Кіріспе

Кеміргіштердің түрі

Полинезиялық тышқан, Тынық мұхиты тышқаны немесе кішкентай тышқан (Rattus exulans), маори тілінде киоре деп аталады, қоңыр және қара тышқаннан кейін әлемде ең көп тараған үшінші тышқан түрі. Атауына қарамастан, Полинезиялық тышқан Оңтүстік-Шығыс Азияда пайда болған, және туысқандары сияқты, кеңінен таралып, Полинезияның көп бөлігіне, Жаңа Зеландия, Пасха аралы және Гавайи сияқты жерлерге қоныс аударды. Ол басқа тышқан түрлерімен бірге жоталардан орманға дейінгі көптеген ортаға бейімделу қабілетін көрсетеді. Сонымен қатар, ол адамдармен тығыз байланысты, олар оңай тамақ алуға мүмкіндік береді. Ол тараған аймақтарының көп бөлігінде маңызды зиянкеске айналды.

Сипаттама

Полинезиялық тышқан сыртқы түрінен қара тышқан мен қоңыр тышқан сияқты басқа тышқандарға ұқсас. Оның үлкен, дөңгелек құлақтары, ұзын мұрыны, қара/қоңыр түсті жүні, ақшыл құрсағы және салыстырмалы түрде кішкентай аяқтары бар. Денесі жұқа әрі ұзын, мұрынынан құйрығының түбіне дейінгі ұзындығы шамамен жетеді, бұл оны адамдармен байланысты басқа тышқандардан сәл кіші етеді. Егер ол кішірек аралдарда кездессе, онда одан да кіші болады. Оны көбінесе артқы аяғының білезік тұсына жақын қараңғы жоғарғы жиегінен тануға болады, ал аяғының қалған бөлігі ақшыл болады.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Полинезиялық егешқұйрық Тынық мұхиты мен Оңтүстік-Шығыс Азияда кең таралған. Митохондриялық ДНК талдауы осы түрдің Флорес аралында пайда болғанын көрсетеді. IUCN Қызыл тізімі оны Бангладеш, Оңтүстік-Шығыс Азия материгінің барлық бөлігі және Индонезияға тән деп санайды, бірақ Тынық мұхитының барлық аймағына (Жаңа Гвинея аралын қоса алғанда), Филиппин, Бруней және Сингапурға әкелінген, ал Тайваньде шығу тегі белгісіз. Ол ұзақ қашықтыққа жүзе алмайтындықтан, Тынық мұхиты арқылы адамдардың қоныс аударуының маңызды көрсеткіші саналады, себебі полинезиялықтар оны қоныстанған аралдарына кездейсоқ немесе әдейі әкелген. Осы түр Тынық мұхитындағы жергілікті құстар мен жәндіктердің көптеген түрлерінің жойылуына себепкер болды; бұл түрлер сүтқоректілердің болмауы кезінде дамыған және егешқұйрықтың шабуылдарына төтеп бере алмады. Бұл егешқұйрық сонымен қатар жергілікті Пашалококос пальмасының жаңғақтарын жеп, орманның қайта өсуіне кедергі келтіріп, Пасха аралының толыққанды ормандардан айырылуына да себеп болуы мүмкін. 1990 жылдары Жаңа Зеландияда полинезиялық егешқұйрықтың қалдықтары 2000 жылдан астам ескілікте деп анықталды, бұл Жаңа Зеландияға полинезиялықтардың қоныс аударуының қабылданған мерзімінен әлдеқайда ерте болды. Алайда, кейінгі зерттеулер егешқұйрықтың шамамен 1280 жылы елдің екі негізгі аралына әкелінгенін көрсетті, бұл нәтижелер бұрынғы тұжырымдаманы жоққа шығарды.

Мінез-құлық

Полинезиялық тышқандар көптеген кеміргіштер сияқты түнде белсенді болады және шебер өрмелеушілер, көбінесе ағаштарда ұялайды. Қыс мезгілінде, тамақ аз болғанда, олар жиі қабықтан қабысқан және өсімдік сабақтарымен қоректенеді. Олардың көбею қасиеттері жалпы тышқандарға тән: полиэстросты, жүктілік мерзімі 21-24 күн, бала саны тамақ пен басқа да ресурстарға байланысты (6-11 кез), 28 күннен кейін тағы бір ай бойы анасынан айырылады. Олардың ерекшелігі – жыл бойы көбеймей, көктем мен жаз айларында ғана көбейеді.

Диета

R. exulans – бәрін жейтін түр, тұқымдар, жемістер, жапырақтар, қабық, жәндіктер, құрттар, мойынсоңдар, кесірткелер және құс жұмыртқалары мен балапандарымен қоректенеді. Полинезиялық егеуқұйрықтар көбінесе тамақ бөліктерін қауіпсіз жерге алып барып, тұқымды қабығынан тазарту немесе басқа да тағамдарды дайындау үшін қолданады. Бұл оларды жануарлар мен жаңбырдан, сондай-ақ басқа егеуқұйрықтардан қорғайды. Мұндай "қабықтан тазалау орындары" көбінесе ағаштардың арасында, тамырларының жанында, діңдерінің жарықтарында және тіпті жоғарғы бұтақтарында кездеседі. Мысалы, Жаңа Зеландияда осындай орындар тас үйінділерінің астында және никау пальмаларының түскен жапырақтарында табылады.

Жаңа Зеландия

Жаңа Зеландияда және оның жағалаудағы аралдарында көптеген құс түрлері жердегі сүтқоректі жануарлардың жыртқыштары болмағандықтан дамыды, сондықтан олардың тышқандарға қарсы мінез-құлқы қалыптаспады. Маорилердің Полинезия тышқанын Жаңа Зеландияға әкелуі бірнеше құрлықтағы және ұсақ теңіз құстарының жойылуына соқтырды. Аралдардан тышқандарды жою артынан кейбір теңіз құстарының және жердегі құстардың, сондай-ақ Кіші Барьер аралының алып ветасы сияқты жәндіктер түрлерінің саны айтарлықтай артты. Жаңа Зеландияның Табиғатты қорғау департаменті осы популяцияларды қалпына келтіру бағдарламасының аясында, мысалы, аса қауіпті какапоны сақтап қалу үшін, өз құзыретіндегі көптеген жағалау аралдарында Полинезия тышқанын жою бағдарламаларын жүзеге асыруда, ал басқа да қорғау ұйымдары басқа қорықтарда да осыған ұқсас бағдарламаларды қабылдады. Дегенмен, Тауық және Тауықтар тобындағы Мауитаха және Араара аралдары қазір Полинезия тышқанының қорғалатын аймақтары ретінде белгіленген.

Тынық мұхитының қалған бөлігі

Феникс аралдарындағы қорғалатын аймақтағы құс түрлерін қорғау мақсатында NZAID Кирибатидегі Феникс аралдарындағы егеуқырларды жою бағдарламаларын қаржыландырды. 2011 жылдың шілдесінен қарашасына дейін Питкэрн аралдары үкіметі мен Құстарды қорғау жөніндегі Корольдік қоғамның бірлестігі Полинезия егеуқырын жоюға бағытталған Хендерсон аралында уланған жемді тарату бағдарламасын іске асырды. Қырылу ауқымды болды, бірақ 50 000-ден 100 000-ға дейін жететін популяцияның 60-80 дарасы тірі қалды және қазіргі таңда популяция толыққанды қалпына келді.