Лондонның Мәрмәр үйі: Палладиан вилласы

Кіріспе

Твикенхэмдегі Палладиан вилласы, Лондон. Мрамор Хилл үйі – Лондонның Ричмонд-на-Темзе ауданындағы Твикенхемде орналасқан неопалладиан вилласы, қазір І санаттағы ескерткіш. Ол 1724 және 1729 жылдар аралығында Саффолк графесі Генриетта Говардтың резиденциясы ретінде салынды, және ол өмірінің соңына дейін онда тұрды. Ықшам дизайны тез танымал болып, грузин стиліндегі ағылшын виллалары мен Америка колонияларындағы плантация үйлері үшін стандартты үлгіге айналды. Мүлік және үй Лондон округтік кеңесінің меншігіне өтті және 1903 жылы көпшілікке ашылды. Бұл Англияда мемлекеттік орган сақтап қалған XVIII ғасырға жататын алғашқы үй болды. Ұлы Лондон Кеңесінің (GLC) қайта жаңарту жұмыстары 1965 жылы басталды, ал GLC таратылғаннан кейін үй мен жердің меншігі Англия мұрасына (English Heritage) берілді.

Сипаттама

Марбл Хилл үйі 1724–1729 жылдары король Георг II-нің сүйіктісі Генриетта Говард, архитектор Роджер Моррис (1695–1749) жобасымен, «архитектор графтарының» бірі Генри Гербертпен бірлесіп салынды. Пемброк, содан кейін Лорд Герберт, Марбл Хиллдің дизайнын негізінен Италияның Пьомбино Десе қаласында Андреа Палладионың 1553 жылы салынған Вилла Корнароға негіздеді, осылайша бірінші қабатта немесе пиано нобильде текше зал құрылды. Вилла Корнаро Америка колонияларындағы плантация үйлерінің үлгісі ретінде қызмет етті, мысалы, Чарльстондағы Дрейтон Холл (1738–1742) және Томас Джефферсонның Монтичеллоның алғашқы нұсқасы (1768–1770). Бұл, басқа жағынан, Колен Кэмпбеллдің кеңірек жобасының бейімделуі болды. Үй 66 акр (2,67 км²) саябақта орналасқан, ол Марбл Хилл паркі деп аталады. Үлкен зал әсем алтынмен қапталған әшекейлермен және Джованни Паоло Паннинидің бес каприччио картинасымен безендірілген. Марбл Хилл үйінде ерте грузин дәуірінің жиһаздары мен суреттерін қамтитын несиеленген коллекция, сондай-ақ Лазенби мұрасының Шинуаз коллекциясы бар. Үй Кендал үйінен бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан, ол да сол кездегі корольдік сүйіктісі, Георг I-нің ұзақ жылдар бойы сүйіктісі болған Кендал герцогинясы Мелузин фон дер Шуленбург үшін салынған палладиандық мүлік. Александр Поуп пен Джонатан Свифт Генриетта Говардтың өмірінде үйдің тұрақты қонақтары болды. XVIII ғасырдың соңында үйді болашақ король Георг IV (Принц-Регент) өзінің сүйіктісі Мария Фицгерберт үшін жалға алды, осылайша олар жеке кездесулерін жалғастыра алды. Марбл Хилл үйі жарияланған гравюралар арқылы танымал болды және жоспары мен қатаң бақыланатын фасады үшін кеңінен құрметке бөленді. Оның дизайны 1750 жылдан кейін көптеген жерлерде көшірілді және Темза аңғары мен одан да алыс жерлерде салынған ағылшын виллаларының стандартты үлгісі болды, мысалы, 1746–1749 жылдар аралығында Дорсеттегі Блэндфордтан Фрэнсис Картрайттың жобасы бойынша салынған Нью-Плейс, Кингс-Нимптон, Девон. Дегенмен, ойын боулингке қарағанда бульдерге көбірек ұқсаған, ал «аллея» (жердегі ойыс ретінде жақсы сипатталады) қазіргі заманғы боулинг аллеясының тұжырымдамасына ұқсамайды. Аймақтың қандай да бір боулинг үшін пайдаланылғанына негізгі дәлел – заманауи жоспарлар. Қазір үйді «Англия мұрасы» иеленеді, ол 1986 жылы Ұлы Лондон кеңесі таратылғаннан кейін оны сатып алды. Оның кең аумағы Марбл Хилл паркі деп аталады және регби мен хоккей алаңдары, крикет алаңы мен торлары, теннис корттары және балалар ойын алаңы сияқты көптеген демалыс мүмкіндіктерін ұсынады. 2015 жылы «Англия мұрасы» үйдің және парктің презентациясын жақсарту және оған байланысты демалыс нысандарын дамыту үшін Heritage Lottery Fund грантын жеңіп алды. Бұл жобаның аясында Historic England 17 ғасырдан бастап Марбл Хилл ландшафтының дамуын көрсететін нақты сурет жасау үшін геофизикалық зерттеулер, әуе суреті, лидар карталары, аналитикалық жер жұмыстарын зерттеу, шөгінді және өсімдіктерді талдау сияқты бірқатар ландшафтық зерттеулер жүргізді. Үйді қалпына келтіру жұмыстарына грузин түстерін қалпына келтіру және жиһаз бен суреттерді жаңарту кірді. Жұмыстың аяқталуына жеті жыл кетті және құны 8 миллион фунт стерлингті құрады. «Англия мұрасы» директоры Кейт Мавор қалпына келтірілген үйді «грузиндық Лондонның ұмытылған асылдарының бірі» деп сипаттады.

Marble Hill House was built in 1724–1729 by Henrietta Howard, the mistress of King George II, to the designs of the architect Roger Morris (1695–1749) in collaboration with Henry Herbert, 9th Earl of Pembroke, one of the "architect earls". Pembroke, then Lord Herbert, based the design of Marble Hill to a large degree on Andrea Palladio's 1553 Villa Cornaro in Piombino Dese, Italy, and thus incorporated a cubic saloon on the first floor or piano nobile. Villa Cornaro also served as a model for plantation houses in the American colonies, examples being Drayton Hall (1738–1742) in Charleston, South Carolina, and Thomas Jefferson's initial version of Monticello (1768–1770). It was in other respects an adaptation of a more expansive design by Colen Campbell. It is set in 66 acres (2.67 km2) of parkland known as Marble Hill Park. The Great Room contains lavishly gilded decoration and five capricci paintings by Giovanni Paolo Pannini. Marble Hill House also contains a loaned collection of early Georgian furniture and paintings as well as the Chinoiserie collection of the Lazenby Bequest. It was located a few miles away from Kendal House, another Palladian property built around the same time for a royal mistress, Melusine von der Schulenburg, Duchess of Kendal who had been the long term lover of George I. Both Alexander Pope and Jonathan Swift were regular guests at the house during the lifetime of Henrietta Howard. In the late 18th century the house was rented by the Prince Regent (the future king, George IV) for his mistress, Maria Fitzherbert, so the two could continue to meet in private. Marble Hill House soon became known from published engravings, and it was widely admired for its plan and tightly controlled elevations. Its design was much copied elsewhere, after 1750, and provided a standard model for the English villas built throughout the Thames Valley and further afield, an early example being at New Place, King's Nympton, Devon, built between 1746 and 1749 to the design of Francis Cartwright of Blandford in Dorset. However, it is likely that game resembled boules as much as bowling and the "alley" (better described as a depression in the ground) does not resemble the modern concept of a bowling alley. The main evidence that the area was used for some sort of bowling rests on contemporary plans. The house is now owned by English Heritage, which acquired it in 1986 following the abolition of the Greater London Council. Its extensive grounds are known as Marble Hill Park and provide many leisure facilities including rugby and hockey pitches, a cricket pitch and nets, tennis courts, and a children's play area. In 2015, English Heritage won a Heritage Lottery Fund grant to develop Marble Hill House and its park in order to improve its presentation and the associated leisure facilities. As part of this project Historic England made a range of landscape investigations, including geophysical surveys, aerial photography and lidar mapping, analytical earthwork survey, coring and vegetation analysis to create a clear picture of the development of the Marble Hill landscape from the 17th century onwards. Restoration work on the house included the reinstatement of Georgian colour schemes and renovation of the furnishings and pictures. The works took seven years to complete and cost £8M. The director of English Heritage, Kate Mavor, described the restored house as “one of the forgotten gems of Georgian London”.

Танымал мәдениетте

Марбл Хилл үйі 1994 жылғы "Вампирмен сұхбат" фильмінде плантация үйі ретінде қолданылған.