Джон Дженкинс: Солтүстік Каролинаның радикал губернаторы
John Jenkins (governor)
Жон Дженкинс – Солтүстік Каролинаның бұрынғы губернаторы, өзін-өзі басқару жақтасы. Англиялық саяхатшы, әскери қызметкер, билік құрған кезеңдері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джон Дженкинс – ағылшын солдаты және өзін-өзі басқаруды радикалды түрде қолдаған адам болды. Ол Альбемарл (қазіргі Солтүстік Каролина) губернаторы қызметін төрт рет атқарды: 1672–1675 жылдары; 1676–1677 жылдары; 1678–1679 жылдары; 1680–1681 жылдары. Осыған дейін ешкім жеке губернатор ретінде осынша рет қызмет еткен емес.
John Jenkins was an English soldier and radical advocate for self government. He served as governor of Albemarle (now North Carolina) four times: 1672–1675; 1676–1677; 1678–1679; 1680–1681, becoming the only person who has served as proprietary governor so many times.
Өмірбаян
Джон Дженкинс Англияда дүниеге келген. Дженкинс 1650 жылдары Мэрилендке алғаш келген. Оған капитан шені берілді және ол, әдетте, Оливер Кромвельдің Жаңа үлгідегі армиясында қызмет еткен. Оның бірінші әйелі, Энн, жергілікті тізімдерде "көшпелі" деп тіркелген және Мэрилендке қызметші ретінде келген болуы мүмкін. Энн қызмет мерзімі біткен кезде қайтыс болды. Кейін Дженкинс Джоанна Джеральдқа үйленді, оның отбасы Чесапик аймағында радикалды, монархияға қарсы көзқарастарымен және ағылшын колонияларында демократиялық республикалық үкіметті қолдауымен кеңінен танымал болды. Джон мен Джоанна бастапқыда Мэриленд штатының Чарльз округіндегі жер учаскесінде тұрды. Мэрилендтің роялистік үкіметін республикалықтардың тобы қабылдамағаннан кейін Джон жергілікті үкіметте белгілі бір өкілдік қызметтер атқарды. 1660 жылдардың басында Мэрилендте роялистік үкімет қайта орнатылғаннан кейін Джон мен Джоанна 1660 жылдардың басында Альбемарл шығанағындағы елді мекендерге көшіп кетті. Бұл елді мекендерде теңдік жоғары болды, онда босқындар, шеттен шыққандар және ағылшын азаматтық соғысында аристократия мен монархияға қарсы күрескен теңдік іздеушілер тұрды. Массачусетс пен Вирджиниядан қуғынға ұшыраған және қуып шығарылған квакерлер сияқты радикалды теңдік принциптерін ұстанатын діни топтар Альбемарлде жылы қарсы алынды. Альбемарл аймағындағы ағылшын қоныс салушылары жергілікті американдық тайпалармен ерекше құрметті қарым-қатынас орнатты. 1670 жылы ол Кревен графының орынбасары болды, полковник шеніне көтерілді және Кеңестің ең тәжірибелі мүшесі атанды. 1672 жылдың сәуір айында Губернатор Картерет Альбемарлден Англияға кеткенде полковник Дженкинсті губернатордың орынбасары етіп тағайындады. Губернатор міндетін атқарушы ретінде Дженкинс Джордж Фокс сияқты радикалды квакерлерді колонияға қабылдады. Дженкинс үш жылдан астам уақыт бойы де-факто губернатор болып қызмет етті. 1675 жылдың күзінде отаршылар Томас Истчерч басшылығымен жаңа ассамблея құрды. Истчерч Дженкинсті түрмеге қамап, Солтүстік Каролинаның Бас Ассамблеясының губернаторы рөлін өз мойнына алды. Алайда, 1676 жылдың көктемінде Йоханна Дженкинс күйеуінің одақтастарын біріктіріп, оны түрмеден босатып алды. Бостандыққа шыққаннан кейін Дженкинс Истчерчті Альбемарлден қуды. Бейкон көтерілісіне қатысқан вирджиниялықтар қашуға мәжбүр болғанда, Дженкинс оларды Альбемарлге қабылдады, онда олар Вирджиния губернаторы Берклидің жазасынан аман болады. Дженкинс басшылығымен Альбемарлдегі қоныс салушылар Жаңа Англия саудагерлерімен сауда қатынастарын дамытты, олар империялық кедендік баж салығын оңай өту үшін Альбемарл қоныс салушыларымен ынтымақтастыққа барды. Дженкинс екі рет үйленді. Одан кейін Йоханна қалды, ол кейін Томас Харвиге (Солтүстік Каролинаның губернаторына) үйленді. Дженкинстің мұрагерлері туралы нақты мәліметтер сақталмаған, сондай-ақ ол Джоанна Дженкинс деген қызы болған болуы мүмкін.
John Jenkins was born in England. Jenkins first arrived in Maryland in the 1650s. He was given the title Captain, and he likely served in Oliver Cromwell's New Model Army. His first wife, Ann, was listed as a "transport" in local records, and likely arrived in Maryland as a servant. Ann died around the time her terms of service expired. Jenkins then married Johanna Gerald, whose family was widely known in the Chesapeake for their radical, antimonarchical views and support for democratic republican government in the English colonies. John and Johanna initially lived on a track of land in Charles County, Maryland. After a group of republicans rejected Maryland's royalist government, John served in some representative capacity in local government. With Royalist government restored in Maryland in the early 1660s, John and Johanna moved to settlements in Albemarle Sound in the early 1660s. These settlements were highly egalitarian, peopled by refugees, outcasts, and egalitarians who had battled against aristocracy and monarchy in the English Civil Wars. Radically egalitarian religious groups such as the Quakers, who had been persecuted and driven out of Massachusetts and Virginia, found a warm reception in Albemarle. The English settlers around Albemarle cultivated and maintained unusually respectful relations with the regions Native American groups. In 1670 he was deputy of the Earl of Craven and had risen to the dignity of Colonel, and was senior member of the Council. When Governor Carteret left Albemarle in April 1672 and went to England, he authorized Colonel Jenkins as deputy governor. As acting governor, Jenkins welcomed radical Quakers such as George Fox to the colony. Jenkins remained De facto governor for more than three years. By fall 1675, the colonists established a new assembly, which was led by Thomas Eastchurch. Eastchurch had Jenkins imprisoned and assumed the role of the Governor of General Assembly of North Carolina. However, in the spring of 1676, Johanna Jenkins had rallied her husbands allies and had him released from prison. Now free, Jenkins forced Eastchurch out of Albemarle. When Virginians who had been involved in Bacon's Rebellion had to flee, Jenkins welcomed them to Albemarle, where they would be safe from retribution by Virginia Governor Berkeley. Under Jenkins, settlers in ALbemarle had also developed trade relations with New England merchants, who gladly worked with the Albemarle settlers to evade imperial customs duties. Jenkins married twice. He was survived by Johanna, who later married Thomas Harvey (North Carolina governor). No exact data is stored about the heirs of Jenkins, also it might be that he had a daughter Joanna Jenkins.