Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wickes класының эсминшісі
Wickes class destroyer
USS Breese (DD 122) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен, кейіннен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде DM 18 болып қайта тағайындалған кеме. Ол – капитан Киддер Бриздің есімімен аталған жалғыз кеме. 1919 жылы эсминец ретінде қолданысқа енгізілген ол, 1922 жылы қызметтен босатылғанға дейін АҚШ-тың Шығыс жағалауында бірнеше күзет және оқу міндеттерін орындады. 1931 жылы күрделі жөндеуден өткеннен кейін, ол келесі 10 жыл бойы оқу және күзет мақсатында АҚШ Тынық мұхиты флотының құрамына қайта оралды. Ол Перл-Харборға жасалған шабуыл кезінде болды, одан кейін соғыс барысында бірнеше операцияға қатысты, Тынық мұхитында миналық кеніштер құрды және миналарды жойды. Соғыс аяқталғаннан кейін 1946 жылы металл тескісіне сатылып, мақұлданып бөлшектелді.
USS Breese (DD 122) was a in the United States Navy during World War I, and later redesignated, DM 18 in World War II. She was the only ship named for Captain Kidder Breese. Commissioned as a destroyer in 1919, she undertook a number of patrol and training duties along the East Coast of the United States until being decommissioned in 1922. Overhauled in 1931, she returned to service with the United States Pacific Fleet on training and patrol for the next 10 years. She was present during the attack on Pearl Harbor, and following this she supported several operations during the war, laying minefields and sweeping for mines in the Pacific. Following the end of the war, she was sold for scrap in 1946 and broken up.
Дизайн және құрылыс
Бриз – 1917-1919 жылдар аралығында АҚШ Әскери-теңіз күштері салған 111 кемелердің бірі. Ол және оның тағы он әпкесі Вирджиния штатының Ньюпорт-Ньюс қаласындағы «Ньюпорт-Ньюс» кеме құрылыс шебінде, «Bath Iron Works» зауытының техникалық тапсырмалары мен егжей-тегжейлі жобалары бойынша салынды. Оның стандарттық суыру сыйымдылығы, жалпы ұзындығы 96 метр (314 фут), ені 9 метр (31 фут) және суға бату тереңдігі 3 метр (9 фут) болды. Сынақтар кезінде «Хардинг» кемесінің жылдамдығы 4 дюймдік 50 калибрлі, 3 дюймдік 23 калибрлі қарулармен және 12 21 дюймдік торпедалық түтікшелермен жабдықталды. Оның штатты экипажында 122 офицер мен сарбаз болды. Кеме екі «Parsons» немесе «Westinghouse» турбинасымен және төрт «Normand» қазандығымен қозғалды. «Бриздің» техникалық сипаттамалары туралы мәліметтер жоқ, бірақ ол «Wickes» класындағы эсминецтердің тобына жатты, бұл кемелер ресми емес түрде «Liberty Type» деп аталды, оларды «Bethlehem» зауытының жобалары бойынша салынған эсминецтерден ажырату үшін, оларда «Curtis» бу турбиналары мен «Yarrow» қазандықтары қолданылған. «Bethlehem» эсминецтері қызметте тез тозуға ұшырады, ал 1929 жылы осы топтың барлық 60 кемесі Әскери-теңіз күштерінен шығарылды. Бұл кемелердің нақты көрсеткіштері, әсіресе отынның үнемділігі жоспарланған көрсеткіштерден әлдеқайда төмен болды, көпшілігі жобалық стандартқа сәйкес емес, жылдамдық бойынша да қиындықтарға тап болды. Сондай-ақ, кемелердің бұрылуы мен салмағы да проблемалы болды. Алайда, «Бриз» сияқты кемелер одан жақсы көрсеткіштерді көрсетті. «Бриз» – Мексика-Америка соғысы және одан кейін Азамат соғысы кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері болған Киддер Бриздің есімімен аталған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жалғыз кемесі.
Breese was one of 111 s built by the United States Navy between 1917 and 1919. She, along with ten of her sisters, were constructed at Newport News Shipbuilding shipyards in Newport News, Virginia using specifications and detail designs drawn up by Bath Iron Works. She had a standard displacement of an overall length of 314 feet (96 m), a beam of 31 feet (9 m) and a draft of 9 feet (3 m). On trials, Harding reached a speed of She was armed with four 4"/50 caliber guns, two 3"/23 caliber guns, and twelve 21 inch torpedo tubes. She had a regular crew complement of 122 officers and enlisted men. She was driven by two Parsons or Westinghouse turbines, and powered by four Normand boilers. Specifics on Breeses performance are not known, but she was one of the group of Wickes class destroyers known unofficially as the 'Liberty Type' to differentiate them from the destroyers constructed from detail designs drawn up by Bethlehem, which used Curtis steam turbines and Yarrow boilers. The Bethlehem destroyers deteriorated badly in service, and in 1929 all 60 of this group were retired by the Navy. Actual performance of these ships was far below intended specifications especially in fuel economy, with most only able to make at instead of the design standard of at The class also suffered problems with turning and weight. Ships such as Breese, however, performed better than this. Breese was the only U. S. Navy ship to be named for Kidder Breese, who had been a U. S. Navy officer during the Mexican–American War and later the Civil War.
Соғыс аралық кезең
Бриз 1918 жылғы 11 мамырда Вирджиния штатының Ньюпорт-Ньюс қаласынан теңізге жіберілді. Ол Бриздің қызы Гилберт МакИлвейннің демеушілігімен 1918 жылғы 23 қазанда қолданысқа енгізілді. Комиссиядан өткен соң, ол АҚШ Атлантика флотына бағынышты болып, 11 қарашада соғыс аяқталғанға дейін Бірінші дүниежүзілік соғысты қолдаған конвойларды сүйемелдеуде бірнеше күн жүрді. Соғыс аяқталғаннан кейін Норфолкке оралған ол 12-ші эсминец дивизиясына бекітілді және 1919 жылдың көктемінде Куба жағалауында оқу-жаттығуларға қатысты. 1919 жылғы шілдеде Сан-Диегода орналасқан 12-ші эсминец дивизиясы АҚШ Тынық мұхит флотына бағындырылды. Келесі жыл бойы ол 4-ші эсминец эскадрильясы құрамында қызмет етті және 1920 жылғы маусымнан бастап айналмалы резервте жұмыс істеді. 1920 жылғы қазаннан 1922 жылғы маусымға дейін ол Тынық мұхит флотының негізгі күштерімен дивизиялық және флоттық маневрлерге қатысты. 1922 жылғы 17 маусымда ол қызметтен босатылды. 1931 жылғы 5 қаңтарда Бриз DM 18 корпустық белгісімен жеңіл мина тасушы ретінде қайта классификацияланды. Маре-Айленд теңіз базасында күрделі жөндеуден және қайта жабдықтаудан өткен соң, ол 1931 жылғы 1 маусымда қайта қолданысқа енгізілді. Содан кейін ол Сан-Диегоға жаңа рөлінде теңіз сынақтары мен стандарттау сынақтарын жүргізу үшін оралды. Осы сынақтар аяқталғаннан кейін ол Перл-Харборға аттанды. Ол Тынық мұхит флотының 1-ші миналық дивизиясына бекітілді және Гавайи суларында жұмыс істеді. Ол бірнеше оқу-жаттығуларға қатысты, оның ішінде суасты кемелері дивизиялары үшін нысана ретінде қызмет етті. Сонымен қатар, ол әскери ұшақтар үшін базалық кеме ретінде де пайдаланылды. 1937 жылғы маусымда Сан-Диегоға оралды және 1937 жылғы 12 қарашада қызметтен босатылып, резервке жіберілді. 1939 жылғы 25 қыркүйекте Бриз қайтадан қолданысқа енгізіліп, Тынық мұхит флотының 5-ші миналық дивизиясына бағындырылды. 1939 жылғы 2 қарашада ол Пьюджет-Саунд теңіз базасына жетіп, Орегон және Вашингтон жағалауларында бейтараптық патрулін бастады. 1940 жыл бойы ол Аляска жағалауындағы түрлі базаларға Аляска секторының қолбасшысымен бірге жүзіп барды. Оралғаннан кейін ол Сан-Францискодағы 5-ші миналық дивизияға қосылып, Гавайиге бет алды, 1940 жылғы 10 желтоқсанда оралды. Тынық мұхит флотының 2-ші миналық дивизиясына қосылған ол 1941 жылдың көп бөлігінде операциялық аймақта және Мауи полигонында оқу-жаттығуларға қатысты.
Breese was launched on 11 May 1918 out of Newport News, Virginia. She was sponsored by Gilbert McIlvaine, daughter of Breese; and commissioned 23 October 1918. After her commissioning, she reported to the United States Atlantic Fleet and cruised for several days as an escort for convoys supporting World War I, before the end of the conflict on 11 November. Returning to Norfolk, Virginia at the end of the war, she was assigned to Destroyer Division 12 and served off the coast of Cuba on training exercises during the spring of 1919. In July 1919, Destroyer Division 12 was assigned to the United States Pacific Fleet, based at San Diego, California. For the next year, she served with Destroyer Squadron 4 and, from June 1920, began operating in Rotating Reserve. From October 1920 to June 1922, she participated in division maneuvers and fleet maneuvers with the Pacific Fleet's main battle force, and she was placed out of commission 17 June 1922. On 5 January 1931, Breese was redesignated as a light minelayer, with the hull classification symbol of DM 18. Following an overhaul and conversion at Mare Island Navy Yard, she was recommissioned on 1 June 1931. She then returned to San Diego for sea trials and standardization tests in her new role. These completed, she departed for Pearl Harbor. She was assigned to Mine Division 1 of the Pacific Fleet, and operated out of Hawaiian waters. She conducted several training exercises, including with the submarine divisions where she served as a target ship. She also served as a station ship for aircraft. She returned to San Diego in June 1937, and placed out of commission and in reserve on 12 November 1937. On 25 September 1939, Breese was again recommissioned and assigned to Mine Division 5 of the Pacific Fleet. On 2 November 1939, she arrived at Puget Sound Navy Yard and began to conduct Neutrality Patrol off the Oregon and Washington coasts. Throughout 1940, she cruised to different bases along the coastline of Alaska with the commander of the Alaskan Sector aboard. Upon returning, she rejoined Mine Division 5 in San Francisco and steamed for Hawaii, returning there on 10 December 1940. Attached to Mine Division 2 in the Pacific Fleet, she took part in training exercises in the operating area and on the Maui range during much of 1941.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылғы 7 желтоқсанда «Бриз» Форд аралының солтүстік-батысындағы Ортаңғы Лохта бекітілді. Ол D3 буйына ілгесіп тұрды, ал оның қасында Wickes эсминдеріне айналған тағы үш мина тастаушы кеме болды: «Рамсей», «Монтгомери» және «Гэмбл». Шабуыл басталғанда, экипажы Форд аралына жасалған алғашқы шабуылға алаңдап, Накадзима B5N торпедалық бомбалаушыларынан шабуылға ұшырады. «Бриз» жылдамдап пулеметтерін зарядтап, 07:57-де атуға кірісті. Ол және аймақтағы көптеген кемелер таңертең бойына созылған күшті әуе шабуылына қарсы қорғаныс жүйесін құрды. Ол бірнеше жапондық ұшақтарды түсіріп, кем дегенде бір кішкентай суасты қайығына зиян келтірді. «Бриз» шабуыл кезінде зақым алмады. Перл-Харборға жасалған шабуылдан кейін ол 26 желтоқсанға дейін портта тұрып, басқа кемелерге пошта мен бұйрықтарды жеткізді. Ол Саутардпен порттың аузында кездесіп, жүкті түсіріп, шығысқа қарай патрульдеуге бет бұрды. 1942 жылғы 6 маусымда Мидуэй шайқасынан кейін батып кеткен «Йорктаун» авианосителінің 84 құтқарылған теңізшісін қабылдады. 1942 жылғы жазда Оңтүстік Тынық мұхитында жұмыс істеді. 1942 жылғы 3 тамызда «Гэмбл» және «Трейси» мина тастаушыларымен бірге Сегонд каналында миналар орналастырды. «Таккер» эсминеці миналы аймақ туралы хабарлама алмағандықтан, боғазға күзеттік патрульдеуге кірген кезде, минаға соқтығып батып кетті. Арнада бекітілген «Бриз» көмек көрсетті. 1942 жылғы 30 қыркүйекте Эспириту-Санто маңында түнгі жаттығулар кезінде «Сан-Франциско» крейсерімен соқтығысып, зақымданды. 1943 жылғы 1-13 мамыр аралығында Соломон аралдарын біріктіру кезінде миналарды тазарту жұмыстарын жүргізді, сол кезде ол «Гэмбл», «Пребл» және «Радфорд» кемелерімен бірге 36.5-ші топқа тағайындалды. Олар Кула шығанағына батыс жақтан кіруді қорғау үшін Блэкетт бұғазына миналар орналастырды. 29 маусымнан 25 тамызға дейін Жаңа Джорджия, Рендова және Вангуну айналасындағы одақтастардың күш-жігерін қолдады. 36.2.2-ші операциялық топқа тағайындалған ол, «Пребл» және «Гэмбл» кемелерімен бірге Бугенвильдің Шортленд портында миналар орналастырды. Содан кейін Торокина мүйісін басып алу және қорғауға көмектесіп, 1-8 қарашада миналарды тазарту жұмыстарын жүргізді. Кейін 1944 жылғы 12-24 қазанда Лейтеге шабуыл жасады. 1945 жылғы 4-18 қаңтарда Лингэйн шығанағына қонуды қолдаған кемелердің қатарында болды. 7 ақпаннан 7 наурызға дейін Иво Джима шайқасын қолдады. 25 наурыз бен 30 маусым аралығында Окинава шайқасын қолдап, мина тазарту жұмыстарын жүргізді. Соғыстағы соңғы әрекеті ретінде 5 және 31 шілде аралығында АҚШ-тың үшінші флотына, материктік Жапония жағалауында қолдау көрсетті. 1945 жылғы тамыз және қыркүйек айларында соғыс аяқталғаннан кейін Шығыс Қытай теңізінде және Кюсю-Корея аймағында миналарды тазартты. 1945 жылғы 7 қарашада «Бриз» батыс жағалауға бет бұрып, 26 қарашада жетті. Панама каналы арқылы өтіп, 13 желтоқсанда Нью-Йорк қаласына келді. 1946 жылғы 15 қаңтарда қызметтен босатылып, 16 мамырда металл тескілеуге сатылды. Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін он ұрыс жұлдызымен марапатталды.
On 7 December 1941, Breese was moored in the Middle Loch, northwest of Ford Island. She was moored to Buoy D 3 alongside a nest of three other minelayers which were also converted Wickes destroyers; Ramsay, Montgomery, and Gamble. At the outbreak of the attack, her crew was distracted by the initial assault on Ford Island and was buzzed by a flight of Nakajima B5N torpedo bombers. Breese quickly loaded her machine guns and began firing at 07:57. She and many of the other ships in the area were quickly able to mobilize a strong anti aircraft defense which lasted throughout the morning. She was credited with hits on several Japanese aircraft and damaging at least one midget submarine. Breese was undamaged in the attack. Following the attack on Pearl Harbor, she remained berthed in the harbor until leaving on 26 December, carrying mail and orders for other ships. She rendezvoused with Southard at the mouth of the harbor to offload this, then steamed east on patrol. On 6 June 1942, she took on 84 survivors of the carrier Yorktown which had sunk in the aftermath of the Battle of Midway. During the summer of 1942, she operated out of the South Pacific On 3 August 1942, she, along with minesweepers Gamble and Tracy, were laying mines in Segond Channel, Espiritu Santo. Destroyer Tucker entered the strait on escort patrol, having not been notified of the minefield, when she struck one of the mines and sank. Breese, which was moored in the channel, rendered aid. On 30 September 1942, she was on a nighttime exercise off Espiritu Santo when she was damaged in a collision with the cruiser San Francisco. She carried out minesweeping duties during the consolidation of the Solomon Islands from 1–13 May 1943, where she was assigned to Task Group 36.5 alongside Gamble, Preble, and Radford. They laid mined in Blackett Strait to guard the western approaches to Kula Gulf. She supported Allied efforts around New Georgia Rendova Vangunu from 29 June to 25 August. Assigned to Task Unit 36.2.2, she, Preble and Gamble laid mines off Shortland Harbor, Bougainville. She then supported the occupation and defense of Cape Torokina conducting minesweeping duties there from 1 to 8 November. She later supported the Leyte landings from 12 to 24 October 1944. She was subsequently among the ships to support the Lingayen Gulf landings from 4 to 18 January 1945. She supported the Battle of Iwo Jima from 7 February to 7 March. She undertook mine duties supporting the Battle of Okinawa between 25 March and 30 June. In her final act of the war, she steamed in support of the United States Third Fleet near mainland Japan between 5 and 31 July. In August and September 1945 Breese swept mines in the East China Sea and Kyūshū Korean area following the end of the war. On 7 November 1945, Breese steamed to the west coast arriving 26 November. She transited the Panama Canal and arrived at New York City on 13 December. She was decommissioned on 15 January 1946 and sold for scrap on 16 May 1946. She received ten battle stars for her service in World War II.