Үлкен доңғалақ торғай (Alaemon alaudipes) туралы мағлұматтар
Greater hoopoe-lark
Үлкен доңғалақ торғай (Alaemon alaudipes) – құрғақ аймақтарда мекендейтін, Африка, Арабия, Орта Азияда таралған, сирек кездесетін құс. Түрлері мен географиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Үлкен күрек (Alaemon alaudipes) – өтетін құс, ол құрғақ, шөл және жартылай шөлді аймақтарда көбейеді. Оның ареалы Кабо-Верде аралдарынан басталып, Солтүстік Африканың көп бөлігі, Арабия түбегі, Сирия, Ауғанстан, Пәкістан және Үндістан арқылы өтеді. Бұрын оны екі жолақты күрек деп атаған, кейде ірі шөл күрегі деп те атаған.
The greater hoopoe lark (Alaemon alaudipes) is a passerine bird which is a breeding resident of arid, desert and semi desert regions from the Cape Verde Islands across much of northern Africa, through the Arabian peninsula, Syria, Afghanistan, Pakistan and India. It was formerly known as the bifasciated lark and sometimes as the large desert lark.
Таксономия және жүйелеу
Бұрын үлкен күректі өрік Алаемонға көшірілгенге дейін Упупа және Сертилауда туыстарына жататын деп есептелген. Кабо-Верде үлкен күректі өрігі (A. a. boavistae) Хартерт, 1917: Кабо-Верде аралдарында кездеседі. Солтүстік Африка үлкен күректі өрігі (A. a. alaudipes) (Десфонтейнс, 1789): Солтүстік Африкада, Оңтүстік Марокко мен Мавританиядан Синай түбегіне дейін таралған. А. а. desertorum (Стенли, 1814): Алғашында Алауда туысына жататын дербес түр ретінде сипатталған. Солтүстік-шығыс Суданнан, Солтүстік Сомалиден, Сауд Арабиясының орталық бөлігінен, Оңтүстік Йеменге дейін таралған. Шығыс үлкен күректі өрігі (A. a. doriae) (Сальвадори, 1868): Бастапқыда Certhilauda туысына жататын дербес түр ретінде сипатталған. Шығыс Арабиядан Иракқа, Иранға және Үндістанның солтүстік-батысына дейін кездеседі.
Formerly, the greater hoopoe lark was classified as belonging to the genera Upupa and Certhilauda until moved to Alaemon. Cape Verde greater hoopoe lark (A. a. boavistae) Hartert, 1917: Found on the Cape Verde Islands
North African greater hoopoe lark (A. a. alaudipes) (Desfontaines, 1789): Found in northern Africa from southern Morocco and Mauritania to the Sinai Peninsula
A. a. desertorum (Stanley, 1814): Originally described as a separate species in the genus Alauda. Found in north eastern Sudan to northern Somalia, central Saudi Arabia to southern Yemen
Eastern greater hoopoe lark (A. a. doriae) (Salvadori, 1868): Originally described as a separate species in the genus Certhilauda. Found in eastern Arabia to Iraq, Iran and north western India
Сипаттама
Бұл лашын ірі, ұзын аяқты және нәзік денелі, ерекше иілген мүңкілі бар. Жүзінде қара белгілер бар, оның ішінде көз арқылы өтетін жол және мүңкілдің табанынан көздің астынан өтетін мұрт сияқты сызықтар бар. Кеудесі ұсақ дақты, астыңғы жағы сары ақ, ал үстіңгі жағы құмды сұр. Анасы сәл кішкентай, белгілері аз және мүңкілі сәл қысқа. Артқы тырнағы қысқа және түзу. Иілген жоғарғы мүңкілінің мұрын тесігі ашық. Тілдің ұшы екіге бөлінген. Көбею маусымы негізінен бірінші жаңбырдан кейін, Үндістанда көбінесе наурыз бен шілде аралығында болады. Үндістанда жаңбырдың кешіккеніне байланысты тамыз айындағы кейбір деректер де бар. Еркек құстың ұсыну биі – қанаттарын қағып көтеріліп, содан кейін қанаттарын жауып қондырудан тұрады. Әннің баяу, қанатты соққысы құсқұйрықты еске түсіреді, осы түр осылай аталған. Қанаттағы қара қауырсындардың ақ негізі мен артқы жиегі, ал ақ құйрықтың сыртындағы қара қауырсындар ұшу кезінде көрінеді. Еркек құс көтеріліп-түсетін әуенмен ән салады, ол үшкір сыбызғылар мен шырқыраулардан тұрады, олар "тии-тии-тии" деп жазылған, содан кейін мұрынмен сүңгіп түскенде ұзақ "тии-ху" дыбысы естіледі. Типикалық дауысы – домалақ "зрии" немесе "тоо". Ұясы кішкентай таяқтардан жасалған тостаған тәрізді, төменгі бұтаққа немесе жерге, кейде бұтаның тамырына орналасады. Ұясы көзге түседі және көбінесе жеке бұтаққа орналасады. Екі-үш жұмыртқа салады және екі жыныс та кезекпен күтіп бағады. Олар жәндіктер мен басқа омыртқасыздарды, кішкентай кесірткелерді және тұқымдарды жейді. Жастар ұшар алдында-ақ жылдам жүгіре алады. Аналық құс балапандарға немесе ұяға қауіп төнгенде, назарын аударуға тырысады. Күндізгі ыстықта Uromastyx кесірткелерінің қуыстарында паналануы мүмкін. Тері арқылы судың жоғалуы температураға байланысты өзгереді және олар өте құрғақ жағдайда өмір сүре алады. Олардың көбеюі жаңбырға байланысты, ал өте құрғақ жылдары көбеймей қалуы мүмкін.
This lark is large, long legged and slender bodied with a distinctive down curved bill. The face has dark markings including a line through the eye and whisker like lines from the base of bill running under the eye. The breast is spotted and the underside is buffy white while the upper parts are sandy grey. The female is slightly smaller with less prominent markings and the bill is slightly shorter. The hind claw is short and straight. The curved upper beak has the nostril opening exposed. The tongue is bifid at the tip. The breeding season is mainly after the first rains, in India most records are from March to July. Late records in August when the rains were delayed have been noted in India. The courtship display of the male consists of rising with fluttering wing strokes and then diving down with closed wings to a perch. The slow flappy start to the song flight recall a hoopoe for which this species is named. The striking wing pattern of black wing feathers with a white base and trailing edge; and a white tail with black outer feathers are displayed in flight. The male also sings with rising and falling notes consisting of trilled whistles and clicks that have been transcribed as a tee tee tee followed by a prolonged tee hoo while nosediving. The typical call is a rolling zreee or too. The nest is a cup made up of small sticks and placed on a low bush or on the ground, sometimes at the base of a bush. The nest is prominent and often placed on an isolated bush. Two or three eggs are laid and both sexes take turns in incubation. They feed on insects and other invertebrates, small lizards and seeds. Young birds are capable of swift running even before they can fly. The female may perform distraction displays when the young or nest are threatened. During the heat of the day, they may shelter in the burrows of Uromastyx lizards. The water loss through their skin varies with temperature and they are able to live in very arid conditions. Their breeding is dependent on the rains and in very dry years they may not breed.
Таралу және популяциялар
Кең таралуы бірнеше популяциялардан тұрады, олар түрше ретінде белгіленген. Оларға Кабо-Верде аралдарындағы боависта, Солтүстік Африканың Сахара аймағындағы және Солтүстік Арабиядағы номинативтік алаудипес жатады. Desertorum түршесі Қызыл теңіз жағалауындағы популяцияларға, ал Ирактың шығыс бөлігіндегі, Пәкістан мен солтүстік-батыс Үндістандағы популяциялар дориа түршесіне жатқызылады. Паллида және синерея түрлері дориаға кіреді.
The wide distribution consists of several populations that have been designated as subspecies. These include boavistae of the Cape Verde Islands, the nominate alaudipes of the north African Sahara region and northern Arabia. Subspecies desertorum has been assigned to the populations along the Red Sea coast while the eastern population of Iraq, Pakistan and north western India are assigned to doriae. Forms like pallida and variety cinerea are included in doriae.