Кіріспе

Зитау (;; Żytawa;;; Жоғарғы Лузация диалектісі: Sitte) – Германияның Саксония жерінің ең оңтүстік-шығыс қаласы және Германияның ең шығыс ауданы – Гёрлиц ауданында орналасқан. Халық саны шамамен 25 000 адамды құрайды және Лузация (Жоғарғы Лузация) аймағындағы маңызды қалалардың бірі болып табылады. Зитау қаласының орталық бөлігі әлі де өзінің бастапқы сұлулығын сақтап, әртүрлі сәулеттік кезеңдерден келген көптеген үйлермен әсемделген: итальян стилінде салынған танымал ратуша, Санкт-Иоанн шіркеуі және ортағасырлық мұраға ие мал төлеу орны (Сальцхаус). Бұл көп қабатты ғимарат Германиядағы өз түріндегі ең көне ғимараттардың бірі. Зитау – неміс композиторы Генрих Маршнердің туған жері.

География

Зитау Мандау өзенінің жағасында орналасқан, ал Польшамен шекараны құрайтын Лузация Нейсесі қаланың шығысын шайқап өтеді. Екі өзеннің қосылған жері қаланың оңтүстік-шығысында жатыр. Оңтүстікке қарай Германия, Польша және Чехия елдерінің үштік шекарасы орналасқан, ал Хартау ауылы Лузация Нейсесінің Германия мен Чехия арасындағы қысқа бөлігін құрайтын жерде жатыр. Зитау Зитау ойпатында, Зитау тауларының (Судеттердің бір бөлігі) солтүстігінде орналасқан. Зитау Лузация Нейсесінің ар жағында, ғарыштан көрінетін ең ірі жасанды шұңқырдың бірі – Туров көмір кенішінің қасында жатыр.

Климат

Климат қоңыржай, суық қыстармен және жылы жаздармен сипатталады, жылдық орташа температурасы 8,6 °C. Жылдық жауын-шашын мөлшері 883 мм құрайды. Жыл бойындағы барлық он екі ай ылғалды болады. Кёппен және Гейгер классификациясы бойынша климат Cfb санатына жатады.

Тарих

Қаланың тарихы 12 ғасырдағы славян қонысына дейін жетеді. Бұл аймақ 11 ғасырдан бастап Чехия (Богемия) герцогтығына (кейін Корольдыққа) қарасты болды. Ол алғаш рет 1238 жылы латын тілінде "Ситавия" деп аталып өтті. 1346 жылы Явор герцогы Генрих I қайтыс болғаннан кейін, ол қайтадан Чехия (Богемия) тәжінің құрамына кірді. Қаланың гербінде әлі де Чехия арыстаны мен Силезия Пиасттардың бүркіті бейнеленген. 1346 жылы қала Жоғарғы Лузацияның алты қала одағының мүшесі болды. Сол кезде қалаға ерекше атақ берілді – оны "Die Reiche" ("бай") деп атады, себебі оның тұрғындарының көп бөлігі жақсы жағдайда өмір сүрді. 1359 және 1422 жылдары қала ауыр өрттерге ұшырады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қалада нацистік түрме және еңбек лагері орналасты. Лагерь "Phänomen Werke Gustav Hiller" жүк машиналарын өндіретін компанияға мәжбүрлі еңбек күшімен қамтамасыз етті (соғыстан кейін VEB Kraftfahrzeugwerk Phänomen болып, 1957 жылы VEB Robur Werke Zittau деп қайта аталды).

Рейхстаг депутаттары

Солтүстік Германия Конфедерациясы туралы шарт бойынша Саксония Корольдігі 1866 жылы Солтүстік Германия Конфедерациясына қосылды. Бұл, 1871 жылдың 18 қаңтарында Германия империясы құрылғаннан кейін де жалғасты. Осыдан кейін Саксония 1867 жылдың ақпан айынан бастап Рейхстагқа сайлауда қатысты. 1919 жылға дейін, қолданыстағы сайлау округтері таратылғанға дейін, Циттау қаласы бірнеше Рейхстаг депутатын сайлап берді.

Мәдениет

Зиттау/Гёрлиц қолданбалы ғылымдар университетінде және тәуелсіз Халықаралық аспирантурада Германияның ең кіші университетінде шамамен 3500 студент оқиды; ол Польша мен Чехияның жақын жерлерінен келген студенттерді қабылдайды.

Жол

Қала Германиядағы жақсы инфрақұрылымға қосылу мүмкіндігінен мүресіз, бірақ Баутцен мен Гёрлиц арасындағы ең жақын тас жолға тікелей байланыс құру жоспарлануда. Қала Либерецке және Чехияның қалған бөлігіне 35-ші екі қатарлы тас жол арқылы, қаланың оңтүстігінде салыстырмалы түрде жақсы байланысқа ие.

Темір жол

Зитау теміржол станциясы қала орталығының солтүстігінде орналасқан. Жолаушылар тасымалын үш теміржол компаниясы жүзеге асырады. Біріншісі – Vogtlandbahn, ол Дрезденнен Зитауға, содан кейін тікелей Чехиядағы Либерецке дейін қызмет көрсетеді. Екіншісі – Ostdeutsche Eisenbahn (ODEG), ол Зитауды Гёрлицке, Польшаға қосылатын бағыттармен, және Коттбусқа байланыстырады, ал Коттбустан Берлинге қатынас бар. Зитау 1848 жылы ашылған Зитау–Лёбау темір жолының бойында орналасқан, бұл Германиядағы ең көне темір жолдардың бірі. Зитау қала шегіндегі төрт станциясы бар Зитау–Курорт Ойбин/Курорт Йонсдорф темір жолы – мұралық тар телімді темір жол, ол жолаушыларды Зитаудан Зитау тауларындағы Ойбин және Йонсдорф тау курорттық қалаларына жеткізеді. Оны Саксония Жоғарғы Лузация теміржол компаниясы басқарады.

Шекараны кесіп өту орындары

Зитау Чехия, Германия және Польша мемлекеттерінің шекараларының қиылысқан жеріне жақын орналасқан. Бұл жерде бірнеше халықаралық шекара өткізу пункттері бар. Дегенмен, 2007 жылдың 21 желтоқсанында барлық үш ел Шенген аймағының құрамына кіргеннен кейін тұрақты иммиграциялық және кедендік бақылау тоқтатылды.

Германия Чехия

Хартау – Храдек над Нису: Бұл өткел тек жаяу жүргіншілерге арналған және Зиттаудың оңтүстігіндегі Хартау ауылында орналасқан.

Германия Польша

Zittau Chopinstraße – Sieniawka: Бұл өткел нүктесі Германия мен Польша арасындағы шекараны құрайтын Лаузицер-Найссе өзені үстінен өтетін көпірден тұрады. Көпірден кейін орналасқан поляк қаласы – Сиенявка (1945 жылға дейін Клейншонау). Zittau Friedenstraße – Porajów: Бұл да Лаузицер-Найссе өзені үстінен өтетін көпір, ол Зиттаудың оңтүстігінде орналасқан. Шекарадан кейін орналасқан поляк ауылы – Поражов (Гросспорич). Бұл өткел Чехияға, Поражовтың оңтүстігіндегі Чехия-Польша шекаралық пункті арқылы өтетін адамдарға арналған. Чехия шекаралық пункті Храдек над Нису (Гроттау) қаласында орналасқан. Zittau Lusatiaweg – Porajów: Бұл бұрын жабық болған көпір 2007 жылдың желтоқсан айында жаяу жүргіншілер мен велосипедшілерге қайта ашылды. Зиттау – Одер-Найссе сызығындағы Германия мен Польша арасындағы халықаралық өткелдер ретінде бірнеше өзен көпірлерінің жабық қалған жалғыз қаласы, тіпті екі ел де Шенген аймағына кіргеніне қарамастан.