Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қасиеттінің есімі, әдетте библиялық есім болып табылады, және Католик шіркеуінде, сондай-ақ Шығыс православие шіркеуінің, шығыс православие шіркеулерінің, лютеран шіркеулерінің және Англикан қауымының белгілі бір бөліктерінде адамдардың крещение немесе растау рәсімдерінде беріледі. Сенімділердің пікірінше, таңдалған қасиетті оның атын алған адамды қорғап, бағыттап, оның атынан дұға тілеп, көктегі арашысы болады. Қасиеттінің есімін беру дәстүрі христиан дініне өткен адамдардың крещение кезінде жаңа христиан есімін қабылдауымен байланысты. Мысалы, Киелі кітапта Саул Исаға сенгеннен кейін Пауыл атанды. Бұл әдет орта ғасырларда Франция мен Германияда кең таралды және Еуропа құрлығында әлі де сақталған. Алайда, көптеген ағылшын тілді елдерде әулие есімін қабылдау көбінесе растау рәсімінде болады, және ол әдетте заңды есімнің бір бөлігі болмайды. Католик шіркеуінің қазіргі Канондық заңының 855-ші канонында: «Ата-аналар, спонсорлар және діни қызметкерлер христиандық сезімге қайшы келетін есім берілмеуіне көз жеткізуі керек» делінген, бұл крещение есімінің «Шайтан», «Люцифер» немесе «Өлім» сияқты есімдер болуына тыйым салады. Бірақ, бұрынғысы әрқашан осылай болған жоқ; 1917 жылғы Канондық заң кодексінің 761-ші каноны діни қызметкерлерге крещение есімінің «Христиан», «Инабат» немесе «Сенім» сияқты христиандық есім екенін қамтамасыз етуді талап еткен. Сондықтан, қазіргі кезде жеке есім деп аталатын есімдер бұрын христиандық есім деп аталған. Бұл атаулар Еуропадағы бұрынғы дін өкілдері христиан дініне өткенде, өздерінің бұрынғы есімдерін Киелі кітаптағы есімдерге ауыстыруынан пайда болды. Егер біріншісі мүмкін болмаса, қосымша әулие есімі берілуі керек. Кейбір христиан елдерінде адамның есімімен байланысты әулие күні басқа елдерде туған күн ретінде тойланады (мысалы, Атау күні). Балаға оның туған күніне сәйкес келетін әулиенің есімі қойылуы мүмкін. Христиандар азшылықта болып, қуғын-сүргінге ұшырауы мүмкін жерлерде ата-аналар баласына христиандық әулиенің есімін де, сондай-ақ әдеттегі есімді де бере алады, осылайша олар әулие есімін діни мақсаттар үшін, ал әдеттегі есімін басқа мақсаттар үшін пайдалана алады. Бұл әсіресе Оңтүстік Корея сияқты мәдениеттерде кең таралған, онда дәстүрлі есімдер католик әулиелерінің есімдерімен сәйкес келмейді; корей тегін ағылшын тілді елдердегі көптеген католиктер корей есімін және әулие есімін бірге қолданады.
A saint's name, which is usually also a biblical name, is the name of a saint given to individuals at their baptism or confirmation within the Catholic Church, as well as in certain parts of the Eastern Orthodox Church, the Oriental Orthodox Churches, Lutheran Churches and Anglican Communion. It is believed that the saint whose name is chosen will serve as a special patron to protect and guide and will be the heavenly intercessor for the individual who bears his or her name. The custom of giving the name of a saint originated with the practice of individuals who converted to Christianity taking a new Christian name at their baptism. For example, in the Bible, Saul became Paul after he accepted faith in Jesus. The custom was popular in France and Germany during the Middle Ages and is still customary in continental Europe. In many English speaking countries, however, it is more common for the saint's name to be adopted upon Confirmation in which case it would usually not be part of one's legal name. Under the current Code of Canon Law of the Catholic Church, Canon 855 states, "Parents, sponsors and parish priests are to take care that a name is not given which is foreign to Christian sentiment", which would simply prohibit a baptismal name being something in the vein of "Satan", "Lucifer", or "Death". However, that was not always the case; in the 1917 Code of Canon Law, Canon 761 required pastors to ensure the baptismal name was a Christian name such as "Christian", "Grace", or "Faith". Therefore, what is now called a given name was once referred to as a Christian name and originated with the pagans of Europe who discarded their pagan names for Biblical ones when they converted to Christianity and participated in baptism. An additional saint's name must be given when the former is impossible. In some Christian countries, the saint's day of the person's name is celebrated as a birthday is in other countries (cf. Name day). A child may also be named after the saint whose feast is the child's birthday. In places where Christians are in the minority and may face persecution, parents may give both a Christian saint's name and a secular name to a child, allowing them to use the saint's name for religious purposes and the secular name for all other purposes. This is especially common in cultures, such as in South Korea, where traditional given names do not line up with Catholic saints' names; many Catholics in English speaking countries of Korean descent use a Korean forename as well as a saints' name.