Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Францискодағы жасырын қоғам "Суицид клубы" 1977-82 жылдар аралығында Сан-Францискода жұмыс істеген жасырын қоғам болды. Ол заманауи экстремалды қалалық зерттеулерді ұйымдастырған алғашқы қоғам ретінде танылады, сондай-ақ анархиялық топтық ойын-жартастармен де әйгілі. Атының қарамастығына қарамастан, клубтың мақсаты өзін-өзі өлтіру емес еді. Керісінше, ол адамдардың өздерінің қорқыныштарына қарсы тұруына және қауіпті тәжірибелерге қатысуына бағытталған.
Defunct secret society in San Francisco
The Suicide Club was a secret society in San Francisco, which lasted from 1977–82. It is credited as the first modern extreme urban exploration society, and also known for anarchic group pranks. Despite its name, the club was not actually about suicide. Rather the club focused on people facing their fears and engaging in daring experiences.
Тарих
Клубты Гари Уорн және үш досы: Адриен Бурк, Дэвид Уоррен және Нэнси Пруссия құрды. Бірінші Суицид клубының іс-шарасы 1977 жылдың 2 қаңтарында Сан-Францискода қысқы жаңбыр кезінде өтті. Төрт негізін қалаушы Голден Гейт көпірінің астындағы Форт-Пойнтта, Тынық мұхитыға қараған қабырғаның үстінде кездесті. Дауылдан келген толқындар қабырғаның астындағы тастарға соғылып, қабырғаға көтеріліп, содан кейін қабырғаның үстіне құлап, тізбекті суға малшындырды. Осы қиындықтан аман қалғаннан кейін негізін қалаушылар Суицид клубын құрды. Клуб 1977 жылғы көктемде Уорнның Сан-Францискодағы Коммуниверситетте (Азат мектеп қозғалысының бөлігі және бұрын Сан-Франциско мемлекеттік университетінің бөлігі) оқытқан курсы ретінде көпшілікке танылды және ол 1983 жылы Уорнның қайтысынан аз уақыт бұрын аяқталды. Іс-шаралар әдетте Уорнның "Жан циркі" атты қолданылған кітап дүкенінде басталып, аяқталады. Суицид клубының аты Роберт Луис Стивенсонның үш әңгімесінен шабыттанды, онда өлімді қалайтын адамдар клубқа мүше болады, және әр кеш сайын олардың біреуі кездейсоқ түрде өлімге таңдалады. Уорнға дадаизм және сюрреализм әсер етті. Ол топ мүшелерін синестезия тұжырымдамасымен таныстырды және фантастикалық және шекараны кеңейтетін тәжірибелер жасауға ұмтылды. Джон Лоу түсіндіргендей, "Суицид клубы басқаша әлемді, сюрреалистік ортаны жасай алатын. Кабельді вагондарда жалаңаш жүру – сюрреалистік тәжірибе. Ол «нақтылықтан» үзіліс жасап, «супернақтылықпен» байланыс құруды қалады. Өйткені көпірден құлап өлу мүмкіндігінің өзі керемет сезім."
The club was founded by Gary Warne and three friends: Adrienne Burk, David Warren, and Nancy Prussia. The first Suicide Club event occurred on January 2, 1977 during a winter rainstorm in San Francisco, when the four founders met at Fort Point under the Golden Gate Bridge at the top of a wall facing the Pacific Ocean. Waves from the storm were crashing on the rocks below the wall, going up the wall and then crashing on to the top of the wall, soaking the chain. After surviving the ordeal, the founders started the Suicide Club. The club became public in Spring 1977 as a course that Warne taught at the Communiversity in San Francisco (part of the Free School Movement and formerly a part of San Francisco State University) and it lasted until shortly before Warne's death in 1983. Events generally started and ended in Warne's used paperback bookstore, Circus of the Soul. The name of the Suicide Club was inspired by three stories written by Robert Louis Stevenson, where men who want to die belong to a club, where each evening one of them is randomly selected for death. Warne was influenced by dadaism and surrealism. He introduced members of the group to the concept of synesthesia, and he aimed to create experiences that were fantastical and boundary pushing. As explained by John Law, "The Suicide Club could create an other worldly, surreal environment. Getting naked on the cable cars was a surreal experience. He wanted a disconnect with 'reality' and a connection with 'super reality.' 'Cuz knowing you could fall off the bridge and die is a super real feeling."
Мүшелік
Мүшелік ұғымы толығымен ойдан туған нәрсе еді, ол қатысудан артық емес еді. Оларда мүшелік тізімі болған жоқ, тек хабарламалар тізімі ғана бар еді. Алғашқыда «инициация» деп аталатын шаралар болды, бірақ олардың нақты мәні немесе рәсімі болған жоқ, олар әрбір қатысушыдағы топтың рухын оятуға арналған оқиғалар еді. Осы тұрғыдан алғанда, әрбір шара жаңа келгендер үшін потенциалды инициацияға айналатын. Джон Лоу былай түсіндірді: «Өзін-өзі өлтіру клубы құпия қоғам болды, бірақ сіздің мойындауыңыз керек болатын ешқандай догма болған жоқ (құпиялылықтан басқа)». Қытай жаңа жылының қазына іздеуі 1977 жылы Гари Уорн мен Рик Ласки жасаған және қазірге дейін жалғасуда (бірақ басқа формада). «Какофония» қоғамы 1986 жылы «Өзін-өзі өлтіру» клубының бұрынғы мүшелері құрды. Cacophony Society мүшелері Сан-Францискодағы алғашқы SantaCon-ды ұйымдастырды, кейіннен Cacophony Society оны қабылдап, бүкіл әлемге таратып жіберді.
The concept of membership was entirely a fiction that meant no more than participation. There was no membership list, only a mailing list. Initially, there were so called 'initiation' events, but these had no specific nature or ceremony, they were just adventures intended to bring alive the spirit of the group in each participant. In that respect, every event served as a potential initiation for any newcomers. John Law explained, "The Suicide Club was a secret society, but it lacked any dogma that you had to adhere to (except secrecy)." The Chinese New Years Treasure Hunt was created by Gary Warne and Rick Lasky in 1977 and continues (albeit in a different form). The Cacophony Society was founded by ex Suicide Clubbers in 1986. Members of the Cacophony Society organized San Francisco's first SantaCon, adopted later and spread throughout the world by the Cacophony Society,