Кіріспе

Николас де Криоль (Cryoyll, Kerrial немесе Kyriel) (шамамен ақпан 1272 жылы қайтыс болған), Кентте қоныстанған әулеттен шыққан, 1260-шы жылдардың басында Довер қамалының констеблі және Жағалау сақшысы қызметтерін атқарды. Оның туысы Бертрам де Криоль (1256 жылы қайтыс болған) бұл лауазымдарда алдыңғы 20 жыл бойы көзге түскен, ал екеуі де беделді Синк Порттарының (Пенхёрст) сақшысы Стивен де Пенчестердің (Пенхёрст) тікелей ізашарлары болды.

Туыстық қатынас

Николай де Криольді көбінесе Бертрам де Криольдің ұлы деп есептесе де, бұл факт нақты айтылмаған. 1242 жылы Генрих патша Лестерширдегі Крокстон уәлиесін Бертрамға сыйлады. Бұл орын патша үшін ерекше маңызға ие болды, себебі оның әкесі, король Джонның жүрегі Крокстон аббаттығында жерленген еді, және ол оған көптеген қамқорлық көрсеткен. 1246 жылға қарай уәлие (әрине, жақын туыстықтың белгісі ретінде) Николас де Криольге өтті, оған базар мен жәрмеңке құқығы берілді, ал ауыл Крокстон Керриал деген атпен белгілі болды, бұл атау Криоль немесе Кириель әулетімен байланысты болды. Бертрам де Криольдің ұлы, сэр Джон де Криоль (1264 жылы қайтыс болды) оның «ұлы және мұрагері» деп аталады, ал Джонның кіші інісі, сэр Симон де Криоль (1267 жылы қайтыс болды), 1245-46 жылдары Томас де Норманвилл ісі бойынша өткен тергеуде оның қазылар алқасының мүшесі болды. Николас де Криоль кейде олармен бірге куә ретінде кездеседі және олармен байланысты екені анық, бірақ олардың арасындағы қарым-қатынас түсіндірілмейді.

Неке

Крокстон аббаттығы – премонстраторлық үй, ал көршілес сарайды Николас де Криольдің иеленуі оның әйелі Жоан де Аубервилл отбасындағы премонстраторларға деген қамқоршылық дәстүрімен байланысты болуы мүмкін. Ол де Аубервилл мұрасының ең ірі тармағының мұрагері, Уильям де Аубервиллдің (кіші) жалғыз қызы, Хьюдың қызы және Уильям де Аубервиллдің (үлкен) немересі, сондай-ақ оның әйелі Матильда, Ранулф де Гланвилл мен Берта де Валойннің қызы. Ұлы Вильгельм 1182 жылы Ранулфқа Суффолк графтығындағы Лейстон аббаттығын құруға көмектесті, ал өзі 1191 жылы Вестенхангерге жақын Кент графтығында Лэнгдон аббаттығын құрды. Бұл сыйлықты оның феодалдық лорды, Фолкстоун лорды Симон де Аверенш бекітті. Екеуі де премонстраторлық үйлер болды. Бертрамда Довер қамалының сақшысы ретінде ұзақ және көрнекті қызмет атқарған де Криол отбасы Брэдсолдегі Сент-Радегунд аббаттығының да меценаттары болды. Роберт де Аубервилл (Жоанның атасы Хьюдың інісі) 1215 жылдың соңында Рочестер қамалында король Джон тұтқындаған көтерілісшіл барондардың қатарында болғаннан кейін, 1220 жылдары король Генриге адал қызмет етіп, Гастингс қамалының констеблі болды. 1229 жылы оған Бертрам де Криольмен бірге Сандвич пен Портсмут арасындағы порттарды қорғауға уәкілеттік берілді, ал 1230 жылы бұл қызметке Сандвичтің сақшысы Генри де Сандвич (де Сандвико) тағайындалды: Роберттің орнын басып, Гастингс констеблі болған Джон де Гейтсден, содан кейін одан да үлкен құрамаға басшылық етті. Жоан де Аубервилл алғаш Генри де Сандвичке үйленді, ал Николас де Криольге үйленген кезде оның жесірі болды. Осылайша де Аубервиллдің иеліктері, Вестенхангерді қоса алғанда, де Криол отбасының меншігіне көшті.

Патшалық қызмет

Николай 1243 жылы Клер (Хайклер, Гэмпшир) саябағында, 1244 жылы Гилдфордта және 1245 жылы Хаверингте бұқа аулауға қатысты бұйрықтарда патшалық қызметкер "vadlettus" деп сипатталады. 1248 жылы ол патшадан Фолкстоун қаласына жақын Эльхам саябағынан екі қасқыр алды. Сол жылы ол өзі және екі рыцарьмен 21 тамызда Лондонда патшаның ісі үшін Гасконияға баруға шақырылды. Ол 1249 жылы Пасхадан бастап төрт ай бойы Бертрам де Криольмен бірге Гасконияда болды, олар вице-король Симон де Монфорға қаражат жеткізу миссиясын орындады. Ол 1253 жылы патшамен бірге Гасконияға, ал 1254 жылы сержанты Вильям де Вальтонмен бірге қайтадан барды. Оның аты 9 тамызда 1257 жылы Уэльсте король және оның ұлы Эдуардтың қызметі үшін Честерге шақырылғандар тізімінде тұр. Бұл жиын король Генрихтің сол жылдың басында Льюэллин ап Груффуд басқаратын уэльстің Кадфан шайқасындағы жеңілісіне (бірақ тиімсіз болған) жауабын қолдау мақсатында өткізілді. 1260 жылдың мамырында де Криоль Довер қамалының констеблі болып тағайындалды. Оған патшаның Франциядан келген үлкен сомадағы ақшасын сақтау сеніп тапсырылды. Оның бір бөлігін патшаға жеткізу, 1000 фунт төлеу және қалғанын Доверде қауіпсіз сақтау үшін шаралар қабылдануы керек еді. Бір жыл өткен соң Отфорд сарайында маңызды шіркеулік тергеу өтті. Ол Кенттегі Эйнсфорд иелігінің (кейде барондық деп есептелетін) нақты мұрагерлерін анықтау үшін архиепископтың қамқорлығында қайтыс болған Уильям де Эйнсфордтың 7-ші лордының өлімінен кейін жүргізілді. Оны Николас де Криоль мен Уильям Херенгод екі бөлікке таласты. Вильгельмнің 5-ші лордынан (қайтыс болғанның шөп атасы) тараған ұрпақтарының тоқтауымен олардың талабы оның қарындастары Жоан, Хью де Аубервиллге (Николайдың әйелі Жоанның әкесі) және Беатрис, Стивен Херенгодқа үйлену арқылы талапкердің анасы болған, оларға негізделді. Бұл отбасының ескі тармағының қарсы талабын жеңді, ол ешқашан иелік құқығын иеленбеген және де Криоль мен Херенгодтың пайдасына шешім қабылданды.

Екінші барон соғысы

1263 жылдың маусым айында король Николас де Криольге Синк Портс портының басшылығын тапсырды, ал Дувр қамалының констеблі Роберт де Гластонияға ол қайтып келген кезде қамал ішінде оған тұруға орын берілуін бұйырды. Довер, Гастингс, Ромни, Хайт және Сэндвич қалаларының барондары мен сот өкілдерінен «өз кеңестерімен екі-үш адамынан теңіз және құрлықтан порттардың қауіпсіздігі мен қорғанысын қамтамасыз етуді талап етті». 1263 жылдың қыркүйегінде де Криоль Кент графтығын және Миддлтон жүзін шериф болмаған кезде басқаруға, ал оқ-дәрілерді Довер констебліне жеткізуге мандат алды. 1263 жылдың басында Чатем барониясының және Лидс қамалының иесі Хамо де Кривкоур қайтыс болғаннан кейін, Николас Фолкстоун барониясынан бес рыцарьтік иелікті алғанын, ол Мортейн иелігі үшін қызмет еткенін білді. Оның қызметі Довер қамалын күзетуге үш кезекшілік сағатты қамтиды, сондай-ақ ол корольден басқа жерде барондық иелігінде болғаны жазылған. Хамо Фолкстоун барониясын өзінің екінші әйелі Матильда де Аверенштің құқығымен ұстады, ол шамамен 1250 жылы қайтыс болған Фолкстоун ханымы болды. Джон де Криольдің ұлы Бертрам (кіші) Хамо мен Матильданың үшінші қызы Элеонора де Кривкоурға үйленді, ол әпкелерімен бірге Фолкстоун барониясын мұра етті. Де Криоль отбасы 1264 жылғы көтеріліске түрлі жағдайларда қатысты. Ричард де Клэр 1262 жылы Блечинглидегі Джон де Криольдің үйінде қайтыс болды, ал сэр Джонның өзі 1263 жылы уэльстермен күресуге шақырылғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Оның ұлы сэр Бертрамға (1264 жылдың ақпанында Роджер де Лейборн Дартфорд поместьесін жалға беруді растады) Гилберт де Клэрмен бірге Рочестер қамалын қоршауға қатысты, оны де Лейборн король үшін ұстап тұрды. Көтерілісшілерді тексеру Бертрамды Генрих патша мен Эдуард патшаның жауы ретінде сипаттады, ол сэр Генрих де Монфорттың үйіне жататын, оның бір бөлігі Глостер графы, кейіннен Роджер де Лейборн басып алды, бірақ кейіннен олар қайтарылып алынды. Оның туысы Роберт де Кривкоур, Хамоның немересі және мұрагері, Льюс шайқасында Симон де Монфортпен бірге болды. Сол тексеруде Кентерберилік Лоренс де Фонте соғыстан бұрын, соғыс кезінде және одан кейін сэр Николас де Криольмен бірге болғаны және оның өліміне дейін оның жанында болғаны айтылды, бірақ ол кез келген қоршауға немесе тонауға қатысқан деп есептелмейді. 1265 жылдың қыркүйегінде Николай де Криолл, Жохан де Чоузи (Темплер) және Ричард де Манетон (Госпитальдықтар) Франция королінің елшілерінің корольдің алдына қауіпсіз өтуін қамтамасыз етуге міндеттелді.

Екінші неке

Жоанна де Обервилль қайтыс болғаннан кейін Николай екінші әйелге үйленді, Марджери, ол Симон де Крейдің қызы болған деп есептеледі. Ол Николайдан бір ұл мен бір қызы, ал кейінірек (Клиффорд) некесінен тағы төрт қызы болғандықтан, әлдеқайда жас болған болуы керек, және 1319 жылға дейін өмір сүрді, сол кезде өсиет қалдырды. Кейбір дереккөздерде айтылғандай, оның Уильям де Эссетесфордтың (Эшфорд) қызы Модқа үйленбегендігі, "Стоктон" (Грейт Стаутон, Хантингдоншир) иелігінің Николайға (және Уильям Херенгодқа) бұрынғы некесінен емес, Джоан де Обервилль арқылы мұрагерлік ретінде келгендігі анықталды. Модтың бірінші күйеуі Джон де Криоллдың кіші інісі Симон де Криолл болды (1267 жылы қайтыс болды): Николай мен Уильям бұл иелікті Роджер де Лейборнға берді, ол өз кезегінде Мод пен оның екінші күйеуі Роджер де Ролингке тапсырды. Николай 1272 жылдың 10 ақпанында қайтыс болды. 1272 жылдың 16 ақпанында және одан кейінгі наурыз айында аға Николайдың барлық жерлерін басқару және оның мұрагерлерінің некелері патшаның ұлы Эдуардқа берілді. Кенттегі белгілі бір жерлер оның ұлының атынан Лондонның Лорд-мэрі Сер Грегори де Рокслиге, 8 Эдуард I жылғы Михаил күніне (1280 ж.) дейін қамқорлыққа берілді.

Отбасы

Николай де Криоль ең алдымен Генри де Сандвичтің жесірі Джоан де Обервиллге үйленді. Олардың ұлы: Николас Криоль, Гилберт Печтің қызы Марджеримен үйленді, оған (әкесінің келісімімен) ол Бенхолл елінің өмір бойына иелену құқығын берді. Бұл Николай шамамен 1303 жылы қайтыс болды, содан кейін Марджери қайтадан үйленуге рұхсат алды және өзінің иелену құқығын растады. Ұзақ өтпей Ральф ле Соваж және оның әйелі Марджери (өзінің және оның мұрагерлерінің құқығынан бас тартты) Бенхолл елінің Гай Ферр кішіге өтуін аяқтады, бұл процесті 1290 жылы Николас Криоль кіші бастаған еді. Кіші Николай мен Марджеридің мұрагері Николай де Криел болды, ол 1303 жылдың қараша айында шамамен 21 жаста болды. Николай де Криоль үлкені екінші рет Марджериге, Саймон де Крейдің қызы деп есептелетін қызға үйленді. Марджери 1319 жылға дейін өмір сүрді және өсиетнама қалдырды. Оның Николайға үйленгеннен туған балалары: Бертрам де Криоль, анасы Крокстон аббаттығына көмектескен. Марджери де Криоль, 1286/87 жылдың қаңтарына дейін Джеффри де Сейдің ұлы Джонға үйленді. Сэр Николас де Криел шамамен 1261 жылы сэр Роджер де Лейбернмен байланысты Кантербериде неке туралы келісімге келді.

Өшіру

Де Криольдің қарулары ең ертедегі гербтік тізімдердің бірнешесінде кездеседі. Николас де Криольге арналған қалқан шамамен 1280 жылға жатпайтын, «Дерринг тізімі» деп белгілі гербтік тізімнен (әлде кем сэр Эдуард Деррингтің бастамасымен) өшірілген, осылайша сэр Эдуардтың шамаланған атасы Ричард Фиц Дерринг үшін орын ашылды.