Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италия композиторы (1671–1751) Томазо Джованни Альбинони (8 маусым 1671 – 17 қаңтар 1751) – барокко дәуірінің итальяндық композиторы. Оның туындылары опералар, концерттер, бірден алтыға дейін аспаптарға арналған сонаталар, симфониялар және жеке кантаталарды қамтиды. Өз заманда опера композиторы ретінде танымал болғанымен, қазіргі күні ол аспаптық музыкасымен, әсіресе концерттерімен белгілі. Альбинонидің ең әйгілі туындысы – "G минорындағы адажио", дегенмен бұл шығарманың көп бөлігі 20 ғасырлық музыкатанушы және композитор Ремо Джазоттоға тиесілі, ол Альбинонидің туындыларын каталогтаумен айналысқан.
Italian composer (1671–1751)
Tomaso Giovanni Albinoni (8 June 1671 – 17 January 1751) was an Italian composer of the Baroque era. His output includes operas, concertos, sonatas for one to six instruments, sinfonias, and solo cantatas. While famous in his day as an opera composer, he is known today for his instrumental music, especially his concertos. He is best remembered today for a work called "Adagio in G minor", attributed to him but largely written by Remo Giazotto, a 20th century musicologist and composer, who was a cataloger of the works of Albinoni.
Өмірбаян
Венецияда дүниеге келген, бай қағаз саудагері Антонио Альбинонидің ұлы. Ол скрипка мен ән салуды оқыды. Композитор ретіндегі оның мәртебесін және өмір сүрген дәуірінің жақсы құжатталғанын ескерсек, өмірі туралы салыстырмалы түрде аз мәлімет белгілі болуы таңғажайып. 1694 жылы ол өзінің Opus 1-ін венециялық кардинал Пьетро Оттобониге (Папа Александр VIII-нің шөбере інісі) арнады. Оның алғашқы операсы, "Зенобия, regina de Palmireni", 1694 жылы Венецияда қойылды. Альбинони 1700 жылы Мантуя герцогы Карл IV-нің скрипкашысы болып қызмет еткен болуы мүмкін, оған ол Opus 2 аспаптық шығармалар жинағын арнады. 1701 жылы ол өте танымал Opus 3 сюиталарын жазып, бұл жинақты Тоскананың Ұлы князі Фердинандо де Медичиге арнады. Ол 79 жасқа толған.
Born in Venice, to Antonio Albinoni, a wealthy paper merchant, he studied violin and singing. Relatively little is known about his life, which is surprising, considering his contemporary stature as a composer and the comparatively well documented period in which he lived. In 1694 he dedicated his Opus 1 to the fellow Venetian, Cardinal Pietro Ottoboni (grand nephew of Pope Alexander VIII). His first opera, Zenobia, regina de Palmireni, was produced in Venice in 1694. Albinoni was possibly employed in 1700 as a violinist to Charles IV, Duke of Mantua, to whom he dedicated his Opus 2 collection of instrumental pieces. In 1701 he wrote his hugely popular suites Opus 3, and dedicated that collection to Ferdinando de' Medici, Grand Prince of Tuscany. He was 79 years old.
Музыка және әсер
Оның опералық шығармаларының көпшілігі жоғалып кетті, себебі олар оның өмірінде жарияланбады. Дегенмен, аспаптық шығармалардың тоғыз жинағы жарық көрді. Бұл жинақтар үлкен сәттілікке ие болды және көптеп қайта басылды. Сондықтан, ол бүгінде аспаптық музыка композиторы ретінде (99 соната, 59 концерт және 9 симфония) белгілі. Оның өмірінде бұл шығармалары Арканжело Корелли мен Антонио Вивальдидің шығармаларымен жақсы салыстырылды. Оның Италияда, Амстердамда және Лондонда жарық көрген тоғыз жинағы, Оңтүстік Еуропа ақсүйектерінің көрнекті тізіміне арналған немесе олардың демеушілігінде болды. Альбинони кем дегенде елу опера жазды, оның жиырма сегізі 1723 және 1740 жылдар аралығында Венецияда қойылды. Альбинони өзі 81 опера жазғанын айтқан (либреттодағы соңғы екінші операсын 80-ші операсы деп атаған). Оның үлкен опералық өнімге қарамастан, бүгінде ол аспаптық музыкасымен, әсіресе гобой концерттерімен (12 Concerti a cinque op. 7 және ең танымал 12 Concerti a cinque op. 9) танымал. Ол концерттерде гобойды жеке аспап ретінде қолданған және мұндай шығармаларды жариялаған алғашқы итальяндық (шамамен 1715 ж., op. 7), бірақ соло-гобойы бар ертерек концерттерді, мүмкін, Телеман немесе Гендель сияқты неміс композиторлары жазған.
Most of his operatic works have been lost, largely because they were not published during his lifetime. However, nine collections of instrumental works were published. These met with considerable success and consequent reprints. He is therefore known more as a composer of instrumental music (99 sonatas, 59 concerti and 9 sinfonie) today. In his lifetime these works were compared favourably with those of Arcangelo Corelli and Antonio Vivaldi. His nine collections published in Italy, Amsterdam, and London were either dedicated to or sponsored by an impressive list of southern European nobility. Albinoni wrote at least fifty operas, of which twenty eight were produced in Venice between 1723 and 1740. Albinoni himself claimed 81 operas (naming his second to last opera, in the libretto, as his 80th). In spite of his enormous operatic output, today he is most noted for his instrumental music, especially his oboe concerti (from 12 Concerti a cinque op. 7 and, most famously, 12 Concerti a cinque op. 9). He is the first Italian known to employ the oboe as a solo instrument in concerti (c. 1715, in his op. 7) and publish such works, although earlier concerti featuring solo oboe were probably written by German composers such as Telemann or Händel.