Кальдер тас жолы: Виктория штатындағы бағыттары мен жаңартулары

Кіріспе

Викториядағы тас жол

Кальдер тас жолы – Австралиядағы ауылдық тас жол, Мильдураны және Виктория/Жаңа Оңтүстік Уэльс шекарасын Солтүстік-Орталық Викториядағы Бендигомен байланыстырады. Бендигоның оңтүстігінде, бұрынғы тас жол автобаға айналдырылғаннан кейін, Кальдер автобағы Мельбурнмен байланысады және Кальдер тас жолының бұрынғы бағыттарын өз ішіне қосады. Виктория үкіметі 2009 жылдың 20 сәуірінде Мельбурн мен Бендиго арасындағы автобағa айналдыру жұмыстарын аяқтады.

Бағыт

Виктория / Жаңа Оңтүстік Уэльс шекарасының оңтүстігіндегі тас жол екі бағытты, бір қатарлы қозғалысқа арналған жол болып табылады. Ол солтүстік-батыс Виктория арқылы Эбботсфорд көпірінен басталып, Мербейн арқылы Мильдура қаласына дейін созылады, онда оңтүстік Мильдура мен Иримплада әр бағытта 2 жолаққа ие. Бұл жерде ол батысқа қарай Аделаидаға, ал шығысқа қарай Сиднейге апаратын Стурт тас жолымен (A20) қиылысады. Оңтүстісте ол Оуенде Малли тас жолымен (B12) қиылысып, оңтүстік-шығысқа қарай Бендигоға дейін жалғасады. Ред Клиффс пен Уайчпруф арасындағы тас жолында жылдамдық шегі 110 км/сағ. Ескерте кетейік, 2013 жылдан бері NSW-де бұл тас жол нөмірленбеген, себебі Silver City Highway (B79) Стурт тас жолынан басталып, Dareton арқылы Curlwaa-да Calder Highway-ге қосылады. Кальдердің баламалы тас жолы (A790) Кальдер тас жолымен екі жағынан – Равенсвудтың солтүстігінде және Маронгта – қосылып, Бендигоның батысын айналып өтуге мүмкіндік береді. Равенсвудтан Мельбурндағы Тулламарин автожолына дейінгі көп бөлігінде Кальдер автожолы төрт жолақты, екі бағытты қозғалысқа арналған автожол болып табылады, ол бұрынғы тас жол бойындағы қалаларды айналып өтеді. Автожолдың солтүстік бөлігі Мидленд тас жолымен (A300) Бендигодан Харкорттың оңтүстігіне дейін бірге жүреді, содан кейін оңтүстік-батысқа қарай Кастлемейн, Балларат және Джилонг сияқты ірі аймақтық орталықтарға дейін жалғасады. Кальдер автожолынан өтетін, бірақ оған қол жеткізуге болатын қалалар: , , және . Автожол Тулламарин автожолымен қиылысында аяқталады, ол Мельбурнның орталық бизнес-ауданына және Мельбурн әуежайына бағытталған басты жол. Кальдер автожолының қалалық бөлігінде (Кингс Роуд пен Тулламарин автожолы арасында) әр бағыттағы орташа жүру уақыты 10 минутты құрайды (Кингс Роуд пен Батыс айналма жолы арасында 5 минут, ал Батыс айналма жолы мен Тулламарин автожолы арасында 5 минут).

Тарих

1924 жылғы Виктория Парламенті арқылы қабылданған Автокөлік жолдары және көлік құралдары заңы мемлекеттік тас жолдарды жариялауға мүмкіндік берді, олардың үштен екісі Мемлекеттік жолдар кеңесі (кейін VicRoads) арқылы мемлекеттік қаржыландырылды. Солтүстік-Батыс тас жолы 1925 жылдың 1 шілдесінде Мельбурн, Кинетон, Кастлемейн, Бендиго, Си-Лейк және Оуен қалалары арқылы Мильдураға дейінгі (жалпы 324 миль) жолдардың жиынтығынан құрылған мемлекеттік тас жол деп жарияланды; осы жарияланғанға дейін Мельбурн мен Бендиго арасындағы жол (Басты) Бендиго жолы немесе Мельбурн–Бендиго жолы деп аталды. 1928 жылы Солтүстік-Батыс тас жолы 1913–1928 жылдары Мемлекеттік жолдар кеңесінің төрағасы болған Уильям Кальдердің құрметіне Кальдер тас жолы деп аталды. 1959/60 қаржы жылында бұрынғы Эльфинстон–Харкорт жолымен Кастлемейн қаласын айналып өтетін Эльфинстоннан Харкортқа дейінгі бөлік қосылды (бұл жол 1937/38 қаржы жылында Мемлекеттік жолдар кеңесімен Басты жол деп жарияланған); Кальдер тас жолының Эльфинстоннан Кастлемейнге және Кастлемейннен Харкортқа дейінгі бұрынғы бағыттары тиісінше Пиреней тас жолы мен Мидленд тас жолына қосылды. 1983 жылдың маусым айында Кальдер балама тас жолы бұрынғы Рейвенсвуд–Маронг жолы бойында жарияланды. Кейіннен 1955 жылы Кальдер тас жолы 79-шы ұлттық маршрут ретінде тіркелді; 1986 жылы Мидленд тас жолы 149-шы мемлекеттік маршрут ретінде жарияланғанда, ол Харкорт пен Бендиго арасындағы Кальдер тас жолымен бірге жүрді. Виктория 1990 жылдардың соңында жаңа әріптік-сандық жүйеге көшкен кезде, бұл тас жол бөлігіне A79 белгісі, ал Мельбурнға дейінгі автокөлік жолы бөлігіне M79 белгісі тағайындалды (Мидленд тас жолымен бірге жүру A300 маршрутымен ауыстырылды); Жаңа Оңтүстік Уэльс бөлігі 2013 жылы әріптік-сандық жүйеге көшкен кезде өзгеріссіз қалды. Кальдер балама тас жолы Рейвенсвуд пен Маронг арасындағы балама ұлттық 79-шы маршрут ретінде белгіленді, кейіннен ол A790 маршрутымен ауыстырылды. Бастапқыда Кальдер тас жолы Мельбурннің солтүстік-батысынан бөлінбеген тас жол ретінде өтіп, Ниддри арқылы Кейлор жолы ретінде Эссендон қаласында аяқталды; қозғалыс оңтүстікке қарай Маунт-Александр жолымен Мельбурн орталығына дейін жалғасты. Бұрыннан қатысты және трамвай желісін қолдайтын Кейлор жолы 1972 жылы Лансфилд жолымен (кейіннен Талламарин автокөлігіне дейін жаңартылған) қиылысатын автокөлік жолы стандартындағы жолмен айналып өтті, Ниддридің батыс жағында Кальдер тас жолымен қайта қосылды; мұндай жариялаулар Ұлттық тас жол жүйесінен тыс жолдар да әлеуметтік пайда әкелетінін мойындауға негізделген және штаттар мен аумақтармен әдетте 50:50 үлесімен бірлесіп қаржыландырылды. Мельбурн, Бендиго және штаттың солтүстік-батысы арасындағы маңызды жол байланысы ретінде, аймақтың өндіріс және туризм салаларын қолдай отырып, Кальдер тас жолы 1996 жылдың желтоқсанында Мельбурн мен Бендиго арасындағы ұлттық маңызы бар жол деп жарияланды. 2004 жылғы Жолды басқару туралы заң қабылдануымен Викторияның негізгі магистральдық жолдарының жалпы басқару және дамыту жауапкершілігі VicRoads-қа берілді: 2004 жылы VicRoads жолды Рейвенсвуд пен Маронг арасындағы Кальдер балама тас жолы (Магистральдық №6200) деп қайта жариялады, ал 2011 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльспен шекарадағы Кальдер тас жолы (Магистральдық №6530) ретінде және Рейвенсвудтағы Кальдер балама тас жолы мен Рейвенсвуд көшесінің торабында, сондай-ақ Рейвенсвуд пен Талламарин автокөлігі, Airport West арасындағы Кальдер автокөлігі (Автокөлік жолы №1530) ретінде жариялады.

The passing of the Highways and Vehicles Act of 1924 through the Parliament of Victoria provided for the declaration of State Highways, roads two thirds financed by the State government through the Country Roads Board (later VicRoads). The North Western Highway was declared a State Highway on 1 July 1925, cobbled from a collection of roads from Melbourne through Kyneton, Castlemaine, Bendigo, Sea Lake and Ouyen to Mildura (for a total of 324 miles); before this declaration, the road between Melbourne and Bendigo was referred to as (Main) Bendigo Road or Melbourne–Bendigo Road. The North Western Highway was renamed the Calder Highway in 1928, after William Calder, chairman of the Country Roads Board from 1913–28. In the 1959/60 financial year, another section from Elphinstone to Harcourt was added as a deviation bypassing Castlemaine, along the former Elphinstone–Harcourt Road (already having been declared a Main Road by the Country Roads Board in 1937/38 financial year); the previous alignments of the Calder Highway from Elphinstone to Castlemaine, and Castlemaine to Harcourt, were subsumed into the Pyrenees Highway and Midland Highway respectively. The Calder Alternative Highway was declared in June 1983, along the former Ravenswood–Marong Road. The Calder Highway was later signed National Route 79 in 1955; when the Midland Highway was allocated State Route 149 in 1986, it shared a concurrency along the Calder Highway between Harcourt and Bendigo. With Victoria's conversion to the newer alphanumeric system in the late 1990s this was altered to an A79 designation for the highway portion, and a M79 designation for the freeway portion into Melbourne (and the concurrency with Midland Highway was replaced with route A300); the New South Wales section was left unallocated when they switched to the alphanumeric system in 2013. Calder Alternative Highway was signed Alternative National Route 79 between Ravenswood and Marong, and was later replaced by route A790. Originally, the Calder Highway ran through northwestern Melbourne as an undivided highway, ultimately through Niddrie as Keilor Road and terminating in Essendon; traffic continued south along Mount Alexander Road to reach central Melbourne. Keilor Road – already heavily congested and supporting a tram line – was eventually bypassed by a freeway standard road in 1972 to terminate at a junction with Lancefield Road (later upgraded to the Tullamarine Freeway), rejoining the Calder Highway at the western end of Niddrie; where such declarations were based on the recognition that roads outside the National Highway system also provide social benefits, and were funded jointly with the States and Territories usually on a 50:50 basis. As a major road link between Melbourne, Bendigo, and the state's northwest, supporting the region's primary manufacturing and tourism industries, the Calder Highway was declared a Road of National Importance between Melbourne and Bendigo in December 1996. The passing of the Road Management Act 2004 granted the responsibility of overall management and development of Victoria's major arterial roads to VicRoads: in 2004, VicRoads re declared the road as Calder Alternative Highway (Arterial #6200) between Ravenswood and Marong, and in 2011 as Calder Highway (Arterial #6530) between the border with New South Wales at Yelta and the interchange with Calder Alternate Highway and Ravenswood Street in Ravenswood, and as Calder Freeway (Freeway #1530) between Ravenswood and Tullamarine Freeway, Airport West.

Құрылыс уақыты

1950–54 – Кальдер тас жолы, «Хатта ауытқуының» түзелуі, Хатта арқылы 21 мильдік (34 км) айналма жол Новингиден оңтүстікке қарай 14.6 мильдік (23 км) тік учаскемен алмастырылды, 1950 жылы құрылысы басталды, 1952 жылы қаражат жетіспеуіне байланысты бір жылға кешіктірілді және екі жылдан кейін 1954 жылы аяқталды. 1972 – Кальдер автожолы, автожолдың бастапқы 1.2 мильдік (2 км) бөлігі, әр бағытта 3 қатарлы, Tullamarine автожолы/Lancefield жолы қиылысынан Ниддридегі Кальдер тас жолына дейін, жергілікті басқару министрі, құрметті А.Дж. Хант MLC ашты, 1972 жылдың 21 сәуірінде, құны 3 миллион доллар. 1975 – Ниддридегі Авенюден Кейлордің шығысындағы Эребус көшесіне дейін 2 км-ге ұзартылды, 1974 жылдың желтоқсанында 2,5 миллион долларға ашылды. 1982 – Эребус көшесінен Арундел жолына дейін 3,8 км-ге ұзартылды, әр бағытта екі қатарлы және төтенше тоқтау қатарларымен, Көлік министрі, құрметті С.М. Крабб MP ашты, 1982 жылдың 18 мамырында, құны 15,5 миллион доллар. 1984 – Кейлор айналма жолы, Бендигоға қарайтын қатар Арундел жолынан Оукбанк жолының батысына дейін, Көлік министрінің орынбасары, құрметті Джек Симпсон MP ашты, 1984 жылдың 17 сәуірінде; осы қатардың ашылуы Кейлор айналмасын аяқтады. Эребус көшесінен Оукбанк жолының батысына дейінгі барлық айналма жолдың құны 30 миллион доллар болды. 1989 – Гисборн айналма жолы 1989 жылдың 17 наурызында ашылды. 6 км айналма жолдың құны 25 миллион австралиялық долларды құрады. 1990/1991 – Оукбанк жолы, Кейлор Солтүстігінен Диггерс-Ресттегі Дунканс-лейнге дейін. 7,7 км жаңадан екі қатарлы автомобиль жолы 14 миллион австралиялық долларға ашылды. VicRoads жылдық есептері өткен қаржы жылына қатысты. 1991/1992 – Рейвенсвудта 2 км екі қатарлы учаске аяқталды. 1993 – Диггерс-Рест айналма жолы. 6,5 км айналма жол 32 миллион австралиялық долларға 1993 жылдың шілдесінде ашылды, содан кейін 1993 жылдың қарашасында Виньярд жолымен алмасу ашылды. 1994 – Рейвенсвуд учаскесі. Автожолдың екі қатарлы учаскесі 1994 жылы аяқталды. 1996 – Gap Hill учаскесі (Диггерс-Ресттен Миллетт жолына дейін). 1996 жылдың мамырында 32 миллион долларға ашылды. 1998 – Гисборн Оңтүстігінен Гисборнға дейін. 6 км 31 миллион австралиялық долларға аяқталды және 1998 жылдың 3 сәуірінде жолға ашылды. 2000 – Гисборннан Вудендке (Қара орман учаскесі). 6,8 км учаске 2000 жылдың 17 наурызында ашылды. Құрылыс құны 51 миллион австралиялық долларын құрады. 2001 – Вуденд айналма жолы. 13,5 км айналма жол 2001 жылдың 19 желтоқсанында ашылды. Жобаның жалпы құны 85 миллион австралиялық долларын құрады. 2003 – Карлсруэ учаскесі. 6,5 км учаске 2003 жылдың 16 сәуірінде 46 миллион австралиялық долларға ашылды. Бұл учаске Кейлордан Кинетонға дейінгі екі қатарлы жолдарды аяқтады. 2005 – Кинетоннан 2,5 км солтүстікке қарай 2005 жылдың қаңтарында аяқталды. 2005 – Рейвенсвуд. Рейвенсвудтан оңтүстікке қарай 6,5 км екі қатарлы учаске 2005 жылдың мамырында аяқталды. 2009 – Харкорт Солтүстігінен Эльфинстонға дейін 2009 жылдың 20 сәуірінде ашылды. Бұл 19 км учаске 404 миллион австралиялық долларға бағаланды және Мельбурн мен Бендиго арасындағы жолдың екі қатарлы учаскесін аяқтады. Жобаны штаттық және федералды үкіметтер бірлесіп қаржылады. 2012 – Кингс-роуд алмасуы, 2012 жылдың қаңтарында 62 миллион долларға ашылды, оны штаттық және федералды үкіметтер бірлесіп қаржылады. 2018 – Рейвенсвуд (Кальдер тас жолы, Кальдер автожолы және Кальдер баламалы тас жолы) алмасуы, қайта құрылысы 2016 жылдың мамырында басталды және 2018 жылдың наурызында аяқталды, құны 86 миллион доллар, оны штаттық және федералды үкіметтер бірлесіп қаржылады.

1950–54 – Calder Highway, straightening of the "Hattah deviation", a 21 mile (34 km) circuitous course through Hattah replaced by 14.6 mile (23 km) of straight alignment, south of Nowingi, started construction in 1950, was delayed a year in 1952 due to lack of funds, and eventually completed two years later in 1954. 1972 – Calder Freeway, initial 1.2 mile (2 km) section of freeway with 3 lanes in each direction, from the Tullamarine Freeway/Lancefield Road intersection to Calder Highway at Niddrie, opened by Minister for Local Government, the Hon. A J Hunt MLC, 21 April 1972, at a cost of $3 million. 1975 – Extended 2 km from The Avenue in Niddrie to Erebus Street in Keilor East, opened December 1974 at a cost of $2.5 million. 1982 – Extended 3.8 km from Erebus Street to Arundel Road, Keilor, with two lanes each direction plus emergency stopping lanes, opened by Minister for Transport, the Hon S M Crabb MP, 18 May 1982, at a cost of $15.5 million. 1984 – Keilor bypass, Bendigo bound carriageway from Arundel Road to west of Oakbank Road, opened by Assistant Minister of Transport, the Hon Jack Simpson MP, 17 April 1984; the opening of this carriageway completed the bypass of Keilor. The cost of the entire bypass from Erebus Street to west of Oakbank Road was $30 million. 1989 – Gisborne bypass opened 17 March 1989. The 6 km bypass cost A$25m. 1990/1991 – Oakbank Road, Keilor North to Duncans Lane, Diggers Rest. 7.7 km of newly duplicated '2 lane carriageway' opened to traffic at a cost of A$14m. No exact date was given, however VicRoads Annual Reports cover the previous financial year. 1991/1992 – 2 km of duplication completed at Ravenswood during 1991/1992 at a cost of A$1.3m. 1993 – Diggers Rest bypass. $A32m 6.5 km bypass opened to traffic in July 1993, followed by the Vinyard Road interchange in November 1993. 1994 – Ravenswood section. Duplication of the highway completed 'in 1994'
1996 – Gap Hill section (Diggers Rest to Millett Road). Opened in May 1996, at a cost of A$32m. 1998 – Gisborne South to Gisborne. 6 km completed at a cost of A$31 and opened to traffic on 3 April 1998. 2000 – Gisborne to Woodend (Black Forest section). 6.8 km section opened to traffic on 17 March 2000. Completed at a cost of A$51m. 2001 – Woodend bypass. 13.5 km bypass opened to traffic on 19 December 2001. The total cost of the project was A$85m. 2003 – Carlsruhe section. 6.5 km section opened to traffic on 16 April 2003, at a cost of A$46m. This section completed the dual carriageways from Keilor to Kyneton. 2005 – 2.5 km north of Kyneton completed in January 2005. 2005 – Ravenswood. 6.5 km duplication south of Ravenswood completed in May 2005
2009 – Harcourt North to Elphinstone opened on 20 April 2009. This 19 km section cost A$404m and completed the duplication of the highway between Melbourne and Bendigo. The project was jointly funded by the state and federal governments. 2012 – Kings Road interchange, opened in January 2012, at a cost of $62 million, jointly funded by state and federal governments. 2018 – Ravenswood (Calder Highway, Calder Freeway and Calder Alternative Highway) interchange, reconstruction started May 2016 and completed in March 2018, at a cost of $86 million, jointly funded by state and federal governments.

1969 жылғы Мельбурн көлік жоспары

Мелтон тас жолы мен Батыс айналма жолы арасындағы Кальдер тас жолы 1969 жылғы Мельбурн көлік жоспарында F4 тас жолының бір бөлігі ретінде көрсетілген, ол Тулламарин тас жолы мен Белл көшесі арқылы Темплстоуге дейін созылады.

Батыс айналма жолынан Кингс-роудқа дейін

2008 жылы VicRoads Калдер тас жолын Батыс айналма жолынан Мелтон тас жолына дейін кеңейтуді аяқтады. Жол әр бағытта 2 қатардан 3 қатарға дейін кеңейтілді. Жылдамдық шегі тұрақты түрде 100 км/сағ-тан 80 км/сағ-қа дейін төмендетілді. 80 км/сағ шектеуі солтүстік бағытта Keilor Park Drive-дан Melton Highway-ге дейін, ал оңтүстік бағытта Green Gully Road көпірінен бастап Батыс айналма жолының түйіскен жеріне дейін қолданылады. 2010 жылдың қазан айында бір жылдық сынақ жобасы аясында осы тас жол бөлігіндегі жылдамдық шегі сағат 8-ден 5-ке дейін (тәулік уақытында) 100 км/сағ-қа дейін көтерілетіні және тас жол бойында 30 айнымалы жылдамдық белгілері орнатылатыны жарияланды. 2012 жылы аяқталған тағы бір жаңарту Кингс-роудта жаңа түйіскен жерді (тас жолдың қалалық/метрополитендік шекарасы) құруға және аймақтағы үш деңгейдегі қиылысты жабуға әкелді. Бұл жаңартуларға қарамастан, 80 км/сағ жылдамдық шегі өз күшінде қалды.