Лондон метросының бұрынғы Wood Lane стансасы: тарихы, ашылуы, жабылу себептері. Hammersmith & City және Central желілерімен байланысы. Олимпиадаға арналған станса.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиядағы бұрынғы теміржол станциясы, Метрополитен желісіндегі жабық станция.
Former railway station in England
the closed station that was on the Metropolitan line
Вуд-Лейн – батыс Лондондағы Шепардс-Буш қаласында орналасқан Лондон метрополитенінің станциясы болған. Ол 1908 жылы Метрополитен теміржолының Хаммерсмит тармағында (қазіргі Хаммерсмит және Сити желісі), Вуд-Лейн көпірінің қасында және сол аттас, бірақ Орталық Лондон теміржолындағы (қазіргі Орталық желі) станцияға жақын ашылған. 1914 жылы уақытша жабылып, 1920 жылы қайта ашылды, ал 1959 жылы Метрополитен желісі қызмет көрсеткен кезде түпкілікті жабылды.
Wood Lane was a station on the London Underground that was located in Shepherd's Bush, west London. It was opened in 1908 on the Hammersmith branch of the Metropolitan Railway (now the Hammersmith & City line), on the viaduct adjacent to the bridge over Wood Lane and close to a station of the same name but on the Central London Railway (now the Central line). It was closed temporarily in 1914, reopened in 1920 and eventually closed permanently in 1959 at which time it was served by the Metropolitan line.
Көрмелік станция
Екі Вуд-Лейн станциясы 1908 жылы ашылды, олар сол ауданда өткен Франко-британ көрмесіне және 1908 жылғы Олимпиада ойындарына қызмет ету үшін салынған. Бұл аймақ кейіннен «Ақ қала» деп аталды. Метрополитен темір жолының Вуд-Лейн станциясы 1 мамыр 1908 жылы «Вуд-Лейн (көрме)» деген атпен, ал Орталық Лондон темір жолының Вуд-Лейн станциясы 14 мамыр 1908 жылы ашылды. Екі станция да уақытша деп саналды және көрме мен Олимпиада ойындарынан кейін жабылуы жоспарланған. «Вуд-Лейн (көрме)» станциясы 1914 жылғы 31 қазанда, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін жабылды. Ал екінші Вуд-Лейн станциясы Орталық Лондон темір жолының тұрақты батыс терминалына айналды.
The two Wood Lane stations were opened in 1908 to serve the Franco British Exhibition and the 1908 Olympic Games in the area that was to become known as White City. The Metropolitan Railway's Wood Lane opened with the name Wood Lane (Exhibition) on 1 May 1908 and the Central London Railway's Wood Lane station opened on 14 May 1908. Both were intended to be temporary and to be closed after the exhibition and the Games. Wood Lane (Exhibition) station was closed on 31 October 1914, shortly after the outbreak of the First World War. The other Wood Lane became the permanent western terminus of the Central London Railway.
Қайта ашу
Станция 1920 жылғы 5 қарашада Вуд-Лейн (Ақ қала) деген атпен қайта қолданысқа енгізілді, бірақ тек көрме немесе шара өткізілген кезде ғана ашық болды. Ол Метрополитен желісімен қызмет көрсетілді және Шепард Буш пен Латимер Роуд станциялары арасында орналасқан болатын.
The station was brought back into use on 5 November 1920, with the name Wood Lane (White City), but was open only when an exhibition or event was being staged. It was served by the Metropolitan line and was between Shepherd's Bush and Latimer Road.
Ақырғы қайта атау және кейіннен жабылу
Central желісінің Вуд-Лейн станциясы жабылып, 1947 жылғы 23 қарашада солтүстікке қарай орналасқан White City станциясымен алмастырылды. Метрополитен желісі станциясы да сол күні Ақ қала деп аталды және өмірінің соңына дейін осы атаумен сақталды. Ағаш платформаларының бірінің өртте жойылғаннан кейін Метрополитен желісінің White City станциясы мұңғыл жабылды. Ол соңғы рет 1959 жылғы 24 қазанда қолданылды, ал қазір Телевизиялық орталық кешені теміржолдың екі жағында орналасқан. Виадук деңгейіндегі станция көбінесе бұзылды; жер деңгейіндегі билет кассасы сақталды және қайта боялды, бірақ көшеден көрінбейді. Вуд-Лейннен кіретін жер (және көрмелерге басты кіреберіс) Телевизиялық орталықтың көп қабатты тұрақтарына кіретін жол бойында болған, қазір бұл жол жоқ. Платформалардың ортасы шамамен желінің батысындағы BBC спутниктік тарелкаларының ең үлкеніне қарсы орналасқан. Ақ қаланы қайта жаңарту жоспарының бір бөлігі ретінде Хаммерсмит және Сити желісінде жаңа Вуд-Лейн станциясы салынды. 2008 жылғы 12 қазанда ашылған ол Вуд-Лейннің шығыс жағында, бұрынғы Метрополитен желісі станциясынан солтүстік-шығысқа қарай орналасқан.
The Central line's Wood Lane closed, and was replaced by White City station situated just to the north, on 23 November 1947. The Metropolitan line station changed its name to White City on the same date. It retained this name for the remainder of its existence. Following a fire in which one of the wooden platforms was destroyed, the Metropolitan line White City station was permanently closed. It was last used on 24 October 1959, and the Television Centre complex now runs on both sides of the railway. The station at viaduct level was largely demolished; the ticket office at ground level remains and has been repainted, though is not visible from the street. The entrance from Wood Lane (and a main entrance to the exhibitions) was situated along a road which no longer exists that ran approximately along the line of the entrance to the Television Centre multi storey car park. The centre point of the platforms was approximately opposite the largest of the BBC satellite dishes to the west of the line. As part of the plans for the redevelopment of White City, a new Wood Lane station was built on the Hammersmith & City line. Opened on 12 October 2008, it is on the east side of Wood Lane about north east of the former Metropolitan line station.
Латимер Роуд және Акттон темір жолы
Латимер Роуд & Акттон темір жолы (LR&AR) – номиналды түрде тәуелсіз компания, Вуд-Лейндегі Хаммерсмит & Сити темір жолын олардың Акттон станциясынан шығысқа қарай Ұлы Батыс темір жолымен байланыстыратын желі ұсынды. H&CR бастапқыда LR&AR-ға Вуд-Лейнде қолданыстағы платформаларды пайдаланудың орнына жеке айырбастау стансасын салуды талап етті. GWR LR&AR-дан жеке Акттон стансасын салуды талап етті, осы мақсатта Friar's Place үйі бұзылды. Темір жол 1882 жылы заңмен бекітілді, бірақ 1885 және 1893 жылдар аралығында төрт заң уақытты ұзарту үшін қажет болды, себебі LR&A компаниясы Ұлы Батыс және Метрополитенмен желіні бірлесіп пайдалану туралы келісімге келе алмады. Бұл мақсатқа қол жеткізілгенде (1895 жылы заңмен бекітілген), капитал жинау мүмкін болмады. Жол 1900 жылы тек шағын бөліктері салынғаннан кейін тоқтатылды, соның ішінде Солтүстік және Оңтүстік-Батыс торабы темір жолының үстінен салынған темір көпір (кейін бұзылған), қазіргі Вествей жол көпірінің жанында. Кейінірек салынған Эллинг және Шепард Буш темір жолы ұсынылған LR&AR желісімен ұқсас бағытты ұстанды, Метрополитен ирониялық түрде 1912 жылы Хаммерсмит пен Ситиді осы желіге қосу туралы заң жобасын ұсынды, бірақ ол Ұлы Батыс, Орталық Лондон темір жолы және Аудандық темір жолының қарсылығына тап болды.
The Latimer Road & Acton Railway (LR&AR), a nominally independent company, proposed a line linking the Hammersmith & City Railway at Wood Lane with the Great Western Railway east of their Acton station. The H&CR initially insisted that the LR&AR built a separate exchange station at Wood Lane, rather than using the existing platforms. The GWR wanted the LR&AR to also build a separate Acton station, and a house was demolished at Friar's Place for this. The railway was authorised by act in 1882, but between 1885 and 1893 four acts for extensions of time were needed, as the LR&A Company could not reach agreement with the Great Western and the Metropolitan for joint working of the line. When this was finally achieved (confirmed by act in 1895), capital could not be raised. The line was abandoned by act in 1900, after only small parts had been built, including an iron bridge (later demolished) over the North & South Western Junction Railway near the current Westway road bridge. The later Ealing & Shepherd's Bush Railway followed a similar route to the proposed LR&AR line, the Metropolitan ironically promoting a bill in 1912 to connect the Hammersmith & City to this line, which failed on opposition from the Great Western, the Central London Railway, and the District Railway.