Джон Готти: Америкалық мафияның «Сәнді Дона»сы

Кіріспе

Американдық мафиози (1940–2002)

Джон Джозеф Готти-кіші (ағылш. John Joseph Gotti Jr., /ˈɡɒti/; 1940 жылдың 27 қазаны – 2002 жылдың 10 маусымы) – американдық мафиози және Нью-Йорктегі Гамбино қылмыстық отбасының басшысы. 1985 жылдың желтоқсанында Гамбино басшысы Пол Кастелланоны өлтіруге тапсырыс беріп, оған көмектескен. Содан кейін ол отбасының басшылығына ие болып, Американың ең қуатты қылмыстық синдикаты деп танылған ұйымды басқарды. Готти мен оның бауырлары кедейлікте өсіп, жас кезінде қылмысқа қадалып кетті. Готти тез арада Гамбино отбасының ең көп табыс табатын мүшелерінің біріне айналып, отбасының орынбасары Аниелло Деллакроченің қолдауында болды, Куинс штатындағы Озон Парк аймағынан жұмыс істеді. ФБР Готтидің командасының мүшелерін есірткі сатуы үшін айыптағаннан кейін, Готти өзінің және інісі Джиннің есірткі сатуы үшін Кастелланодан өлтірілуі мүмкін деп қорқуын басталды. Бұл қорқыныш күшейе бергенде және отбасы басшылығына наразылық күшейгенде, Готти Кастелланоны өлтіруді ұйымдастырды. Өзінің өркендеген кезеңінде Готти АҚШ-тағы ең қуатты және қауіпті қылмыскерлердің бірі болды. Оның әріптестері көбінесе назар аудармауға тырысса, әсіресе бұқаралық ақпарат құралдарынан, Готти қымбат киімдерімен және жаңалықтар камераларының алдындағы сөйлеу өнерімен "Сәнді Дон" деп танылды. Кейіннен ол 1980 жылдардағы үш жоғары беделі бар сот процесінен ақталғаннан кейін "Тефлон Дон" деген лақап атқа ие болды, бірақ кейіннен сот процестері қазылар алқасының ықпалына ұшырағандығы, қазылардың бұрыс әрекеттері және куәларды қорқыту арқылы бұрмаланғандығы анықталды. Құқық қорғау органдары Готтиге қарсы дәлелдерді жинауды жалғастырды, ол Гамбино басшысы ретінде жылына 5 миллионнан 20 миллион долларға дейін табыс тапқандығы хабарланды.

Ерте өмір

Джон Готи 1940 жылғы 27 қазанда Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданында дүниеге келген. Ол Джон Джозеф Готи аға және Филомена "Фанни" ДеКарлоның он үш баласының бесіншісі болды (екі бала туған кезде қайтыс болды). Готидің ата-анасы Нью-Йорк қаласында туған, бірақ оның әже-шешесі Италияның Неаполь провинциясындағы Сан-Джузеппе-Везувианодан шыққан деп есептеледі, себебі оның ата-анасы сонда некелесіп, біраз уақыт тұрған. Готи Гамбино қылмыстық отбасында "жасаған" бес бауырдың бірі болды: Юджин "Джин" Готи Джон түрмеге қамалуына байланысты Джоннан бұрын қабылданып, Питер Готи 1988 жылы Джонның басшылығымен қабылданып, ал Ричард В. Готи 2002 жылға қарай капорежим (капитан немесе "топтың" басшысы) ретінде танылды. 12 жасқа келген кезде Готи отбасы Бруклиннің Шығыс Нью-Йоркке қоныстанды, онда ол ағаларымен бірге кедейлікте өсті. Оның әкесі уақыт-уақыт жұмысшы болып жұмыс істеді. Готи 12 жасынан бастап Нью-Йорк мафиозилерімен байланысты көшелік бандаларға қатысты. 1958 жылы ол болашақ әйелі Виктория ДиДжорджиомен, оның тегі жартылай итальян, жартылай орыс, танысты. Олар 1962 жылғы 6 наурызда үйленді. ФБР құжаттарына сәйкес, ДиДжорджио бұрын үйленген және бұрынғы некеден бір баласы болған. Олардың бес баласы болды: Анжела, Виктория, Джон кіші, Фрэнк (1980 жылы қайтыс болды) және Питер. 1962 жылы Готи пальто фабрикасында прессші және жүк көлігінің көмекші жүргізушісі болып жұмыс істеуге тырысты. Алайда, ол қылмыстан аулақ бола алмады және 1966 жылға қарай екі рет түрмеге қамалды.

Қатысу

Жасөспірім шағында Готти Гамбино отбасының капосы, басшы Альберт Анастасия басшылығымен Анастасия отбасы ретінде танымал болған Кармин Фатикоға шаруашылық жұмыстар жасаған. Готти ағасы Джин және досы Руггиеромен бірге Идлевилд әуежайында (қазіргі Джон Ф. Кеннеди халықаралық әуежайы) жүк көліктерін тонауға қатысты. Осы кезеңде Готти басқа мафиялық ұры, Бонанно отбасының болашақ басшысы Джозеф Массиномен дос болып, «Қара Джон» және «Жылқының жаны» деген лақап аттарын алды. Осы шақта Готти өзінің ұстазы, Гамбино отбасының орынбасары Аниелло «Нил» Делакросемен танысты. 1968 жылдың ақпан айында United Airlines қызметкерлері Готтиді ұрланған тауарға қол қойған адам деп анықтады, ал ФБР оны осы тонау үшін көп ұзамай тұтқындады. Екі айдан кейін Готти кепілге босатылып, үшінші рет тонау қылмысы үшін тұтқындалды, бұл жолы Нью-Джерси тас жолында 50 000 долларлық темекіні ұрлаған. Сол жылы Готти Northwest Airlines тонау ісінде кінәлі деп танылды және Льюисбург федералдық түрмесінде үш жылға сотталды. 1972 жылы Фатикоға қаржы жылыстату бойынша айып тағылды; босатылу шарты бойынша ол белгілі қылмыскерлермен қарым-қатынас құруға тыйым салынды. 1957 жылғы Апалачин кездесуінен кейін мүшелік кітаптары жабылып қалғандықтан, Готти әлі толыққанды мүше болған жоқ, бірақ Фатико оны Бергин тобының уақытша капосы етіп тағайындады. Осы жаңа қызметте Готти жиі Делакрос штаб-пәтеріне, Равенайт әлеуметтік клубына барып, топтың қызметі туралы орынбасар басшыға есеп берді. Делакрос Готтиге көңіл бөлді, осы кезеңде олар одан да жақын болды. Екеуі де ұқсас еді – екеуінің де күшті зорлыққа бейімділігі бар, жиі тіл тиектеп, құмар ойынға құмар еді. 1973 жылы басшы Карло Гамбиноның немере інісі Эммануэль Гамбино ұрланып, өлтірілгеннен кейін, Готти Руджиеро және Ральф Галионемен бірге басты күдікті, гангстер Джеймс МакБратниді іздеу үшін өлтіру тобына қосылды. Алайда, ол адвокаты Рой Конның көмегімен келісімге келді және өлтіруге қатысқандығы үшін төрт жылға бас бостандығынан айырылды. Ремо Франческини, 1957 жылдан 1991 жылға дейін Нью-Йорк полиция департаментінің (NYPD) қызметкері, ұйымдасқан қылмысқа маманданған; 1993 жылы Готидің мафиядағы маңызды тұлға болатынын неге ерте білгенін сұрағанда, ол былай деді: «Ол харизматикалық және көшбасшы еді. Ол әйелдерге құмар емес еді. Ол барлық уақытын өзінің адамдарымен өткізді. Оның өткір ақылы мен керемет есте сақтау қабілеті болды. Ол өте қатал еді. Оған қарсы тұратын адамдар азаз болды».

As early as his teens, Gotti was running errands for Carmine Fatico, a capo in the Gambino family, then known as the Anastasia family under the leadership of boss Albert Anastasia. Gotti carried out truck hijackings at Idlewild Airport (now John F. Kennedy International Airport) together with his brother Gene and friend Ruggiero. During this time, Gotti befriended fellow mob hijacker and future Bonanno family boss Joseph Massino, and he was given the nicknames "Black John" and "Crazy Horse". It was around this time that Gotti met his mentor, Gambino underboss Aniello "Neil" Dellacroce. In February 1968, United Airlines employees identified Gotti as the man who had signed for stolen merchandise; the FBI arrested him for that hijacking soon after. Gotti was arrested a third time for hijacking while out on bail two months later, this time for stealing a load of cigarettes worth $50,000 on the New Jersey Turnpike. Later that year, Gotti pleaded guilty to a Northwest Airlines hijacking and was sentenced to three years at Lewisburg Federal Penitentiary. Fatico was indicted on loansharking charges in 1972; as a condition of his release, he could not associate with known felons. Gotti was not yet a made man due to the membership books' having been closed following the 1957 Apalachin meeting, but Fatico named him acting capo of the Bergin crew soon after he was paroled. In this new role, Gotti frequently traveled to Dellacroce's headquarters at the Ravenite Social Club to brief the underboss on the crew's activities. Dellacroce had already taken a liking to Gotti, and the two became even closer during this time. The two were very similar—both had strong violent streaks, cursed frequently and were heavy gamblers. After Emanuel Gambino, nephew to boss Carlo Gambino, was kidnapped and murdered in 1973, Gotti was assigned to the hit team alongside Ruggiero and Ralph Galione to search for the main suspect, gangster James McBratney. He was able to strike a plea bargain, however, with the help of attorney Roy Cohn, and was sentenced to four years' imprisonment for attempted manslaughter for his part in the hit. Remo Franceschini, a member of the New York City Police Department (NYPD) from 1957 to 1991 who specialized in organized crime; when asked in 1993 why he knew at an early stage that Gotti would become a major figure in the Mafia, said: "He was charismatic and a leader. He wasn't a womanizer. He spent all his time with his men. He also had a very sharp mind and total recall. And he exuded toughness. There were few men who would go against him".

Капитан

1976 жылдың 15 қазанында Карло Гамбино өз үйінде табиғи себептерден қайтыс болды. Күтпегендей, ол Пол Кастелланоны өзінің қосалқы басшысы Делакрос емес, оның орнына тағайындады. Гамбино өзінің қылмыстық отбасының Кастелланоның ақ жағалы бизнеске баса назар аударуынан пайда көретініне сенді. Делакрос сол кезде салықтан қашу айыбымен түрмеде отырғандықтан, Кастелланоның мұрагерлігіне қарсылық білдіре алмады. Кастелланоның мұрагерлігі 24 қарашада өткен кездесуде, Делакрос та қатысқанда расталды. Кастеллано Делакростың отбасының істерін тікелей басқарумен қатар, қосалқы басшы қызметін сақтап қалуын қамтамасыз етті. Делакрос Кастелланоның мұрагерлігін қабылдағанымен, бұл келісім Гамбино отбасын екі қарсыластың лагеріне бөлді. Готти 1977 жылдың шілдесінде екі жылдық түрме жазасын өтегеннен кейін босатылды; ол кейіннен Кастелланоның басшылығымен қылмыстық отбасына қабылданды және бірден Фатиконың орнына Бергин тобының капосы болып тағайындалды. Готти Делакростың қорғауында болды. Готти басшылығымен топ Делакросқа ең көп табыс әкелді. ФБР хабаршыларының расталмаған мәлімдемелерінде Готтидің есірткі саудасын қаржыландырғаны айтылды. 1978 жылдың желтоқсанында Готти тарихтағы ең ірі ұсталмаған ақша ұрлығына, Кеннеди әуежайындағы Lufthansa Heist-ке қатысты. Готти қашу үшін жүк көлігін Бруклиндегі металл қоймасына апарып тастауды жоспарлаған. Алайда, көліктің жүргізушісі Парнелл "Стакс" Эдвардс бұйрықтарды орындамады; көлікті металл қоймасына апарудың орнына, ол оны өрт сөндіру гидрантының жанына тоқтатты және әйелінің пәтерінде ұйықтады. Готти көбінесе жеке отбасын қылмыстық өмірінен алшақтатуға тырысты, бірақ оның ұлы Джон-младший 1982 жылы мафиямен байланысты болды. Франктің өлімі апат деп танылды, бірақ Фавара кейіннен өлім жазасы алуы мүмкін деген қауіпті қабылдады және Готтидің әйелі оған кешірім сұрау үшін үйіне келгенде бейсбол таяғымен шабуыл жасады. Төрт айдан кейін Фавара ұрланды және жоғалып кетті, өлтірілген деп болжанады. Готти Бергин капосы қызметін атқарган соңғы екі жылында екі рет айыпталып, екі жағдайда да Гамбино отбасының басшысы болғаннан кейін сотқа тартылды. 1984 жылдың қыркүйегінде ол Ромуал Пьечик есімді тоңазытқыш механикпен жанжалдасып, кейіннен шабуыл жасады және ұрлық жасады деп айыпталды. 1985 жылы ол Делакрос пен Бергин тобының бірнеше мүшелерімен бірге АҚШ прокурорының көмекшісі Диана Джакалоне тарапынан рэкет ісі бойынша айыпталды. Айыптамада Готтидің досы және айыпталушы Уилфред "Уилли Бой" Джонсонның ФБР хабаршысы болғаны анықталды. Отбасының басқа мүшелері сияқты Готти де Кастелланоны ұнатпады. Басшының көшеде беделі болмады, ал көшедегі жұмыстарды атқарғандар оны құрметтемеді. Готтидің экономикалық мүддесі де болды: ол Кастелланомен Кеннеди әуежайындағы жүк көлігін ұрлаудан алған үлестің бөлісуі бойынша дауласты. Сонымен қатар, Готти есірткі сатуға қатысы бар деген қауесет тарады, бұл Кастеллано тыйым салған табысты сауда. Кастеллано өз отбасының мүшелеріне есірткі сатуға тыйым салған және өлім жазасымен қорқытқан, таспалардың көшірмелерін талап еткен, ал Руджеро бас тартқанда Готтиді қызметтен төмендетумен қорқытқан. 1984 жылы Кастеллано Гамбинонің мердігері Рой ДеМео тобының қылмыстары үшін РИКО ісі бойынша тұтқындалды және айыпталды. Келесі жылы ол Комиссиядағы, мафияның басқарушы органындағы рөлі үшін екінші айыптама алды. Осы уақытта Готти, наразы капостар Фрэнк ДеСикко мен Джозеф "Джо Пайни" Армон және солдаттар Сэмми "Бұл" Гравано мен Роберт "ДиБ" ДиБернардомен (жинап алғанда "Жұдырық" деп аталды) Кастелланоны құлату үшін сөз байласты, басшының әрекетсіздігіне қарамастан, Кастеллано оны өлтіруге тырысады деп сендірді. Армонның қолдауы маңызды болды; отбасының негізін қалаушы Винсент Манганомен танысқан, сыйлы ескі тірлік иесі ретінде ол заговоршылардың ісіне қажетті сенімділік қосты. Мафияда ұзақ уақыттан бері қабылданған ереже бойынша, басшыны Комиссияның көпшілігі мақұлдаған жағдайда ғана өлтіруге болады. Шындығында, Готтидің жоспарланған өлтіруі 1957 жылы Франк Костеллоның қаза тапқаннан бергі бірінші санкцияланбаған басшының өлтіруі болар еді. Готти Кастелланомен ұзақ уақыттан бері байланыста болғандықтан, басқа төрт басшының қолдауын сұрау өте қауіпті екенін білді. Бұл мәселені шешу үшін ол өзінің буынының бірнеше маңызды тұлғаларының қолдауын алды. Ол Геновез отбасына жүгінуді ойламады; Кастелланоның Геновез боссы Винсент "Чин" Гигантемен тығыз байланысы болғандықтан, Геновез солдатына жасалған кез келген ұсыныс хабар беруге әкелер еді. Делакрос 1985 жылдың 2 желтоқсанында рактан қайтыс болғаннан кейін Кастеллано мұрагерлік жоспарын қайта қарастырды: Билоттиді Томас Гамбиноға қосалқы басшы етіп тағайындады, ол әрекеттегі басшы болып қалды, сонымен қатар Готтидің тобын таратуды жоспарлады. Бұған ашуланған және Кастелланоның Делакростың жаназасына келмеуіне ашуланған Готтидің бұйрығымен Готтидің әскерилері Кастеллано мен қосалқы басшыны кешкі кезде кездесуге келгенде шабуылдап, атқылап өлтірді. Готти Граваномен бірге көлігінен осы оқиғаны бақылады. Қырғыннан бірнеше күн өткен соң Готти Гамбино отбасын уақытша басқару үшін үш адамнан тұратын комиссияға тағайындалды, сонымен қатар Галло мен ДеСикко да кірді. Сондай-ақ, Кастелланоның өлімі бойынша ішкі тергеу жүріп жатыр деген хабар тарады. Алайда, Готтидің номиналды түрде басшы екені ашық сыр еді және отбасының дерлік барлық каполары оның осы өлтірудің артында тұрғанын білді. 1986 жылдың 15 қаңтарында өткен жиналыста жиырма каподан тұратын кеңес Готтиді отбасының жаңа басшысы етіп жариялады. Ол ДеСикконы жаңа қосалқы басшы етіп тағайындады, ал Галлоны кеңесші қызметінде қалдырды.

On October 15, 1976, Carlo Gambino died at his home of natural causes. Against expectations, he had appointed Paul Castellano to succeed him over his underboss Dellacroce. Gambino appeared to believe that his crime family would benefit from Castellano's focus on white collar businesses. Dellacroce, at the time, was imprisoned for tax evasion and was unable to contest Castellano's succession. Castellano's succession was confirmed at a meeting on November 24, with Dellacroce present. Castellano arranged for Dellacroce to remain as underboss while directly running the family's affairs. While Dellacroce accepted Castellano's succession, the deal effectively split the Gambino family into two rival factions. Gotti was released in July 1977, after two years' imprisonment; he was subsequently initiated into the crime family, now under the command of Castellano, and immediately promoted to replace Fatico as capo of the Bergin crew. and Gotti was regarded as Dellacroce's protégé. Under Gotti, the crew were Dellacroce's biggest earners. Unconfirmed allegations by FBI informants claimed that Gotti also financed drug deals. In December 1978, Gotti assisted in the largest unrecovered cash robbery in history, the infamous Lufthansa Heist at Kennedy Airport. Gotti had made arrangements for the getaway van to be crushed and baled at a scrapyard in Brooklyn. However, the driver of the van, Parnell "Stacks" Edwards, failed to follow orders; rather than driving the vehicle to the scrapyard, he parked it near a fire hydrant and went to sleep at his girlfriend's apartment. Gotti mostly tried to distance his personal family from his life of crime, with the exception of his son John Jr., who was a mob associate by 1982. Frank's death was ruled an accident, but Favara subsequently received death threats and was attacked by Gotti's wife with a baseball bat when he visited their home to apologize. Four months later, Favara was abducted and disappeared, presumed murdered. Gotti was indicted on two occasions in his last two years as the Bergin capo, with both cases coming to trial after his ascension to boss of the Gambino family. In September 1984 he had an altercation with a refrigerator mechanic named Romual Piecyk and was subsequently charged with assault and robbery. In 1985, he was indicted alongside Dellacroce and several Bergin crew members in a racketeering case by Assistant U. S. Attorney Diane Giacalone. The indictment revealed that Gotti's friend and co defendant, Wilfred "Willie Boy" Johnson, had been an FBI informant. Like other members of the family, Gotti also personally disliked Castellano. The boss lacked street credibility, and those who had paid their dues running street level jobs did not respect him. Gotti had an economic interest as well: he had a running dispute with Castellano on the split Gotti took from truck hijackings at Kennedy Airport. Gotti was also rumored to be expanding into drug dealing, a lucrative trade Castellano had banned. Castellano, who had banned made men from his family from dealing drugs under threat of death, demanded transcripts of the tapes and, when Ruggiero refused, he threatened to demote Gotti. In 1984, Castellano was arrested and indicted in a RICO case for the crimes of Gambino hitman Roy DeMeo's crew. The following year, he received a second indictment for his role in the Commission, the Mafia's governing body. Gotti, meanwhile, began conspiring with fellow disgruntled capos Frank DeCicco and Joseph "Joe Piney" Armone and soldiers Sammy "the Bull" Gravano and Robert "DiB" DiBernardo (collectively dubbed "The Fist") to overthrow Castellano, insisting, despite the boss' inaction, that Castellano would eventually try to kill him. Armone's support was critical; as a respected old timer who dated back to the family's founder, Vincent Mangano, he would lend needed credibility to the conspirators' cause. It had long been a rule in the Mafia that a boss could only be killed with the approval of a majority of the Commission. Indeed, Gotti's planned hit would have been the first unsanctioned hit on a boss since Frank Costello was nearly killed in 1957. Gotti knew that it would be too risky to solicit support from the other four bosses, since they had longstanding ties to Castellano. To get around this, he got the support of several important figures of his generation in the Lucchese, Colombo and Bonanno families. He did not consider approaching the Genovese family; Castellano's ties with Genovese boss Vincent "the Chin" Gigante were so close that any overture to a Genovese soldier would have been a tipoff. After Dellacroce died of cancer on December 2, 1985, Castellano revised his succession plan: appointing Bilotti as underboss to Thomas Gambino as the sole acting boss, while making plans to break up Gotti's crew. Infuriated by this, and by Castellano's refusal to attend Dellacroce's wake, Both the boss and underboss were ambushed and shot dead by assassins under Gotti's command when they arrived at the meeting in the evening. Gotti watched the hit from his car alongside Gravano. Several days after the murder, Gotti was named to a three man committee to temporarily run the Gambino family pending the election of a new boss, along with Gallo and DeCicco. It was also announced that an internal investigation into Castellano's murder was underway. However, it was an open secret that Gotti was acting boss in all but name, and nearly all of the family's capos knew he had been the one behind the hit. He was formally acclaimed as the new boss of the family at a meeting of twenty capos held on January 15, 1986. He appointed DeCicco as the new underboss while retaining Gallo as consigliere.

Қылмыстық топтың басшысы

Кастелланоның ықтимал өлтірушісі және оның мұрагері ретінде танылған Готти 1986 жылы атаққа ие болды. Оның билікті басып алу кезінде Гамбино отбасы Америкадағы ең күшті мафия отбасы ретінде есептелді, оның жылдық кірісі 500 миллион долларға жетеді. "Underboss" кітабында Гравино Готидің басшылық қызметін атқарған жылдары жылына кем дегенде 5 миллион доллар, ал көбінесе 10 миллионнан 12 миллион долларға дейін табыс тапқанын бағалады. Өзін құқықтық жағынан қорғау үшін Готти отбасы мүшелеріне ұйымның бар екенін мойындайтын сот келісімдерін қабылдауға тыйым салды.

"Тефлондық Дон"

Готти судебных заседаниях часто улыбался и махал руками в телекамеры, что завоевало ему расположение части общественности. Позже выяснилось, что гамбиновские мафиози перерезали тормозные трубки Пейсика, совершали угрожающие телефонные звонки и следили за ним перед судом. 13 апреля 1986 года ДеСикко был убит при взрыве автомобиля после визита к стороннику Кастеллано Джеймсу Файлле. Взрыв осуществили Виктор Амузо и Энтони Кассо из семьи Луччезе по приказу Гиганте и босса Луччезе Энтони Коралло, чтобы отомстить за Кастеллано и Билотти, убив их преемников; Готти также планировал посетить Файллу в тот день, но отменил визит, и бомба была взорвана после того, как солдата, ехавшего с ДеСикко, ошибочно приняли за босса. Мафия давно запретила использование бомб из опасения, что это может навредить невинным людям, что первоначально заставило гамбиновцев подозревать "зипов" — сицилийских мафиози, работающих в США, — в причастности к этому; "зипы" были хорошо известны использованием бомб. После взрыва судья Юджин Никерсон, председательствующий на рэкетистском процессе Готти, перенес дату судебного заседания, чтобы избежать присяжных, подвергшихся влиянию вызванной этим взрывом огласки, а Джакалоне отменил залог Готти из-за доказательств запугивания свидетелей в деле Пейсика. Из тюрьмы Готти приказал Гравиано убить Дибернардо; и Дибернардо, и Руджиеро стремились сменить ДеСикко, пока Руджиеро не обвинил Дибернардо в бросании вызова лидерству Готти. Когда Руджиеро, также находящийся под обвинением, лишился залога из-за своего грубого поведения на предварительных слушаниях, разочарованный Готти вместо этого повысил Армоне до заместителя босса. Отбор присяжных по делу о рэкете начался снова в августе 1986 года, Готти предстал перед судом вместе со своим бывшим компаньоном Джонсоном (который, несмотря на то, что был разоблачен как информатор, отказался давать показания против себя), Леонардом ДиМария, Тони Рампино, Николасом Короззо и Джоном Карнеглиа. В этот момент семья Гамбино смогла сорвать дело, когда Джордж Папе скрыл свою дружбу с Радоничем и был включен в состав присяжных под номером 11. В вступительных заявлениях на суде 25 сентября адвокат Готти Брюс Катлер отрицал существование семьи Гамбино и представил все усилия правительства как личную вендетту. Его основной стратегией защиты во время судебного разбирательства было нападение на достоверность свидетелей Джакалоне, обсуждая их преступления, совершенные до того, как они дали показания против себя. Во время защиты Готти Катлер вызвал грабителя банков Мэтью Трейнора, потенциального свидетеля обвинения, от которого отказались из-за его ненадежности, который свидетельствовал, что Джакалоне предложил ему наркотики и ее нижнее белье в качестве средства для мастурбации в обмен на его показания; утверждения Трейнора были отклонены судьей Никерсоном как "полностью невероятные" после суда, и впоследствии он был осужден за лжесвидетельство. Несмотря на защиту Катлера и критику в отношении работы обвинения, по словам авторов о мафии Джерри Капечи и Джина Мастейна, когда начались совещания присяжных, большинство высказались за признание Готти виновным. Однако из-за проступка Папе Готти с самого начала суда знал, что ему не грозит ничего хуже, чем разногласия в присяжных. Во время совещаний Папе настаивал на оправдании, пока остальные присяжные не начали опасаться за свою безопасность, и был приговорен к трем годам тюремного заключения. На фоне предыдущих обвинительных приговоров в отношении мафии, особенно успеха суда над Комиссией мафии, оправдание Готти стало крупной сенсацией, которая еще больше укрепила его репутацию. Американские СМИ окрестили его "Тефлоновым Доном" в связи с тем, что ни одно обвинение не смогло "прилипнуть".

Gotti often smiled and waved at television cameras at his trials, which gained him favor with some of the general public. It was later revealed that Gambino mobsters had severed Piecyk's brake lines, made threatening phone calls and stalked him before the trial. On April 13, 1986, DeCicco was killed in a car bombing following a visit to Castellano loyalist James Failla. The bombing was carried out by Victor Amuso and Anthony Casso of the Lucchese family, under orders of Gigante and Lucchese boss Anthony Corallo, to avenge Castellano and Bilotti by killing their successors; Gotti also planned to visit Failla that day but canceled, and the bomb was detonated after a soldier who rode with DeCicco was mistaken for the boss. Bombs had long been banned by the Mafia out of concern that it would put innocent people in harm's way, leading the Gambinos to initially suspect that "zips"—Sicilian mafiosi working in the U. S.—were behind it; zips were well known for using bombs. Following the bombing, Judge Eugene Nickerson, presiding over Gotti's racketeering trial, rescheduled to avoid a jury tainted by the resulting publicity, while Giacalone had Gotti's bail revoked due to evidence of witness intimidation in the Piecyk case. From jail, Gotti ordered the murder of DiBernardo by Gravano; both DiBernardo and Ruggiero had been vying to succeed DeCicco until Ruggiero accused DiBernardo of challenging Gotti's leadership. When Ruggiero, also under indictment, had his bail revoked for his abrasive behavior in preliminary hearings, a frustrated Gotti instead promoted Armone to underboss. Jury selection for the racketeering case began again in August 1986, with Gotti standing trial alongside his ex companion Johnson (who, despite being exposed as an informant, refused to turn state's evidence), Leonard DiMaria, Tony Rampino, Nicholas Corozzo and John Carneglia. At this point, the Gambino family were able to compromise the case when George Pape hid his friendship with Radonjić and was empaneled as juror No. 11. In the trial's opening statements on September 25, Gotti's defense attorney Bruce Cutler denied the existence of the Gambino family and framed the government's entire effort as a personal vendetta. His main defense strategy during the prosecution was to attack the credibility of Giacalone's witnesses by discussing their crimes committed before their turning state's evidence. During Gotti's defense, Cutler called bank robber Matthew Traynor, a would be prosecution witness dropped for unreliability, who testified that Giacalone offered him drugs and her underwear as a masturbation aid in exchange for his testimony; Traynor's allegations would be dismissed by Judge Nickerson as "wholly unbelievable" after the trial, and he was subsequently convicted of perjury. Despite Cutler's defense and critiques about the prosecution's performance, according to mob writers Jerry Capeci and Gene Mustain, when the jury's deliberations began, a majority were in favor of convicting Gotti. However, due to Pape's misconduct, Gotti knew from the beginning of the trial that he could do no worse than a hung jury. During deliberations, Pape held out for acquittal until the rest of the jury began to fear their own safety would be compromised. and sentenced to three years in prison. In the face of previous Mafia convictions, particularly the success of the Mafia Commission Trial, Gotti's acquittal was a major upset that further added to his reputation. The American media dubbed him "The Teflon Don" in reference to the failure of any charges to "stick".

Қайта ұйымдастыру

Готтидің өзі сотталудан құтылып қалғанмен, оның серіктестері одан бәсекеге төтеп бере алмады. Гамбино әкімшілігінің басқа екі адамы, вице-президент Армон және кеңесші Галло 1986 жылы рэкетшілік қылмысы бойынша айыпталып, 1987 жылдың желтоқсанында сотталды. Руджиеро мен Джин Готтидің героин ісі де сол жылдың маусым айында басталды. Олардың сотталуына дейін Готти Галлоның зейнетке шығуына рұқсат берді және оның орнына Гравианоны жоғарылатты, ал Армон түрмеге қамалған жағдайда Фрэнк Локассио уақытша вице-президент ретінде қызмет ететін болып тағайындалды. Гамбинолар сонымен қатар героин ісі бойынша қазылар алқасын ықпал етуге тырысты, нәтижесінде екі сот процесі тоқтатылды. 1989 жылы өлім аузында жатқан Руджиеро босатылып, босатылды, Готти Гамбино отбасының бақытсыздықтары үшін оны кінәлап, онымен байланыс жасаудан бас тартты. Гравианоның айтуынша, Готти сонымен қатар Руджиероны өлтіруді ойластырған және ол қайтыс болғанда, "Мен оны жерлеуге сүйреуге мәжбүр болдым". 1988 жылдың қаңтарынан бастап Готти Гравианоның кеңесіне қарсы аптасына бір рет Равенайт әлеуметтік клубында каполарымен кездесуді талап етті. Джин бұл қадамды қажетсіз мақтанға құмарлықтан туған тәуекел деп есептесе, ФБР-дің Гамбино тобының жетекшісі Брюс Моу оны "жасырын қоғамға" қарсы деп сипаттады. Бұл әрекет ФБР бақылауына Гамбино иерархиясының көп бөлігін тіркеп, анықтауға мүмкіндік берді. Бұл сонымен қатар Готтидің бос екенін көрсететін маңызды дәлел болды, өйткені мафиядағы қалыпты тәртіп босқа адалдықты ашық көрсетуді талап етеді. Екі жыл бұрын Кассо Гамбиноның капосы Микки Парадизо жасаған рұқсатсыз шабуылдан жарақат алған. 1987 жылы ФБР Готтиге Генуэз кеңесшісі Луи Маннаның Готти мен оның бауырына тағы бір шабуыл жасау туралы сөйлескенін жаздырғанын ескертті. Басшылар сонымен қатар Коломбоның атқарушы басшысы Виктор Оренаға Комиссияға қосылуға рұқсат берді, бірақ Гиганте, Готтиге көпшілікті беруден сақтанды, басқа одақтастың қабылдануын тоқтатып, Массино мен Бонанноларды қайтадан қабылдауға жол бермеді. Готти 1988 жылы Нью-Джерсидегі ДеКавалканте қылмыстық отбасына да ықпал ете алды. ДеКавалканте капосы, хабаршы Антони Ротондоның айтуынша, Готти көптеген басқа Гамбино мафиозилерімен бірге "көшім көрсету" үшін әкесінің жаназасына келді және бас босс Джованни Риггиді Гамбинолардың атынан отбасын басқаруға келісуге мәжбүр етті. ДеКавалкантелер Готти түрмеге қамалуына дейін Гамбино отбасының ықпалында болды. Готтидің ұлы Джон 1988 жылы Рождество қарсаңында Гамбино отбасына қабылданды. Сол күні қабылданған тағы бір мафиози Майкл Ди Леонардоның айтуынша, Гравиано Готтиді туысқандықпен айыпталудан сақтау үшін рәсімді өткізді. Полиция машинасының артқы бөлігінде ол: "Мен бұл айыптан үш есе көп жеңемін" деді. Готтидің кәсіподақпен байланысы бар мейрамханаға шабуыл жасауға бұйрық бергені және кейіннен Вестилер оны атып жаралаған деп саналады. Ол жұмысы су құбырларын орнату компаниясында сатушы болып жұмыс істегенін көрсеткен. Пәтердегі тыңшы Готтидің басшылық лауазымы туралы кездесулерде ашық сөйлегендігіне байланысты өте пайдалы болды. 12 желтоқсанда Локассиомен сөйлескенде Готти ДиБернардо мен Либорио Милитоны өлтіруге бұйрық бергенін ашық мойындады, соңғысы Гравианоның бағынбаушылық үшін өлтірілген серіктестерінің бірі болды. Ол сондай-ақ Готимен кездесуге шақыруды елемеген солдат Луи Дибононы өлтіру ниеті туралы мәлімдеді. Алайда ФБР атауды қате естіп, Дибононы ескерте алмады, ол 1990 жылдың 4 қазанында қаза тапты. 1990 жылдың 4 қаңтарында тағы бір кездесуде Готти Гравианоны вице-президентке көтерді, егер Готти шабуыл ісі бойынша сотталса, отбасын басқаруын қалады. Мемлекеттік прокурорлар Готтиді О'Коннор туралы сөйлесіп, оны "жарып тастау" ниеті туралы хабарлаған және Вестис бандиті Джеймс МакЭлройдың куәлігімен байланыстырды. Алайда, Готти 1990 жылдың 9 ақпанында сотта барлық алты шабуыл және сөз байласу айыптарынан ақталды. Сот аяқталғаннан кейін жергілікті тұрғындар сауық-сауық жасады. Нью-Йорктегі ФБР ұйымдасқан қылмыс бөлімінің директоры Жюль Бонаволонта: "Бұл ақпарат құралдарының кең жариялануы оны халық қаһарманы ретінде көрсетуге бастады. Қоғам түсінуі керек, ол ең үлкен Коза Ностра отбасының басшысы, өзін аяусыз өлтірушілермен қоршап, ол қылмыскер" деді. Кейіннен ФБР тыңшыларының Готтидің 1986-1987 жылдардағы рэкет ісі сияқты қазылар алқасын түзету жоспарларын талқылау кезінде ұстағаны белгілі болды. Манхэттен округінің прокуроры Роберт Моргентау мен штаттық ұйымдасқан қылмыс тобының басшысы Рональд Голдсток ФБР мен федералды прокурорлардың осы ақпаратты оларға жарияламағандарына наразылық білдірді. Моргентау кейіннен егер ол осы тыңшылық әңгімелер туралы білгенінде, сотты тоқтатуға өтініш беретінін айтты.

While Gotti himself had escaped conviction, his associates were not as fortunate. The other two men in the Gambino administration, underboss Armone and consigliere Gallo, had been indicted on racketeering charges in 1986 and were both convicted in December 1987. Ruggiero and Gene Gotti's heroin trial also commenced in June of that year. Prior to their convictions, Gotti allowed Gallo to retire and promoted Gravano in his place while slating Frank Locascio to serve as acting underboss in the event of Armone's imprisonment. The Gambinos also worked to compromise the heroin trial's jury, resulting in two mistrials. When the terminally ill Ruggiero was severed and released in 1989, Gotti refused to contact him, blaming him for the Gambino family's misfortunes. According to Gravano, Gotti also considered murdering Ruggiero and when he finally died, "I literally had to drag him to the funeral." Beginning in January 1988, Gotti, against Gravano's advice, required his capos to meet with him at the Ravenite Social Club once a week. Regarded by Gene as an unnecessary vanity inspired risk, and by FBI Gambino squad leader Bruce Mouw as antithetical to the "secret society", this move allowed FBI surveillance to record and identify much of the Gambino hierarchy. It also provided strong circumstantial evidence that Gotti was a boss; long standing protocol in the Mafia requires public demonstrations of loyalty to the boss. Two years earlier, Casso had been injured in an unauthorized hit by Gambino capo Mickey Paradiso. In 1987, the FBI warned Gotti they had recorded Genovese consigliere Louis Manna discussing another hit on Gotti and his brother. The bosses also agreed to allow Colombo acting boss Victor Orena to join the Commission, but Gigante, wary of giving Gotti a majority by admitting another ally, blocked the reentry of Massino and the Bonannos. Gotti was also able to influence the New Jersey based DeCavalcante crime family in 1988. According to the DeCavalcante capo turned informant Anthony Rotondo, Gotti attended his father's wake with numerous other Gambino mobsters in a "show of force" and forced boss Giovanni Riggi to agree to run his family on the Gambinos' behalf. The DeCavalcantes remained in the Gambino family's sphere of influence until Gotti's imprisonment. Gotti's son, John Jr., was initiated into the Gambino family on Christmas Eve 1988. According to fellow mobster Michael DiLeonardo, initiated on the same night, Gravano held the ceremony to keep Gotti from being accused of nepotism. In the back of the police car, he remarked, "Three to one I beat this charge". was believed to have ordered an attack on a Gambino associated restaurant that had snubbed the union and was subsequently shot and wounded by the Westies. He had his occupation listed as a salesman for a plumbing contracting company. The apartment bug was particularly fruitful due to Gotti's frankness as he discussed his position as boss in meetings there. In a December 12 conversation with Locascio, Gotti plainly acknowledged ordering the murders of DiBernardo and Liborio Milito — the latter being one of Gravano's partners killed for insubordination. He also announced his intent to kill soldier Louis DiBono, who had ignored a summons to meet with Gotti to discuss his mismanagement of a drywall business he held with Gotti and Gravano. The FBI, however, misheard the namedrop and failed to warn DiBono, who was killed on October 4, 1990. In another taped meeting on January 4, 1990, Gotti promoted Gravano to underboss, preferring he to lead the family if Gotti was convicted in the assault case. State prosecutors linked Gotti to the case with a recording of him discussing O'Connor and announcing his intention to "bust him up," and the testimony of Westies gangster James McElroy. However, Gotti was acquitted of all six assault and conspiracy charges at trial on February 9, 1990. After the trial, there were firework displays by locals. Jules J. Bonavolonta, director of the FBI's organized crime division in New York, stated, "With all this media coverage he's beginning to look like a folk hero What the public should realize is that he is the boss of the largest Cosa Nostra family, that he surrounds himself with ruthless killers and that he is flat out a criminal." It later emerged that FBI bugs had apparently caught Gotti discussing plans to fix the jury as he had in the 1986–87 racketeering case. To the outrage of Manhattan district attorney Robert Morgenthau and state organized crime taskforce chief Ronald Goldstock, the FBI and federal prosecutors chose not to reveal this information to them. Morgenthau later said that had he known about these bugged conversations, he would have asked for a mistrial.

1992 жылғы айыптау

Готти, Гравано және Локассио жиі Ravenite-ге орналастырылған тыңдау құрылғылары арқылы (негізгі бөлмеде, бірінші қабаттың дәлізінде және жоғарғы қабаттағы пәтерде жасырылған) қылмыстық оқиғаларды талқылап жатқандары тіркелді. 1990 жылдың 11 желтоқсанында ФБР агенттері мен Нью-Йорк полициясының детективтері Ravenite-ке шабуыл жасап, Готти, Гравано және Локассионы қамауға алды. Федералды прокурорлар Готтиді осы жаңа рэкет ісі бойынша бес кісі өлтіргені үшін айыптады (Кастеллано, Билотти, ДиБернардо, Милито және, пәтердегі таспаларды қарап шыққаннан кейін, Луи ДиБоно), Гаэтано "Корки" Вастоланы өлтіруге сөз байласу, қарыз беру, заңсыз құмар ойындары, әділетке кедергі келтіру, пара алу және салықтан қашу. ФБР-дың тыңдау құрылғыларынан алынған жазбалар сот алдында оқылғанда, Гамбино әкімшілігіне кепілдік беруден бас тартты. Сонымен қатар, адвокаттар Катлер мен Джеральд Шаргел Готти мен Граваноны қорғау құқығынан айырылды, себебі прокурорлар олардың "дәлелдің бір бөлігі" екенін және осылайша куәгер ретінде шақырылуы мүмкін екенін дәлелдеді. Прокурорлар Катлер мен Шаргелдің әлеуетті қылмыстық әрекеттер туралы ғана емес, сонымен қатар Гамбино отбасының "ішкі кеңесшісі" ретінде жұмыс істегенін мәлімдеді. Готти кейіннен Катлердің орнына Джозеф Бонанномен жұмыс істеген Майами адвокаты Альберт Кригерді жалдады. Таспалар Готти мен Гравано арасында да шиеленіс тудырды, онда Гамбинонің бастығы өзінің жаңа тағайындалған орынбасарының тым ашкөз екенін айтты және Граваноны ДиБернардо, Милито және ДиБононы өлтірудің басты күші ретінде көрсетуге тырысты. Готтидің келісу әрекеті сәтсіз аяқталды, Гравано ұйымнан көңілі қалды және бұрынғы адвокаты Шаргелсіз істі жеңу мүмкіндігіне күмән келтірді. Соңында Гравано 1991 жылдың 13 қарашасында мемлекеттік куәлік беруге келісті. Ол Нью-Йорк қылмыстық отбасының ең жоғары дәрежелі мүшесі болды, ол 2003 жылы Джозеф Массиноға дейін куәлік берді. Готти мен Локассио Нью-Йорктің шығыс округіндегі АҚШ округтік сотында округтік судья И. Лео Глассердің алдында сотталды. Қазылар алқасын іріктеу 1992 жылдың қаңтарында анонимді қазылар алқасымен басталды және Бруклиндегі федералдық іс бойынша алғаш рет сот кезінде Готтидің қазылар алқасын бұзуға бейім екеніне байланысты толығымен оқшауландырылды. Сот процесі 12 ақпанда прокуратураның ашылу мәлімдемесімен басталды; прокурорлар Эндрю Малони мен Джон Глисон өздерінің ісін Готтидің Гамбино отбасылық ісін, оның ішінде ол мақұлдаған кісі өлтірулерді талқылап жатқандарын көрсететін таспаларды ойнату арқылы бастады және Готти мен Кастеллано арасындағы антагонизмді растады, бұл оның бастығын өлтіруге себеп болды. Кастелланоны өлтіруге куә болған куәгер Карнеглияны Билоттиді өлтіргендердің бірі ретінде танығаннан кейін, олар 2 наурызда Граваноны куәлік беруге шақырып әкелді. Куәгерлер тақтасында Гравано Готтидің Гамбино отбасының құрылымындағы орнын растады және Кастелланоны өлтіруге жасалған сөз байласуды егжей-тегжейлі сипаттады, соққының толық суреттемесі мен оның салдары туралы айтты. Гравано он тоғыз кісі өлтіргенін мойындады және төртеуінде Готтиді кінәлады. Кригер мен Локассионың адвокаты Энтони Кардинале қарсы сауалдама кезінде Граваноны шайқата алмады. Қосымша куәліктер мен таспалардан кейін үкімет 24 наурызда өз ісін аяқтады. Кригер мен Кардинальдың жоспарлаған алты куәгерінің бесеуі маңызды емес немесе артық деп танылды, тек Готтидің салық адвокаты Мюррей Апплмен ғана оның атынан куәлік берді. Қорғаушы сонымен қатар Малонидің қорытынды сөздеріне сүйене отырып, сот процесін тоқтатуға тырысты. Готтидің өзі сот барысында көбірек жауыздық көрсетті, бір сәтте Глассер оны сот залынан шығарып тастаумен қорқытты. Басқа да оқиғалардың ішінде Готти Граваноны есірткіге тәуелді деп атады, ал оның адвокаттары оның өткендегі стероид қолдануын талқылауға тырысты және қазылар алқасының босатылуын 1919 жылғы әлем чемпионатының фиксациясына теңеді. 1992 жылдың 23 маусымында Глассер екі айыпталушыны да шартты түрде босату мүмкіндігісіз өмір бойына бас бостандығынан айырып, 250 000 доллар айыппұл төлеуге үкім шығарды.

Gotti, Gravano and Locascio were often recorded by the bugs placed throughout the Ravenite (concealed in the main room, the first floor hallway and the upstairs apartment) discussing incriminating events. On December 11, 1990, FBI agents and NYPD detectives raided the Ravenite, arresting Gotti, Gravano and Locascio. Federal prosecutors charged Gotti, in this new racketeering case, with five murders (Castellano, Bilotti, DiBernardo, Milito and, after review of the apartment tapes, Louis DiBono), conspiracy to murder Gaetano "Corky" Vastola, loansharking, illegal gambling, obstruction of justice, bribery, and tax evasion. Based on tapes from FBI bugs played at pretrial hearings, the Gambino administration was denied bail. At the same time, attorneys Cutler and Gerald Shargel were disqualified from defending Gotti and Gravano after prosecutors successfully contended they were "part of the evidence" and thus liable to be called as witnesses. Prosecutors argued that Cutler and Shargel not only knew about potential criminal activity, but had worked as "in house counsel" for the Gambino family. Gotti subsequently hired Albert Krieger, a Miami attorney who had worked with Joseph Bonanno, to replace Cutler. The tapes also created a rift between Gotti and Gravano, where the Gambino boss described his newly appointed underboss as too greedy and attempted to frame Gravano as the main force behind the murders of DiBernardo, Milito and DiBono. Gotti's attempt at reconciliation failed, leaving Gravano disillusioned with the mob and doubtful on his chances of winning his case without Shargel, his former attorney. Gravano ultimately opted to turn state's evidence, formally agreeing to testify on November 13, 1991. He was the highest ranking member of a New York crime family to turn informer until Joseph Massino in 2003. Gotti and Locascio were tried in the U. S. District Court for the Eastern District of New York before District Judge I. Leo Glasser. Jury selection began in January 1992 with an anonymous jury and, for the first time in a Brooklyn federal case, fully sequestered during the trial due to Gotti's reputation for jury tampering. The trial commenced with the prosecution's opening statements on February 12; prosecutors Andrew Maloney and John Gleeson began their case by playing tapes showing Gotti discussing Gambino family business, including murders he approved, and confirming the animosity between Gotti and Castellano to establish the former's motive to kill his boss. After calling an eyewitness of the Castellano hit who identified Carneglia as one of the men who shot Bilotti, they then brought Gravano to testify on March 2. On the stand, Gravano confirmed Gotti's place in the structure of the Gambino family and described in detail the conspiracy to assassinate Castellano, giving a full description of the hit and its aftermath. Gravano confessed to nineteen murders, implicating Gotti in four of them. Krieger, and Locascio's attorney Anthony Cardinale, proved unable to shake Gravano during cross examination. After additional testimony and tapes, the government rested its case on March 24. Five of Krieger and Cardinale's intended six witnesses were ruled irrelevant or extraneous, leaving only Gotti's tax attorney Murray Appleman to testify on his behalf. The defense also attempted unsuccessfully to have a mistrial declared based on Maloney's closing remarks. Gotti himself became increasingly hostile during the trial, and at one point, Glasser threatened to remove him from the courtroom. Among other outbursts, Gotti called Gravano a junkie while his attorneys sought to discuss his past steroid use, and equated the dismissal of a juror to the fixing of the 1919 World Series. On June 23, 1992, Glasser sentenced both defendants to life imprisonment without the possibility of parole and a $250,000 fine.