Джозеф Массино (1943-2023): Американдық мафия босы, Бонанно қылмыс отбасының басшысы. Сотқа жауап берген алғашқы мафия босы, қылмыстық тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық мафиози (1940–2023)
American mobster (1940–2023)
Джозеф Чарльз Массино (10 қаңтар 1943 – 14 қыркүйек 2023) – американдық мафиози. Ол 1991 жылдан 2004 жылға дейін мафия мүшесі және Бонанно қылмыстық отбасының бастығы болды. Нью-Йорктегі Бес Отбасының бірінің басшысы ретінде мемлекеттік айғақтарды берген алғашқы адам осы Массино болды. Массино 1973 жылы Бонанно отбасының бақылауын алған Филип Растеллидің шәкірті болды. Растелли өзінің билік құрған кезеңінің көп бөлігін түрмеде өткізді, бірақ 1979 жылы билік үшін күрескен мафиози Кармин Галантені өлтіруге рұқсат берді. Алғаш жүк көлігін тонаған Массино, 1981 жылы екі топтық кісі өлтіруді ұйымдастырғаннан кейін өзінің билігін нығайтты – ең әуелі үш қарсылас капитанды өлтірді, содан кейін өзінің қарсыласы Доминик Наполитаноны. 1991 жылы Массино 1986 жылы еңбек алаяқтығы үшін сотталған кезде Растелли қайтыс болды, және Массино оның орнын басты. Келесі жылы түрмеден босатылғаннан кейін, ол шамамен 25 жыл бойы дау-жанжалдың ортасында болған отбасын қайта құруға кірісті. Жаңа мыңжылдықтың басында ол елдегі ең қуатты мафия басшысы деп есептелді. Массино "Соңғы Дон" деп танылды, ол өз заманында түрмеде отырған жалғыз толыққанды Нью-Йорк басшысы болды. 2004 жылдың шілдесінде Массино RICO ісінде айыпты деп танылды, бұл айыптамаға бірнеше ынтымақтас жасаған қылмыскерлердің куәлігі негіз болды, олардың ішінде Массиноның наразы қосалқы бастығы және жекжаттысы Сальваторе Витале де болды. Ол сол жылы өтетін жеке кісі өлтіру ісінде айыпталған жағдайда өлім жазасына кесілуі мүмкін еді, бірақ бұрынғы әріптестеріне қарсы куәлік беруге келіскеннен кейін, 2005 жылы екі айыптама бойынша да өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Массино үкімет үшін екі рет куәлік берді, 2011 жылы өзінің әрекет етуші басшысы Винсент Басканиоға қарсы кісі өлтіру ісін жеңуге көмектесті және 2013 жылы тағылымды мерзімге сотталды.
Joseph Charles Massino (January 10, 1943 – September 14, 2023) was an American mobster. He was a member of the Mafia and boss of the Bonanno crime family from 1991 until 2004, when he became the first boss of one of the Five Families in New York City to turn state's evidence. Massino was a protégé of Philip Rastelli, who took control of the Bonanno family in 1973. Rastelli spent most of his reign in and out of prison, but was able to get the assassination of Carmine Galante, a mobster vying for power, approved in 1979. Originally a truck hijacker, Massino secured his own power after arranging two 1981 gang murders, first a triple murder of three rebel captains, then his rival Dominick Napolitano. In 1991, while Massino was in prison for a 1986 labor racketeering conviction, Rastelli died and Massino succeeded him. Upon his release the following year, he set about rebuilding a family that had been in turmoil for almost a quarter of a century. By the dawn of the new millennium, he was reckoned as the most powerful Mafia leader in the nation. Massino became known as "The Last Don", the only full fledged New York boss of his time who was not in prison. In July 2004, Massino was convicted in a RICO case based on the testimony of several cooperating made men, including Massino's disgruntled underboss and brother in law Salvatore Vitale. He was also facing the death penalty if convicted in a separate murder trial due to be held later that year, but after agreeing to testify against his former associates, he was sentenced to life imprisonment for both indictments in 2005. Massino testified twice for the government, helping to win a murder conviction against his acting boss Vincent Basciano in 2011, and was resentenced to time served in 2013.
Алғашқы жылдар
Джозеф Массино 1943 жылдың 10 қаңтарында Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол неаполитандық америкалық Энтони мен Аделина Массиноның үш ұлының бірі болды. Квинс аймағындағы Маспет қаласында өскен ол 10-сыныпта Гровер Кливленд орта мектебін тастап кетті. Массино болашақ әйелі Жозефина Витальмен 1956 жылы танысты. Олардың үш қызы болды. Массино сондай-ақ Жозефинаның ағасы Сальваторе Виталемен достық қарым-қатынас орнатты, ол қысқа уақыт армияда қызмет еткеннен кейін Массиноның ең сенімді серіктерінің біріне айналды. Жас кезінде спортқа бейім болса, ересек шағында семіздікке ұшырады. Оның артық салмағына байланысты оған "Үлкен Джой" деген лақап ат қойылды, ал 1987 жылы рэкетке қатысты сотта ол ФБР агенті Джозеф Пистонға өзінің жасырын операциясының киноға бейімделуінде кім оның рөлін сомдайтынын сұрағанда, Пистон олар жеткілікті семіз адамды таба алмағанын әзілдеп айтты. 2004 жылға қарай Массино қант диабеті мен жоғары қан қысымынан да зардап шекті. Мемлекеттік куәлік бергеннен кейін Массино өзінің алғашқы құрбаны Бонанно қылмыстық отбасының мүшесі Томми Зуммо болғанын мәлімдеді, оны 1960-шы жылдары атып өлтірген. Бұл кісі өлтіру Маспеттегі Бонанно капорежимі Филипп Растеллидің наразылығын тудырды, бірақ ол Массиноның қатысуын білмеді, ал Растеллидің туысы кейін Массиноның қорғаушысына айналды. Растелли Массиноны өзінің "Workmen's Mobile Lunch Association" аясында түскі асқа арналған вагондар операторы етіп тағайындады, бұл тиімді қорғау схемасы болды; Растеллиге мүшелік жарнасы түрінде сыйақы төлегеннен кейін, Массино өзі жұмыс істейтін аймақта бәсекелестік болмайтынына көз жеткізді.
Joseph Massino was born on January 10, 1943, in New York City. He was one of three sons of Neapolitan American Anthony and Adeline Massino. Raised in Maspeth, Queens, He dropped out of Grover Cleveland High School in tenth grade. Massino first met his future wife Josephine Vitale in 1956, The couple had three daughters. Massino also befriended Josephine's brother, Salvatore Vitale, who, after briefly serving in the Army, became one of Massino's most trusted allies. While athletic in youth, and grew overweight in adulthood. His weight gained him the nickname "Big Joey", and during a 1987 racketeering trial, when he asked FBI agent Joseph Pistone who was to play him in a film adaptation of his undercover work, Pistone joked that they could not find anyone fat enough. By 2004, Massino was suffering from diabetes and high blood pressure as well. After he turned state's evidence, Massino claimed his first murder victim was a Bonanno crime family associate named Tommy Zummo, whom he shot dead some time in the 1960s. The killing aroused the ire of Maspeth based Bonanno caporegime Philip Rastelli, but he remained unaware of Massino's participation, and a nephew of Rastelli ultimately helped Massino become his protégé. Rastelli would set Massino up as a lunch wagon operator as part of his "Workmen's Mobile Lunch Association", an effective protection racket; after paying a kickback to Rastelli in the form of membership dues, Massino was assured no competition where he operated.
Билікке көтерілу
1960 жылдардың соңында Массино Бонанноның серіктесі болды. Ол інісі Сальваторе Витале және автокөлік ұрлаушы Дуэйн Лейзенхаймердің көмегімен жүк көліктерін қасырып, ұрланған заттарды өткізіп, сандарды ойнау үшін тамақ вагонын жамылғы ретінде пайдаланды. Сонымен қатар, ол болашақ Gambino қылмыстық отбасының басшысы Джон Готтимен де дос болды. Өсе келе табысқа жеткен Массино J&J Catering атты жеке тамақтандыру компаниясын ашты, ол оның қызметі үшін тағы бір жамылғы болды. 1974 жылдың 23 ақпанында Манхэттендегі Americana қонақүйінде өткен отырыста Комиссия Массиноның ұстазы Растеллиді басшы етіп тағайындады. 1976 жылдың 23 сәуірінде Растеллиді қорқытуға айыптады, ал 27 тамызда 10 жылға бас бостандығынан айырылды. Оның болмауында бұрынғы консилье және сотталған есірткі сатушы Кармин Галанте Бонаннолардың бақылауын бейресми басқарушы ретінде қолға алды. 1975 жылы Массино мен Витале Вито Бореллиді өлтіруге қатысты, Массиноның сөзінше, Готти оны Gambino қылмыстық отбасынан Пауль Кастелланоның бұйрығымен өлтірген. Бореллиді өлтіру Массино үшін маңызды болды, себебі ол «өз өзінің орнын тапты» – мафияға адалдығын оның атынан өлтіру арқылы дәлелдеді – және оны Бонанно отбасының толыққанды мүшесі болуға жақын қылды. Массино сондай-ақ 1976 жылы өзінің ұрлаушыларының бірі Джозеф Пасторды өлтіруді ұйымдастырды, ол Виталеден өзінің атынан 9 000 доллар қарыз алды. Кейін қылмыстан ақталғанымен, Витале мен Массино мемлекеттік куәліктерді бергеннен кейін қатысқандарын мойындады. 1975 жылдың наурыз айында Массино өзінің ұрлаушыларының бірі Реймонд Уэанмен бірге тұтқындалды және ұрланған заттарды алуға қатысты сөз байласуда айыпталды. Ол 1977 жылы сотқа жіберілуі тиіс еді, бірақ өзін дұрыс ескертпегенін дәлелдегеннен кейін айыптаулар алынып тасталды, бұл Массино полицияға берген мәлімдемелерін сотта пайдаланудан шығарды. 1977 жылдың 14 маусымында Массино Энтони Сперо, Джозеф Чили-кіші және басқа да бірнеше ер адамдармен бірге Кармин Галанте жүргізген рәсімде Бонанно отбасына қабылданды. Дегенмен, Массино Растеллиге адал болды, ол түрмеде отырғанына қарамастан Галантеді құлатуға тырысты. Галанте оны бағынбағаны үшін өлтіргісі келеді деп қорқып, Массино Комиссияға, американдық мафияның басқару органына, Растелли атынан Галантеді өлтіру туралы өтініш берді. 1979 жылдың 12 шілдесінде өлтіру мақұлданды және орындалды; Растелли кейіннен отбасының толық бақылауын алды және Массиноның адалдығын сыйлап, оны капоға көтерді. 1980 жылдардың басында Массино өзінің тобын J&S Cake әлеуметтік клубынан басқарды, ол J&J Catering компаниясының артында орналасқан. 1988 жылы Бонаннолардың құмар ойындарына қарсы күрес кезінде ғимарат тәркіленді.
By the late 1960s, Massino was a Bonanno associate. He led a successful truck hijacking crew, with the assistance of his brother in law Salvatore Vitale and carjacker Duane Leisenheimer, while fencing the stolen goods and running numbers using the lunch wagon as a front. He also befriended another mob hijacker, future Gambino crime family boss John Gotti. Increasingly prosperous, Massino opened his own catering company, J&J Catering, which became another front for his activities. On February 23, 1974, at a meeting at the Americana Hotel in Manhattan, the Commission named Massino's mentor, Rastelli as boss. On April 23, 1976, Rastelli was convicted of extortion, and on August 27, was sentenced to 10 years in prison. In his absence Carmine Galante, a former consigliere and convicted drug trafficker, seized control of the Bonannos as unofficial acting boss. In 1975, Massino and Vitale participated in the murder of Vito Borelli, who Massino claimed was primarily executed by Gotti at the behest of Paul Castellano of the Gambino crime family. The Borelli hit was significant for Massino in that he "made his bones"—proved his loyalty to the Mafia by killing on its behalf—and put him close to becoming a made man, a full member, in the Bonanno family. Massino also arranged the murder of one of his hijackers, Joseph Pastore, in 1976, after having Vitale borrow $9,000 from him on his behalf. While later acquitted of the crime, both Vitale and Massino would admit to participation after turning state's evidence. In March 1975, Massino was arrested along with of one of his hijackers, Raymond Wean, and charged with conspiracy to receive stolen goods. He was scheduled to go on trial in 1977, but the charges were dropped after he successfully argued that he had not been properly mirandized, disqualifying statements Massino gave to police from being used in trial. On June 14, 1977, Massino was inducted into the Bonanno family along with Anthony Spero, Joseph Chilli Jr. and a group of other men in a ceremony conducted by Carmine Galante. Massino nevertheless remained loyal to Rastelli, then vying to oust Galante despite his imprisonment. Fearing Galante wanted him dead for insubordination, Massino delivered a request to the Commission, the governing body of the American Mafia, on Rastelli's behalf to have Galante killed. The hit was approved and executed on July 12, 1979; Rastelli subsequently took full control of the family and rewarded Massino's loyalty by promoting him to capo. By the beginning of the 1980s, Massino ran his crew from the J&S Cake social club, a property just behind J&J Catering. The building was seized in 1988 during a crackdown on the Bonannos' gambling activities.
Үш капо және Наполитаноның өлтірілуі
Галантеге жасалған шабуылдан кейін Массино билік үшін Доминик "Сонни Блэк" Наполитаномен күресуді бастады, ол да Растеллиге адал капо болды. Екі адамды бос ордыны басып алуға тырысқан тағы бір топ қауіп төндірді. Олармен бірге капо Альфонс "Сонни Ред" Инделикато, Доминик "Биг Трин" Тринчера және Филип Дьяконе болды. Комиссия бастапқыда бейтараптықты сақтауға тырысты, бірақ 1981 жылы Массино өзінің дереккөздерінен үш капо автоматты қару-жарақпен жабдықталғанын және Бонанно отбасындағы Растеллиге адал адамдарды өлтіріп, толық бақылауды алуды жоспарлап жатқанын білді. Массино кеңес алу үшін Коломбо қылмыстық отбасының басшысы Кармин Персикоға және Гамбино басшысы Пол Кастелланоға жүгінді; олар оған дереу әрекет етуді айтты. Тринчера, Джаконе және Инделикато Франк Линомен бірге Массиномен кездесуге келгенде, олар атып өлтірілді, Массиноның өзі Инделикатоның қашуын тоқтатты. Массино Линоны тез өзіне тартты, бірақ Инделикатоның ұлы Энтони "Бруно" Инделикато кек алуға ант берді. Наполитано Инделикатоны өлтіру үшін серіктесі Донни Брасконы тағайындады. Бірақ "Браско" шын мәнінде Джозеф Пистон есімді ФБР агенті болды; өлтіруге бұйрық берілгеннен кейін көп ұзамай Пистонның тапсырмасы аяқталды және Наполитано олардың кіргені туралы хабардар болды. Наполитаноның "Брасконы" қолдауына күмәнданып, Витале кейіннен Массиноның Наполитаноны өлтіруді шешкенінің себебі екенін растады. Массино кейінірек: "Мен оған Донни Браско жағдайы үшін түсініктеме беруім керек", - деді. Өзінің куәлігінде Массино Наполитаноның Бонанноларды басып алуға тырысқаны үшін нысанаға алынғанын мәлімдеді. 17 тамызда бұрынғы сатқын Фрэнк Лино мен Стивен Каннон Наполитаноны Бонанно отбасының серіктесі Рональд Филокомоның үйіне кездесуге алып барды. Наполитаноны капитан Фрэнк Коппа қарсы алды, содан кейін Лино оны үйдің жертөлесіне апарды және атып өлтірді. Наполитаноның денесі келесі жылы табылды. Бенджамин "Лефти" Руггиеро, Пистонға ресми түрде Бонанноның серіктесі болуға көмектескен, сонымен қатар нысанаға алынды, бірақ ол өлтірілуі керек болған кездесуге бара жатқанда тұтқындалды. 1982 жылдың 18 ақпанында Антони Мира, Пистонды алғашқы болып "ашып" көрсеткен солдат, Массиноның бұйрығымен өлтірілді. Мира Пистонның ашылуынан кейін жасырынған, бірақ ақырында оның қорғауында болған және туысы Джозеф Д'Амико оны сатып жіберіп, өлтірді. 1982 жылдың наурыз айында Массиноға Коломбомен байланысы бар ФБР инсайдері айыптау туралы хабарлады және Лайзенхаймермен бірге Пенсильванияда жасырынып қалды. 1982 жылдың 25 наурызында Массиноға Инделикато, Джаконе және Тринчераны өлтіруге және жүк көлігін ұрлауға қатысты да айып тағылды. Кейін Пистон Массиноның өзінің серіктесі Реймонд Уэйннің мемлекеттік куәлік бергені туралы аянға жауап алудан қорқатынын болжады. Массиноға көптеген мафиозилер, соның ішінде Готи де келді, ал Витале оны қолдау үшін ақшаны жасырын жеткізді. Қашқын болып жүрген Массино Витале, Луи Аттанасио және Джеймс Тартальоньоларды жасырынған жеріне шақырып, оларға бұйрық берді. Осы уақытқа дейін, Растелли әлі де отбасының ресми басшысы болса да, Массино көптеген мафиозилер үшін отбасының көшедегі басшысы және атымен ғана далалық қолбасшысы саналды. Витале айтуынша, Массино Бонвентрді жасырынған кезде оған қолдау көрсетпегені үшін өлтірді. 1984 жылдың сәуірінде Бонвентр Квинстегі Растеллимен кездесуге шақырылды. Оны Витале мен Аттаназио алып, гаражға апарып кетті. Жолда Аттаназио Бонвентрдің басын екі рет атып, бірақ оны тек жаралады; олар баратын жеріне жеткенде, ол Бонвентрді тағы екі рет атып өлтірді. Сол жылы Массино мен Сальваторе Витале Лонг-Айлендтегі Король тамақтанушыларымен жұмыс істемеді, керісінше оларды Люкшездің қорқынышынан қорғады. 1985 жылы Массино тағы екі рет айыпталды, алдымен, 814-ші жергілікті командаларды басқару үшін еңбек рекетшілігі ісі бойынша Растеллимен бірге, содан кейін Пастореді өлтіру үшін сөз байласу айыбымен, ол бастапқы үш капосты айыптауға қосылды. Екінші айыптау актісінде Витале де ұрлау оқиғасының серіктесі ретінде айыпталды. Еңбек рекетшілігін сот 1986 жылдың сәуірінде басталды, Массино басқа мафиозилерге сенім білдіріп наразылық білдірген кезде, ол рекетке пайда табуға мүмкіндік бермеді, оны Пистон мен кәсіподақ өкілі Энтони Гилберти кінәлады, ал 1986 жылдың 15 қазанында Бонаннолар атынан пара алған үшін рекетшілдік айыптаулары үшін кінәлі деп танылды. 1987 жылдың 16 қаңтарында Массино 10 жылға бас бостандығынан айырылды, ол алғашқы түрме жазасы болды. Растелли денсаулығы нашарлағандықтан, Массино да отбасының жұмыс істейтін басшысы саналды, бірақ кеңесші Энтони "Ескі Адам" Сперо номиналды түрде басшы болып тағайындалды. Реймонд Уэйн мен Джозеф Пистон Массиноға қарсы куәлік берді, бірақ екеуі де Массиноны кез келген өлтіру айыптарымен нақты байланыстыра алмады. Массиноның 1986 жылғы сот үкімі үшін Талладега федералдық түрмесінде отырған кезінде Витале оның хабаршысы болды, тиісінше Сперомен бірге әрекет ететін басшы болды. Массиноның бұйрығымен Витале Габриэль Инфантиді өлтірді, ол 1982 жылы Энтони Гилбертиге жасалған сәтсіз шабуылға қатысқан және құпия хабаршы болды деп күдіктелді. Көптеген адамдар Массино отбасыға тұрақтылық әкеледі деп ойлады. Массино Растелли тірі болғанда басқаруды қабылдауға ықыласты болмады. Ол Растеллидің мафиялық мансабына демеу бергеніне құрмет көрсетті, сонымен қатар мафия дәстүрі басшы өзі кеткенше өмір бойы лауазымын сақтайды деп талап етеді. Алайда, 1991 жылдың көктемінде Массино Виталеге Растелли қайтыс болғаннан кейін "Мені басшы ет" деп бұйрық берді; Растелли 1991 жылдың 24 маусымында қайтыс болды. Оның жерлеуінен кейін бірнеше күн өткен соң Массино Виталеге отбасының капостарының кездесуін шақыруды бұйырды, және Массино басшы болып жарияланды. Ол Король тамақтанушыларындағы жұмысына оралды.
Following the Galante hit, Massino began jockeying for power with Dominick "Sonny Black" Napolitano, another Rastelli loyalist capo. Both men were themselves threatened by another faction seeking to depose the absentee boss led by capos Alphonse "Sonny Red" Indelicato, Dominick "Big Trin" Trincera and Philip Giaccone. The Commission initially tried to maintain neutrality, but in 1981, Massino got word from his informants that the three capos were stocking up on automatic weapons and planning to kill the Rastelli loyalists within the Bonanno family to take complete control. Massino turned to Colombo crime family boss Carmine Persico and Gambino boss Paul Castellano for advice; they told him to act immediately. When Trinchera, Giaccone and Indelicato arrived with Frank Lino to meet Massino, they were shot to death, with Massino himself stopping Indelicato from escaping. Massino quickly won Lino over to his side, but Indelicato's son, Anthony "Bruno" Indelicato, vowed revenge. Napolitano assigned associate Donnie Brasco, who he hoped to make a made man, to kill Indelicato. "Brasco", however, was in fact an undercover FBI agent named Joseph Pistone; shortly after the hit was ordered, Pistone's assignment was ended and Napolitano was informed of their infiltration. Already skeptical of Napolitano's support of "Brasco", Vitale would later testify that this was the reason Massino subsequently decided to murder Napolitano as well; as he would later quote Massino, "I have to give him a receipt for the Donnie Brasco situation." In his own testimony, Massino instead claimed Napolitano was targeted for trying to take over the Bonannos himself. On August 17, the former renegade Frank Lino and Steven Cannone drove Napolitano to the house of Ronald Filocomo, a Bonanno family associate, for a meeting. Napolitano was greeted by captain Frank Coppa, then thrown down the stairs to the house's basement by Lino and shot to death. Napolitano's body was discovered the following year. Benjamin "Lefty" Ruggiero, who helped Pistone formally become a Bonanno associate, was also targeted, but was arrested en route to the meeting where he was expected to be murdered. On February 18, 1982, Anthony Mirra, the soldier who first "discovered" Pistone, was assassinated on Massino's orders. Mirra had gone into hiding upon Pistone's exposure but was ultimately betrayed and murdered by his protégé and cousin, Joseph D'Amico. In March 1982, Massino was tipped off by a Colombo associated FBI insider that he was about to be indicted and went into hiding in Pennsylvania with Leisenheimer. On March 25, 1982, Massino was also charged with conspiracy to murder Indelicato, Giaccone and Trinchera and truck hijacking. Pistone later speculated Massino also feared retaliation upon the revelation that his associate, Raymond Wean, had turned state's evidence. Massino was visited by many fellow mobsters, including Gotti, and Vitale would secretly deliver cash to support him. Still a fugitive, Massino summoned Vitale, Louis Attanasio and James Tartaglione to his hideout and gave them the order. By this time, even though Rastelli was still officially head of the family, Massino was considered by most mobsters to be the family's street boss and field commander in all but name, According to Vitale, Massino had Bonventre killed for giving him no support when he was in hiding. In April 1984, Bonventre was called to a meeting with Rastelli in Queens. He was picked up by Vitale and Attanasio and driven to a garage. En route, Attanasio shot Bonventre twice in the head but only wounded him; he would kill Bonventre with two more shots when they reached their destination. That year, Massino and Salvatore Vitale secured no show jobs with the Long Island based King Caterers in exchange for protecting them from Lucchese extortion. In 1985, Massino was indicted twice more, first as a co conspirator with Rastelli in a labor racketeering case for controlling the Teamsters Local 814, then with a conspiracy charge for the Pastore murder that was added to the original three capos indictment. The second indictment also charged Vitale as a co conspirator in the hijacking cases. The labor racketeering trial began in April 1986, While Massino protested in confidence to other mobsters he never had the opportunity to profit from the racket, he was implicated by both Pistone and union official Anthony Gilberti, and on October 15, 1986, was found guilty of racketeering charges for accepting kickbacks on the Bonannos' behalf. On January 16, 1987, Massino was sentenced to 10 years' imprisonment, his first prison term. With Rastelli in declining health, Massino was also reckoned as the operating head of the family, though consigliere Anthony "Old Man" Spero was nominally acting boss. Raymond Wean and Joseph Pistone testified against Massino, but both proved unable to conclusively link Massino with any of the murder charges. During Massino's imprisonment at Talladega Federal Prison for his 1986 conviction, Vitale functioned as his messenger, effectively becoming co acting boss alongside Spero. On Massino's orders, Vitale organized the murder of Gabriel Infanti, who had also botched a 1982 hit on Anthony Gilberti and was suspected of being an informant. and many felt Massino would bring the family stability. Massino was reluctant to take over as long as Rastelli was alive. Not only was he respectful of Rastelli's sponsorship of his Mafia career, but Mafia tradition dictates that a boss keeps his title for life unless he abdicates. However, in the spring of 1991, Massino ordered Vitale to "make me boss" as soon as Rastelli died; Rastelli died on June 24, 1991. A few days after his funeral, Massino instructed Vitale to call a meeting of the family's capos, and Massino was acclaimed as boss. He returned to his job at King Caterers,
Массино басқару құқығына ие болған кезде 48 жаста болды және оның алдында ұзақ билік болуы мүмкін екенін білді. Осыған байланысты ол басқа мафия басшыларын түрмеге отырғызған қателіктерден сақтануға ниеттенді. Геновез басшысы Винсент Жигантеден шабыттанған Массино ФБР бақылауына байланысты өзінің есімін жоғарыдан айтуға тыйым салды. Оның орнына, оған сіңіп тұрғанда құлақтарына тиіп тұру керек болды. Осы себепті Массино "Құлақ" деген лақап атын алды. Массино қауіпсіздік және сымға түсірілген ақпаратты алу мүмкіндігіне қатысты көптеген сақтық шараларын қабылдады. Ол отбасының көп жылдық әлеуметтік клубтарын жапты. Сондай-ақ, ол отбасылық кездесулерді АҚШ-тың шалқары аймақтарында өткізуге ұйымдастырды. Кейбір жағдайларда ол шетелде кездесулер өткізді және оның капостары әйелдерін алып келуге бұйырды, осылайша оларды демалыс ретінде көрсетуге болады. Пистонның кіргеніне қаншалықты зиян келтіргенін еске алып, ол барлық болашақ жасалған адамдардың кемінде сегіз жылға дейін жұмыс істеп тұрған мүшемен қарым-қатынаста болуын талап етті, жаңа мафиозилердің мүмкіндігінше сенімді болуын қамтамасыз етуді үміттенеді. Оның орнына ол өкімдерін бригадаларға жеткізетін жаңа комитет құрды. Массино босатылған кезде Бонанно отбасы Виталеден жалықты, оны ашкөз және өкілеттілігін асырып жіберген деп есептеді. Отбасының жаңа құрылымында Витале басшының арасындағы әдеттегі рөлін, сондай-ақ осы міндеттерге байланысты отбасының табысының үлесін жоғалтты, және Массино Виталенің танылмауы өзгерістердің факторы екенін түсіндірді. Витале адал болды, ал өзінің куәлігінде Массино Счасияның басқа мафиозидің ұлын өлтіргені үшін өлтірілгенін мәлімдеді. Счасияның денесі жасырын жерленбеді, керісінше Бронкстағы көшеде табылған, бұл өлтіруді мафиялық бұйрық емес, сәтсіз есірткі саудасы ретінде көрсетуге тырысты, және Массино оның капостарын Счасияның жерлеуіне қатыстыруға бұйырды. Ол Виталеге "Джо Бонанно отбасыға опасыздық жасады" деп айтты.
Massino was 48 years old at the time of his accession, and knew that he potentially had a long reign ahead of him. With this in mind, he was determined to avoid the pitfalls that landed other Mafia bosses in prison. Inspired by Genovese boss Vincent Gigante, Massino forbade his men from saying his name out loud due to FBI surveillance. Instead, they were to touch their ears when referring to him. Massino gained the nickname "The Ear" because of this. Massino took a great number of precautions in regards to security and the possibility of anything incriminating being picked up on a wiretap. He closed the family's longtime social clubs. He also arranged family meetings to be conducted in remote locations within the United States. In some cases, he held meetings in foreign countries, and had his capos bring their wives along so they could be passed off as vacations. Remembering how Pistone's infiltration had damaged the family, he also decreed that all prospective made men had to have a working relationship with an incumbent member for at least eight years before becoming made, in hopes of ensuring new mafiosi were as reliable as possible. He would instead create a new committee that would relay his orders to the crews. By the time of Massino's release the Bonanno family had grown tired of Vitale, regarding him as greedy and overstepping his authority. In the new structure of the family, Vitale lost the underboss's usual role as a go between for the boss, as well as the share of the family's profits those duties entailed, and Massino made it clear to Vitale his unpopularity was a factor in these changes. Vitale remained loyal, while in his own testimony Massino claimed Sciascia was killed for killing another mobster's son. Sciascia's body was not covertly buried but instead left to be discovered in a street in the Bronx, an attempt to make the hit look like a botched drug deal rather than a Mafia ordered hit, and Massino had his capos attend Sciascia's funeral. He told Vitale that in his view, "Joe Bonanno disrespected the family by ratting."
Басқа отбасылармен қарым-қатынас
Массино басшы болғанға дейін Джон Готти оның ең жақын одақтастарының бірі болды. Массино Готтиді Гамбино отбасын басып алу жоспарында қолдады, ал Гамбино басшысы ретінде Готти Массиноны Бонаннолардың уақытша басшысы ретінде Комиссияға қабылдауға тырысты. Готтидің Массиномен кеңеспей ресми түрде жоғарылауына ашуланғаны хабарланды, бірақ Готти 1992 жылы рэкет және кісі өлтіру қылмыстары үшін өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Массино, өз тарапынан, Готтидің жоғары қоғамдық беделіне ашуланды және кейін Готтидің алдыңғы басшысы Пол Кастелланоны өлтіргені үшін сынады. Массиноның Винсент Гигантемен де жағдайы жаман болды, ол Растеллиге қарсы болды және Готтидің Массиноны Комиссияға әкелу әрекеттерін тоқтатты. Бонанно отбасы 1960 жылдары Джо Бонанно биліктен кеткеннен бері соңғы ширек ғасырдың көп бөлігінде құлдырап келді және Пистонның кіргізілуінен кейін Комиссиядан толығымен шығарылды. 1990 жылдардың соңында жағдай өзгерді және Бонанно отбасы Нью-Йорк пен елдегі ең күшті қылмыстық отбасы деп есептелді, себебі Массино әлі де көшеде жүрген жалғыз толыққанды Нью-Йорк басшысы болды. Шындығында, Комиссиядан шығарылу Бонанноларға тиімді болды; олар Мафия Комиссиясы ісінде жетекшілігі жойылмаған жалғыз отбасы болды. Массино бақылаудан қорқып, басқа мафиялық отбасы мүшелерімен кездесуден аулақ болды. Нью-Йорк пен елдегі ең күшті мафиялық көшбасшы ретінде Массино Бес Отбасы үшін жалпы саясатты қалыптастыруға қабілетті болды. Оның басшылығымен Комиссияға мүше болу үшін талапкерлердің толық итальяндық тегі болуын талап етіп, талаптар күшейтілді (бұрын итальяндық-американдық әке болу жеткілікті еді) және есірткі қылмысы үшін сотталғандарды қабылдау шектелді. Кейпечидің сөзіне қарағанда, Скиашианың өлтірілуі Бонанно мен Риццуто отбасылары арасындағы қарым-қатынасты нашарлатты. Бастапқыда тек канадалық Бонанно тобы деп есептелген Риццутолар Нью-Йорктен тіпті аз көңіл бөлді және бұл топ бастапқыда Колумбоның үшінші ішкі соғысына қатысты. 1996 жылы тағы бір арнайы Бонанно тобы құрылды. Бонанно тобының басшысы Джек Стабинг Массиноның бақылаудан қашу үшін қолданған шараларын жақсы білді. Сондықтан ол Массиноны ұстау үшін оған қарсы шабуыл жасауға шешім қабылдады. Ол өзінің басшыларын алаяқтық істерінде әдетте қолданылатын сот-медициналық сарапшылардың жұбын беруге көндірді, олар отбасының ақшаны жымқыру схемаларындағы кінәлілерді оңай анықтай алады деп сенді. Стабинг ұзақ мерзімге бас бостандығынан айыру туралы қауіп кез келген кінәліні құпия ақпарат беруге мәжбүр етеді деп ойлады, соның арқасында ақша Массиноға қалай ағып жатқанын анықтау оңай болады. Осы уақытта ФБР Бонанно басшылығының басқа да мүшелерін іздестірді. 1995 жылы консилье Энтони Сперо қарыз алу үшін екі жылға бас бостандығынан айырылды, ал 2002 жылы кісі өлтіргені үшін өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Грациано Спероның міндеттерін атқаратын еді, бірақ ол да 2002 жылдың желтоқсанында рэкет қылмысын мойындады және 10 жылға бас бостандығынан айырылды. Витале 2002 жылдың маусымында қарыз алу үшін айыпталды. Витале бірден сотталмады және уақытша үй қамауына алынды, бірақ оның ең жоғары жазасының салыстырмалы түрде төмен болуы Массиноны заңмен жұмыс істеп жатыр деп дұрыс емес күдік тудырды. 2002 жылға дейін Бонаннолар Нью-Йорк мафиясының қазіргі тарихында (яғни Кастелламмаре соғысынан бері) құпия ақпарат беруші немесе үкімет куәгері болған жалғыз отбасы болды. Массино мұны өзінің қылмыстық отбасын біріктіру үшін мақтанышпен пайдаланды. Сол жылы Фрэнк Коппа, алаяқтық үшін айыпталған және ФБР-дің сот-медициналық сараптамалық тергеуінен қосымша айыптарға тап болған, бірінші болып құпия ақпарат берді. Одан кейін Мирраны өлтіруге қатысқан Ричард Кантарелла, үшінші адам Джозеф Д'Амико, кейіннен Кантарелла оны да өлтіруге кінәлай алатынын біліп, мемлекеттік куәлік берді. Осылардың барлығы Массиноны ауыр айыптауларға ұшырауға мәжбүр етті.
Before Massino became boss, John Gotti was one of his closest allies. Massino had backed Gotti in his plot to take over the Gambino family, and as Gambino boss, Gotti tried to get Massino a seat on the Commission as the Bonannos' acting boss. Gotti was reportedly infuriated that Massino had been officially promoted without him being consulted, Gotti, however, was marginalized by his 1992 racketeering and murder conviction and consequent life imprisonment. Massino, for his own part, was angered at Gotti's high public profile and later criticized Gotti for killing Gotti's predecessor, Paul Castellano. Massino also had a poor relationship with Vincent Gigante, who had backed the opposition to Rastelli and blocked Gotti's attempts to bring Massino onto the Commission. The Bonanno family had been in decline for the better part of the last quarter century since Joe Bonanno's ouster in the 1960s, and it was kicked off the Commission altogether following Pistone's infiltration. By the late 1990s, the situation was reversed and the Bonanno family was now reckoned as the most powerful crime family in New York and the nation, in no small part because Massino was the only full fledged New York boss who was still on the streets. As it turned out, being thrown off the Commission actually worked in the Bonannos' favor; they were the only family whose leadership wasn't decimated in the Mafia Commission Trial. Wary of surveillance, Massino generally avoided meeting with members of other Mafia families As the most powerful Mafia leader in both New York and the nation, Massino was in a position to make general policies for the Five Families. Under his direction, the Commission tightened qualifications to become a made man, requiring candidates have full Italian descent (previously having an Italian American father was the minimum requirement) and imposed restrictions on initiating associates convicted on drug charges. According to Capeci, the murder of Sciascia soured relations between the Bonanno and Rizzuto families. Originally considered merely a Canadian Bonanno crew, the Rizzutos responded by taking even less heed from New York. and this squad was initially preoccupied with the Colombos' third internal war. Another dedicated Bonanno squad would be established in 1996. The Bonanno squad's chief, Jack Stubing, was well aware of the measures Massino had taken to avoid scrutiny. He therefore decided to go after Massino with a rear guard action. He convinced his bosses to lend him a pair of forensic accountants normally used in fraud investigations, believing that they could easily pinpoint conspirators in the family's money laundering schemes. Stubing believed that the threat of long prison sentences would be sufficient to get any conspirators to turn informer, and thus make it easier to trace how the money flowed to Massino. In the meantime, the FBI also targeted other members of the Bonanno administration. In 1995, consigliere Anthony Spero was sentenced to two years' imprisonment after being convicted of loansharking, then to life imprisonment in 2002 for murder. Graziano would assume Spero's duties, but he too pleaded guilty to racketeering charges in December 2002 and was sentenced to 10 years' imprisonment. Vitale would also plead guilty to loansharking charges in June 2002. Vitale was not immediately sentenced, and was placed under house arrest in the interim, but the relatively low maximum sentence he was eligible for led Massino to wrongly suspect he was cooperating with law enforcement. Until 2002, the Bonannos had been the only family in the modern history of the New York Mafia (i. e., since the Castellammarese War) to have never had a made man turn informant or government witness. Massino used this as a point of pride to rally his crime family. That year Frank Coppa, convicted on fraud and facing further charges from the FBI's forensic accounting investigation, became the first to flip. He was followed shortly by acting underboss Richard Cantarella, a participant in the Mirra murder, A third, Joseph D'Amico, subsequently turned state's evidence with the knowledge that Cantarella could implicate him for murder as well. All of these defections left Massino, at last, vulnerable to serious charges.
2004 жылғы айыптау
2003 жылдың 9 қаңтарында Массино Витале, Фрэнк Лино және капо Даниэль Монгеллимен бірге тұтқындалды және кең ауқымды рэкетке қатысты айыптама тағылды. Массиноға тағылған айыптардың бірі – 1981 жылы Наполитаноны өлтіруге бұйрық беруі болды. Массиноға босату құқығы берілмеді, ал оның болмаған кезінде Винсент Басканио уақытша басшылыққа ие болды. Массино өзінің қорғауын қамтамасыз ету үшін 1987 жылғы сот процесінде өзін қорғауды қалаған адвокаты Дэвид Брейтбартты жалдады. Бонанно отбасының тағы үш мүшесі Массино сотқа тартылар алдында ынтымақтастыққа келісті. Біріншісі – Джеймс Тартаглионе болды; ол өзі де жақын арада айыпталатынын сезіп, ФБР-ге барып, бостандықта жүргенде микрофон тағып беруге келісті. Екіншісі – Сальваторе Витале. Тұтқынға алынғаннан кейін Массино Бонанно отбасына Виталені өлтіруді қалағанын жеткізді. Коппа мен Кантарелладан Массиноның әйелінің інісін өлтіру жоспарлары туралы білген прокурорлар Виталеге хабарлады. Массиномен бірге сотталу күні Витале қауіпсіздік кепілдігі болғанда ынтымақтастыққа өтуге шешім қабылдады және ақпан айында прокурорлармен келісім жасасты. Оның ізінен Лино да ерді, себебі Витале оны да кісі өлтіруге қатысқандығын айтуы мүмкін екенін білді. Осы бас тартулардың нәтижесінде Массиноға тағы жеті кісі өлтіруге қатысқандығы бойынша айыптама тағылды: үш капо (бұл жолы тек қатысқандығы үшін, сөз байласу емес), Мира, Бонвентре, Инфанти және Скиасия. Массиноның соты 2004 жылдың 24 мамырында басталды, судья Николас Гарауфис төрағалық етті, ал Грег Д. Андрес пен Роберт Хенох айыптауды жүргізді. Ол енді жеті кісі өлтіруге қатысқандығы үшін 11 RICO баптарына (прокурорлар Скиасияны өлтіру ісі бойынша өлім жазасын талап етуі мүмкін болғандықтан, бұл іс бөлек қарастырылды), өрт сөндіру, қорқыту, үстеме процентпен қарыз беру, заңсыз құмар ойындар және ақшаны жылысу бойынша айыпталып отырды. Осы кезде Time журналы Массиноны «Соңғы Дон» деп атады, оның сол кезде түрмеде отырған жалғыз Нью-Йорк босы екенін еске салды. Бұл есім оған жабысты. Бастапқыда нашар басталып, бірінші куәгер Энтони Гилберти сот залында Массиноны тани алмады, бірақ прокурор бұрын-соңды болмаған жеті ірі жақтас арқылы, оның ішінде алты ынтымақтасқан мүше арқылы Массиноны айыптама актісімен байланыстыратын дәлелдерді ұсынды. Брейтбарттың қорғанысы негізінен айыптаушы куәлерді қарсы сұраққа алуға негізделді, оның жалғыз куәсі Виталенің сенімділігіне күдік тудыру үшін ФБР агенті болды. Оның қорғанысы да ерекше болды, өйткені ол Массиноның Бонанноның бастығы екенін жоққа шығаруға тырыспады, керісінше, кісі өлтірулер оның басшылыққа келгенге дейін болғанын және Массиноның өзі «өмірге деген сүйіспеншілік танытқанын, себебі кісі өлтіру тоқтады» деп мәлімдеді. Витале 11 кісі өлтіруге қатысқандығын мойындады, бірақ ынтымақтасқандығы үшін 2010 жылдың қазан айында жазасы өтелді және куәларды қорғау бағдарламасына қабылданды. Бес күнге сосқан кеңесуден кейін, қазылар алқасы 2004 жылдың 30 шілдесінде Массиноны барлық 11 айыптау бойынша кінәлі деп тапты. Оның үкім шығару күні бастапқыда 12 қазанға белгіленген, және оған өмір бойына бас бостандығынан айырылу жазасы тағайындалуы күтілді.
On January 9, 2003, Massino was arrested and indicted, alongside Vitale, Frank Lino and capo Daniel Mongelli, in a comprehensive racketeering indictment. The charges against Massino himself included ordering the 1981 murder of Napolitano. Massino was denied bail, and Vincent Basciano took over as acting boss in his absence. Massino hired David Breitbart, an attorney he had originally wanted to represent him in his 1987 trial, for his defense. Three more Bonanno made men would choose to cooperate before Massino came to trial. The first was James Tartaglione; anticipating he would shortly be indicted as well he went to the FBI and agreed to wear a wire while he remained free. The second was Salvatore Vitale. In custody Massino again put out the word, to a receptive Bonanno family, that he wanted Vitale killed. After learning of Massino's earlier plans to kill his brother in law from Coppa and Cantarella, prosecutors informed Vitale. On the day he was arraigned with Massino, Vitale decided to flip as soon as it was safe to do so; he formally reached a deal with prosecutors in February. He was followed in short order by Lino, knowing Vitale could implicate him in murder as well. With these defections, Massino was slapped with a superseding indictment charging him with seven additional murders: the three capos (this time for participation in the murder itself rather than conspiracy), Mirra, Bonventre, Infanti and Sciascia. Massino's trial began on May 24, 2004, with judge Nicholas Garaufis presiding and Greg D. Andres and Robert Henoch heading the prosecution. He now faced 11 RICO counts for seven murders (due to the prospect of prosecutors seeking the death penalty for the Sciascia murder, that case was severed to be tried separately), arson, extortion, loansharking, illegal gambling, and money laundering. By this time, Time magazine had dubbed Massino as "the Last Don", in reference to his status as the only New York boss not serving a prison sentence at that point. The name stuck. Despite a weak start, with opening witness Anthony Gilberti unable to recognize Massino in the courtroom, the prosecution would establish its case to link Massino with the charges in the indictment through an unprecedented seven major turncoats, including the six turned made men. Brietbart's defense rested primarily on cross examination of the prosecution witnesses, with his only witness being an FBI agent to challenge Vitale's reliability. His defense was also unusual in that he made no attempt to contest that Massino was the Bonanno boss, instead stressing the murders in the case took place before he took over and that Massino himself "showed a love of life because the murders ceased." Vitale had admitted to 11 murders, but for his cooperation, was sentenced to time served in October 2010, and entered the witness protection program. After deliberating for five days, the jury found Massino guilty of all 11 counts on July 30, 2004. His sentencing was initially scheduled for October 12, and he was expected to receive a sentence of life imprisonment with no possibility of parole.
Мемлекеттік дәлелдемелерді бұру
30 шілдеде сотталғаннан кейін, сот жабысқанда Массино судья Гарауфиспен кездесуді сұрады, онда ол алғаш рет ынтымақтастыққа келу туралы ұсыныс жасады. Ол мұны өмірін сақтап қалу ниетімен жасады, өйткені Скиашианың өлтірілуіне кінәлі деп табылса, оған өлім жазасы төндірілуі мүмкін еді. Шындығында, Джон Эшкрофттың Бас прокурор ретіндегі соңғы әрекеттерінің бірі – федералды прокурорларға Массиноға өлім жазасын тағайындауды бұйыру болды. Осылайша, Массино 1944 жылы Лепке Бухальтер атқыланғаннан бергі алғашқы мафия басшысы болар еді, өлім жазасына кесілген. Кейін Массино әйелі мен анасының үйлерін мемлекетке беруден қорқу себебімен хабарласып беруге шешім қабылдағанын мәлімдеді. Мафия тарихын зерттеушілер Энтони Д. Де Стефано мен Селвин Рааб көптеген адамдардың құпия ақпарат беруі Массиноның Коза Ностраға деген сенімін жоғалтуына себеп болды деп санайды, ал біріншісі Массиноның үкім шығар алдынан-ақ бұрылып кетуді шешкенін болжайды. (Филадельфия қылмыстық отбасының басшысы Ральф Натале 1999 жылы есірткі сату айыптары бойынша құпия ақпарат берген болатын). Бұл сондай-ақ, Нью-Йорктің басшысының бір жылдан астам уақыт ішінде екінші рет келісімге келуі болды; Гиганте 2003 жылы прокурорлар оның ұзақ жылдар бойы ақылсыздыққа салған сылтауын ашқаннан кейін әділетке кедергі келтіргені үшін кінәлі деп танылды. Оның кеңесімен қазан айында ФБР Альфонс Инделикатоның денесі табылған Куинс мафиясы зиратына қайта оралып, Тринчера мен Джаконелердің денелерін де тауып алды. Олар сондай-ақ Готидің ұлын қасақана өлтірген Джон Фавараның және Томми ДеСимонның денелерін табуға үміттенді. Массино қараша айында тұтқындалған Винсент Басканио прокурор Грег Андресті өлтіруге сөз байластырғанын хабарлады, бірақ ол бұл талқылау бойынша полиграфтан өтпегендіктен, түрмеде бас прокурормен кездескенде микрофон тағуға келісті. Массино Андреске қатысты нақты мойындау алуға мүмкін болмаса да, Басканионың Рэндольф Пиццолоны өлтіруге бұйрық бергенін жазды. 2005 жылдың қаңтар айының соңында Басканио Пиццолоны өлтіргені үшін айыпталғанда, Массино жасырын жазған, құпия ақпарат беруші мафиози ретінде танылды, бұл Массиноның отбасының наразылығын тудырды. Массиноның бас тартуы ақпан айында, ол зират туралы ақпараттың көзі ретінде танылғанда, содан кейін мамыр айында Әділет министрлігі Скиашиа ісі бойынша өлім жазасының қаупін тоқтатқанда расталды. 2005 жылдың 23 маусымында өткен сот отырысында Массино келісімін аяқтады және Скиашианың өлтірілуіне тапсырыс бергені үшін кінәлі деп танылды. Осы және 2004 жылғы сот үкімі үшін ол екі өмір бойына бас бостандығынан айырылды, оның мерзімі куәгер ретінде қызмет етуіне байланысты қысқартылуы мүмкін. Сол күні Жозефина Массино тәркілеу талабын қанағаттандыру үшін келісімге келді, өзінің және Массиноның анасының үйлерін, сондай-ақ кейбір жалға берілген мүлікті сақтап, 7 миллион доллар және жүздеген алтын тақталарды, оның ішінде Говард Бич үйінде және Касабланка ресторанында сақталған басқа да активтерді мемлекетке өткізді.
Immediately after his July 30 conviction, as court was adjourned, Massino requested a meeting with Judge Garaufis, where he made his first offer to cooperate. He did so in hopes of sparing his life; he was facing the death penalty if found guilty of Sciascia's murder. Indeed, one of John Ashcroft's final acts as Attorney General was to order federal prosecutors to seek the death penalty for Massino. Massino thus stood to be the first Mafia boss to be executed since Lepke Buchalter was executed in 1944. Massino subsequently claimed he decided to turn informer due to the prospect of his wife and mother having to forfeit their houses to the government. Mob authors and journalists Anthony D. DeStefano and Selwyn Raab both consider the turning of so many made men as a factor in disillusioning Massino with Cosa Nostra, the former also assuming Massino had decided to flip "long before the verdict". (Philadelphia crime family boss Ralph Natale had flipped in 1999 when facing drug charges). It also marked the second time in a little more than a year that a New York boss had reached a plea bargain; Gigante had pleaded guilty to obstruction of justice charges in 2003 after prosecutors unmasked his long charade of feigning insanity. At his advice, that October the FBI revisited the Queens mob graveyard where Alphonse Indelicato's body was found, and unearthed the bodies of Trinchera and Giaccone as well. They also hoped to find the body of John Favara, who accidentally killed Gotti's son, and the body of Tommy DeSimone. Massino also reported that Vincent Basciano, arrested in November, had conspired to kill prosecutor Greg Andres, but after failing a polygraph test regarding the discussion he agreed to wear a wire when meeting the acting boss in jail. While Massino was unable to extract an unambiguous confession regarding Andres, he did record Basciano freely admit to ordering the murder of associate Randolph Pizzolo. By the end of January 2005, when Basciano was indicted for the Pizzolo murder, Massino was identified by news sources as the then anonymous fellow mobster who secretly recorded his confession, to the public disgust of Massino's family. Further confirmation of Massino's defection came in February as he was identified as the source for the graveyard, then in May when the Justice Department dropped the threat of the death penalty regarding the Sciascia case. In a hearing on June 23, 2005, Massino finalized his deal and pleaded guilty to ordering the Sciascia murder. For this and his 2004 conviction he was sentenced to two consecutive life sentences, with a possible reduction depending on his service as a witness. That same day Josephine Massino negotiated a settlement to satisfy the forfeiture claim, keeping the homes of herself and Massino's mother as well as some rental properties while turning over, among other assets, a cache of $7 million and hundreds of gold bars both of which were kept in his Howard Beach home, and the Casablanca restaurant. was reported to have formally assumed the title.
Куәлік беру және босату
Массино 2006 жылы Басканионың рэкетшілдік қылмыстары бойынша сотталу кезінде айыптау тарапының куәгерлерінің арасында болмады, өйткені айыптау оның куәлігі әлі қажет емес деп шешті; сондай-ақ, ол Вито Риццутоға қарсы үш капоны өлтірудегі рөлі туралы куәлік беруі күтілген, бірақ Монреаль боссы 2007 жылдың мамыр айында Риццуто ісі сотқа жетпес бұрын айыптаумен келісімге келді. Массино сот барысында да, Басканио сотталғаннан кейін де куәлік берді, прокурордың өлім жазасын тағайындау әрекеті сәтсіз аяқталды. Куәлігі барысында Массино ынтымақтастығының нәтижесінде «Туннельдің соңында жарық көремін деп үміттенемін» деп мәлімдеді. Массино Романелломен тығыз жұмыс істемегенімен, прокурорлар басқа бір қылмыскер куәгер ретінде алынып тасталғаннан кейін оны пайдалануға шешім қабылдады; аталған іс ақтаумен аяқталды. Массино 2013 жылы Коломбо ұйымының жетекшісі Джоэл Какасенің ісінде де куәгер ретінде қарастырылды, бірақ ол Какасе Нью-Йорк полициясының офицері Ральф Долстың өліміне қатыстылығын көрсеткен кездесуді толық есіне түсіре алмағандықтан куәгерлер тізімінен алынды. 2013 жылдың маусым айында АҚШ Әділет министрлігі судья Гарауфиске Массиноның жазасын жеңілдету туралы өтініш жолдады; прокурорлар Массиноның беспрецедентті ынтымақтастығының және денсаулығының нашарлауының жазаны жеңілдетуге себеп болатынын айтты. Гарауфис 10 шілдеде олардың өтінішін қабылдап, Массиноны өткізілген мерзіміне және өмір бойына бақылауға жіберді. Массино өмірінің соңғы жылдарын Федералдық куәгерлерді қорғау бағдарламасында өткізді, Кливленд аймағындағы элиталық зейнеткерлер үйінің бірінде «Ральф Роджерс» деген атпен тұрды. Ол Кливленд қаласындағы казинода танылғаннан кейін, оны зейнеткерлер үйінде кездестірген адам ФБР мен АҚШ маршалдарының нұсқауымен басқа жерге көшуге мәжбүр болды, бірақ ол бас тартты және Огайо штатында қалды.
Massino was conspicuously absent from the prosecution witnesses at the 2006 racketeering trial of Basciano, the prosecution deciding he was not yet needed; he was also expected to testify against Vito Rizzuto regarding his role in the three capos murder, but the Montreal boss accepted a plea bargain in May 2007 before Rizzuto's case went to trial. Massino's testified both during the trial itself and, after Basciano was convicted, on behalf of the prosecution's unsuccessful attempt to impose the death penalty. During his testimony Massino noted, as a result of his cooperation, "I’m hoping to see a light at the end of the tunnel." While Massino had not worked closely with Romanello, prosecutors decided to use him after another mobster turned witness was dropped; the case ended in an acquittal. Massino had also been considered as a witness in the 2013 murder trial of Colombo acting boss Joel Cacace, but was dropped after he was unable to fully remember the meeting where he claimed Cacace indicated his involvement in the murder of NYPD officer Ralph Dols. In June 2013, the U. S. Department of Justice filed a request to Judge Garaufis for a reduction of Massino's sentence; prosecutors cited both the impact of Massino's unprecedented cooperation and his failing health as reasons for a reduction of his sentence. Garaufis granted their request on July 10, resentencing Massino to time served and supervised release for the remainder of his life. Massino lived out his final years in the Federal Witness Protection Program, residing at an upscale retirement community in the Greater Cleveland area under the alias "Ralph Rogers". After he was recognized during a visit to a Downtown Cleveland casino by a man who later confronted him at his retirement home, Massino was instructed by the FBI and U. S. Marshals to relocate, although he declined and instead remained in Ohio.
Өлім
Массино 2023 жылдың 14 қыркүйегінде Лонг-Айленд, Глен Ков қаласындағы оңалту орталығында қысқа аурудан кейін 80 жасында дүние салды.
Massino died following a short illness at a rehabilitation facility in Glen Cove, Long Island on September 14, 2023, at the age of 80.