Кіріспе

Италиялық композитор Джузеппе Мария Джоачино Камбини (Монтелупо-Фиорентино, 8 сәуір 1746 – 1810 жылдарға дейін? немесе Париж? 1825 жылға дейін?) – итальяндық композитор және скрипкашы.

расталмаған ақпарат

Оның өмірі туралы мәліметтер аз ғана қол жетімді. Француз ғалымы Луи Габриэль Мишо және бельгиялық музыкатанушы Франсуа Жозеф Фетис оның өмірбаянын жасады, ал Камбини өзінің өткені туралы 1804 жылы «Allgemeine musikalische Zeitung» басылымында жарияланған мақаласында айтады. Дегенмен, бұл құжаттардың бәрі қателерге толы, сондықтан оларды тексеру қажет. Оның жеке деректерін растау мүмкін емес (тек Фетис оның туған күнін көрсетеді және, мүмкін, Филиппо Манфреди оның скрипка сабақтарын берген мұғалім болған. Фетис 1766 жылы Неапольдегі оның сәтсіз опералық дебюті туралы жазды, содан кейін Ливорноға қайтып келе жатқанда теңізден қарақшылар Камбиниді ұрлап алып, оны Венециялық аристократ босатуға дейін қатты зорлық-зомбылыққа ұшыратқан. Бұл факт оның сенімділігін төмендетеді. Егер Италияда, тіпті бүкіл Еуропада осы жанрдың алғашқы қалыптасуы болса, бұл квартеттің маңызы зор. Көп жылдар бойы бұл ақпарат Камбинидің струнный квартеттің дамуындағы рөлі туралы үлкен аңызды тудырды. Шындығында, ол осы кезеңде жанрдың дамуына үлес қосқан көптеген (ең өнімділерінің бірі болса да) композиторлардың бірі ғана болды.

Париждегі алғашқы жылдары

Бізде бар ең алғашқы нақты ақпарат – оның 1770-жылдардың басында Парижге келгені, ол онда 20 жыл бойы тұрды. Ол скрипкалық концерттерін орындады (Франсуа Жозеф Госек басқаратын Concert Spirituel және Concerts des Amateurs аясында). 1800 жылға дейін француз астанасында оның атына 600-дан астам шығарма жарық көрді (ең бастысы Venier, Berault және Sieber баспалары арқылы, "Көздер" бөліміне де қараңыз).

Моцартпен айтыс

Оның симфония концертанта жанрындағы композициядағы жетістігі 1778 жылы Вольфганг Амадей Моцарттың бәсекелестігіне себеп болды, ол Камбиниді "Төрт желге арналған симфония концертанты" КВ 297б-ның Концерттік спиритуелде орындалуына кедергі келтірді деп айыптады, себебі Камбини оның кемелділігіне қызғанышпен қарады. Камбиниге қатысты күмән онымен жұмыс істеген басқа композиторлардан көрінбейді. Керісінше, Глюк сол жылдары оны жиі адал және тура адам ретінде ұсынды. 1791 жылдан бастап Террор кезінде ол Лувуа театрын басқарды, бірақ соғыс салдарынан туған экономикалық дағдарысқа байланысты 1794 жылы жабылуға мәжбүр болды. Ол жеке скрипка, вокал және композиция сабақтарын берді, сондай-ақ "Таблет де Полимн" басылымында 1811 жылға дейін оның мақалалары жарияланды. Осы сәттен бастап Камбини ешқандай құжатта із қалдырмай жоғалып кетті. Бізге тек оның аспаптық музыкасы ғана жетті. Шындығында, оның операларынан тек 1787 жылы Паскуале Анфоссипен бірлесіп жазылған "Le Tuteur avare" музыкасы қалды (қазір Лиль қалалық кітапханасында сақталады). Көп жылдар бойы оның симфониясы деп есептелген туындының авторы шын мәнінде Джозеф Мартин Краус екені белгілі болды, ал оны Boyer баспасы үшін жазған. 1784 жылдан 1786 жылға дейін баспагер сол кездегі беймәлім Краустың туындыларын көбірек сату үшін, одан әйгілі Камбинидің атынан шығарды, бұл 1989 жылға дейін шешілмеген авторлық құқық туралы түсініспеушілікке әкелді.

Аутографтар

Барлық 100 белгілі қолтаңба Америка Құрама Штаттарында, Вашингтон қаласындағы Конгресс кітапханасында сақтаулы.

Қолжазбалар

Камбинидің шығармаларының ең үлкен қолжазбалар жинағы Прагада, Чехия Ұлттық музыка мұражайының музыка тарихы бөлімінде және Римдегі Палаццо Венециядағы Археология және өнер тарихы кітапханасында (Vessella жинағы) сақталады. Италиядағы кішкентай жинақтар Брешиадағы Лука Маренцио консерваториясындағы Пазини жинақтарында, Флоренциядағы Керубини консерваториясында, Генуядағы Паганини консерваториясында, Мантовадағы Эстенсе кітапханасында, Неапольдегі Сан-Пьетро а-Маджелла консерваториясында және Римдегі Касанатезе кітапханасында (Марефоски жинағы және тағы басқалары) орналасқан. Тоскана музыкалық құжаттама орталығы Монтекатини Термедегі Вентури музыка жинағында басқа камералық музыка композицияларының жеке бөліктерінің үш қолжазбасын сақтайды. Әлемде кем дегенде бес қолжазбаны сақтайтын қалалар: Базель (Universitätsbibliothek), Чеб (Státní okresní archiv), Кестели (Helikon Kastélymúzeum Könyvtára), Люткирх им Аллгау (Fürstlich Waldburg Zeilsches Archiv), Лилль (Bibliothèque Municipale), Лунд (Universitetsbiblioteket), Нью-Хейвен (Yale University Music Library), Прага (Biblioteca Nazionale Ceca), Штейнфурт (Fürst zu Bentheimsche Musikaliensammlung Burgsteinfurt Collection, Вестфейль Вильгельмс университетінің Universitäts und Landesbibliothek di Münster кітапханасы басқарады), Стокгольм (Musik och teaterbiblioteket) және Вестерås (Stadsbibliotek). Лондонның Британдық кітапханасы, Мәскеудегі Rossijskaja Gosudarstvennaja Biblioteka, Штейнфурт қаласының Fürst zu Bentheimsche Musikaliensammlung Burgsteinfurt, Венаның Gesellschaft der Musikfreunde, Испанияның Biblioteca Nacional, Копенгагеннің Kongelige Bibliotek, Моденаның Biblioteca Estense,

Жазбалар

1936 жыл шамасында Рим квартеті (Франческо Монтелли және Оскар Зукарини, скрипкалар; Алдо Перини, альт; Луиджи Сильва, виолончель) Фаусто Торрефранка бейімдеген Камбинидің "Квартето ре мажор" шығармасын жазды. Алғашқы басылымның 78 айналымдық пластинкасы Римдегі Istituto centrale per i beni sonori e audiovisivi-де сақтаулы және Internet Culturale желісінде цифрлық форматқа көшірілген.