздік әйелдің қосалқы рөлі үшін "Оскар" сыйлығын қабылдады, өйткені Хоун оны қабылдауға бара алмады. 1970 жылы 26 сәуірде CBS телеарнасы оның "Raquel!" атты арнайы бағдарламасын шығарды. Премьера күні шоу Ұлттық ARB рейтингтерінде 51 пайыздық үлес алды және бір түнде Нью-Йорк Нильсен рейтингінде 58 пайыздық үлес алды. Сол жылы Уэлч Ричард Джонсонмен бірге "The Beloved" фильмінде ойнады, ол Кипрде түсірілді. 1971 жылы Уэлч Испанияда түсірілген "Tigon" және "Curtwel" атты компаниялардың "Hannie Caulder" батыс фильмінде басты рөлді ойнады. Уэлч батыс фильмдерінде басты рөлді ойнаған бірнеше актрисалардың бірі болды. "Hannie Caulder" кейінгі кек алу фильмдеріне елеулі әсер етті, режиссер Квентин Тарантино оны 2003 жылғы "Kill Bill: Volume 1" фильміне шабыт ретінде атады. Келесі жылы, 1972 жылы Уэлч "Kansas City Bomber" фильмінде ойнады, онда ол дерби жұлдызының және бақытты жеке өмірге деген құштарлығын және жұлдыз болу арманын теңестіруге тырысатын жалғызбасты ананың рөлін ойнады. "Life" журналы Уэлчті өзінің рөлі үшін "көліктегі ең қызғылт зат" деп атады. Фильмнің түсірілімі алты аптаға тоқтатылды, өйткені Уэлч өзінің кейбір каскадтарын жасап, билегін сындырды. Бұл аралықта ол Будапештке ұшып барып, Ричард Бертонмен бірге "Bluebeard" фильмінде камео түсірді және Бертонның сол кездегі әйелі Элизабет Тейлордың қырық жасқа толуына арналған салтанатты кешке фотоға түсті, тіпті Тейлор оны арнайы шақырмаған болса да. Критикалық жетістік деп саналмағанына қарамастан, "Kansas City Bomber" 1970 жылдардың басында гендерлік қатынастарды суреттеуімен танымал болды. 2012 жылы GQ журналына берген сұхбатында Уэлч фильмде бейнеленген дерби әлемі туралы ойын бөлісті: "Сол жерде көптеген әйелдер бар, бірақ кеңседегі ер адамдар оны басқарып отыр. Менің ойымша, бұл сол кезде көптеген әйелдер өміріне қатысты жақсы метафора." 1975 жылы Уэлч "The Wild Party" фильмінде ойнады және Шермен бірге "I'm a Woman" дуэтін орындады. Ол содан кейін Питтер Йейтс режиссерлік еткен "Mother, Jugs & Speed" (1976) әрекет комедиясында Билл Косби мен Харви Кейтелмен бірге ойнады. Уэлчтің кейіпкері, жұмысқа орналасуға қатысты сексуалдық кемсітуді сотқа шағымданудан кейін жөнелткіштен шұғыл медициналық техникаға көтерілді, бұл феминизмнің және тең жұмысқа тең жалақының ерте мысалы болып табылады, өйткені ол "әйелдерге бұрынғы жұмыс істеуге рұқсат етілмеген" жұмысты істейді. 1977 жылы Уэлч француз фильмі "Animal" фильмінде Жан Поль Бельмондомен бірге ойнады. Ол сонымен қатар британдық "The Prince and the Pauper" атты шабуылдаушы фильмде де ойнады. Уэлч 1978 жылы "The Muppet Show" бағдарламасында қонақ ретінде пайда болды, онда ол Мисс Пиггимен бірге "I'm a Woman" әнін орындады.

Her first starring vehicle, the British Modesty Blaise style spy film Fathom (1967), was filmed in Spain for 20th Century Fox. Second unit director Peter Medak said Welch "was at that time quite inexperienced, exactly like one of those American drum majorettes. But she tried very hard and went to see the rushes each day, gradually improving. 'Who's this dumb broad?' people used to say. But I said: 'You wait. I'll bet she makes it.' I liked her very much because she was such a genuine person. And she had a beautiful body which always helps." Welch said her role was "a blown up Barbie doll". Reviewing her performance, the Los Angeles Times film critic said that "each new Raquel Welch picture brings further proof that when Maria Montez died they didn't break the mold. Like Maria, Raquel can't act from here to there, but both ladies seem to have been born to be photographed this sappiest of spy pictures." At this stage, Welch owed Fox four films, at one a year. She and Curtis also established their own production company, Curtwel. In England, she appeared as Lust incarnate in the Peter Cook–Dudley Moore comedy, Bedazzled (1967), a Swinging Sixties retelling of the Faust legend. It was popular, as was the Western, Bandolero! (1968), which was shot in Del Rio, Texas, at the Alamo Village. She co starred with James Stewart and Dean Martin. "I think she's going to stack up all right," Stewart said of Welch. "No one is going to shout, 'Wow it's Anne Bancroft all over again'," said Welch of her performance, "but at least I'm not Miss Sexpot running around half naked all the time." Welch starred as a freedom fighter leader in 100 Rifles, a 1969 western directed by Tom Gries and filmed in Almería, Spain. It also starred Jim Brown, Burt Reynolds, and Fernando Lamas. The film provoked publicity and controversy at the time because it included a love scene between Welch and Brown that breached Hollywood's taboo against onscreen interracial intimacy. The film is remembered for the spectacular "Shower Scene" in which Welch distracts the soldiers on the train by taking a shower at a water tower along the tracks. The director, Gries, tried hard to convince Welch to do the scene naked, but she refused. It was one of the many instances Welch resisted going nude on screen and pushed back for years against producers who wanted her to act or pose nude. In 1969, Welch also starred in the thriller Flareup and had a supporting role in the dark comedy The Magic Christian. Welch's most controversial role came in Myra Breckinridge (1970). She took the role of the film's transsexual heroine in an attempt to be taken seriously as an actress. Her looks and fame led Playboy to dub her the "Most Desired Woman" of the 1970s. Welch presented at the Academy Awards ceremony several times during the 1970s due to her popularity. She accepted the Best Supporting Actress Oscar on behalf of fellow actress Goldie Hawn when Hawn could not be there to accept it. On April 26, 1970, CBS released her television special Raquel!. On the day of the premiere, the show received a 51 percent share on the National ARB Ratings and an overnight New York Nielsen rating of 58 percent share. Also that year Welch starred in The Beloved with co star Richard Johnson, which she co produced and filmed in Cyprus. In 1971, Welch had the title role in Hannie Caulder, a Western produced by Tigon and Curtwel, which was shot in Spain. Welch was one of the few actresses, and one of the earliest, who had a lead role in a Western film. Hannie Caulder was a significant influence on later revenge films, with director Quentin Tarantino citing it as an inspiration for his 2003 film, Kill Bill: Volume 1. The following year, in 1972, Welch starred in Kansas City Bomber, in which she played a hardened derby star and single mother who tries to balance her desire for a happy personal life and her dreams of stardom. Life magazine dubbed Welch the “hottest thing on wheels” for her role. The production of the film shut down for six weeks after Welch broke her wrist doing some of her own stunts. In the interim, she flew to Budapest and filmed a cameo in Bluebeard opposite Richard Burton, and was photographed at a lavish party thrown by Burton for his then wife Elizabeth Taylor's fortieth birthday, even though Taylor had specifically uninvited her. Despite not being considered a critical success, Kansas City Bomber was noted for its depiction of gender relations in the early 1970s. In a 2012 interview with GQ, Welch reflected on the roller derby world depicted in the film: “You have all those women out there, but the men in the front office are really running it. Which I thought was a really nice metaphor for the way a lot of women felt about their lives at that time.” In 1975, Welch appeared in The Wild Party and also performed a duet with Cher, singing "I'm a Woman" on an episode of The Cher Show. She then co starred with Bill Cosby and Harvey Keitel in the action comedy Mother, Jugs & Speed (1976), directed by Peter Yates. Welch's character, promoted from Dispatcher to Emergency Medical Technician after threatening a sexual discrimination lawsuit, is an early example of feminism and equal pay for equal work as she breaks the "glass ceiling" doing a "man's work". In 1977, Welch acted in the French film Animal, co starring with Jean Paul Belmondo. She also starred in the British swashbuckling adventure The Prince and the Pauper. Welch made a guest appearance on The Muppet Show in 1978, where she sang "I'm a Woman" with Miss Piggy.

Теледидар

1982 жылы Уэлч NBC арнасы үшін «The Legend of Walks Far Woman» атты вестерн фильмінде түсті. «Телевизиядағы алғашқы драмалық дебюті» деп танымал болған Уэлч Монтанадағы 19 ғасырлық үнді қызының рөлін ойнады. 1987 жылы Уэлч «Өлуге құқығы» теледрамасында ойнады, онда ол колледж профессоры және Лу Гериг ауруына шалдыққан екі баланың анасы болып бейнеленді, сонымен қатар қадір-қасиетпен өлуді сұрайды. Ол осы рөлі үшін «Алтын глобус» сыйлығына «Үздік әйел актері» номинациясын алды. Уэлч «Шағын қаладағы дау» (1988), «Жұмақтың қиындықтары» (1989) және «Шырша әні» (1993) телефильмдерінде ойнады. 1995 жылы ол «Лоис пен Кларк: Суперменнің жаңа шытырман оқиғалары» фильмінде эпизодтық рөлде ойнады. 2-маусымның «Жоғары сападағы көшірме» атты эпизодында Уэлч Кларктың Супермен екенін жариялаумен қорқытқан тележурналист және кісі өлтіруші рөлін ойнады. 1996 жылы Уэлч CBS арнасы жойылғанын жоспарлаған «Орталық парк Батыс» түнгі жаңалықтар операсының актерлік құрамына қосылды, бірақ сериалды құтқару үшін продюсер Даррен Стар бірінші маусымның соңында рейтингтерді көтеруге тырысты. Ол «Сабрина, жасөспірім колдовствогер» (1997) американдық комедиялық сериалында қонақ ретінде ойнады, онда ол Плезурдом әлемінен келген Сабринаның әйел апасы Веста рөлін сомдады. Уэлч «Джорджтың жазы» (1997) атты комедиялық сериалдың «Сейнфелд» 8-маусымының финалында өзін асыра көрсетіп, өте ызалы нұсқада ойнады. Zap2it сайты «Сейнфелдтің» ең үздік 10 эпизодының бірі деп бағалаған эпизодта, сериал кейіпкері Крамер Уэлчті Тони сыйлығын жеңіп алған «Скарсдейл тосын сыйы» мюзиклінің басты рөлінен босатуға мәжбүр болады, ал Элейн кейіпкері көшеде кездейсоқ кездескеннен кейін онымен «мысық төбелесіне» түседі. «Отбасының драма королевасы» Дора апасы рөліндегі Уэлч өзінің 40 жылдық мансабында алғаш рет латиноамерикандық тегін мойындады. Ол 2012 жылы «CSI: Майами» сериалында қонақ ретінде ойнады және 2013 жылы Lifetime арнасының «Versace үйі» түпнұсқа фильмінде Люсия апасы рөлін сомдады. 2015 жылы ол «Соңғы мұра» теледрамасында Салли Мэй Андерсон рөлін ойнады. Уэлч Барри Уотсонның кейіпкерінің қалың жұбайын «Менің әкеме кездесуге шақыру» (2017) канадалық комедиялық сериалында ойнады, онда ол Роберт Вагнермен «The Biggest Bundle of Them All» фильмінде түскеннен кейін бес онжылдықтан кейін экранда қайтадан кездесті.

In 1982, Welch starred in the Western The Legend of Walks Far Woman for NBC. Billed as her "first TV movie dramatic debut", Welch played a 19th century Native American woman in Montana. In 1987, Welch starred in the television drama Right to Die, an "unglamorous" role in which she portrayed a college professor and mother of two stricken with Lou Gehrig's disease, and asks to die with dignity. She received a Golden Globe nomination as Best Actress for her performance. Welch starred in the made for television films Scandal in a Small Town (1988), Trouble in Paradise (1989), and Torch Song (1993). In 1995, she was a guest star in Lois and Clark: The New Adventures of Superman. In the Season 2 episode "Top Copy", Welch played a television reporter and assassin who threatens to expose Clark's identity as Superman. In 1996, Welch joined the cast of the night time soap opera Central Park West, after CBS had already slated it for cancellation, as creator Darren Star made a final attempt to save the show by boosting its ratings late in its first season. She was a guest star on the American comedy series Sabrina, the Teenage Witch (1997), playing Sabrina's flamboyant Aunt Vesta from the realm called the Pleasuredome. Welch acted in the Season 8 finale of the comedy series Seinfeld, titled "The Summer of George" (1997), playing an exaggerated and highly temperamental version of herself. In the episode, ranked by Zap2it as one of the top 10 episodes of Seinfeld, series character Kramer is forced to fire Welch from the lead role in a fictional Tony Award winning musical called "Scarsdale Surprise", while the character Elaine gets into a "catfight" with her after a chance encounter on the street. Her role as Aunt Dora, the "drama queen of the family", marked the first time in her 40 year career that Welch had acknowledged her heritage as a Latina. She guest starred on CSI: Miami in 2012 and played Aunt Lucia in the 2013 Lifetime original movie House of Versace. In 2015, she portrayed Miss Sally May Anderson in the television drama The Ultimate Legacy. Welch played the mother in law of Barry Watson's character in a Canadian sitcom titled Date My Dad (2017) where she reunited with Robert Wagner on screen, five decades after starring together in The Biggest Bundle of Them All.

Фильм

Уэлч 1982 жылы Джон Стейнбектің «Cannery Row» ромасы бойынша түсірілген фильмде басты рөлде ойнауға тиіс еді, бірақ бірнеше аптадан кейін продюсерлер оны кенеттен жұмыстан босатты. Студия оның таңертеңгі репетициялардан бас тартып, келісімшарт талаптарын орындамағанын, ал оның орнына Дебра Уингер тағайындалғанын мәлімдеді. Уэлч MGM-ді келісімшартты бұзғаны үшін сотқа берді. Студия басшылары сотта куәлік беру кезінде Уэлч сот процесін жалғастыруының себебі оның 40 жастан асқан актриса екендігі және әдетте осындай жастағы актрисалар енді рөлдерге ие бола алмайтынымен байланысты екенін айтты. Уэлч сотта берген дәлелдері фильмнің бюджеттік мәселелері мен кешігулерге оны жалған айыптау үшін сөз байласып әрекет еткенін көрсетті. Қазылар алқасы Уэлчтің жағына шығып, ол 1986 жылы MGM-нен 10,8 миллион долларлық өтемақы жеңіп алды. Жеңіске қарамастан, Уэлч бұл оқиғаның ешқашан болмағанын тіледі. «Мен жай ғана өзімнің атымды ақтап, кинодағы жұмысымды жалғастырғым келді», деді ол. Бірақ ол индустрияда «қара тізімге» еніп, сол сәттен бастап үлкен экрандағы мансабына кері әсер етті. 1994 жылы Уэлч Лесли Нильсеннің кейіпкері «Оскар» салтанатын бұзып жіберген сахнада «Жылаңаш тапанша 33 1/3: Соңғы қорлау» фильмінде камео рөлде ойнады. 2001 жылы ол Риз Уизерспунмен бірге «Заңды шаруа» комедиялық фильмінде сотта бай бұрынғы әйелінің рөлін сомдады. Сол жылы Уэлч Анг Лидің «Іш, іш, еркек әйел» фильмінен шабыттанған «Тортилла шұпа» отбасылық комедиялық драмасында Хортензия рөлін ойнады – иі білу және дәм сезу қабілетін жоғалтып бара жатқан шеф-аспазға үйлендіруге бейім, өкілді ана. Уэлч 2006 жылы «Оны ұмыт» фильмде ойнады, онда Берт Рейнольдс, Роберт Лоджия және Чарльз Дёрнинг оның махаббаты үшін бәсекелестікке түсті. Ол 2017 жылы «Латын сүйкімдісі қалай болу керек» романтикалық комедиясында жалғыз миллиардер әже рөлін ойнады.

Сахна

1972 жылдың желтоқсанында Уэлч Лас-Вегас Хилтон қонақүйінде түнгі клубта алғаш рет өнер көрсетті; оның қойылымы Элвис Преслиден бұрын басталды. Келесі он жыл бойы ол түнгі клубтағы өнерін басқа да жерлерге жеткізді және ән шырқау мен билеуімен ерекшеленген телеарналардың арнайы бағдарламаларында түсті, сондай-ақ музыкалық бейнежазба да жасады.

Жетістіктері мен марапаттары

1975 жылы Уэлч "Үш мушкетер" фильміндегі музыкалық немесе комедиялық рөлі үшін "Алтын глобус" сыйлығын жеңіп алды. Ол сондай-ақ 1987 жылғы "Өлу құқығы" теледрамасындағы рөлі үшін "Алтын глобус" сыйлығына ұсынылды. 1996 жылы Уэлч Голливуд Даңқы аллеясында, 7021 Голливуд бульварында өз жұлдызына ие болды. 2001 жылы ол өмірінің барысында латын американдықтарын оң жағынан көрсеткені үшін Imagen Foundation өмірлік жетістіктері сыйлығымен марапатталды. 2012 жылы Линкольн орталығының Кино қоғамы Уолтер Рид театрында Уэлчтің фильмдеріне арналған ерекше ретроспектива көрсетті.

Әдебиет және бизнес мансабы

Ракель Уэлчтің "Толық сұлулық және фитнес бағдарламасы" кітабы мен бейнежазбалары алғаш рет 1984 жылы жарық көрді. Уэлчтің өзі жазған, Андре Вайнфелдтің фотосуреттерімен безендірілген кітапта хатха-йоганың фитнес бағдарламасы, оның салауатты өмір салты мен дұрыс тамақтану туралы ойлары, сондай-ақ сұлулық пен жеке стиль туралы мәліметтер бар. Фитнес және йога бейнежазбаларының мультиплатиналық жинағын Андре Вайнфелд өндіріп, режиссерлік етті. Кәсіпкер ретінде Уэлч өзінің ерекше париктер желісімен үлкен жетістікке жетті. Ол сондай-ақ әшекейлер мен тері күтіміне арналған өнімдер желісін де бастады, бірақ ешқайсысы оның HAIRuWEAR парик коллекциясының табысына жете алмады. 2007 жылдың қаңтар айында Уэлч MAC Cosmetics Beauty Icon сериясының жаңа беті ретінде таңдалды. Оның желісіне бірнеше лимиттік шығарылымдағы, жылтыр қара және жолбарыс принты бар макияж түстері кіреді. Жинақтың жолбарыс принты Уэлчтің мысық сияқты тартымды және сезімтал бейнесін көрсетеді: "күшті және жабайы, бірақ құмар және экзотикалық". Оның жеке сұлулық әдеттеріне алкоголь мен темекіден бас тарту, күнделікті йога жаттығулары және Bag Balm арқылы теріні ылғалдандыру кіретін.

Некелер мен қарым-қатынастар

Уэлч өзінің жоғары сыныптағы сүйіктісі Джеймс Уэлчке 1959 жылғы 8 мамырда Лас-Вегаста үйленді. Олардың екі баласы болды: Деймон (1959 жылғы 6 қарашада туған) және Тахни (1961 жылғы 26 желтоқсанда туған). 1962 жылы жұбайлар ажырасып кетті, ал 1964 жылы ресми түрде ажырасты. Ол 2023 жылы қайтыс болғанға дейін Уэлч тегін сақтап жүрді. 1967 жылғы 14 ақпанда (Валентин күні) Парижде жарнамашы Патрик Кертиске тұрмысқа шығып, 1972 жылғы 6 қаңтарда ажырасты. Испан баспасөз хабарлағандай, 1968 жылы Испанияда «100 Rifles» фильмінің түсірілімі кезінде Уэлч, Кертиске үйленген кезде, фильмде эпизодтық рөлде ойнаған испан актері Санчо Грасиямен қарым-қатынаста болған. Уэлчтің күйеуі бұл жайтты білген соң, Грасияны Агуадульседегі қонақүйден қарумен қуған. Кейін футболшы Джо Намат, продюсер Роберт Эванс және комедия актері Фредди Принцпен де қарым-қатынаста болды. 1980 жылғы 5 шілдеде ол Кабо-Сан-Лукаста продюсер Андре Вайнфелдке үйленді. 1983 жылдың ақпан айының басында Мустик аралында демалыс кезінде Уэлч жүктілігінің үшінші айында түсік тартты. Вайнфелдпен некесі 1990 жылдың тамызында аяқталды. Уэлч 1999 жылғы 17 шілдеде Беверли-Хиллстегі үйінде «Mulberry Street Pizzeria» пиццериясының тең иесі Ричи Палмерге тұрмысқа шықты. Бұрынғы некесінен бір ұлы бар Палмер 1997 жылғы қазан айында Уэлчқа қол жеткізу үшін бизнес серіктесі және актриса Кэти Мориартимен болған қарым-қатынасын үзді. 2003 жылдың тамызында олар ажырасып кетті, ал бір жылдан кейін ресми ажырасты. 2011 жылы Уэлч «Elle» журналына ешқашан қайтадан үйленбейтінін айтты. Оның соңғы белгілі қарым-қатынасы 2010 жылдардың басында және ортасында «American Idol» телешоуының продюсері Найджел Литгоумен болды.

Қоғамдық имидж

1960 жылдары оның бейнесі құштарлықты жеңге жарасатын болса, Уэлчтің жеке өмірі мүлдем басқаша еді. Уэлч бірде: «Экрандағы ісімді жеке өміріммен салыстыруға болмайды. Жеке өмірімде мен қарапайымдылықты ұнатамын және қандай да бір әжімге қарсымын», – деген еді. Ол сондай-ақ: «Мен секс-символ болу үшін тәрбиеленбедім, менің мінезімде де мұндай нәрсе жоқ. Мен солай болғаным, бәлкім, ең жақсы, ең әдемі және ең бақытты жаңсақ түсінік», – деп мойындады. Уэлч 1979 жылы Playboy журналы үшін суретке түсті, бірақ ол ешқашан толығымен жалаңаш суретке түспеді. Кейін Хью Хефнер: «Ракель Уэлч, классикалық секс-символдардың соңғыларының бірі, киімін шешпестен әлемдегі ең тартымды әйел деп санауға болатын дәуірден келді. Ол толық жалаңаш болудан бас тартты, мен де оған құрметпен жауап бердім. Суреттер оның айтқанын дәлелдейді», – деп жазды. Уэлч бес онжылдыққа созылған мансабында экранда киімін шешуден және жалаңаш суретке түсуден бас тартты, себебі оны осылай тәрбиелеген.

Саяси көзқарастар

2014 жылы The O'Reilly Factor бағдарламасында Уэлч өзін консервативті бағыттағы адам деп сипаттады, мұны анасының Орта Батыс аймағының құндылықтарымен байланыстырды. Вьетнам соғысы кезінде Уэлч Біріккен қызмет көрсету ұйымдарының (USO) концерттерінде әскерлерге қолдау көрсетті, көбінесе Боб Хоуппен бірге өнер көрсетті.

Мұра

Уэлч Американың әйелдік идеалын қазіргі түріне өзгертуге көмектесті. Оның көркем келбеті мен эротизмі оны Мэрилин Монро, Джейн Мэнсфилд сияқты 1950-ші жылдардың соңындағы «алтыншаш бомба» емес, 1960 және 1970-ші жылдардың секс-иконасына айналдырды. Уэлч 1960-шы жылдардың ортасында танымал болды және ол экзотикалық, қоңыр түсті, отты-жанды әйел ретінде көзге түсті. Оның көптеген жарнамалық суреттері оның имиджін, киім стилін және 1960-1970-ші жылдардағы сәндік бағыттарды танымал етуге септігін тигізді. Уэлч және басқа актрисалар да ұзын шашты сәнге енгізді.

Танымал мәдениетте

Уэлч 1970 жылғы Шел Сильверштейннің "Рейкэл Уэлч" әнінде және 1971 жылғы "One's on the Way" әнінде есімдері аталады, бұл әнді де Сильверштейн жазған, бірақ оны Лоретта Линн танымал етті. Уэлч "Unknown Stuntman" әнінде де есімдері айтылады, бұл ән Ли Майорстың ойнаған "The Fall Guy" сериалының тақырыбы болды, сонымен қатар осы әнді Ли Майорс өзі орындаған. Ол Аль Джарроның 1980 жылы Грэмми сыйлығын жеңіп алған "This Time" альбомынан шыққан "Love Is Real" әнінде де есімдері аталады, онда Джарро "Рейкэл және Редфорд – ең үздіктер" деп әндейді. 1994 жылғы "Шоушенк құтқарылуы" фильмінде Энди Дюфреннің түрмеден қашқан кезде камерасының қабырғасында ілген плакатта "Бір миллион жыл бұрын" фильміндегі Уэлчтің әйгілі суреті бейнеленген.

Фильм

Жыл Атауы Рөл Ескермелер Ref (References) 1964 Үй – үй емес Поллидің қызы Roustabout Колледж қызы Кредитсіз 1965 Жазғы саяхат Джери Бір миллион жыл б.э. Лоана 2001 Заң бойынша сары миссис Уиндхэм Вандермарк 1964 Вирджиниялық Салон қызы Эпизод: "Райкер" МакХейлдің теңізшілері Лейтенант Уилсон Эпизод: "МакХейл, үстелдегі командир" Балбоа отбасы Белверли Эпизод: "Сэм және көрінбейтін адам" 1970 Ракель! Өзі Телевизиялық арнайы бағдарлама 1976 Saturday Night Live Жүргізуші Эпизод: "Ракель Уэлч / Фиби Сноу / Джон Себастьян" Сондай-ақ NBC-нің сенбілік кешінде 1979 Mork & Mindy Капитан Нирвана Эпизод: "Морк пен Некротондар" 1982 Алысқа кеткен әйелдің аңызы Алысқа кеткен әйел Телевизиялық фильм Фикциялық теледрама үшін қола жүлде Холлирок, жаңа туған бала Шелли Миллстоун Дауысы, теледидарлық арнайы бағдарлама 1994 Тазаланбаған қан Элизабет Хейс Телевизиялық фильм 2015 Соңғы мұра Мисс Салли Мэй Андерсон 2017 Менің әкеммен кездесу Роза Қайта-қайта келетін қонақ роль