Кіріспе
Католик шіркеуінің басшысы 1059-1061 жылдар аралығында Папа Николай II (Nicholaus II; шамамен 990/995 – 27 шілде 1061), басқаша Геррард Бургундиялық деп белгілі, 24 қаңтар 1059 жылдан 27 шілде 1061 жылы қайтыс болғанға дейін Католик шіркеуінің басшысы және Папалық мемлекеттердің билеушісі болды. Ол сайланған кезде Флоренция епископы еді. Папалық қызметінің кезінде Николай II Милан мен Оңтүстік Италияда папалықтың ықпалын сәтті кеңейтті. Ол сондай-ақ папа сайлау реформаларын қабылдауға жауапты болды.
Pope Nicholas II (Nicholaus II; c. 990/995 – 27 July 1061), otherwise known as Gerard of Burgundy, was the head of the Catholic Church and ruler of the Papal States from 24 January 1059 until his death in 27 July 1061. At the time of his election, he was bishop of Florence. During his Papacy, Nicholas II successfully expanded the influence of the papacy in Milan and southern Italy. He was also responsible for passing papal election reforms.
Ерте өмір
Геррард Бургундиялық қазіргі Савойя аймағындағы Шеврон қаласында дүниеге келген. Ол Льеж қаласында каноник қызметін атқарды. 1045 жылы Флоренция епископы болып тағайындалды, онда көптеген шіркеулердегі дін қызметкерлері арасында канондық өмірді қайта жаңғыртты.
Папалық
Бенедикт X 1058 жылы сайланды, оның сайлануын Тускулум графы ұйымдастырды. Алайда, бірқатар кардиналдар сайлаудың заңсыз өткенін және дауыстар сатып алынғандығын айтты; осы кардиналдар Римнен қашуға мәжбүр болды. Рим шіркеуінің архидиаконы Хильдебранд Германияға дипломатиялық миссиямен кеткен еді. Бенедикт X сайланғанын естігенде, ол оған қарсы шығуға шешім қабылдады және Бургундиялық Жерардты сайлауға қолдау көрсетті. 1058 жылдың желтоқсан айында Бенедикт X сайлануына қарсы болған кардиналдар Сиенада жиналып, оның орнына Жерардты папа етіп сайлады. Ол содан кейін Николай II деген ат алды. Николай II Римге бет алғанда, жол бойы Сутриде синод өткізді, онда Тоскана билеушісі Годфри Сақалды және императорлық канцлер Гвиберт Пармалықтың қатысуымен Бенедикт X-ті тақтан түсіріп, анафемаға ұшыратты. Осы кезде Нормандықтар Оңтүстік Италияда бекем орныққан еді, ал 1059 жылы жаңа одақ Мельфиде бекітілді, онда папа Хильдебранд, кардинал Гумберт және Монте-Кассино аббаты Дезидериймен бірге Роберт Гюскарды Апулия, Калабрия және Сицилия герцогтықтарымен, ал Аверсалық Ричардты Капуа княздығымен салтанатты түрде жүктеді, оның орнына адалдық серттері мен Шіркеу құқықтарын қорғауға уәде берді. Бұл келісімнің негізі "Константиннің сыйлығы" деп аталатын жалған құжаттан басқа ешқандай берік негізге құрылмаған. Оның алғашқы маңызды нәтижесі – Нормандықтардың Галерияны басып алуына көмектесуі, онда антипапа Бенедикт X жасырынған еді, және Римдік ақсүйектерге папалық бағыныштылықтың аяқталуы.
Миланның бағыныштылығы
Осы арада Николай II Пётр Дамиан мен Лука епискобы Анзельмді Миланға Патаренелер мен архиепископ және дін қызметкерлері арасындағы дауды шешу үшін жіберді. Бұл папалықтың тағы бір жеңісімен аяқталды. Миландағы құрылымдық діни даудың қаупіне тап болған архиепископ Видо, Миланды Римге бағындырған елшілердің талаптарына мойынсұнды. Бұл жаңа қарым-қатынас 1059 жылғы сәуір айында Латеран сарайында өткен кеңеске Видо мен басқа Милан епископтарының қарсы ниетпен қатысуы арқылы жарияланды. Бұл кеңес дін қызметкерлерінің тәртібін күшейту арқылы Хилдебранд реформаларын жалғастырды, сонымен қатар Киелі Таққа болашақ сайлаулар туралы танымал қағидаларын бекіту арқылы папалық тарихында жаңа дәуір ашты.
Сайлау реформасы
Бұрын папа сайлауы Рим аристократиясының бақылауында болды, егер Киелі Рим императоры қашықтан өз ықпалын жүзеге асыруға жеткілікті күшті болмаса. Антипапа Бенедикт X-пен болған күрестердің нәтижесінде Николай II папалық сайлауды реформалауды қалады. 1059 жылы Пасхада Латеранда өткен синодта Папа Николай 113 епископты Римге шақырды, олар бірқатар реформаларды, соның ішінде сайлау процедурасын өзгертуді қарастырды. Бұл синод қабылдаған сайлау реформасы шіркеудің тәуелсіздігін жариялаумен пара-пар болды. Енді Римде жиналған кардиналдар папаларды сайлайтын болды.