Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық дворян, сарай қызметкері және дипломат
British nobleman, courtier, and diplomat
Джеймс Гамильтон, 2-ші Аберкорн герцогы (24 тамыз 1838 – 3 маусым 1913), 1868 жылға дейін Гамильтон виконты, ал 1868 жылдан 1885 жылға дейін Гамильтон маркизі атанды. Ол Джеймс Гамильтон, 1-ші Аберкорн герцогының және Леди Луиза Джейн Расселдің ұлы болған.
James Hamilton, 2nd Duke of Abercorn (24 August 1838 – 3 June 1913), styled Viscount Hamilton until 1868 and Marquess of Hamilton from 1868 to 1885, was a British nobleman, courtier, and diplomat. He was the son of James Hamilton, 1st Duke of Abercorn, and Lady Louisa Jane Russell.
Өмірбаян
Лорд Гамильтон 1838 жылғы 24 тамызда дүниеге келді, Джеймс Гамильтонның тұңғыш ұлы, екінші маркиз және кейін Аберкорнның бірінші герцогы (1811–1885) мен оның әйелі, леди Луиза Джейн Рассел (1812–1905), Бедфордтың алтыншы герцогы Джон Расселдің екінші қызы. Ол әкесі сияқты Харроу және Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде білім алды, онда 1857 жылғы 28 мамырда оқуға қабылданды. 1860 жылы Оксфордтан бакалавр дәрежесін алғаннан кейін, ол 1860 жылдан 1880 жылға дейін өкілдік еткен Донегал округінен консерватор партиясынан парламент депутаты болды. 1863 жылы Тайронның жоғары шерифі қызметін атқарғаннан кейін, ол қайтадан университетте оқып, 1865 жылы магистр дәрежесін алды (сол жылы ол Бат орденінің серігі атанды). Сол жылы ол Данияға дипломатиялық миссияға барды. 1866 жылдан 1885 жылға дейін Уэльс принцінің жеке кеңесшісі (Lord of the Bedchamber) қызметін атқарды; соңғы жылы ол әкесінен Донегал графтығының лорд-лейтенанты лауазымын мұра етіп, әкесінің дворяндық титулдарын алды. 1886 жылғы 21 қаңтарда ол Донегал лорд-лейтенантының формасын киіп, тақтан сөйлеген сөзге лордтардың жауабын басқарды. 1886 жылы Ирландияның Ұлы ложасының бас шебері болып сайланды және өмірінің соңына дейін осы лауазымды сақтап қалды. 1887 жылы Ирландияның құпия кеңесіне мүше болып тағайындалды. Аберкорн осы титулға ие болғаннан кейін бірнеше лауазымдарды атқарды, соның ішінде Уэльс принцінің жеке кеңесшісі (1886–1891) және Британдық Оңтүстік Африка компаниясының төрағасы. 1901 жылдың басында король Эдуард оны Дания, Швеция және Норвегия, Ресей, Германия және Саксония үкіметтеріне корольдің таққа отыруын жариялау үшін арнайы дипломатиялық миссияны басқаруға тағайындады. Ол Гартер орденінің рыцарі атанды. 74 жасында Лондонда пневмониядан қайтыс болды. Ол Аберкорн герцогтары мен олардың отбасыларының дәстүрлі жерлеу орны – Баронскорт шіркеуінің зиратында жерленген. 1883 жылы ол Тайрон және Донегалда 76 500 акр жерге ие болды. Ол сондай-ақ Шотландияда 2100 акр жерге ие болды.
Lord Hamilton was born on 24 August 1838, the eldest son of James Hamilton, second marquess and later first duke of Abercorn (1811–1885), and his wife Lady Louisa Jane Russell (1812–1905), second daughter of John Russell, sixth duke of Bedford. He was educated, like his father, at Harrow and Christ Church, Oxford, where he matriculated on 28 May 1857. After graduating from Oxford with a BA in 1860, he entered Parliament as Conservative MP for County Donegal, a constituency he represented from 1860 to 1880. After serving as High Sheriff of Tyrone for 1863, he re entered university and emerged with an M. A. in 1865 (he was created a Companion of the Order of the Bath the same year). That year, he also embarked upon a diplomatic mission to Denmark. He served as a Lord of the Bedchamber to the Prince of Wales from 1866 to 1885; in the latter year, he took over his father's position of Lord Lieutenant of County Donegal, and inherited his father's peerage titles. He led the Lords' reply to the Speech from the throne wearing the uniform of Lord Lieutenant of Donegal on 21 January 1886. He was chosen Grand Master of the Grand Lodge of Ireland in 1886, a post he held until his death. In 1887 he was appointed to the Privy Council of Ireland. Abercorn held several positions after acceding to that title, including Groom of the Stole to the Prince of Wales (1886–1891), and chairman of the British South Africa Company. In early 1901 he was appointed by King Edward to lead a special diplomatic mission to announce the King's accession to the governments of Denmark, Sweden and Norway, Russia, Germany and Saxony. He was created a Knight of the Garter. He died of pneumonia in London at the age of 74. He is buried in the cemetery at Baronscourt Parish Church, the traditional burial place of the Dukes of Abercorn and their families. In 1883 he held 76,500 acres in Tyrone and Donegal. He also held 2,100 acres in Scotland.