Кіріспе
Метроленд – 1997 жылы түсірілген британдық комедиялық драмалық фильм, режиссері Филип Савилл, басты рөлдерде Кристиан Бейл және Эмили Уотсон. Адриан Ходжес жазған сценарий Джулиан Барнстың 1980 жылғы «Метроленд» романы негізінде жасалған. Фильм тыныш, әдеттегі өмірі ең жақын досының күтпеген оралуынан бұзылған, Париждегі бунтар жастығын еске түсіріп, өмірлік таңдауларына күмән келтіріп, баға жетпес нәрселерін және отбасын қайта қарастыруға мәжбүр болған адам туралы.
Сюжет
1977 жылы Крис (Кристиан Бейл) мен Марион (Эмили Уотсон) Лондонның метрополитен желісінің соңында орналасқан метроленд деп аталатын Лондон маңындағы Иствуд қаласында баласымен бірге бейбіт некеде өмір сүруде. Олардың тұрақтанған өмірін Кристің балалық шағындағы досы Тони (Ли Росс) ерте таңертеңгі телефон қоңырауы бұзады. Ол бірнеше жыл бойы Африка, Еуропа және АҚШ-ты богема ақыны ретінде аралап, Англияға оралды. Осыдан бірнеше жыл бұрын екеуінің де бір арманы бар еді: олар қала сыртындағы жайсыз өмірден қашып, Париждегі авангардтық сән-салтанатпен өмір сүруді армандаған. Тонидің қайтып оралуы Криске 1960 жылдардың аяғындағы Париждегі олардың айбынды күндер туралы естеліктерді оятады. Өзінің таңдаған өмірінен көңілі қалған Крис лондондық банкир ретінде тұрақты жұмыс үшін фотосуретке деген жастық құмарлығын тастап, түнде ұзақ серуендеп, ризашылық білдіру керек нәрселердің тізімін жасайды. Крис Тониде өзін еркін жан ретінде сезінеді, ол еш уайымсыз, жауапкершіліксіз өмір сүреді. Тони Кристі орта таптық өмірді, ипотеканы және 9-дан 5-ке дейінгі жұмысты қабылдағаны үшін ашық сынға алады. Бір күні Крис Тонимен бірге панк-рок клубына барады. Тони оны марихуанаға мақтап тастайды. Досына қызғанышпен қарайтын Крис Тониден бақыттың құпиясын ашуды сұрайды, ал Тони басқалар қалаған нәрселерді емес, өзіңіз қалаған нәрсені істеу керек деп жауап береді. Крис өзінің жайсыз және тыныш некесімен өткенді үнемі ойлап отырады. Ол өзінің бұрынғы француздық қызы Анниктің (Эльза Зилберштейн) жалаңаш суреттерін қайтадан табады және алдағы күндері олар Парижде болған 1968 жылды еске алады. Ол француздық битниктің кейіпкерін ағылшындық нәрселерді жек көретінін еске алады. Француздық фантазиясы Парижде достармен бірге демалып жүрген Марионмен кездескенде үзілді. Осы білімді және тар тартымды ағылшын әйелінен таңғалған Крис онымен уақыт өткізе бастады, оған Анник туралы және Англияға қатысты өзінің қарама-қайшылықты сезімдері туралы айтып берді. Оның шынайы емес армандарына таңданбаған Марион оған кейінірек үйленетінін айтты, өйткені ол некеден және дәстүрлі болашақтан аулақ болу үшін "жеке адам емес". Анник оның ағылшын әйелмен дос болғанын білгенде, ол қарым-қатынасын үзді. Қазіргі уақытта Крис жастық шағы мен идеалдарын ешқашан өмір сүре алмаймын деп ант еткен өміріне тапсырған сезімнен арыла алмайды. Бір күні кешке Тонидің қыз досының үйіндегі тойға барып, әйелімен бірге келмейді. Сол жерде ол Тонидің қызына аборт жасатқандығын айтып жатқанын естіп, содан кейін оның басқа әйелмен флирт жасап жатқанын көреді. Кейін Крис Джоанна (Аманда Райан) деген сұлу әйелмен танысады, ол оны өзімен бірге болуға шақырады. Тонидің өз досымен ұйықтап, некелерін бұзуға тырысқанын білгеннен кейін, Крис ұсынысты қабылдамайды және үйіне Марионға қайтады. Келесі күні Крис жұмыстан келгенде, үйде Тони мен Марионды табады. Тони Марионмен жыныстық қатынаста болғанын айтады, содан кейін екі дос бақшада ұрысып қалады. Кейіннен Марион оған Тони оны киіп көрді, бірақ ол оны қабылдамады. Ол Тонидің барлық әңгімелеріне қарамастан, шын мәнінде Криске және оның өмір сүруіне қызғанышпен қарағанын айтады. Келесі күні Тони Крис үйіне келіп, Малибуға барып, сценарий жазуды жоспарлап отыр. Ол Кристі өз өмірін артта қалдырып, онымен бірге келуге азғыруға тырысады, бірақ Крис "Мен өз өмірімді жақсы көремін, мен қанағаттандым" деп мойындайды. Сол түні Крис серуендеп жүргенде, Марион оған жақындап, "бақытты" деп тізімге нені қоятынын сұрайды. Крис: "Егер қазір болмаса, ешқашан бақытты бола алмайсың" деп жауап береді.
Қабылдау
Variety журналына берген шолуында Дэвид Руни фильмді "әдемі және қызықты" деп атады, сонымен қатар "шебер сценарий және актерлердің күшті ойыны" бар екенін айтты. Руни қорытындылады:
blockquote|Париж кезеңін және Крис пен Тонидің 60-шы жылдардағы мектеп шағын кезеңін қамтитын флэшбэк схемасы өте құрылымды және түсінікті, ал адалдық, міндеттеме және келісім туралы ойлар жаңалық емес. Бірақ сценарий авторы Адриан Ходжестің тапқыр диалогы мен режиссер Савиллдің қарапайым көзқарасы оның шектеулі көлеміне қарағанда оны көбірек қанағаттандырарлық етеді. Глейберман былай деді: "Бұл – құмарлықтың күрделі ағымдары туралы шыншыл баяндалған сирек кездесетін бақытты неке. Драма Бейлдің жанды тәттілікпен ойнауымен және Уотсонның "Толқындарды жұлып алу" фильмінен бергі ойнаған ең терең рөлімен әдемі бейнеленген". Бас кейіпкердің өткеніне және таңдауларына қатысты Эберт былай жазады:
blockquote|Естеліктер көбінесе ол сол жылы Парижде кездескен екі әйел туралы – біреуіне үйленген, екіншісіне үйленбеген. Анник (Эльза Зилберштейн) – ауамен тіршілік ететін және кафелерді тұрғын үй ретінде пайдаланатын жас париждіктердің бірі. Олар кездесіп, әдемі сөздер айтысады, жұп болады. Олардың махаббатының саундтрегі – 60-шы жылдардың рок музыкасы, Джанго Рейнхардтпен үйлесімде, және Анникпен ол секстің мәнін біледі ("Бұл сенің алғашқы рет пе?" деп сұрауының мәні бар). Содан кейін оның әлеміне Мэрион (Эмили Уотсон) атты ағылшын қызы келеді, ол ақылды, көңілді, қолдау көрсететін, сенімді және адал. Ол оны бағалап, оған үйленеді, мүмкін оған, себебі "сен одан өзгеше емессің". Ол солай істейді, ал Метролендтегі өмір Тони таңғы сағат 6-да қоңырау шалғанға дейін бақытты жалғасады. Тони Криске ол тастап кеткен өмірдің дәмін ұсынады, ал олар қатысқан кеште бір қыз оған өте ашық және тартымды ұсыныс жасайды, одан бас тартуы қиын. Бірақ фильм Крис Марионға адал бола ма, жоқ па деген сұрақ емес, ең алдымен ол дұрыс өмірді таңдады ма, жоқ па деген сұрақ туралы. Фильм Ұлыбританияда 82 660 доллар, ал АҚШ-та 26 682 доллар табыс етті.
blockquote|The flashback scheme taking in the Paris period and Chris and Toni's early '60s schooldays is very structured and straightforward, and the observations about fidelity, commitment and compromise are far from new. But screenwriter Adrian Hodges' clever dialogue and director Saville's unpretentious approach make this a more satisfying experience than its narrow scope would indicate. Gleiberman concluded, "It's the rare portrait of a happy marriage that is honest about the complex currents of desire, and the drama is beautifully played by Bale, who gawks with soulful sweetness, and Watson, who does her most piercing work since Breaking the Waves." Commenting on the lead character's memories of his past and his choices, Ebert writes:
blockquote|The memories are often about the two women he met in Paris that year—the one he married, and the one he didn't. Annick (Elsa Zylberstein) is one of those young Parisians who live on air and use the cafes as living rooms. They meet, they flirt, they become a couple. The soundtrack of their romance is '60s rock, mixed with Django Reinhardt, and with Annick he learns about sex ("Is it the first time?" she asks, with reason). Then into his world drifts a visiting English girl, Marion (Emily Watson), who is sensible, cheerful, supportive, reassuring and wholesome. She sizes him up and informs him that he will get married, probably to her, because "you're not original enough not to." He does, and life in Metroland continues happily until Toni calls at 6 a. m. one morning. Toni tempts Chris with tastes of the life he left behind, and at a party they attend, an available girl makes him an offer so frank and inviting he very nearly cannot refuse. Yet the movie is not about whether Chris will remain faithful to Marion; it's about whether he chose the right life in the first place. The film grossed $82,660 in the United Kingdom and $26,682 in the United States.