Үндістан мен Шри-Ланка арасындағы Маннар шығанағы – Үнді мұхитының биологиялық түрлерге бай, тереңдігі аз аймағы. Флора мен фаунасы, дугонгтар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістан мен Шри-Ланка арасындағы Үнді мұхитының шығанағы – Маннар шығанағы (/m//ə/'/n//ɑːr/ məNAR) (тамил: மண்ணார் வளைகுடா) – Үнді мұхитындағы Лаккадив теңізінің бір бөлігін құрайтын, орташа тереңдігі шамамен 2,5 метр болатын кең, беткей шығанақ. Ол Үндістанның оңтүстік-шығыс ұшы мен Шри-Ланканың батыс жағалауы арасында, Коромадель жағалауы аймағында орналасқан. Адам көпірі немесе Рама Сету (Раманың көпірі) деп аталатын төменгі аралдар мен рифтер тізбегі, Маннар аралын қамтиды, Маннар шығанағын Үндістан мен Шри-Ланканың солтүстігінде жатқан Палк шығанағынан бөліп тұрады. Оңтүстік Үндістанның Тамирабарани және Вайппар өзендерінің сағалары, сондай-ақ Шри-Ланканың Малвату Оясы (Малвату өзені) осы шығанаққа құяды. Онда дугонг (теңіз сиыры) мекендейді.
Gulf of the Indian Ocean between India and Sri Lanka
The Gulf of Mannar (/m//ə/'/n//ɑːr/ məNAR) (Tamil: மண்ணார் வளைகுடா) is a large shallow bay forming part of the Laccadive Sea in the Indian Ocean with an average depth of It lies between the southeastern tip of India and the west coast of Sri Lanka, in the Coromandel Coast region. The chain of low islands and reefs known as Adam’s Bridge or Rama Setu (Rama’s Bridge), which includes Mannar Island, separates the Gulf of Mannar from Palk Bay, which lies to the north between India and Sri Lanka. The estuaries of Thamirabarani River and Vaippar River of South India and the Malvathu Oya (Malvathu River) of Sri Lanka drain into the Gulf. The dugong (sea cow) is found here.
Теңіз қорығы
Субконтиненттің оңтүстік-шығыс шетінде орналасқан Маннар шығанағы 3600-ден астам флора мен фауна түрлеріне пана болып, оны Азиядағы ең бай жағалау аймақтарының біріне айналдырады. Маннар шығанағында 117 түрлі қатты маржан тіркелген. Теңіз тасбақалары, акулалар, дугонгтар және дельфиндер бұл шығанаққа жиі келеді. Дегенмен, 50 мыңға жуық халқы бар 47 ауылдың бірлескен әсерінен теңіз түрлерін шамадан тыс аулау мәселесі туындады. Балық популяциясының төмендеуімен бірге перлі острица, горгония кораллдары және жүн құрттарының саны да азайды. Жергілікті балықшылар отбасыларын асырау үшін рифке тәуелді, бірақ зиянды балық аулау әдістері, ластану және коралл өндірудің салдарынан жағалаудағы және теңіздегі балық аулау көлемі азайды. Құрып бара жатқан түрлерге дельфиндер, дугонгтар, киттер және теңіз қияндары жатады. 2019 жылдың мамыр айында Үндістанның Жер ғылымдары министрлігіне қарасты Ұлттық жағалау зерттеу орталығы, Маннар шығанағы аймағында зерттеу станциясы бар, Мандапам, Килакарай және Палк шығанағындағы рифтерде алармды ағару үлгісін анықтады. Зерттеушілер температура 32 °C-тан 36 °C-қа дейін көтерілгенде кораллдардың ағаратынын байқады.
Located on the southeastern tip of the subcontinent, the Gulf of Mannar is known to harbour over 3,600 species of flora and fauna, making it one of the richest coastal regions in Asia. Around 117 hard coral species have been recorded in the Gulf of Mannar. Sea turtles are frequent visitors to the gulf as are sharks, dugongs, and dolphins. However, the combined effects of 47 villages, with a total population of around 50,000 has meant that overharvesting of marine species has become a problem. The decline of fish populations has been accompanied with reducing numbers of pearl oyster, gorgonian coral, and acorn worm. Local fishermen rely on the reef to feed their families, but destructive fishing methods combined with the stress of pollution and coral mining have meant both nearshore and offshore catches have decreased. Endangered species include dolphins, dugongs, whales and sea cucumbers. In May 2019, The National Centre for Coastal Research, an institute under the Ministry of Earth Sciences of India, which has a field research station in the Gulf of Mannar region, found an alarming pattern of bleaching in the reefs in Mandapam, Kilakarai and Palk Bay. Researchers observed a pattern of bleaching in corals when the temperatures rose to between 32 °C and 36 °C.
Теңіз қызметі
Маннар шығанағы кем дегенде 2000 жылдан бері Pinctada radiata және Pinctada fucata інжулерімен белгілі. Плиний Үлкен (б.з. 23–79 ж.) шығанақтың інжу-маржан аулауын әлемдегі ең өнімділерінің бірі деп бағалаған. Көптеген елдерде табиғи інжу-маржанды өндіру тым қымбат саналғанымен, ол әлі де осы шығанақта жалғастырылуда. Маннар шығанағындағы маңызды теңіз порттары – Тамил Надудағы Тхутхуди (Тутикорин) және Шри-Ланкадағы Коломбо. Бұл порттар терең су айдынындағы кемелерді қабылдаса, Palk бұғазы тек қана шағын кемелерге арналған. 2005 жылдың шілдесінде Үндістан үкіметі Маннар шығанағын Бенгал шығанағымен байланыстыратын терең канал құратын Сетусамудрам кеме жолы жобасын іске асыру үшін бастапқы қадамдар жасады. Жобаны қолдаушылар Үндістанның шығыс және батыс жағалауларын Шри-Ланканы айналып өтусіз тікелей кеме қатынасымен байланыстырудың артықшылықтарын атап көрсетсе, қоршаған ортаны қорғаушылар мұндай жобаның Palk бұғазы мен шығанақтың теңіз жануарлары мен балық шаруашылығына ауыр зиян келтіруі мүмкін екенін ескертті.
The Gulf of Mannar is known for its pearl banks of Pinctada radiata and Pinctada fucata for at least 2,000 years. Pliny the Elder (23–79 CE) praised the pearl fishery of the gulf as one of the most productive in the world. Although extraction of natural pearls is considered too expensive in most parts of the world, it is still carried out in the gulf. The chief seaports on the Gulf of Mannar are Thoothukudi (Tuticorin) in Tamil Nadu, and Colombo in Sri Lanka. While these ports can accommodate deep draft vessels, the shallow Palk Strait can only accommodate small shallow draft vessels. In July 2005, the Indian Government took preliminary steps to go ahead with the Sethusamudram Shipping Canal Project, which would create a deep channel linking the Gulf of Mannar to the Bay of Bengal. Project boosters emphasize the benefits of a direct shipping route that connects India's east and west coasts without the long trip around Sri Lanka; environmentalists have warned against the grave damage such a project could cause to the sea life and fisheries of the Palk Strait and the Gulf.