13 ғасырдағы Херефорд епископы және қасиетті Томас де Кантилуп
Thomas de Cantilupe
Томас де Кантилюп (1218-1282) – Англияның канцлері, Херефорд епископы және қасиетті. Оның еврейлерге қарсы қатысты ұстанымы мен қанонизациясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
13 ғасырдағы Херефорд епискобы және қасиетті Томас де Кантилупе (шамамен 1218 – 25 тамыз 1282; сондай-ақ Кантелоу, Кантелу, Кантелупе деп те жазылады, латынша de Cantilupo) Англияның лорд-канцлері және Херефорд епискобы болған. 1320 жылы Иоанн XXII папасы оны қасиетті деп жариялаған. Ол "яһудилердің жақтас емесі" ретінде белгілі болды және оның оларды Англиядан қуу туралы талаптары оның қасиеттілікке ие болуына ұсынылған дәлелдерде айтылған.
13th century Bishop of Hereford and saint
Thomas de Cantilupe (c. 121825 August 1282; also spelled Cantelow, Cantelou, Canteloupe, Latinised to de Cantilupo) was Lord Chancellor of England and Bishop of Hereford. He was canonised in 1320 by Pope John XXII. He has been noted as "an inveterate enemy of the Jews", and his demands that they be expelled from England were cited in the evidence presented for his canonization.
Шығу тегі
Томас Уильям II де Кантилупаның (1251 жылы қайтыс болды) үшінші ұлы болды (бұрынғы Кантелоу, Кантелу, Кантелупа және т.б., латын тілінде de Cantilupo), Бедфордширдегі Итон Брейдің 2-ші феодал бароны, король Генрих III-нің үй шаруашылығын басқарды (оның әкесі Уильям I де Кантилупа (1239 жылы қайтыс болды) Генрихтің әкесі король Джонға да осы қызметті атқарған). Томастың анасы Милисент (немесе Мод) де Гурнай (1260 жылы қайтыс болды), Гю де Гурнайдың қызы және Глостер графы Монфор Эврёнің Амори VI-ның жесірі (1213 жылы қайтыс болды). Ол Букингемширдегі Хамблденде дүниеге келді, бұл оның анасының бірінші күйеуіне тиесілі болған, бірақ оған өмір бойына күйеу жігітінің қызметі үшін сыйлық ретінде берілді. Томастың қарындасы Ворстер епископы Вальтер де Кантилупе (1266 жылы қайтыс болды) болды.
Thomas was the third son of William II de Cantilupe (died 1251) (anciently Cantelow, Cantelou, Canteloupe, etc, Latinised to de Cantilupo), 2nd feudal baron of Eaton Bray in Bedfordshire, who was steward of the household to King Henry III (as his father William I de Cantilupe (died 1239) had been to Henry's father King John). Thomas's mother was Millicent (or Maud) de Gournai (died 1260), a daughter of Hugh de Gournai and widow of Amaury VI of Montfort Évreux (died 1213), Earl of Gloucester. He was born at Hambleden in Buckinghamshire, a manor belonging to his mother's first husband but awarded to her during her lifetime as her dowry. Thomas's uncle was Walter de Cantilupe (died 1266), Bishop of Worcester.
Мансап
Кантилупа Оксфордта, Парижде және Орлеанда білім алған, сондай-ақ Оксфорд университетінде канондық құқықтан сабақ берген және 1261 жылы канцлер болған. Екінші барон соғысы кезінде Кантилупа Симон де Монфорт пен барондық партияны қолдаған. 1264 жылы Амиен қаласында Франция королі Людовик IX алдында барондарды ол өкілдік еткен. 1264 жылдың 25 ақпанында, Стаффорд архидиаконы қызметін атқарып тұрғанда, Кантилупа Англияның лорд-канцлері тағайындалды, бірақ Монфорттың Евешам шайқасында қаза болғаннан кейін лауазымынан шеттетіліп, біраз уақыт шетелде тұрды. Англияға оралғаннан кейін, ол қайтадан Оксфорд университетінің канцлері болып тағайындалды, онда теологиядан дәріс оқыды және бірнеше шіркеулік лауазымдарды атқарды. 1274 жылы Кантилупа Лионның екінші кеңесіне қатысты және 1275 жылдың 14 маусымында Херефорд епископы болып тағайындалды, ал 1275 жылдың 8 қыркүйегінде киеленді. Кантилупа енді король Эдуард I-нің сенімді кеңесшісі болды және Виндзор сарайында немесе Вестминстердегі корольдік кеңестерге қатысқанда ол Беркширдегі Ерлиде тұрды. Корольдің пікірінен өзгеше ойда болған жағдайда да, ол оның құрметінен айырылмады. Кантилупа Эдуард I-ден Херефордтағы яһудилерге уағыз айтып, оларды дінге көшіру үшін арнайы рұқсат сұрады. Кейіннен, көптеген яһудилер нысанаға алынып, валютамен манипуляция жасады деген айыптамалар таралған ақша кесу дағдарысы кезінде Кантилупа айыптаманы тергеу үшін дінін өзгерткен яһудиді пайдалануға қарсылық білдірді. Одан кейін ол дінін өзгертпеген яһудилерді "Құдайдың жаулары және сенімге қарсы көтерілгендер" (inimici Dei et rebelles fidei) деп атап, Патшалықтан қууды талап етті, отставкаға кетемін деп қорқытты және көз жасына алды. Король оның талаптарына мойынұрған деген хабар тарады. 1290 жылы Кантилупа "Қызыл граф" Гилберт де Клэрмен, Глостердің 7-ші графы және Гертфордтың 6-шы графымен Малверндегі аң аулау құқықтары және де Клэр қазған ор қазбасы мәселесі бойынша "үлкен жанжалға" ұшырады. Бұл мәселе қымбат сот процесі арқылы шешілді. 1279 жылы Кентербери архиепискобы Роберт Килвардби, Кантилупаның досы және бұрынғы рухани кеңесшісі қайтыс болғаннан кейін, оның және жаңа архиепископ Джон Пекхемнің арасында бірқатар даулар туындады.
Cantilupe was educated at Oxford, Paris and Orléans, and was a teacher of canon law at the University of Oxford, where he became Chancellor in 1261. During the Second Barons' War, Cantilupe favoured Simon de Montfort and the baronial party. He represented the barons before King Louis IX of France at Amiens in 1264. On 25 February 1264, when he was Archdeacon of Stafford, Cantilupe was made Lord Chancellor of England, but was deprived of the office after de Montfort's death at the Battle of Evesham, and lived abroad for a while. Following his return to England, he was again appointed Chancellor of Oxford University, where he lectured on theology and held several ecclesiastical appointments.]] In 1274 Cantilupe attended the Second Council of Lyons and on 14 June 1275 he was appointed Bishop of Hereford, being consecrated on 8 September 1275. Cantilupe was now a trusted adviser of King Edward I and when attending royal councils at Windsor Castle or at Westminster he lived at Earley in Berkshire. Even when differing from the king's opinions, he did not forfeit his favour. Cantilupe asked special permission from Edward I to preach to the Jews of Hereford to convert them. Later, during the coin clipping crisis, where large numbers of Jews were targeted and accused of tampering with the currency, Cantilupe objected to the use of a converted Jew to investigate the charges. He then demanded that any unconverted Jews should be expelled from the Kingdom as “enemies of God and rebels against the faith” (inimici Dei et rebelles fidei), threatened to resign and broke down in tears. The King was reported to have capitulated to his demands. Cantilupe had a "great conflict" in 1290 with the "Red Earl", Gilbert de Clare, 7th Earl of Gloucester, 6th Earl of Hertford, concerning hunting rights in Malvern, Worcestershire, and a ditch dug by de Clare. The issue was settled by costly litigation. After the death in 1279 of Robert Kilwardby, Archbishop of Canterbury, a friend of Cantilupe's, and formerly his confessor, a series of disputes arose between him and John Peckham, the new archbishop.
Өлім, жерлеу және қасиетті деп жариялау
Кантилупа 1282 жылғы 25 тамызда Италиядағы Орвието қаласының жанындағы Ферентода қайтыс болды. Оның мереке күні 2 қазанға белгіленді.
Cantilupe died at Ferento, near Orvieto, in Italy, on 25 August 1282, His feast day was fixed on 2 October.
Ғибадатхана және ғибадатхана
Оның ғибадатханасы паломниктердің танымал жеріне айналды, бірақ Реформациядан тек қана негізі ғана аман қалды. 2008 жылы Николас Куэйлдің жетекшілігімен жаңа жоғарғы бөлігі (ферторий) қайта жаңартылды. Жаңа бөлімде Мәриям мен Бала Мапа Мундиді ұстап тұрған жарқын сурет салынған. Оның бас сүйегі сақталған реликвия 1881 жылдан бері Сомерсеттегі Даунсайд аббаттығында тұр. Херефорд Мапа Мундисі оның құлшылығының бір бөлігі ретінде қолдану үшін жасалған деп есептеледі. Картадағы бірнеше сілтемелер, мысалы, аң аулау көрінісі, тікелей оған қатысты болуы мүмкін. Картадағы сенімдер жүйесінде көптеген қаралағыш немесе антисемиттік бейнелер бар, олар шығу және шайтанға табынуды сол замандағы еврейлермен байланыстырады, бұл Кантилупаның сенімдерін көрсетеді. Кафедральдың архитектуралық ерекшеліктері, сондай-ақ оның құлшылығымен байланысты деп саналады, ұқсас анти-еврейлік тақырыптарды, әсіресе, сынған таяқпен, екі тақташаны құлатып, көзі байланған Синагоганы еске түсіреді. Оның құлшылығы және қаржылық түсімдері туралы жазбалар әлі де сақталған және бірнеше зерттеулердің негізін құрайды. Бұл Англиядағы Реформацияға дейінгі культтың кең ауқымды жазбаларының бірі болып табылады. Кантилупаға құлшылық ету үшін жасалған заттар кең аумақта табылған, бұл оның культы бұрын болжағаннан да кеңірек болған болуы мүмкін екенін көрсетеді.
His shrine became a popular place of pilgrimage, but only its base survived the Reformation until a new upper section (a feretory) was recreated in 2008 under the guidance of Nicholas Quayle. The new section is in vivid colours with a painted scene of the Virgin and Child holding the Mappa Mundi. A reliquary containing his skull has been held at Downside Abbey in Somerset since 1881. It is generally believed that the Hereford Mappa Mundi was created to be used as part of his cult. A number of references on the map itself, such as a hunting scene, may refer to him directly. The belief system on the map includes a number of derogatory or anti Semitic images that identify the Exodus and devil worship with contemporaneous Jewry, which may echo the beliefs of Cantilupe himself. Architectural features of the Cathedral, which are also thought to relate to the cult, echo similar anti Jewish themes, in particular Synagoga, a blindfolded Jew with a broken staff, dropping twin tablets of God's law. Records of his cult and financial receipts for it still exist and have formed the basis of several studies. These provide one of the few extensive records of a pre Reformation cult in England. Objects venerating Cantilupe have been found across a wide area, suggesting that his cult may have been more extensive than has previously been assumed.
Қазіргі католик құрметі
Римдік мартирологияның қазіргі латын тіліндегі басылымында (2004 жылғы басылым) Кантилупа 25 тамызда былай тізімделген: "Туссиядағы Монтефиасконеде Англияның Херефорд епископы Сент-Томас Кантилупаның дүниеден озғаны, ол біліммен жарқыраған, өзіне қатаң, бірақ кедейлерге жомарт меценат болған".
In the current Latin edition of the Roman Martyrology (2004 edition), Cantilupe is listed under 25 August as follows: "At Montefiascone in Tuscia, the passing of Saint Thomas Cantelupe, Bishop of Hereford in England, who, resplendent with learning, severe toward himself, to the poor however showed himself a generous benefactor".
Мұра
Көптеген адамдар әлі күнге дейін Кантилупаны рухани және дүниелік істерде үлгілі епископ ретінде қарастырады. Бұл оның канонизациясы кезінде жасалған, әдеттегіден гөрі кең көлемді есептерге байланысты. Онда оның зәкәттары мол болғаны және жеке өмірі кінәсіз болғаны айтылады. Ол өз епархиясына үнемі сапар шегіп, құқық бұзушыларды түзетіп, епископтық міндеттерін атқарған. Бұл сондай-ақ епархия атынан жасаған тыранына куәлік етеді, және басқа құжаттамалық деректерден оның епархия мүддесі үшін әрекет еткені анық, мысалы, көршілес жер иелерін Херефорд епископтығына тиесілі деп санайтын жерлерін қайтаруға мәжбүрлеу. Оның канонизациясымен байланысты жазбалар академиялық зерттеулерге тақырып болды, мысалы, сол кездегі осындай есептер қалай жасалғанын және түсінілгенін жақсырақ түсіну үшін кереметтерді іздеу және оларға жатқызу процесі зерттелді. Ал басқалары оларды керемет жазылулармен байланысты аурулар мен жағдайларды түсіну үшін пайдаланды. Кейбір ғалымдар оның антисемитизмі мен әйелдерге деген жек көрушілігін атап өтті. Бұл оның яһудилерді қуу туралы тікелей шақырулары мен әйелдермен араласпауын, тіпті сол заман үшін де радикалды деп санайды; соның ішінде оның құрметіне байланысты нысандарды қайта қарау да бар, мысалы, Mappa Mundi. Оның Католик шіркеуінде және Англия шіркеуінде құрметі жалғасуда. Кантилупа "Қазіргі заманғы қайырымдылықтың әкесі" деп мақталып, Ана Тереза және Мелинда Гейтс оны шабыт көзі ретінде атайды. Епископтық оның өмірін баяндайтын кітаптарды жақында жариялады, ал оның қабіріне жекелей зиярат етуге шақырылады.
Cantilupe is still regarded by many as an exemplary bishop in both spiritual and secular affairs. These depend on the reports made at the time of his canonisation, which were unusually extensive. In these, it is said that his charities were large and his private life blameless. He is presented as constantly visiting his diocese, correcting offenders and discharging other episcopal duties. These also present his efforts on behalf of the diocese, and it is clear from other documentary evidence that he took action on behalf of his diocese, such as compelling neighbouring landholders to restore estates which he contended belonged to the see of Hereford. The records associated with his canonisation have been the subject of academic investigation, leading to some reassessment, for instance looking at the process by which miracles were sought and attributed, to better comprehend how such reports were generated and understood at the time. Others have sought to use them to understand the medical conditions associated with reports of miraculous recoveries. His anti Semitism and misogyny depicted in the depositions have been highlighted by some scholars. These emphasise his direct appeals for the expulsion of the Jews, and his refusal to socialise with women, believing this to be extreme even for his time; this includes reinterpretation of objects associated with his cult, such as the Mappa Mundi. His veneration in the Catholic church and Church of England continues. Cantilupe has been lauded as the "Father of Modern Charity," and is cited as an inspiration by Mother Teresa and Melinda Gates. Books celebrating his life have been published by the Bishopric in recent years, and personal pilgrimage to his shrine is encouraged.
Мәдениет пен қоғамдағы
Кантилупа қоғамы 1905 жылы Херефорд епархиясының епископтық тізілімдерін, оның ішінде Кантилупаның ең ерте сақталған тізілімдерін, собор және епархияға қатысты басқа да құжаттарды жариялау мақсатымен құрылған мәтіндік баспа қоғамы болды. 1932 жылдан кейін қызметі тоқтап қалды. Кантилупа Грехэм Гриннің "Анашыммен саяхат" (1969) романында еске алынады, онда баяндаушының өткір тілді әпкесі: "Оның Орвиетода, Херефордта емес қайтыс болғанына өте қуанған болар едім. Бүгінгі күнге дейін шағын, өркениетті қала, климаты әлдеқайда жақсы және Via Garibaldi көшесінде тамаша мейрамханасы бар" дейді.
The Cantilupe Society was a text publication society founded in 1905 to publish the episcopal registers of the See of Hereford, of which Cantilupe's is the earliest to survive, and other records relating to the cathedral and diocese. It fell into abeyance after 1932. Cantilupe is referred to in Graham Greene's novel Travels With My Aunt (1969), when the narrator's sharp tongued aunt opines "I would have thought he was very lucky to die in Orvieto rather than in Hereford. A small civilized place even today with a far, far better climate and an excellent restaurant in the Via Garibaldi."