Америкалық спринтер және химик Луи "Пинки" Кларк

Кіріспе

Луис Альфред "Пинки" Кларк (23 қараша 1901 жыл - 24 ақпан 1977 жыл) – американдық химик және бұрынғы спринтер, жеңіл атлетикамен айналысқан спортшы. Ол 1924 жылғы Парижде өткен жазғы Олимпиада ойындарында 4 × 100 метрлік эстафетада 41,0 секундтық әлемдік рекордпен алтын медаль жеңіп алды. Кларк еврей және 1901 жылғы 23 қарашада Солтүстік Каролина штатының Штатсвилл қаласында Сол Кларк және оның әйелінің отбасында дүниеге келген.

Колледж

1922 жылы Жасөспірімдер арасындағы ААУ 220 ярдқа жүгіруде жеңіске жеткеннен кейін Кларк Джонс Хопкинс университетіне түсіп, 1923 жылы IC4A (Американың әуесқой спортшылардың колледждер аралық қауымдастығы) жарысында 100 ярдқа жүгіруде екінші, ал 220 ярдқа жүгіруде үшінші орын алды. 1924 жылдың ақпан айында ол жабық стадионда 100 ярдқа жүгіруде 9,8 секундтік әлемдік рекордты көрсетті, содан кейін сол жылы IC4A жарысында 100 ярд пен 220 ярдқа жүгіруде үшінші орынға ие болды. Олимпиадалық жылдағы ең маңызды жетістігі ретінде Кларк 1924 жылдың ақпан айында жабық стадионда 100 ярдқа жүгіруде 9,8 секундтік әлемдік рекордты жаңартты. Сол жылдың шілде айында Париж Олимпиадасында Кларк америкалық 4 × 100 метрлік эстафета командасының екінші кезеңінде өнер көрсетіп, 41,0 секундтік жаңа әлемдік рекордпен алтын медальді жеңіп алды. Нью-Йоркке оралған олимпиадашылар Нью-Йорк мэрінен медальдар алды, ал Балтиморға келгеннен кейін Балтимордағы жаттықтырушылар мен олимпиада чемпиондары, соның ішінде Кларк, олимпиадалық формаларымен шеруге қатысып, Балтимор мэрінен медальдар алды. 1925 жылдың басында Кларк Балтимордағы Y.M.H.A. спорт залында қысқа мерзімге жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Колледжді бітіргеннен кейін Кларк «Ньюарк Атлетика Клубы» командасымен бәсекелесуді жалғастырды, онда 1926 жылы ол клубтың 4x100 метрлік эстафета командасының құрамында ААУ ұлттық чемпионатында жеңіске жетіп, әлемдік рекордты екі рет жаңартты. 1920-ші жылдардың ортасында колледжді бітіргеннен кейін ол Texaco компаниясында жұмыс істей бастады және 1966 жылы қырық жылдан астам қызмет еткен Texaco компаниясының химияшысы және патенттік өкілі болып зейнетке шықты. 1936 жылдың маусым айында ол көмірсутекті майды еріткішпен бөліп алуға қатысты патентті тіркеді, ал компания толық құқықты алды. 1963 жылдың соңында Кларк Фишкилден оңтүстік-шығысқа қарай 1,5 шақырым жерде орналасқан Нью-Йорктің Гленхэмдегі Texaco зерттеу орталығында аға өкіл болып жұмыс істеген кезде Ұсыныстар жөніндегі басқарушы болып тағайындалды. Кларк 1977 жылдың 24 ақпанында 75 жасында Нью-Йорк штатының Фишкилдегі үйінен солтүстікке қарай 10 шақырым жерде орналасқан Пукипсидегі Вассар ауруханасында қайтыс болды. Ол Америка химия қоғамының мүшесі болған.

After winning the AAU Junior 220 yard sprint in 1922, Clarke enrolled at Johns Hopkins University and finished second in the 100 yard and third in the 220 yard sprints at the 1923 annual IC4A (Intercollegiate Association of Amateur Athletes of America). In February 1924, he posted a world record of 9.8 seconds for the 100 yard indoors and later in the year placed third on both the 100 yard and 220 yard sprints at the IC4A. In perhaps his most significant achievement in the Olympic year, Clarke also took the world indoor 100 yard record, at 9.8 seconds, in February 1924. At the Paris Olympics that July, Clarke ran the second leg for the American 4 × 100 meter relay team, winning the gold medal in a new world record time of 41.0 seconds. On their return to New York, the Olympic participants received medals from the Mayor of New York, and on their return to Baltimore, the Baltimore coaches and Olympians including Clarke marched in a parade in their Olympic uniforms and were presented medals by Baltimore's mayor. In early 1925, Clarke briefly coached Track and Field at the Baltimore Y. M. H. A. After completing College, Clarke continued to compete with the Newark Athletic Club, where in 1926, he was a member of the club's 4x100 meter team that captured the AAU National title and broke the world record (twice). He began work with the Texaco Company shortly after college in the mid 1920's and retired in 1966 as a chemist and patent liaison for Texaco where he had been employed for over forty years. In June 1936, he applied for and received a patent on a solvent extraction of hydrocarbon oil for which his company took full rights. In late 1963, Clarke was named Supervisor for Suggestion Activities, while serving as Senior Representative at the Texaco Research Center in Glenham, New York, a mile and a half Southeast of Fishkill. Clarke died at Vassar Hospital, Poughkeepsie, New York, ten miles North of his home in Fishkill, New York on February 24, 1977, at the age of 75. He had been a member of the American Chemical Society.

Құрметтер

1994 жылы ол Джонс Хопкинс университетінің спорт даңқы залына енгізілді.