Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2002 жылы Ирактағы оқиғалар.
Events in the year 2002 in Iraq.
Оқиғалар
2002 жылдың шілдесінде АҚШ-тың Иракқа басып кіруінен бұрын, АҚШ-тың Арнайы Іс-қимылдар бөлімінің (САД) командалары АҚШ күштерінің арасында бірінші болып келді. Олар орналасқаннан кейін, күрд пешмергасын ұйымдастыру үшін АҚШ Армиясының Арнайы күштерінің келуін күтті. "Викинг Хаммер" операциясы аясында бұл бірлескен команда (Солтүстік Ирак байланыс тобы – NILE) "Аль-Каиданың" одақтасы Ансар әл-Исламды Ирактың солтүстік-шығыс бөлігінде жеңді. Бұл шайқас Ансар әл-Ислам басып алған аумақты бақылау үшін жүргізілді және басып кіруден бұрын өтті. Оны САД-тың жарымәскери операциялар офицерлері мен Армияның 10-шы Арнайы күштер тобы жүзеге асырды. Бұл шайқас маңызды террористік ұйымды жеңіске жеткізіп, Саргаттағы химиялық қарулар құрылысын ашты. САД командалары жау тылында басшылық лауазымдарды анықтау үшін де миссиялар жүргізді. Бұл миссиялар Саддам Хусейн мен оның генералдарына қарсы алғашқы шабуылдарға әкелді. Саддамға қарсы соққы оны өлтіруге жетпесе де, оның күштеріне басшылық ету және бақылау қабілетін тоқтатуға жеткілікті болды. Оның генералдарына қарсы жасалған басқа шабуылдар сәтті аяқталып, АҚШ бастаған басқыншы күштерге қарсы әрекет ету және маневр жасау мүмкіндігін төмендетті. САД офицерлері соғыс басталғаннан кейін ирак армиясының кілтті офицерлерін бөлімдерін тапсыруға көндіруде де сәттілікке жетті. Түркия АҚШ Армиясының Солтүстік Иракқа кіруіне рұқсат бермеді. Сондықтан, САД және Армияның Арнайы күштерінің бірлескен командалары мен күрд пешмергасы Саддамға қарсы Солтүстік күштердің жалғыз күші болды. Олар оңтүстіктен келген АҚШ бастаған коалиция күштеріне қарсы тұру үшін солтүстік армияны жылжытудың орнына Саддамның армиясын тоқтап тұруға мәжбүр етті. Күрдтердің, САД-тың және 10-шы Арнайы күштер тобының күш-жігері, күрдтермен бірлесіп, басып кіру кезінде және одан кейін көптеген АҚШ және коалициялық күштердің өмірін сақтап қалды. Майк Такер мен Чарльз Фаддис "Операция Калифорния: Ирак ішіндегі құпия соғыс" кітабында баяндағандай, осы ЦРУ офицерлерінің төртеуіне олардың батыл әрекеттері үшін "Құрмет белгісі" ордені табысталды. 2003 жылдың 5 ақпанында Колин Пауэлл БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінде Ирактың жаппай қырып-жою қаруларын жасау бағдарламасы туралы ұсынғанда, АҚШ-қа қарсы ұшыруға дайын БПЛА туралы қосымша дәлелдер келтірді. Осы кезде АҚШ әскери және барлау қауымдастығында Ирактың БПЛА-лары туралы жасалған қорытындылардың дұрыстығына қатысты қызу пікірталас болды. АҚШ Әскери-әуе күштерінің БПЛА-лармен ең жақсы таныс агенттігі Ирактың шабуылдық БПЛА мүмкіндіктері бар екенін жоққа шығарды, олардың азазды саны барлау және түсіру үшін жасалған деді. Шындығында, Ирактың БПЛА паркі ешқашан қолданылмады және 7 метр қанат кеңдігі бар бірнеше ескірген дрондардан тұрды, олар камера мен бейнежазба құрылғысынан артық сыйымдылыққа ие емес және шабуылдық қабілеті болмады. Осы дауға қарамастан, Сенат 2002 жылдың 11 қазанында Буш әкімшілігіне АҚШ заңнамасы бойынша АҚШ-тың басып кіруіне құқықтық негіз беретін бірлескен резолюцияны мақұлдады. 2 қазан күні АҚШ Конгресі президентке Иракта қажет деп тапқан жағдайда АҚШ Қарулы күштерін пайдалануға рұқсат беретін бірлескен резолюцияны қабылдады. 16 қазан күні АҚШ президенті Джордж Буш Ирак соғысы туралы резолюцияға қол қойды.
The CIA's Special Activities Division (SAD) teams were the first U. S. forces to enter Iraq in July 2002, prior to the US Invasion. Once on the ground, they prepared for the subsequent arrival of US Army Special Forces to organize the Kurdish Peshmerga. In Operation Viking Hammer, this joint team (called the Northern Iraq Liaison Element (NILE)) combined to defeat Ansar al Islam, an ally of Al Qaeda, in the North East corner of Iraq. This battle was for control of a territory that was occupied by Ansar al Islam and was executed prior to the invasion. It was carried out by Paramilitary Operations Officers from SAD and the Army's 10th Special Forces Group. This battle was a significant defeat of a key terrorist organization and the uncovering of a chemical weapons facility at Sargat. SAD teams also conducted missions behind enemy lines to identify leadership targets. These missions led to the initial strikes against Saddam Hussein and his Generals. Although the strike against Saddam was unsuccessful in killing him, it was successful in effectively ending his ability to command and control his forces. Other strikes against his Generals were successful and significantly degraded the command's ability to react to, and maneuver against the US led invasion force. SAD operations officers were also successful in convincing key Iraqi Army officers into surrendering their units once the fighting started. Turkey refused to allow the US Army entry into Northern Iraq. Therefore, joint SAD and Army Special forces teams and the Kurdish Peshmerga were the entire Northern force against Saddam. They managed to keep Saddam's Army in place rather than moving the northern army to contest the US led coalition force coming from the south. The efforts of the Kurds, SAD and 10th Special Forces Group with the Kurds likely saved the lives of many US and coalition forces during and after the invasion. As described by Mike Tucker and Charles Faddis in their book entitled, "Operation Hotel California: The Clandestine War Inside Iraq", four of these CIA officers were awarded the Intelligence Star for their heroic actions. On February 5, 2003, Colin Powell presented further evidence in his Iraqi WMD program presentation to the UN Security Council that UAVs were ready to be launched against the U. S. At the time, there was a vigorous dispute within the US military and intelligence community as to whether conclusions about Iraqi UAVs were accurate. The U. S. Air Force agency most familiar with UAVs denied that Iraq possessed any offensive UAV capability, saying the few they had were designed for surveillance and intended for reconnaissance. In fact, Iraq's UAV fleet was never deployed and consisted of a handful of outdated 24.5 feet (7 m) wingspan drones with no room for more than a camera and video recorder, and no offensive capability. Despite this controversy, the Senate voted to approve the Joint Resolution on October 11, 2002 providing the Bush Administration with the legal basis for the U. S. invasion under US law. October 2 The U. S. Congress passes a joint resolution which explicitly authorized the President to use the Armed Forces of the United States as he determines to be necessary and appropriate in Iraq. October 16 U. S. President George W. Bush signs the Iraq war resolution.
Қараша
8 қараша БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің 1441 қаулысы – Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесі Иракқа қатысты қаулыны бірауыздан бекітті, Саддам Хусейнді қаруын төмендетуге немесе "қиын салдарларға" ұшырауына мәжбүр етті. 18 қарашада Ханс Бликс басқаратын БҰҰ қару-жарақ тексерушілері Иракқа келді.
November 8 UN Security Council Resolution 1441 – The United Nations Security Council unanimously approves a resolution on Iraq, forcing Saddam Hussein to disarm or face "serious consequences". November 18 United Nations weapons inspectors led by Hans Blix arrive in Iraq.
Желтоқсан
7 желтоқсан БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің 1441 қаулысына сәйкес, Ирак БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесіне 12 000 беттен тұратын қару-жарақ туралы мәлімдеме ұсынады. Толық болуға тиіс болғанымен, бұл мәлімдеме Қауіпсіздік Кеңесі мен қару инспекторлары тарапынан толық емес деп танылды.
December 7 As required by UN Security Council Resolution 1441, Iraq files a 12,000 page weapons declaration with the U. N. Security Council. Although it is supposed to be a complete declaration, it is seen as incomplete by the Security Council and weapons inspectors.